กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันพุธที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

เอาการเอางาน : กาพย์ฉบัง ๑๖

๏ ใต้เมฆาสีฟ้าอ่อน................ดวงสุริยนยอน

โคจรจากพื้นฟื้นอรุณ

๏ แสงทองส่องฟ้างามละมุน..............ดูคล้ายวัยดรุณ

สมบูรณ์อุ่นจิตพิศไสว

๏ ขอบเมฆสีทองรองไร...............ลอยล้ำอำไพ

ผ่องใสไม่คลาทิพากร

๏ ปักษีปรีดามิอาวรณ์................บรรเลงเพลงจร

สังสรรค์สโมสรก่อนหากิน

๏ อุตส่าห์หาเลี้ยงชีวิน...............บินไปไกลถิ่น

ไม่หมิ่นเหนื่อยยากลำบากหา

๏ ยังคงดำรงวิริยา................ไม่คร้านมารยา

ฟันฝ่ามานะอดทน

๏ ตื่นเช้าเฝ้ารอสุริยน.............ชีวินดิ้นรน

จวบจนสนทยามาเยือน

๏ ทุกวันไม่ครั่นคลอนเคลื่อน..................ผ่านดายกรายเดือน

จนเลื่อนเป็นปีมิปรวนแปร

๏ ไม่ต้องจ้องจับผิดแจ..................บ้าบอตอแย

ไม่แม้แต่พบหลบงาน

๏ เป็นคนอย่าฉลมนมาน.................ทะเยอทะยาน

เอาการงานก่อมิย่อเอย ฯ

๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

ไม่มีดอกไม้ ที่ไร้รอยด่าง : วิชชุมมาลาฉันท์ ๘

(ละเลยฉันทลักษณ์)

๏ ไม่มี ดอกไม้ .............ที่ไร้ รอยด่าง

กลีบขอบ บอบบาง............ท่ามกลาง พนาศัย

ดินฟ้า อากาศ..................ธรรมชาติ กว้างไกล

ลมวน ฝนไหว..................ไม่แน่ ไม่นอน

๏ ดอกตูม อูมเต่ง...........บานเบ่ง ลำดับ

กลีบซ้อน ย้อนซับ.............ถูกพับ ทับผ่อน

บรรจง บรรจบ...................แทรกซบ ทบทอน

วิญญาณ์ อาทร.................ก่อนเบ่ง เปล่งบาน

๏ โดนแผด แดดเผา........กลีบเบา เร่าร้อน

น้ำเลี้ยง เพี้ยงพร................พ้นผ่อน ร้อนผ่าน

สูรย์ส่อง ผ่องสี..................โสภี มีพาน

เติบใหญ่ ไต่ต้าน................ตามกาล เวลา

๏ ลมฟ้า มรสุม...............โชกชุ่ม ลุ่มฝน

สาดจัด ซัดจน...................กิ่งต้น ใบถลา

แทกรึ้ง ทึ้งเร้า...................แทบเฉา ชีวา

ก้านรอน อ่อนล้า................ลมคลา ฝนไคล

๏ แมลงสัตว์ กัดกิน.........กลีบวิ่น บิ่นแหว่ง

มั่นคง ไม่แคลง.................ตูมแผลง แปลงผาย

ค่อยคลี่ ผลิคลาน..............เบ่งสะคราญ บานขจาย

ดอกงาม ยามสยาย............โลกได้ ชื่นชม ฯ

๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันอังคารที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

แตกต่าง อย่าแตกแยก : โคลงสี่สุภาพ

๑. ความหลากหลายสิสร้าง................ความงาม

แม้แต่รุ่งอรุณยาม.............................แรกแย้ม

สรรพสีคลี่คลายตาม.........................ลำดับ

สายัณห์เยี่ยมเปี่ยมแต้ม.....................พร่างริ้วแผกสรรค์ ฯ

๒. กุสุมาลย์ลานด้วย..........................หลากสี

ก้าน-กิ่งลักษณะมี.............................ต่างล้วน

ใบ-ผลสุคนธ์พลี...............................รสชาติ

รากแง่งเหง้าเหล่าง้วน.......................แผกให้พานเห็น ฯ

๓. โลกาก่อเกิดไคล้...........................ของใคร ?

