วันจันทร์ที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2569
วันอาทิตย์ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2569
สิ้นสุดสังสารวัฏ=สิ้นทุกข์ถาวร : กลอนคติธรรม
สิ้นสุดสังสารวัฏ=สิ้นทุกข์ถาวร : กลอนคติธรรม
๏ โลกร้อน(ทำให้) นอนไม่หลับ............ไม่เกี่ยวกับ มีตัณหา
เปิดแอร์ แก้ทุกข์ครา.......................ไม่ใช่มา ลดอุปาทาน
(ไม่มีตัณหา-ไม่ยึดมั่น แล้วจะไม่ร้อน-นอนหลับสบาย?)
๏ ทุกข์หนอ เพราะหิวข้าว....................หยุดปวดร้าว (ด้วยการ)กินอาหาร
ความหิว คืออาการ..........................(ที่)สรรพสังขาร ต้องพานผจญ
๏ เจ็บไข้ ไม่สบาย..............................เพราะ(มี)ร่างกาย ให้เหตุผล
เป็นทุกข์ ที่ทุกคน............................หนีไม่พ้น จนวันวาย(พระพุทธเจ้ายังเจ็บป่วย)
๏ การเกิด ทำให้ต้อง...........................มาเกี่ยวข้อง ทุกข์ทั้งหลาย
ทุกคน กระวนกระวาย........................(เพราะชีวิตบน)โลกไม่ได้ ดั่งใจปอง
๏ ดับทุกข์ ที่จิตใจ...............................ไม่ได้ดับ ทุกข์ทั้งผอง
(ที่)มากมาย มีก่ายกอง......................ตามครรลอง สังสารวัฏ
๏ หมดกิเลส และตัณหา........................คือมรรคา สังสาร(วัฏ)ตัด
หยุดมี สังขาร;ทัศน์...........................หยุดอุบัติ ทุกข์ทั้งมวล
๏ เรียกว่า พระนิพพาน..........................สภาวการณ์ สันติล้วน
แน่วแน่ ไร้แปรปรวน...........................หยุดหวนเกิด แก่เจ็บตาย
("นิพพานที่นี่ เดี๋ยวนี้" ไม่ใช่คำสอนของพุทธศาสนา คนบางคนคิดขึ้นเอง)
๏ ตราบที่ มี(กิเลส)ตัณหา......................(ความ)หมดทุกขา อย่ามั่นหมาย
ผู้รู้ (ย่อม)บ่ดูดาย...............................หยุดเวียนว่าย ตายเกิดเพียรฯ
๑๒ เมษายน ๒๕๖๙
*การสิ้นสุดสังสารวัฏ(การเวียนว่ายตายเกิด) คือเป้าหมายสูงสุดในพระพุทธศาสนา หรือเรียกวา นิพพาน ซึ่งเป็นสภาวะที่พ้นจากความทุกข์อย่างสมบูรณ์
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๖ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๘
สังยุตตนิกาย นิทานวรรค
ทุติยวรรคที่ ๒
๑. ทุคคตสูตร [๔๔๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อาราม ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาค ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย ... แล้วได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย สงสารนี้กำหนดที่สุด เบื้องต้นเบื้องปลายไม่ได้ เมื่อเหล่าสัตว์ผู้มีอวิชชาเป็นที่กางกั้น มีตัณหาเป็นเครื่อง ประกอบไว้ ท่องเที่ยวไปมาอยู่ ที่สุดเบื้องต้นย่อมไม่ปรากฏ เธอทั้งหลายเห็น ทุคตบุรุษผู้มีมือและเท้าไม่สมประกอบ พึงลงสันนิษฐานในบุคคลนี้ว่า เราทั้งหลาย ก็เคยเสวยทุกข์เห็นปานนี้มาแล้ว โดยกาลนานนี้ ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะว่า สงสารนี้กำหนดที่สุดเบื้องต้นเบื้องปลายไม่ได้ ฯลฯ พอเพื่อจะหลุดพ้น ดังนี้ ฯจบสูตรที่ ๑ ๒. สุขิตสูตร [๔๔๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อาราม ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาค ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย ... แล้วได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย สงสารนี้กำหนดที่ สุดเบื้องต้นเบื้องปลายไม่ได้ เมื่อเหล่าสัตว์ผู้มีอวิชชาเป็นที่กางกั้น มีตัณหาเป็น เครื่องประกอบไว้ ท่องเที่ยวไปมาอยู่ ที่สุดเบื้องต้นย่อมไม่ปรากฏ ... เธอทั้งหลาย เห็นบุคคลผู้เพียบพร้อมด้วยความสุข มีบริวารคอยรับใช้ พึงลงสันนิษฐานใน บุคคลนี้ว่า เราทั้งหลายก็เคยเสวยสุขเห็นปานนี้มาแล้วโดยกาลนานนี้ ข้อนั้น เพราะเหตุไร เพราะว่า สงสารกำหนดที่สุดเบื้องต้นเบื้องปลายไม่ได้ ฯลฯ พอเพื่อ จะหลุดพ้น ดังนี้ ฯ๑๐. เวปุลลปัพพตสูตร[๔๖๑] พระผู้มีพระภาค ผู้สุคตศาสดา ครั้นได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้ จบลงแล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ต่อไปว่า ปาจีนวังสบรรพตของหมู่มนุษย์ชื่อติวระ วงกฏบรรพตของหมู่ มนุษย์ชื่อโรหิตัสสะ สุปัสสบรรพตของหมู่มนุษย์ชื่อสุปปิยา และเวปุลลบรรพตของหมู่มนุษย์ชื่อมาคธ สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยงหนอ มีการเกิดขึ้นแลเสื่อมไปเป็นธรรมดา ครั้นเกิด ขึ้นแล้วย่อมดับไป ความที่สังขารเหล่านั้นสงบระงับไป เป็นสุข ดังนี้ ฯ
วันเสาร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2569
การรับ-การให้ ที่ไม่บริสุทธิ์: กลอนคติธรรม
การรับ-การให้ ที่ไม่บริสุทธิ์: กลอนคติธรรม
๏ สงกรานต์ กับงานวัด.....................พุทธบริษัท ขาดไม่ได้
สาดน้ำ ก็ทำไป.............................แต่ยังไง (ก็)ต้องทำบุญ
๏ พระ(หลอก)ล่อ ชวนบริจาค............เงินมากๆ ถ้าอยากหนุน
(ความ)พร้อมเพรียง เสบียงตุน.........ให้ชาติหน้า ประสบชัย
๏ บริจาคร้อย จะได้ล้าน....................สุขสำราญ สร้างสรรค์ให้
ทำ(บุญ)ล้าน บันดาลไป.................จุติใน สวรรค์วิมานฯลฯ(ได้ยินประจำ)
๏ อยากได้ กำไรมากๆ......................จึงบริจาค อย่างอาจหาญ
ทั้งพระ ทั้งชาวบ้าน........................สมัครสมาน งานบุญไทย
(ที่ไม่ถูกหลักศาสนาพุทธ)
๏ (แต่)ส่วนใหญ่ ไม่เคยคิด.................(ด้วย)สภาวะจิต มิจฉาไซร้
ผลดี ที่จะได้.................................อาจจะไม่ เหมือนใจปอง
๏ ความโลภ ความหลอกลวง...............คือตัวถ่วง ผลคืนสนอง
อกุศล ล้นเนืองนอง(จิตใจ)...............ทำให้ต้อง ขัดข้องตน
๏ จาคะ=สละให้(ไม่ใช่หากำไร)...........(การ)ทำบุญไซร้ ไม่(ควร)หวังผล*
เมตตา=หวังว่าคน-.........................อื่นพ้นทุกข์ เป็นสุขมี
(ไม่ใช่เพื่อตัวเองได้ดีมีความสุข)
๏ เป็นพระ อย่าโลภมาก......................ลดความอยาก(ตัณหา) คือศักดิ์ศรี(ของพระ)
มุสา เท็จพาที.................................(เท่ากับ)ไม่มีศีล ปลิ้นปล้อนเอยฯ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๙
*ธรรมชาติมีกฎแห่งกรรม ควบคุมดูแลทุกชีวิตทุกกิจกรรมอยู่แล้ว
ทำอะไรก็ได้อย่างนั้น ไม่ใช่จะได้น้อยกว่า-มากกว่าที่ทำ
เพราะฉะนั้น ทำบุญทำทานไม่ต้องหวังผล หวังไปก็ไม่ได้ตามใจตัวเองหรอก.
