ส่งเสริมการทุจริต : กลอนสะท้อนสังคม

ส่งเสริมการทุจริต : กลอนสะท้อนสังคม

๏    ประเทศหลง ส่งเสริม การทุจริต..............ข้าราชการ ทำกิจ ผิดกฎหมาย

ยอดนิยม ย่ำแย่ คือแค่ย้าย........................เท่าให้ท้าย คนผิด วิกฤติการณ์

๏    ประเทศที่ ยังคอย ด้อยพัฒนา................งบประมาณ ผลาญพร่า มหาศาล

ส่วนใหญ่เป็น เงินเดือน ข้าราชการ..............ที่ทำงาน เช้าชาม เย็นชามชิน

๏    สารพัน ปัญหา นโยบาย........................กู้มากมาย ใช้เงิน เพลินถวิล

เพื่อวัตถุ ประสงค์ แบ่งโกงกิน.....................ทุกกระทรวง ท้องถิ่น กินบรรลัย

๏    ซื้อตำแหน่ง หน้าที่ มีผลประโยชน์...........การสอบเข้า(ทำงาน) ฉาวโสต โฉดวิสัย

ความเจริญ ก้าวหน้า ข้าราชการไทย.............อยู่ที่คน ของใคร ใช่ผลงาน

๏    นักการเมือง เลื่องชื่อ ลือกระฉ่อน.............คอยกัดกร่อน แผ่นดิน จนสิ้นศานติ์

หาประโยชน์ ให้ตน มลสันดาน....................(มี)ข้าราชการ ช่วยเหลือ จะเหลืออะไร?

๏    กินมูมมาม ลามล้น จนถูกจับ(ได้)..............ยุติธรรม ส่ำสรรพ กำกับได้

พิจารณา คดี มิใส่ใจ..................................เป็นสิบปี ขึ้นไป ใช้เวลา

๏    กระบวนการ เชื่องช้า อยุติธรรม.................เสริมทุจริต กิจกรรม จนล้ำหน้า

โทษจำคุก ก็แค่รอ ลงอาญา........................จะมีหมา ตัวไหน ตกใจกลัว?

๏    ประเทศที่ ยากหยุด การทุจริต...................การดำเนิน ชีวิต วิปริตทั่ว

ผู้คนต่าง หวังแต่ เห็นแก่ตัว..........................สันดานเสีย(เหี้ย) เนียนัว มัวเมาเอยฯ

๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๙

ศูนย์คุณธรรม เผยผลสำรวจ สถานการณ์คุณธรรมของสังคมไทย 
พบปัญหาทุจริตคอร์รัปชันยังคงเป็นวิกฤตหลัก รองลงมาคือปัญหาความสามัคคี.... 
อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/social/general/451175

วงจรโง่-จน-เจ็บป่วย : โคลงสี่สุภาพ

วงจรโง่-จน-เจ็บป่วย : โคลงสี่สุภาพ

๑. ชีวีช่างหลากล้น..........................ลำเค็ญ

อนาคตมืดมนเห็น........................สว่างไร้

ความยากจนจำเจน......................ปกติ

บ่มีวิธีให้....................................หลุดพ้นชะตากรรมฯ

๒. การศึกษา-ความรู้........................ขาดมี

การดำรงชีวี................................ยากแค้น

อยากอยู่ดีกินดี............................ฝันใฝ่

แต่ไคลความคิดแม้น.....................คนไร้ปรีชาฯ

๓. สติปัญญาต่ำช้า...........................โง่เขลา

เรียนอะไรไม่ทันเขา.......................คลาดรู้

แถมงมงาย-มัวเมา.........................ที่สุด

ประดุจเดรัจฉานผู้..........................ด้อยวิวัฒนาการฯ

๔. รำคาญความเจ็บไข้.......................อ่อนแอ

ป่วยบ่อยๆคอยแล..........................โทษฟ้า

โรคทางพันธุกรรมแจ......................จดจ่อ(แจ=ไม่คลาด,ไม่ห่าง)

