กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันศุกร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2569

เผยเบื้องลึก! ทรัมป์ไม่ฟังเสียงเตือนสั่งลุยอิหร่านด้วย 'สัญชาตญาณ' Suthichai Live

วันพฤหัสบดีที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2569

"เอกนิติ" ชี้ ราคาน้ำมันถูกจะไม่มีอีกต่อไป 1-2 ปี | 9 เม.ย. 69

จับตาวิกฤตพลังงานไม่จบ (ภาณุรัช ดำรงไทย)

วันพุธที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2569

อยู่ว่างๆก็คิดไปเรื่อย : กลอนคติสอนใจ

๏ ลืมตาตื่น ขึ้นจากฝัน...........................ที่พัลวัน จนหวั่นไหว

จากข่าวคราว ที่เข้าใจ.........................จนเข้าไป ในนิทรา

๏ หลับสมปอง(นอนอิ่ม) สมองแล่น...........ขยับแขน ขยับขา(ยืดกล้ามเนื้อ)

มี"ตัวกู(ของกู)" อยู่นี่นา.......................ใครเล่าหนา ว่าไม่มี?

๏ คนอิหร่าน(มีสงคราม) ยังอยู่ได้..............ประเทศไทย ไกลเพียงนี้

เราต้องรู้(จัก) อยู่ได้ซี..........................อย่าโศกี มีกังวล

๏ (ข่าวสาร)ข้อมูลสู่ รู้สังเกต.....................(รู้จัก)ปฏิเสธ ตามเหตุผล

มีสิ่งใด ไม่ชอบกล(ไม่จริง)....................จงเตือนตน อย่าสนใจ

๏ พระมากมาย(อยู่ว่างๆก็) คิดไปเรื่อย.........มิเคยเมื่อย เพ้อฝันใฝ่

พอพูดตาม อำเภอใจ............................จึง(มักจะ)เหลวไหล ไร้สาระ

๏ ถ่ายทอดธรรม ตามความคิด(กู)...............ที่เนรมิต(ขึ้น) ผิดสัจจะ

ใครเชื่อคำ(เหลวไหล) นำชีวะ.................ย่อมประสบ ทุกข์ซบเซา

๏ ประพฤติตาม คำสั่งสอน(พุทธเจ้า)...........ให้ได้ก่อน (ค่อย)มาสอนเขา

ยังมิจฉา(ทิฏฐิ) อย่ามัวเมา......................สั่งสอนเขา เอาตามใจ(ตน)*

๏ โลกุตตระ พระบ่สน(ใจแล้ว)...................ชอบสอนคน(อื่น) กระมลใคร่

(เพื่อ)ลาภสักการ (สุข)สำราญไง..............หมดสมัย ไปนิพพานฯ

๘ เมษายน ๒๕๖๙

*พระพุทธเจ้าไม่เคยสอนว่า "ไม่มีตัวกู-ของกู"เลย

อนัตตา ไม่ได้แปลว่า "ไม่มี"ตัวตน แต่แปลว่า "ไม่ใช่"ตัวตน

คือ มีตัวตน แต่ไม่ใช่สิ่งถาวร มีความไม่เที่ยง อยู่แค่ชั่วคราว

ลองถามคนที่พูดว่า "ไม่มีตัวกู-ของกู" ว่า แล้วอะไรที่พูด? อะไรที่เถียงอยู่นี่? ไม่มีตัวกูแล้วเป็นอะไร?

วันอังคารที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2569

พุทธศาสนาจะหันไปไหน? : กลอนคติเตือนใจ

๏ (คนจน)มองเห็น เศรษฐี มีของใช้(แพงๆ).......หลงใหล ในโชค วาสนา(ของเขา)

อยากจะ มีบ้าง อย่างอัจฉรา....................แต่ไร้ เงินตรา ซื้อหาตรอง(อัจฉรา=ชั่วพริบตา)

๏ จึงเลือก หนทาง สร้างหนี้สิน.......................โศภิณ ชีวี มีข้าวของ(หรูหรา)

ทุกข์เพราะ เป็นหนี้ ฤดีนอง.....................คับข้อง ชีวิต อนิจจา

๏ เปรียบเสมือน ฝึกหัด ปฏิบัติธรรม..................น้อมนำ พุทธพจน์ จดจ้องหา

เคล็ดลับ ทางลัด อัจฉรา.........................ขจัดกิเลส ตัณหา ช้าเกินไป(ทำยาก-ทำไม่ได้)

๏ เจาะจง เลือกใช้ (การ)ไม่ยึดมั่น....................สุขสันติ์ ทันที มี(ความ)เลื่อมใส

ไม่ว่า จะกระทำ กรรมอะไร.......................อย่าไป ยึดมั่น บันดาลดล(จะไม่เป็นทุกข์)

๏ (จึงเป็นคน)ยังมี กิเลส และตัณหา.................แต่ไร้ อุปา ทานพานผล

ดำเนิน ชีวี มิกังวล..................................เป็นปุ ถุชน คนธรรมดา(มีความไม่ทุกข์เป็นเป้าหมาย)

๏ ทิ้ง(หลัก)พระ อริยะ อรหันต์(บาป-บุญฯลฯ).....ยืนยัน ว่าคือ พุทธศาสนา(ที่ไม่งมงาย)