สรรพสิ่งอิงอาศัย...............................ร่วมหล้า

นภาผ่องอำไพ..................................มหาสมุทร

อากาศบริสุทธิ์อ้า...............................โอบอุ้มสรรพชีพ์ ฯ

๔. ทุกสิ่งถูกสร้างให้............................แปลกผัน

แม้แต่ร่วมเผ่าพันธุ์...............................แผกพ้อง

สามัญยิ่งจริงจรรย์................................ยืนหยัด

เป็นอยู่เคียงคู่คล้อง...............................แห่งห้วงเวลา ฯ

๕. มองต่างมุมต่างให้..............................แปลกเห็น

คนต่างอย่างยลเป็น................................ยิ่งเยื้อ

สมควรอย่าคิดเข็ญ.................................แยกแบ่ง

ใยเยื่อชนชาติเชื้อ..................................ร่วมพ้องเผ่าพันธุ์ ฯ

๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

น้ำใจใหญ่ ในเด็กน้อย : กลอนแปด

น้ำใจใหญ่ ในเด็กน้อย : กลอนคติธรรม

๏ ในยามบ่าย แห้งแล้ง แห่งชนบท ฟ้าปรากฏ เจิดจ้า ตะวันฉาย

หญ้าเหี่ยวเฉา ดินเร่าร้อน กร่อนกายใจ ความเชื่องช้า มาเยี่ยมกราย ไปวันๆ

๏ เด็กบ้านนอก คอกนา ช่วยหมาน้อย ด้วยร่างจ้อย ด้อยแรง แดแข็งขัน

ต่อสี่แขน หนึ่งกระเป๋า ยาวเท่าทัน อัศจรรย์ บรรเจิด เลิศปัญญา

๏ เห็นใจจริง ยิ่งใหญ่ ในร่างเล็ก หัวใจเด็ก เสกสรร สวรรค์หา

บริสุทธิ์ ผุดผ่องใส ไร้มารยา เปี่ยมเมตตา อาดูร เกื้อกูลไกร

๏ เห็นไปถึง พ่อแม่ และผู้เลี้ยง สั่งสอนเยี่ยง วิญญู อุปนิสัย

เป็นบัณฑิต จิตรสวย รวยน้ำใจ เผื่อแผ่ให้ ไม่เลือก เทือกเผ่าพันธุ์

๏ ด้วยคุณธรรม นำให้ บ่ายวันนี้ เป็นวันศรี วิเศษ เหตุหวนหรรษ์

ความงดงาม ข้ามล้น ท้นตาวัน ด้วยคุณธรรม์ ของเด็ก ตัวเล็กเอย ฯ

๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันจันทร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

ภาพขำขำ ๒๒

แหม....จริงๆนะ

มาท่องป่า ครานี้ มิเสียเที่ยว

ได้ลูกหมี กลับบ้าน หน้าบานเชียว

เอ่อ...หากได้เหลียว กลับหลัง....วางไวๆ....

.....

ตัวใครตัวมันล่ะ พี่น้อง.....

ตากล้องขอเผ่นก่อน

อะจ๊ากกกกก

*** ⊙﹏⊙ ***

หากไร้ เชือกผูกคอ

ข้าฯจะขอ จรลี

โอย...นี่มัน กลิ่นไรนี่ ?

เหมือนกลิ่น " อี้ " ไม่มีผิด....

แค็ก ๆ ๆ ๆ

แหวะ...

◑▂◐

เรียน ผู้ปกครองทุกท่าน

อย่าได้ให้บุตรหลาน ดูมวยปล้ำ WWE

เป็นอันขาด

อาจอันตราย ถึงชีวิต...( แมว )

เมี๊ยวววววว '''' ⊙﹏⊙ ''''

คร็อกกกก…

＋﹏＋

เดินตรงมาเรื่อยๆ....