ก่อแต่ความเหนื่อยล้า......................สิ้นเนื้อประดาตัวฯ

๕. กลับกลัวการไร้ลูก.........................สืบสกุล

คลอดมาก็อาดุร.............................เดือดร้อน

สอนลูกจงเจือจุน............................ตอนแก่

ดูแลอาหารป้อน.............................ป่วยไข้อุปถัมภ์ฯ

๖. ใยไม่คำนึงข้อ..............................เท็จจริง

ลูกเกิดมาย่อมอิง.............................ชาติเชื้อ

โง่-จน-เจ็บป่วยฯลฯพิง......................พ่อแม่

แลสืบสันดานเรื้อ..............................ต่ำช้ามนาสานฯ

๗. วงจรการทุกข์ท้อ............................ทรมาน

คงอยู่ตราบกัปกาล............................ไป่สิ้น

เพราะขาดวิจารณญาณ.......................สุจริต

คิดเห็นแก่ตัวดิ้น-...............................รนให้สมหวังฯ

๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๙

เพศศึกษา : กลอนธรรมะ

เพศศึกษา : กลอนธรรมะ

๏    ผู้พะวง หลงใหล ในกามคุณ..................จะถูกกระตุ้น ให้เกิด ความกระสัน

ราคะจริต จิตไส ใจผลักดัน.......................ให้มุ่งมั่น ตัณหา กามารมณ์

๏    ธรรมชาติ ใช้มัน ปานเครื่องมือ...............เพศสัมพันธ์ นั้นคือ ทางสร้างสม

สืบสายพันธุ์ พืช-สัตว์ พัฒน์อุดม................แต่โบราณ นานนม บ่มชีวี

๏    ถ่ายทอดลักษณ์ จากพ่อแม่ แพร่สู่ลูก......เพศสัมพันธ์ พันผูก ความสุขี

ระหว่างกัน ภรรยา และสามี.......................เป็นวิถี ชีวา ประจำเรือน

๏    ดวงกระมล คนลี้ ดิรัจฉาน......................สัญชาตญาณ มีไซร้ ไม่ป่าเถื่อน

ภูมิปัญญา สูงกว่าสัตว์ สามารถเตือน...........ยับยั้งใจ ให้แชเชือน เบือนมลทิน

๏    มีแค่คน โง่เขลา คิดเมามาย...................อยากกระหาย ใคร่สมสู่ มิรู้สิ้น

หาคู่นอน ไม่ใช่ คู่ชีวิน..............................เสมือนการ หากิน-สัตว์วิญญาณ

๏    สมสู่อย่าง คลั่งไคล้ ไม่เลือกหน้า.............อย่าหวังว่า จะมี ปาฏิหาริย์

คนสำส่อน ไม่เป็น ที่ต้องการ......................ของผู้ประสงค์ วงศ์วาน สร้างว่านเครือ

๏    ลดราคะ จริต จิตจะใส............................กามารมณ์ ข่มได้ ไม่มีเหลือ

สัญชาตญาณ ผลาญไร้ ได้ทุกเมื่อ................ถ้าหากเชื่อ กำลังใจ ไกรอนันต์

๏    ความสำส่อน ทางเพศ คือเหตุผล..............ทำให้คน เสื่อมทราม สิ้นสุขสันติ์

คนเจ้าชู้ หลายใจ มักได้ทัณฑ์......................ดลชีวัน บรรลัย (เห็นได้)ทั่วไปเอยฯ

๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๙

Climate Change: What Happens If The World Warms Up By 5°C?

Climate Change: What happens If The World Warms Up By 3°C?

