ความคิด-ความจริง : กาพย์ยานี๑๑

 

ความคิด-ความจริง : กาพย์ยานี๑๑

๏    ตัวแล้ว ตัวเล่าเลี้ยง......................ลูกแมว(วัด)เพี้ยง คงสังขาร

อยู่ได้ ไม่กี่กาล............................ส่วนใหญ่พาน ยมบาลภัย

๏    (เหมือน)ลงทุน แล้วสูญเปล่า.........ชวนจิตเรา เศร้าโศกไหม

ความจริง (กับ)ความตั้งใจ..............เป็นอะไร ที่ไกลกัน

๏    ความอยาก มักยิ่งใหญ่..................ทุกคนใคร่ สร้าง(ความ)ใฝ่ฝัน

อยู่ทุก เมื่อเชื่อวัน.........................(กับ)ทุกกิจกรรม์ อันหมายปอง

๏    แต่เมื่อ ลงมือทำ..........................พบประจำ (คือ)ความขัดข้อง

สุดท้าย ได้แต่มอง........................ผลลัพธ์ผอง ผิด(ความ)ต้องการ

๏    ความคิด กับความจริง...................จึงเป็นสิ่ง คู่ขนาน

(ที่)มักพบ ประสบพาน...................(สร้างความ)ทุกข์-รำคาญ อยู่ร่ำไป

๏    สาเหตุ เพราะวาดหวัง(สูง).............(แต่)บ่จริงจัง เอาใจใส่-

กล้าหาญ สร้างสรรค์ไกร.................ทำมักง่าย ไม่ทุ่มเท(ผักชีโรยหน้า)

๏    ความรู้ ความสามารถ.....................ที่แคลนขาด (จึง)พลาดหักเห

ฤดี ที่โลเล(ไม้หลักปักขี้เลน)...........ทำโอ้เอ้ เสเพลพาลฯลฯ 

๏    ปัจจัย จากภายนอก.......................มักย้อนยอก มหาศาล

อุปสรรค พรากผลงาน.....................เหมือนต่อต้าน บั่นทอน(กำลัง)ใจ

๏    หลังจาก รู้ผลลัพธ์.........................(ควร)กลับมาคิด วินิจฉัย

ผิดพลาด ตรงจุดใด?.......................(หา)ทางแก้ไข ให้บทเรียน

๏    ชีวิต (ต้อง)ดำเนินต่อ......................มิอาจรอ(เวลา) ขอผัดเพี้ยน

(ทำ)ครั้งใหม่ ให้พากเพียร................อย่าผิดซ้ำ พยายามเทอญฯ

๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

เด็กไทยพัฒนาการต่ำกว่าเป้า ใช้จอเกินวัย เสี่ยงออทิสติกเทียม

 

อีก2ปี งานออฟฟิศจะหายไปทั้งหมด ฟันธง จากแม่ทัพ เอไอ ของ ไมโครซอฟท์

 

"เงินเฟ้อ" ทางการแพทย์ไทยพุ่งกว่า 15 เท่า | เศรษฐกิจInsight

 

คุมก่อนจะสาย! ผู้นำ "OpenAI" เตือน AI โตเร็วเกิน |

 

กำจัดทุกข์ที่ต้นเหตุ-ปลายเหตุ : กลอนธรรมะ

ในทางพุทธศาสนามหายาน โดยเฉพาะนิกายเซน (Zen) หรือฉาน (Chan) คำว่า "จิตว่าง" ไม่ได้หมายถึงความว่างเปล่าแบบไม่มีอะไรเลย แต่หมายถึง "สุญญตา"(Sunyata) ซึ่งมีประเด็นสำคัญดังนี้:

1. ว่างจากตัวตน (Selfless): คือการตระหนักว่าสรรพสิ่งไม่มีสภาวะถาวรในตัวเอง แต่เกิดขึ้นจากเหตุปัจจัยหนุนเนื่องกัน 
2. ว่างจากการปรุงแต่ง: จิตที่เข้าถึงสภาวะเดิมแท้ จะไม่ถูกครอบงำด้วยอารมณ์รัก โลภ โกรธ หลง หรือการแบ่งแยกขั้วตรงข้าม (Dualism) เช่น ดี-ชั่ว, สุข-ทุกข์
3. สุญญตาคือรูป: ตามหลัก ปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร ของมหายาน "รูปคือความว่าง ความว่างคือรูป" หมายความว่าความว่างไม่ได้แยกออกจากชีวิตประจำวัน แต่ปรากฏอยู่ในทุกขณะที่เราดำรงอยู่
4. จิตเดิมแท้ (Buddha Nature): มหายานเชื่อว่าทุกคนมี "จิตประภัสสร" หรือพุทธภาวะที่บริสุทธิ์อยู่แล้ว เพียงแต่ถูกเมฆหมอกแห่งกิเลสบดบัง การทำจิตให้ว่างคือการขจัดเมฆเหล่านั้นเพื่อให้ปัญญาภายในฉายแสงออกมา 