อีกนี้ด....

อีกนี้ดนึง....

อย่างนั้น.....

ดีมาก....

ฮ่ะ...

ฮ่ะ....

ฮ่ะ.....

ฮ้าด...จิ้ววววว

อืม....

อีก 3 เดือน ฝนใหม่ก็จะมาถึงแล้ว

รัฐบาลก็ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

นอกจาก สั่งพร่องน้ำในเขื่อนใหญ่ๆ

เราควรจะตระเตรียมการ อย่างไรดี ?

น้ำท่วมปีที่แล้ว

แกร่วอยู่แต่ในบ้าน

ตั้ง 2 เดือน....

ต้นไม้ ใบหญ้า : กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘

๏..........................................ต้นไม้ ใบหญ้า

ครอบครอง โลกา...................ก่อนสัตว์ ทั้งหลาย

ปรับเปลี่ยน บรรยากาศ............ให้สะอาด สบาย

จนสัตว์ มากมาย.....................ได้เริ่ม มี-เป็น

๏............................................ต้นไม้ ใบหญ้า

เปลี่ยนให้ โลกา.......................จากร้อน ผ่อนเย็น

ดึงดูด คาร์บอนฯ.......................ก่อนปล่อย อ๊อกซิเจ็น

ทำให้ ได้เห็น...........................โลกพี ชีวิน

๏.............................................ต้นไม้ ใบหญ้า

ให้ฝน ปรนฟ้า...........................รักษา หน้าดิน

ป้องกัน น้ำท่วม.........................ร่วมก่อ ธรณิน

กิ่ง-ใบ ให้สิน-...........................แร่ธาตุ งอกงาม

๏..............................................ต้นไม้ ใบหญ้า

ต้องคลุม พสุธา..........................ถึงหนึ่ง ในสาม

จึงเกิด สมดุล.............................เจือจุน คุณคาม

ทุกข์ภัย ไม่ลาม..........................ทำร้าย มนุษย์ชน

๏...............................................ต้นไม้ ใบหญ้า

มิถึงหนึ่ง ในห้า..........................ทุรภัย ให้ผล

ภาวะ โลกร้อน.............................ย้อนทุกข์ รุกรน

ทำเป็น ไม่สน..............................คนต้อง ทรมาน ฯ

๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

มาร หัว ขน : กลอนหก

๏ ความมักง่าย ใคร่ราคี.................ไม่ใยดี ศีลธรรม

เมากามา กายถลำ...........................สู่ลำนำ วังน้ำวน

๏ เกิดภาวะ ปฏิสนธิ......................กลับดำริ " มารหัวขน "

กำจัดไกล ไปให้พ้น.........................จากชีพตน กลบมลทิน

๏ คนคือ " มาร " ใครกันแน่ ?...........พ่อใจแข้ แม่ใจหิน(แข้=จระเข้)

โหดเหี้ยมร้าย ดำกลายนิล.................สาบสูญสิ้น วิญญาณคน

๏ " ฆ่า " ได้แม้ แต่ " ลูก " ตัว.........ดีหรือชั่ว ? หัวใจฉล ?

บาปจะตาม ทรามจะดล.....................ให้ทุกข์ท้น ล้นทรมาน

๏ กามสุขไซร้ แค่ปลายก้อย............รสชาติด้อย อย่าห้อยหาญ

สุขอื่นแสน แม้นโอฬาร......................รสสะคราญ ปัญญาค้น

๏ จนเปิดใจ ไปพ้น " สัตว์ ".............จงฝึกหัด ศัทธ์กุศล

จงขัดเกรา ไม่เมามน.........................จะพบผล หนทางพีร์

๏ ประหนึ่งว่า ตาสว่าง....................จิตพราวพร่าง สล้างสุขี

บนหนทาง แห่งความดี......................แสนเปรมปรีดิ์ มีกว่าใด

๏ ศีลธรรม ช่วยนำพา.....................ใจเริงร่า อย่าอ่อนไหว

ตลอดชีวี ศิวิไลส์..............................บุญส่งใส ไคลทุกข์เอย ฯ

๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันอาทิตย์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