การสามัคคี : กาพย์ยานี๑๑

การสามัคคี : กาพย์ยานี๑๑

๏    เชือกกล้วย ฟั่นเป็นเกลียว...............ย่อมแน่นเหนียว ขึ้นฉันใด

คนเรา คราวร่วมใจ.............................ร่วมสมัคร รักสมาน

๏    ย่อมเกิด ความเข้มแข็ง...................มีเรี่ยวแรง มุ่งทำงาน

ให้เสร็จ สำเร็จการ.............................เพริศพิสดาร ตามประสงค์

๏    ความรัก สามัคคี............................คือความดี ควรจำนง

คู่ใจ ให้มั่นคง....................................จะเสริมส่ง วิเศษศรี

๏    ลดความ เห็นแก่ตน........................เป็นเงื่อนกล การสามัคคี

เมตตา เอื้ออารี..................................อย่างถ้อยที ถ้อยอาศัย

๏    ประโยชน์ ของส่วนรวม.....................(การ)มีส่วนร่วม=หลักหัวใจ

ลดความ ดื้อดึง;ไม่.............................ทำตามใจ ของตัวเอง

๏    สามัคคี สิมืดมน...............................ถ้าต่างคน ต่างอวดเบ่ง

ทายท้า ข้านักเลง................................อลเวง ข่มเหงกัน

๏    ควายยัง รู้(จัก)รวมฝูง........................คนอวดสูง กว่าพวกมัน

อย่าเอา แต่เมามัน................................ทะเลาะกัน ลามบรรลัย

๏    รู้รัก สามัคคี.....................................ตราบชีวี สิหาไม่

รักษา ประเทศไทย...............................ให้ยงอยู่ คู่นิรันดรฯ

๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๙

ยารักษาโรคใจ : กลอนหก

ยารักษาโรคใจ : กลอนหก

๏    เกิดขึ้นแล้ว ย่อมดับไป.................มีแล้วไซร้ หายไปสิ้น

คือหลักธรรม ค้ำแผ่นดิน...................ครอบชีวิน สิ้นทรัพย์ปวง

๏    สิ่งที่รัก พิทักษา..........................ทุ่มอุรา มาแหนหวง

ให้คุณค่า เสมอทรวง........................(ล้วน)มิอาจล่วง(พ้น) อนิจจัง

๏    ความไม่เที่ยง เคียงพิภพ................มหรรณพ กระทบฝั่ง

หน้าผาหิน ยังภินท์พัง.......................ด้วยพลัง แรงสัจจา

๏    เสื่อมสลาย และหายลับ..................พานพบกับ สรรพพันธ์ว่า

ทุกสิ่งสัจ อนัตตา..............................อย่าถือสา หาตัวตน

๏    ไม่ยึดมั่น ไม่ถือมั่น.........................เป็นหลักกรรม์ ธรรม์กุศล

ประจำไว้ ในกระมล............................เพื่อประจญ วังวนวัฏฏ์

๏    หยุดตัณหา อย่าอาลัย.....................พึงใส่ใจ ใฝ่ฝึกหัด

แก้(ไข)อารมณ์ โทมนัส......................ช่วยกำจัด กลัดกลุ้มจินต์

๏    รู้ความจริง สิ่งซ่อนเร้น.....................ทรงคุณเช่น เป็นศุภสิน

เปิดวิชชา ประภาชิน...........................คู่ชีวิน มิเปลี่ยนแปลง

๏    คือโอสถ ลดพิษไข้.........................รักษาใจ ให้เข้มแข็ง

ฟื้นพลัง สร้างเรี่ยวแรง.........................กลับคืนแกร่ง กำแหงเอยฯ

๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๙

ปรมัตถ์ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

ปรมัตถ์ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    .....................................เรือนร่าง เรานี้

