ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันเสาร์ที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2554

อย่ารักฉัน อย่างนักการเมือง : กลอนสุภาพ


        
                               

อย่ารักฉัน อย่างนักการเมือง : กลอนสุภาพ


๏      หากรักฉัน สัญญา อย่าเลอะเลือน           ทำตัวเหมือน นักการเมือง จะได้ไหม ?
เริ่มจากมา หาเสียง เยี่ยงจริงใจ                     สร้างภาพใส ใจซื่อ ถือสัจจา

๏       ไม่เคยทำ ดำนา ปักกล้ากลั้น                ไม่เคยปั่น สามล้อ ขออาสา
ไม่เคยขี่ น้องทุย ลุยท้องนา                          ไม่เคยมา หา..ก็เห็น เช้า-เย็น-คืน

๏        ให้ความหวัง สร้างฝัน สรรค์สวยเปล่ง       เป็นกันเอง เกรงสู่ ดูไม่ฝืน
แสนอ่อนน้อม ถ่อมตน กมลกลืน                      คำพูดรื่น ชื่นเพราะ ฉอเลาะดี

๏         อยากจะได้ อะไร ให้ทุกอย่าง                 ยอมรับฟัง พรางหมด พจนะศรี
ยอมรับใช้ เอาใจ ใกล้ชิดมี                              ยอมยิ้มปรี่ แม้ว่า ถูกด่าทอ

๏      หลังจากฉัน มั่นใจ ให้คะแนน                     เธอโลดแล่น แดนสภา ข้าฯ(คือ)..ส.ส.
ผู้ทรงเกียรติ ยิ่งใหญ่ ใครยกยอ                         คนสอพลอ เอาใจ กลายกลับกัน

๏       ได้ตำแหน่ง รัฐมนตรี ทีท่าใหญ่                  ไปทางไหน ใช้ตำรวจ นำกวดขัน
ทำหยิบโหย่ง โก่งขู่ กู..สำคัญ                           คืนสันดาน ธาตุแท้ เห็นแก่ตัว

๏        เอาแต่ได้  ใส่ตน คนใกล้ชิด                      เอาแต่คิด มิจฉา หาแส่หัว
เอาแต่ได้  ไม่มี ผิด / ดี / ชั่ว                              เอาแต่ตัว กูเด่น เป็นสำคัญ

 ๏       ไม่ยอมมา หาสู่ ให้ดูหน้า                           ไม่มีเวลา หาเลศ เหตุขยัน
ไม่สนใจ ใยดี มีสัมพันธ์                                      ไม่ยอมปัน น้ำใจ ให้จริงจัง

๏      เธอเปลี่ยนไป ไกลโพ้น เป็นคนอื่น                   เธอหยิบยื่น คืนปวง ลวงความหวัง
เธอเจ้าเล่ห์ เพทุบาย ให้ระวัง                               เธออย่าหวัง ว่าจะได้ ใจฉันเลย ฯ

๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๔

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น