ไม่มี(วิญญาณ) เวียนว่าย ไปชาติหน้า.........สนใจ แค่เวลา ปัจจุบัน(ปัจจุบันขณะ สร้างศัพท์ใหม่)

๏ พุทธ(ะ) ศาสนา ที่ทันสมัย..........................นิพพาน ทันใด ถูกใจฉัน(ที่นี่ เดี๋ยวนี้)

ชาติก่อน ชาติหน้า อย่าเชื่อมัน..................เชื่อมั่น (ความคิด)ฉันเอง เก่งกว่าใคร

๏ เหยียดหยาม คำสอน พุทธก่อนเก่า................ถือเอา แต่สิ่ง ที่ทันสมัย(เงินยิ่งมีมากยิ่งดี)

เปลี่ยนแปลง คติธรรม เอาตามใจ...............ลาภ-ยศ-สรรเสริญใคร่ อยากได้เอยฯ

๗ เมษายน ๒๕๖๙

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๖ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๘ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค

๑๓. สัทธรรมปฏิรูปกสูตร
          [๕๓๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ
ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้น ท่านพระมหากัสสปะเข้า
ไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นเข้าไปเฝ้าแล้ว ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ
ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นพระมหากัสสปะนั่งเรียบร้อยแล้วได้กราบทูลถามว่า ข้าแต่
พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอแล เป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้เมื่อก่อนสิกขาบทมีน้อย
และภิกษุตั้งอยู่ในพระอรหัตผลมีมาก และอะไรเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้บัดนี้
สิกขาบทมีมาก และภิกษุตั้งอยู่ในพระอรหัตผลมีน้อย ฯ
          [๕๓๒] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรกัสสป ข้อนั้นเป็นอย่างนี้คือ
เมื่อหมู่สัตว์เลวลง พระสัทธรรมกำลังเลือนหายไป สิกขาบทจึงมีมากขึ้น ภิกษุที่
ตั้งอยู่ในพระอรหัตผลจึงน้อยเข้า สัทธรรมปฏิรูปยังไม่เกิดขึ้นในโลกตราบใด
ตราบนั้นพระสัทธรรมก็ยังไม่เลือนหายไป และสัทธรรมปฏิรูปเกิดขึ้นในโลกเมื่อ
ใด เมื่อนั้นพระสัทธรรมจึงเลือนหายไป ทองเทียมยังไม่เกิดขึ้นในโลก ตราบใด
ตราบนั้นทองคำธรรมชาติก็ยังไม่หายไป และเมื่อทองเทียมเกิดขึ้น ทองคำธรรม-
*ชาติจึงหายไป ฉันใด พระสัทธรรมก็ฉันนั้น สัทธรรมปฏิรูปยังไม่เกิดขึ้นในโลก
ตราบใด ตราบนั้นพระสัทธรรมก็ยังไม่เลือนหายไป เมื่อสัทธรรมปฏิรูปเกิดขึ้น
เมื่อใด เมื่อนั้นพระสัทธรรมจึงเลือนหายไป ฯ
          [๕๓๓] ดูกรกัสสป ธาตุดินยังพระสัทธรรมให้เลือนหายไปไม่ได้ ธาตุ
น้ำ ธาตุไฟ ธาตุลม ก็ยังพระสัทธรรมให้เลือนหายไปไม่ได้ ที่แท้โมฆบุรุษใน
โลกนี้ต่างหาก เกิดขึ้นมาก็ทำให้พระสัทธรรมเลือนหายไป เปรียบเหมือนเรือจะ
อัปปาง ก็เพราะต้นหนเท่านั้น พระสัทธรรมยังไม่เลือนหายไปด้วยประการฉะนี้ ฯ
          [๕๓๔] ดูกรกัสสป เหตุฝ่ายต่ำ ๕ ประการเหล่านี้ ย่อมเป็นไปพร้อม
เพื่อความฟั่นเฟือน เพื่อความเลือนหายแห่งพระสัทธรรม เหตุฝ่ายต่ำ ๕ ประการ
เป็นไฉน คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ ไม่เคารพ
ยำเกรงในพระศาสดา ๑ ในพระธรรม ๑ ในพระสงฆ์ ๑ ในสิกขา ๑ ในสมาธิ
๑ เหตุฝ่ายต่ำ ๕ ประการเหล่านี้แล ย่อมเป็นไปพร้อมเพื่อความฟั่นเฟือน เพื่อ
ความเลือนหายแห่งพระสัทธรรม ฯ
          [๕๓๕] ดูกรกัสสป เหตุ ๕ ประการเหล่านี้แล ย่อมเป็นไปพร้อมเพื่อ
ความตั้งมั่น ไม่ฟั่นเฟือน ไม่เลือนหายแห่งพระสัทธรรม เหตุ ๕ ประการเป็น
ไฉน คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ
ยำเกรงในพระศาสดา ๑ ในพระธรรม ๑ ในพระสงฆ์ ๑ ในสิกขา ๑ ในสมาธิ
๑ เหตุ ๕ ประการเหล่านี้แล ย่อมเป็นไปพร้อมเพื่อความตั้งมั่น ไม่ฟั่นเฟือน
ไม่เลือนหายแห่งพระสัทธรรม ฯ