ปรากฏ เกิดมี........................จากธาตุ ทั้งหลาย

๗๐ เปอร์เซ็นต์.....................เป็นน้ำ กล้ำกลาย

อาหาร ขวนขวาย..................หายใจ ให้พลา

๏    ......................................มีจิต วิญญาณ

รังสรรค์ บันดาล.....................ชีวัน อันสง่า

ดำรง วิสัย.............................เป็นไป ตามชะตา

เวรกรรม นำพา.......................ประสบ พบเจอ

๏    ........................................เรียนรู้ ความจริง

รู้จัก อ้างอิง............................อย่าทิ้ง พลั้งเผลอ

ตนตัว มัวเมา..........................คือ(ความ)เขลา นะเออ

(ความ)เพลิดเพลิน เลินเล่อ.......จะเก้อ กรอมกรม

๏    .........................................กิเลส ตัณหา

ปิดกั้น ปัญญา..........................อวิชชา สะสม

จิตใจ ต่ำทราม.........................เพิ่มความ โง่งม

สับปลับ ทับถม.........................บ่มเพาะ ก่อเวร

๏    ..........................................เกิด->แก่->เจ็บ->ตาย

เรือนร่าง เสื่อมสลาย...................กลายกลับ ธาตุเห็น

จะมี ผู้ใด..................................คิดใคร่ ให้เป็น

สัจจริง สิ่งเร้น............................เฉกเช่น อนัตตา

๏    ...........................................ลดความ ยึดมั่น

ถือดี ชีวัน................................คือ" ฉัน " ขันหา

เมื่อความ เมาสงบ.....................สิประสบ วิชชา

ชีวิต=อนิจจา............................ปรมา อารมณ์ฯ(ปรมา=ปรม-=อย่างยิ่ง)

๒๖ สิงหาคม ๒๕๕๙

สอนลูกเรื่องคนโง่ : กลอนดอกสร้อย

สอนลูกเรื่องคนโง่ : กลอนดอกสร้อย

๏    ลูกเอ๋ย ลูกรัก..................................คนมากมัก ไม่รักดี มีนิสัย

อันธพาล เกเร เฉฉลไกร.......................ลูกอย่าใคร่ คบค้า สมาคม

๏    ยังวัยเรียน ไม่เรียน พากเพียรอ่าน........ชอบสำราญ ชาญเล่น เป็นปฐม

บ้างกาลี มีคู่ คอยชู้ชม..........................น่าอดสู ดูโสมม โง่งมมี

๏    คนคิดเขลา เมามาย ใฝ่การพนัน..........ปล่อยชีวัน ปฏิพัทธ์ ปองบัดสี

"พนันกันไหม?" ไขกมล คนไม่ดี..............จะหมดตัว ชั่วพี เพราะการพนัน

๏    ยาเสพย์ติด พิษร้าย ทำลายชีวิต...........คนสิ้นคิด ติดใจ ใคร่กระสัน

พวกขายยาฯ ถูกจับ นับไม่ทัน..................รับโทษกัน ปัญหา ประดาประดัง

๏    ใช้สินค้า ทันสมัย ไทยนิยม..................โง่บรม ง่วนบริโภค โลกย์ปลูกฝัง

คนมากมี หนี้สิน ชีวินพัง..........................เหมือนตกนรก หมกขัง ตายทั้งเป็น

๏    ทุจริต จิตใจ ไม่ซื่อสัตย์.......................ชอบคดโกง บ่งชัด อุบาทว์เห็น

ลัก-ชิง-ปล้น คนอื่น ดื่นลำเค็ญ..................เกิดก่อเวร ย้อนคืน คนโง่งม

๏    การโกหก หลอกลวง ถ่วงวิถี.................ใครนิยม ยินดี มีสุขสม

นับเป็นพวก พาโล โง่บรม.........................ถูกสังคม ถากเถือ มิเชื่อใจ

๏    ทอดทิ้งการ ศึกษา มุ่งหาเงิน.................เพื่อเพลิดเพลิน ซื้อของ คะนองใช้

เอาเยี่ยงอย่าง คนรวย ช่วยอะไร?...............ดีแต่ให้ ใครเขา เฝ้านินทา

๏    การทะเลาะ วิวาท อาชญากรรม..............ประจานตน คนระยำ ชั่วต่ำช้า

คนเลวคง หลงผิด คิด(ว่าเรื่อง)ธรรมดา........ลูกจงอย่า นิยม โง่งมงาย

๏    คำพูดใคร ไพเราะ เพาะคนรัก..................สมานสมัคร ฝักใจ ไม่เลือนหาย

คนโง่จึง พูดวา จาหยาบคาย......................ชอบทำลาย ตัวเอง อวดเบ่งเอยฯ

๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๙

เมื่อไหร่จะหยุดฆ่ากัน? : กาพย์ฉบัง๑๖

                        เด็กชายซีเรีย บาดเจ็บมอมแมมเหม่อลอยราวไร้ชีวิตอย่างสุดสะเทือนใจ ฉายภาพความสยดสยองสงคราม เมือง อเลปโป

