วันพุธที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569
วันอังคารที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569
วันจันทร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569
วันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2569
คนชั่วกับคนดี คบกันไม่ได้ : กาพย์ยานี๑๑
คนชั่วกับคนดี คบกันไม่ได้ : กาพย์ยานี๑๑
๏ วัดเจ้า คณะจังหวัด..............................พระเณรถนัด สั่งอาหาร
มื้อค่ำ ยามวิกาล...................................ผ่านแอปดัง อย่างสบายใจ
(เห็นทุกคืน)
(เห็นทุกคืน)
๏ เรื่อง"ศีล-สมาธิ-..................................ปัญญา"สิ สน(ใจ)ที่ไหน
บวชมา (เพื่อ)หาเงินใช้..........................(อาหาร)ที่อยู่อาศัย น้ำ-ไฟฯลฯฟรี
๏ (ผู้)นับถือ พุทธศาสนา...........................(จะ)ไม่ศรัทธา พระพวกนี้
วัดวา ถ้วนหน้ามี....................................พวกย่ำยี ธรรมวินัย
๏ (แต่คน)นับถือ ไสยศาสตร์.......................มิตัดขาด (ยัง)คงเลื่อมใส
ขอแค่ สวดมนต์ได้(คล่องแคล่ว)................ใบ้หวย,หา คาถาอาคมฯลฯ
๏ (คน)ชั่ว-(คน)ดี มิคบหา(กัน)....................เป็นสัจจา โลกาสม
คบ(ใครก็)ได้ ไร้เงื่อนปม...........................ในสังคม มีมากมาย
(คนพวกนี้ ไม่ยึดถือหลักผิดชอบชั่วดี)
๏ คนชั่ว ชอบโกหก...................................เพื่อปกปิด ทุจริตหลาย
แต่งเรื่อง ราวนิยาย...................................อย่างง่ายดาย ไร้กังวล
๏ พบเห็น ใครโกหก...................................เป็นปกติ มิขัดสน(โกหกเก่ง-ลื่นไหล)
(จง)อุตส่าห์ ระวังตน.................................(ว่า)นี่คือคน (ที่ต้อง)เลี่ยงเสวนา(คบหา)
๏ ผู้คบ คนชั่วได้........................................อย่าสงสัย ไร้กังขา
ย่อมเป็น คนชั่วช้า.....................................ที่อันตราย ไม่ต่างกัน
๏ รู้จัก แยก(ความ)ชั่ว-(ความ)ดี.....................เป็นวิถี (ทำให้)มีสุขสันติ์
แค่เพียง คนดีเท่านั้น..................................ที่มุ่งมั่น มิผันแปรฯ
๓๐ ตุลาคม ๒๕๖๙
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๖ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๘
สังยุตตนิกาย นิทานวรรค
๖. สตาปารัทธสูตร [๓๖๘] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัส เรียกภิกษุทั้งหลาย ... แล้วได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายย่อมคบค้า กัน ย่อมสมาคมกัน โดยธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยเลว ย่อม คบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยเลว แม้ในอดีตกาล ... แม้ในอนาคตกาล ... แม้ในปัจจุบันกาล สัตว์ทั้งหลายก็ย่อมคบค้ากัน ย่อม สมาคมกัน โดยธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยเลว ย่อมคบค้ากัน ย่อม สมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยเลว ฯ [๓๖๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย คูถกับคูถย่อมเข้ากันได้ ร่วมกันได้ มูตร กับมูตรย่อมเข้ากันได้ ร่วมกันได้ เขฬะกับเขฬะย่อมเข้ากันได้ ร่วมกันได้ บุพโพกับบุพโพย่อมเข้ากันได้ ร่วมกันได้ โลหิตกับโลหิตย่อมเข้ากันได้ ร่วม กันได้ แม้ฉันใด ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายก็ฉันนั้นแล ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน โดยธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยเลว ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยเลว แม้ในอดีตกาล ... แม้ในอนาคต กาล ... แม้ในปัจจุบันกาล สัตว์ทั้งหลายก็ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน โดย ธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยเลว ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับ สัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยเลว [๓๗๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน โดยธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยดี ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคม กับสัตว์ จำพวกที่มีอัธยาศัยดี แม้ในอดีตกาล ... แม้ในอนาคตกาล ... แม้ในปัจจุบันกาล สัตว์ ทั้งหลายก็ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน โดยธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่มี อัธยาศัยดี ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยดี ฯ [๓๗๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย น้ำนมสดกับน้ำนมสดย่อมเข้ากันได้ ร่วม กันได้ น้ำมันกับน้ำมันย่อมเข้ากันได้ ร่วมกันได้ เนยใสกับเนยใสย่อมเข้ากันได้ ร่วมกันได้ น้ำผึ้งกับน้ำผึ้งย่อมเข้ากันได้ ร่วมกันได้ น้ำอ้อยกับน้ำอ้อยย่อมเข้ากัน ได้ ร่วมกันได้ แม้ฉันใด สัตว์ทั้งหลายก็ฉันนั้นแล ย่อมคบค้ากัน ย่อม สมาคมกัน โดยธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยดี ย่อมคบค้ากัน ย่อม สมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยดี แม้ในอดีตกาล ... แม้ในอนาคตกาล ... แม้ในปัจจุบันกาล สัตว์ทั้งหลายก็ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน โดยธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่มีอัธยาศัยดี ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวก ที่มีอัธยาศัยดี ฯ [๓๗๒] พระผู้มีพระภาค ผู้สุคตศาสดา ครั้นได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้ จบลงแล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ต่อไปว่า ฯ กิเลสเพียงดังหมู่ไม้ในป่า เกิดขึ้น เพราะการคบค้าสมาคม ย่อมขาด เพราะไม่คบค้าสมาคม คนเกาะท่อนไม้เล็กๆ พึงจมลงในห้วงมหรรณพ ฉันใด แม้สาธุชนก็ย่อมจมลง เพราะอาศัยคนเกียจคร้าน ฉันนั้น เพราะฉะนั้น พึงเว้นคน เกียจคร้าน มีความเพียรเลวนั้นเสีย พึงอยู่ร่วมกับบัณฑิตผู้ สงัด ผู้เป็นอริยะ ผู้มีใจสูง ผู้เพ่งพินิจ ผู้ปรารภความเพียร เป็นนิตย์ ฯ
วันพฤหัสบดีที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2569
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)