สรุปสั้นๆ: จิตว่างในแบบมหายานคือ "การรู้อยู่กับปัจจุบันโดยไม่ยึดติด" ทำงานทุกอย่างด้วยใจที่ปล่อยวาง แต่เปี่ยมไปด้วยเมตตาและปัญญา

กำจัดทุกข์ที่ต้นเหตุ-ปลายเหตุ : กลอนธรรมะ

๏    พุทธสอนว่า "อกุศล (ละ)มูลเหตุ".................คือ"กิเลส" เจตนา ปัญหาสร้าง

ผลลัพธ์คือ ทุกขภัย ณ ปลายทาง..................เกิดท่ามกลาง สังสาร วัฏดาลดล

๏    ทั้งยังสอน สาธารณ์ เรื่อง"ตัณหา".................(เป็น)ต้นเหตุแห่ง ทุกขา หาเหตุผล

(การ)ขจัดกิเลส ตัณหา พานรชน....................ให้หลุดพ้น ต้นเหตุ ทุกขเวทนา

๏    แล้วยังสอน ต่างแง่ และต่างมุม.....................การประชุม ความยึดมั่น ในขันธ์๕

เป็นสาเหตุ แห่งทุกข์ รุกอุรา..........................แสดงว่า (มี)หลายสาเหตุ สร้างเภทภัย

๏    (คำ)ประกาศว่า พระองค์ ทรงตรัสรู้.................หลักการอยู่ ที่"ตัณหา" อย่าหลงใหล

อริยมรรค จักขจัด ปัดเป่าไป...........................จึงจะไม่ โดนทุกข์ บุกโจมตี 

๏    ทรงเชื่อมโยง สังสาร(วัฏ) บันดาลทุกข์............คนทุกยุค ต่างเข้าใจ ในข้อนี้

ว่าความทุกข์ ผูกพัน ทันชีวี.............................บ่แม่นมี ความหลงผิด หลงคิดไป(เอง)

๏    เพราะ"ฉันคิด ฉันจึงมี"วิถีปราชญ์....................ใครเล่าอาจ ตัดขาด"กู ของกู"ได้?

เรื่อง"จิตว่าง จากตัวกู" (ฟัง)ดูวิไล....................แต่ว่าใคร (เริ่ม)ใช้ความคิด ย่อมติด"กู(คิด)"

๏    ไร้"ของกู" คู่เงื่อนไข ไร้"ของเขา"(ด้วย)...........โลก"ของเรา"คงวุ่นวาย ใครก็รู้(คิดออก)

เรื่อง"กรรมสิทธิ์-เจ้าของ" ต้องเชิดชู..................ป้องกันผู้ อนารยะ อธิปไตย

                                                       (ทำตามอำเภอใจ-ไม่เคารพกฎกติกาสังคม)

๏    (สรุป)ก็เพราะมี กิเลส และตัณหา.....................จึงต้องมา ประสบ "ภพ"สมัย

"ชาติ-ชรา-มรณะ" ทุกขภัย...............................อยู่ร่ำไป ไม่สิ้น ชีวินจร(สังสารวัฏ)

๏    "ไม่ยึดมั่น" นั้นแก้ไข ที่ปลายเหตุ.....................เมื่อต้นเหตุ ยังพร้อม ย่อมเดือดร้อน

แก้ปัญหา "ต้น-ปลาย"(เหตุ) ตรงไหนก่อน?..........จึงลาญรอน ทุกข์ได้ สบายดี?

๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙

*นักปรัชญาที่พูดว่า "เพราะฉันคิด ฉันจึงมี" (หรือ ฉันคิด ฉันจึงมีอยู่) คือ เรอเน เดการ์ต (René Descartes) นักปรัชญา นักคณิตศาสตร์ และนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 17 วลีภาษาละตินที่เป็นอมตะของเขาคือ "Cogito, ergo sum" ซึ่งเป็นรากฐานของปรัชญาเหตุผลนิยมและได้รับการยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งปรัชญาตะวันตกสมัยใหม่

การตั้งข้อสงสัยอย่างเป็นระบบ: เดการ์ตสงสัยทุกสิ่งอย่างถึงที่สุด แม้กระทั่งการมีอยู่ของตัวเองหรือร่างกายของตนเอง เพื่อหาความจริงที่ไม่อาจโต้แย้งได้

• จุดที่ไม่สามารถสงสัยได้: เขาพบว่าแม้เขาจะสงสัยอะไรก็ตาม แต่สิ่งที่เขาสงสัยไม่ได้คือ "การที่เขากำลังคิด"
• ความหมาย: การที่เขากำลังคิดหรือสงสัย แสดงว่าต้องมีตัวตนของเขาที่กำลังทำกิจกรรมนั้นอยู่ ดังนั้น "การคิด" จึงเป็นข้อพิสูจน์ที่แน่นอนที่สุดของการมีอยู่ของ "ตัวตน" .

“โลกเดือด-เอลนีโญ”เร่งตัว ไทย “ร้อนหนัก” ขึ้นทุกปี | TNN