เมื่อไหร่จะหยุดฆ่ากัน? : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    ความโลภทำให้คนคิด..................หาทางทุจริต

ลอบผิดศีลธรรมส่ำหมาย

๏    โทสะประทุสู่กลาย...............จิตโฉดโหดร้าย

ใคร่การเบียดเบียนเพียรถวิล

๏    โมหะจะชักพาจินต์...............หลงผิดนิจสิน

อาวิลจินดาอกุศล(อาวิล=หมองเศร้า)

๏    สามัญลักษณ์นรชน................ซึ่งเป็นเหตุหน

ให้โลกประจญล้นปัญหา

๏    มิเลือนเกลื่อนกลาดอาชญา..................ฆ่ากันปานว่า

เป็นผักเป็นปลาสยดสยอง

๏    พัฒนาอาวุธยุทธ์คะนอง................อ้างเพื่อปกป้อง

ครรลองของประชาธิปไตย

๏    แต่กลับกระทำสาไถย...............ประโยชน์ตนยลใหญ่

ไม่ยอมให้ใครมาขัดขวาง

๏    อาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ..................พังสิ่งปลูกสร้าง

คนตายวายวางอย่างมหันต์

๏    ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน................ฆ่าคนของฉัน

ฉันจะฆ่ามันคืนสนอง

๏    ภาพความโหดร้ายก่ายกอง.................เมื่อใครได้มอง

ต่างต้องสะเทือนหัวใจ

๏    แต่มิรู้ว่าเมื่อใด?..................หรือว่าอะไร?

จะทำให้หยุดฆ่ากันฯ

๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๙

ชะตาชีวีมีเหตุ-ผล : กลอนคติชีวิต

ชะตาชีวีมีเหตุ-ผล : กลอนคติชีวิต

๏    พายุ ผ่านไป.......................หาได้ มีความ แตกต่าง

ลมพัด แผ่กว้าง.......................เพียงบาง พื้นที่ มีฝน

ส่วน อีสานใต้..........................ฝนไม่ ตกพาน นานจน

ชาวนา เริ่มบ่น.........................เกรงผล ผลิต บรรลัย

๏    "ขอบไร่ ปลายนา.................มีป่า เหลือบ้าง หรือเปล่า?"

คำตอบ เบาๆ..........................."ถูกเผา-ตัดเหี้ยน เตียนไร้ "

นั่นคือ เหตุผล.........................ฤดูฝน แต่ฝน ทำไม?

มิตก มาให้..............................นาไร่ อุดม สมบูรณ์

๏    ธรรมดา คนเรา......................ตื่นเช้า เริ่มเอา แต่คิด

วางแผน ชีวิต...........................ประดิษฐ์ ตนเด่น เป็นศูนย์(กลาง)