ดูช้างให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่ : กาพย์ยานี ๑๑

๏ ดูช้าง ให้ดูหาง.....................ดูน้องนาง ให้ดูแม่

สุภาษิต พินิจแด..........................กมลขาน สันดานคน

๏ แบบเรียน เพียรสอนว่า............รูปหน้าตา ปัญญาชน

พันธุกรรม อำนวยผล.....................ถ่ายทอดจาก พ่อแม่มา

๏ แต่ดู สุภาษิต.........................บอกใจจิต นิสสัยว่า

มากมาย ถ่ายทอดมา......................เหมือนบิดา และมารดร

๏ รักคน แค่ยลหยัด.....................รูปสมบัติ ประภัสสร

นิสสัย ไม่อาทร..............................จะเดือดร้อน ลำบากมี

๏ ความรู้ ความสามารถ.................พันธุพาธ นาถน้องพี่

รักใคร่ ในงามดี...............................หรือชั่วช้า อันธพาล ?

๏ ซื่อสัตย์ อัชฌาศัย.....................หรือสาไถย ไร้แก่นสาร ?

มุ่งดี วิริยะการย์................................หรือรักชั่ว ตัวเป็นขน ?

๏ ใจดี มีคุณงาม...........................ถ่ายทอดตาม กรรมพันธุ์คน

สันดาน มานกุศล..............................คู่ตัวตน จนวันวาย

๏ หากจิต คิดจะรัก........................อย่าง่ายมัก รักจักหาย

เรียนรู้ อย่าดูดาย..............................ดูจิตใจ นิสสัยเอย ฯ

๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

เขยฝรั่ง : กลอนสุภาพ(กลอนแปด)

๏ ชายฝรั่ง ต่างภาษา วัยเกษียณ..........หลากหน้าเวียน เปลี่ยนเห็น เป็นกระสาย

บ้างก็อยู่ ถาวร สัญจรกราย.....................รุ่งเช้าสาย-บ่าย-ค่ำ ประจำคน

๏ ควงสาวไทย ใกล้ชิด สนิทสนม.........เช่นชู้ชม กลมเกลียว มิเปลี่ยวสน

สร้างบ้านช่อง ส่องศรี มีรถยนต์...............เงินทองวน เวียนใช้ ไม่ขาดมือ

๏ เคยสอบถาม ความว่า เว็บหาคู่..........คือประตู สู่สม นิยมถือ

ส่งรูปไป ชายเห็น เป็นระบือ....................ก่อนอออือ กายใจ ให้แก่เงิน

๏ ขออภัย ใช้ภาษา กล้าไปหน่อย.........หากมัวคอย คลุมเครือ เกื้อเก้อเขิน

คงไม่รู้ เรื่องจริง สิ่งเผชิญ......................ที่ดำเนิน เดินไป ในสังคม

๏ เพื่อมุ่งมี ชีวา สะดวกสบาย..............คิดมักง่าย ใช้ทางลัด สวาทสม

ถือทรัพย์สิน เงินตรา ค่านิยม..................เป็นบรม ปรัชญา คติธรรม

๏ คือปกติ วิสัย จิตใจคน ?..................ยึดถือผล ประโยชน์ โดดถลำ

แลกกับคำ " ความรัก " ประจักษ์จำ..........ก่อกิจกรรม ธรรมเนียม เต็มเปี่ยมเอย ฯ

๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันเสาร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

เหมือนไม่ตาย ? : กลอนคติสอนใจ

๏ ชีวา...เกิดมาแล้ว ก็ต้องม้วย รุ่มรวย......ขวนขวายมาก อยากไฉน ?

หวงแหน...แสนห่วง ประดุจดวงหทัย สิ่งใด.......แน่ใจ ว่าใช่ของตน ?