ให้ด้วยความโลภ หวังผลคืน=จิตเป็นอกุศล สิ่งที่ให้จะได้รับ แต่จิตใจเสื่อมถอย ชีวิตเสื่อมทราม
ให้ด้วยใจเสียสละ ไม่หวังผลคืน=จิตเป็นกุศล สิ่งที่ให้ก็ได้รับ จิตใจเจริญก้าวหน้า ชีวิตรุ่งเรือง
เห็นตามอย่างนี้จะแยกแยะได้ว่า การให้สิ่งเดียวกัน แต่จะได้รับผลไม่เท่ากัน เพราะความแตกต่างทางใจ.
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๑ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๓ [ฉบับมหาจุฬาฯ]
อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต
๘. ทักขิณสูตร ว่าด้วยความบริสุทธิ์แห่งทักษิณา [๗๘] ภิกษุทั้งหลาย ความบริสุทธิ์แห่งทักษิณา๑- (ของทำบุญ) ๔ ประการนี้ ความบริสุทธิ์แห่งทักษิณา ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. ทักษิณาที่บริสุทธิ์ฝ่ายทายก(ผู้ให้) แต่ไม่บริสุทธิ์ฝ่ายปฏิคาหก(ผู้รับ) ๒. ทักษิณาที่บริสุทธิ์ฝ่ายปฏิคาหก แต่ไม่บริสุทธิ์ฝ่ายทายก ๓. ทักษิณาที่ไม่บริสุทธิ์ ทั้งฝ่ายทายกและฝ่ายปฏิคาหก ๔. ทักษิณาที่บริสุทธิ์ ทั้งฝ่ายทายกและฝ่ายปฏิคาหก ทักษิณาที่บริสุทธิ์ฝ่ายทายก แต่ไม่บริสุทธิ์ฝ่ายปฏิคาหก เป็นอย่างไร คือ ทายกในโลกนี้เป็นผู้มีศีล มีกัลยาณธรรม ปฏิคาหกเป็นผู้ทุศีล มีธรรม เลวทราม ทักษิณาที่บริสุทธิ์ฝ่ายทายก แต่ไม่บริสุทธิ์ฝ่ายปฏิคาหก เป็นอย่างนี้แล ทักษิณาที่บริสุทธิ์ฝ่ายปฏิคาหก แต่ไม่บริสุทธิ์ฝ่ายทายก เป็นอย่างไร คือ ทายกในโลกนี้เป็นผู้ทุศีล มีธรรมเลวทราม ปฏิคาหกเป็นผู้มีศีล มีกัลยาณธรรม ทักษิณาที่บริสุทธิ์ฝ่ายปฏิคาหก แต่ไม่บริสุทธิ์ฝ่ายทายก เป็นอย่าง นี้แล ทักษิณาที่ไม่บริสุทธิ์ทั้งฝ่ายทายกและฝ่ายปฏิคาหก เป็นอย่างไร คือ ทายกในโลกนี้เป็นผู้ทุศีล มีธรรมเลวทราม แม้ปฏิคาหกก็เป็นผู้ทุศีล มีธรรมเลวทราม ทักษิณาที่ไม่บริสุทธิ์ทั้งฝ่ายทายกและฝ่ายปฏิคาหก เป็นอย่างนี้แล ทักษิณาที่บริสุทธิ์ทั้งฝ่ายทายกและฝ่ายปฏิคาหก เป็นอย่างไร คือ ทายกในโลกนี้เป็นผู้มีศีล มีกัลยาณธรรม แม้ปฏิคาหกก็เป็นผู้มีศีล มีกัลยาณธรรม ทักษิณาที่บริสุทธิ์ทั้งฝ่ายทายกและฝ่ายปฏิคาหก เป็นอย่างนี้แล ภิกษุทั้งหลาย ความบริสุทธิ์แห่งทักษิณา ๔ ประการนี้แล
วันศุกร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2569
วันพฤหัสบดีที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2569
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)