๏ ชื่อเสียง...ยศเยี่ยงยิ่งใหญ่ ไพศาล สำราญ..........ต้องการคำชม รมย์ผล

อำนาจ..........สามารถบงการ อิทธิพล ทรัพย์ล้น.......เป็นหนทาง ล้างมลาย

๏ โกรธเกลียด...เคร่งเครียด เดียดฉันท์กันนัก หาญหัก..............เกรี้ยวกราก พากเพียรเบียนบ่าย

อาชญา...............คิดหา มา กล้ำทำลาย ความตาย............มุ่งหมายให้เขา เมากมล

๏ แย่งชิง.........สรรพสิ่ง จริงจังอยากได้ อย่างไร้..............ยางอาย สาไถยทุรฉล

มองแค่...............เห็นแก่ตัว หัวใจตน ไม่สน.................คนอื่น ขื่นขมกรมกรอม

๏ อยู่ไป...........ก็ไม่มี ที่รักใคร่ ตายไป...............ก็ไม่มีใคร ใคร่ถนอม

ปล่อยไป.............ให้หายสาบสิ้น ดินดอม สูญพร้อม.............ทุกสิ่งหา หวงมาเอย ฯ

๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

มักใหญ่ ใฝ่สูง : อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

Flickr

มักใหญ่ ใฝ่สูง : อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

๏ มักใหญ่ มิหมายปอง................รชะกอง กิเลสา

กามคุณ มิสุนทรา...........................รติไร้ สลายนันท์

๏ มักใหญ่ จะไปพ้น.....................ปุถุชน ผละสามัญ

โลกธรรม มิจำนัล...........................อุระเอือม ระอาอาย (จำนัล = เบียดเสียด)

๏ มักใหญ่ จะใคร่รู้.......................จรณะสู่ นิราสาย (นิร = ออก)

เกิด-ป่วย-ชรา-ตาย..........................ทุกขา สิลาจร

๏ มักใหญ่ พิสัยศานติ์...................นฤพาน สราญสร

โลกา มิอาวรณ์...............................สมะวัฏ ฏะมายา

๏ ใฝ่สูง ผดุงศิล(ศีล).....................สละสิ้น วิหิงสา

ทุ่มเท ละเวรา.................................สุจริต นิมิตใจ

๏ ใฝ่สูง ผดุงธรรม........................กุศลกรรม กระทำไกร

คุณธรรม คณาใส............................ขจรด้วย ขจายดล

๏ ใฝ่สูง ผดุงสัจ-..........................จะวิรัช สุวัฒน์ผล

สัมมา สุธามน.................................รุจิรา อุฬารมอน

๏ ใฝ่สูง ผดุงการย์........................ปณิธาณ มิรานรอน

มอบชี วะข้าฯวอน............................ปฏิเวธ วิเศษเทอญ ฯ

๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันศุกร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

อย่าปล่อยตามยะถากรรม : โคลงสี่สุภาพ

Flickr

อย่าปล่อยตามยะถากรรม : โคลงสี่สุภาพ

๑. ในกระแสแห่งห้วง....................มหรรณพ

ปลาว่ายไปประสบ.......................แรงน้ำ

พัดไหลไป่จุดจบ.........................ประจักษ์

ยงอยู่อุทกล้ำ..............................ท่องท้องนที ฯ

๒. หยุดไหลแน่นิ่งบ้าง....................บางชลา

ไหลเชี่ยวเกลียวกรากถา.................โถมทึ้ง

ไหลค่อยค่อยพลอยพา...................สะดวก

ปลาว่ายไม่นิ่งอึ้ง............................ส่ำสู้กระแส ฯ

๓. ชีวาชะตาค้ำ...............................กำหนด

ไสผลักหลากบริบท.........................จรดต้อง

ทุกขา/เริงร่า/สลด ฯลฯ.....................ประสบ

ตามแต่กรรมนำข้อง..........................ท่องเบื้องวิบากบน ฯ

๔. หากจักปองปล่อยด้วย....................ยะถา

ตามแต่โชคชะตา..............................เช่นแพร้ว

เสมือนหนึ่งสูญปัญญา........................อ่อนอาตม์

ประดุจปลาตายแล้ว............................ไป่ห้วนทวนกระแส ฯ

๕. ถึงเคราะห์หามยามร้าย.....................กรายเรา

เพียรคลี่คลายใจเนา...........................เบาไคล้

ถึงโชคมีมิเอา.....................................ใจใส่

รอแต่งอมือไซร้...................................ไป่ได้ดีเสมอ ฯ

๖. ถึงอาภัพอับสิ้น.................................วาสนา

จิตจุ่งมุ่งปัญญา....................................ก่อเกื้อ

สุจริตกรรมนำพา...................................สุขสบ

จงอุตสาหะเอื้อ.....................................ภายหน้าดีสนอง ฯ

๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

เรือนใจ : กาพย์ยานี ๑๑

๏ เรือนใจ อาศัยอยู่.................เริ่มเป็นผู้ รู้เป็นคน

เคลี่อนไหว ในกมล....................อย่างอิสระ และเสรี

๏ เรือนใจ ใครเป็นเจ้า ?...........เรือนของเรา เนาสุขี

ตกแต่ง แจงจัดมี.......................อย่างไรดี อยู่ที่เรา

๏ รักษา ความสะอาด..............มละปราศ พิลาศเสาว์

ระเบียบ เรียบร้อย-เบา................มิอัปลักษณ์ หนักมนมาน

๏ มั่นคง อลงกต....................งามหมดจด สดใสศานติ์

หนักแน่น เป็นแก่นกานต์.............มิเรรวน ไม่ปรวนแปร

๏ สุจริต พิศสุภา....................ดั่งดารา จันทราแข

ขจิตใจ พิไลแล........................แม้ประสบ พบครู่เดียว

๏ เอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ให้..............ตระหนี่ไร้ ไม่หนืดเหนียว

ดั่งชล สุคนธ์เชี่ยว.....................ไหลรื่นลุ่ม ชุ่มฉ่ำใจ

๏ ชุลี ไมตรีจิต......................บุปผาพิศ วิจิตรใส

เบ่งบาน สะคราญไคล................ไปทั่วหล้า จักรวาล

๏ เรือนใจ สวยได้ด้วย............." ตน "อำนวย ฉลวยฉาน

เกียรติเกริก เปรมเบิกบาน............อยู่ทุกเมื่อ รมย์เรื่อเอย ฯ

๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันพฤหัสบดีที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

ทุกข์..ในมุมมองใหม่ : กาพย์ฉบัง ๑๖

National Geographic

ทุกข์..ในมุมมองใหม่ : กาพย์ฉบัง ๑๖

๏ ในคราท้องฟ้าแจ่มใส..............ทิพากรไกร

เมฆไม่มีมากกรากเกิน

๏ อากาศสะอาดเอื้อเหลือเพลิน..............สุขสราญสรรเสริญ

ดำเนินกิจกรรมตามสบาย

๏ ในครันจันทร์เพ็ญเย็นพราย..............ดวงดาวพราวฉาย

สดใสในห้วงหฤหรรษ์

๏ สุขชมสมใจนัยนันท์.............ทั้งคืนทั้งวัน

ไม่เกิดปัญญามีอะไร

๏ คราวที่สุขีปรีดิ์ไปล่..............สมหวังดั่งใจ

จิตใจไม่ได้ขัดกล่อมเกลา

๏ ไม่คล้ายคราระกำคล้ำเคล้า.............อุปสรรคหนักเนา

เภทภัยรุมเร้าเข้ามา

๏ ช่วยทำให้เกิดปัญญา................เรียนรู้สัจจา

พัฒนาความคิดจิตใจ

๏ อบรมพฤติกรรมอำไพ................ปรับปรุงนิสัย

ทำให้อ่อนน้อมถ่อมกมล

๏ สอนสู้รู้จักอดทน...............ตรองตรึกฝึกฝน

เปลี่ยนเป็นคนใหม่ประไพศรี

๏ มาลองมองทุกข์อีกที...............มุมใหม่ให้ดี

ทวีคุณค่าประเสริฐเอย ฯ

๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