มุ่งมาด ปรารถนา.......................โลภา ล้นเหลือ เกื้อกูล

ลดรา อาดูร..............................เลิศล้ำ จำรูญ จุนเจือ

๏    แต่จะ สมหวัง........................หรืออาจ พลาดพลั้ง หวังผิด

ชะตา ชีวิต................................(มี)เวรกรรม ตามติด ชิดเชื้อ

คอยมอบ โอกาส........................คอยขัด-คลาด-เข็ญ เป็นเบือ

ทุกวาร ทุกเมื่อ...........................จนกว่า (จะ)ไม่เหลือ ลมปราณ

๏    มีเหตุ มีผล.............................(ที่ต้อง)ประจญ ประสบ พบเจอ

มี-เป็น เสมอ..............................ไม่ต้อง เพ้อบ่น (ให้)คนสงสาร

ทำดี ได้ดี..................................แต่ที่ (ได้)ชั่วช้า สามานย์

ก็เพราะ เป็นพาล.........................ทำตัว ชั่วชาญ กันเองฯ

๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๙

เลือกที่รักมักที่ชัง : กลอนหก

เลือกที่รักมักที่ชัง : กลอนหก

๏    เข้าข้างคน ที่ตนรัก......................คอยพิทักษ์ หากทำผิด

มีให้ดู อยู่เนื่องนิจ...........................ส่วนใหญ่คิด ว่าควรทำ

๏    ให้ร้ายคน ที่ตนชัง.......................ง่ายดายจัง ดั่งเลิศล้ำ

มิรู้ตน (ว่า)กระมลดำ........................เสื่อมศีลธรรม บาปบำเพ็ญ

๏    เลือกที่รัก มักที่ชัง........................สิ่งบดบัง สว่างเห็น

ความถูก-ผิด คิดไม่เป็น.....................เปรียบปานเช่น สำนึกพิการ

๏    พาลลำเอียง เพียงเพราะรัก.............เป็นอุปสรรค สู่มาตรฐาน

บกพร่องพี วิจารณญาณ.....................ความคิดอ่าน หลงฟั่นเฟือน

๏    ความชิงชัง คิดรังเกียจ....................จะยัดเยียด ความป่าเถื่อน

จิตวิปลาส หลงคลาดเคลื่อน................กายแปดเปื้อน ก่อเวรกรรม

๏    หักห้ามใจ มิให้รัก...........................คงยากนัก หากยังถลำ

หลงกระแส แห่งโลกธรรม....................ฤดีด่ำ รสกามคุณ

๏    ควบคุมใจ อย่าใคร่ชัง.......................ตราบที่ยัง คงหมกมุ่น

ค่านิยม โสมมตุน................................ย่อมพล่านผลุน อาดุรจินต์

๏    มโนธรรม มีสำนึก.............................ถูก-ผิดตรึก ตรองถวิล

กำจัดพ้น บาปมลทิน............................รักษาศีล ทินอากร(ทิน=วัน,อากร=บ่อเกิด)

๏    มั่นมน อย่าอคติ................................รัก-ชังริ เริ่มถ่ายถอน(มน อ่าน มะนะ)

ยึดคุณธรรม ยอดกำธร..........................สรประเสริฐ บังเกิดเอยฯ

๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๙

ใครงามกว่ากัน : กลอนแปด

ใครงามกว่ากัน : กลอนแปด

๏    ความงามแห่ง รูปกาย มีหลายหลาก..........แทบจะแยก ได้ยาก ลำบากเข็ญ

ว่าใครงาม กว่ากัน ลานกฎเกณฑ์..................เท่าที่เป็น ปรากฏ หมดหนทาง(ตัดสิน)

๏    ส่วนความงาม ของใจ ใครงามกว่า.............พอพึงพา ศีลธรรม นำสะสาง

พินิจพิเคราะห์ เจาะจง ตรงใจกาง..................จิต-นิสัย ไขขจ่าง พราวพร่างเพียง

๏    ทัศนะ คติ ที่ถวัลย์..................................ใช้ยืนยัน ตัวตน พ้นทุ่มเถียง

ค่านิยม=นิยาม ไร้ลำเอียง............................ฉายภาพใจ ใครเยี่ยง วิญญู/พาล

๏    สิ่งเชื่อถือ ศรัทธา สิประกาศ......................(ใคร)มีสติ/วิปลาส เทียบมาตรฐาน

แนวคิด-หลัก ปรัชญา เฉกประธาน..................ส่อสันดาน บัญชา หฤทัย

๏    ความโอบอ้อม อารี มีเมตตา.......................คือมรรคา วินิจ จิตคนได้

ความซื่อสัตย์ สุจริต ทรงจิตใน.......................ชี้ว่าใคร ใจดี มีมโนธรรม

๏    เครื่องแต่งกาย แต่งหน้า สามารถส่อ.............ดวงกมล ฉลฉ้อ/ลออล้ำ

ราคะจริต จิตใจ คิดใฝ่ต่ำ...............................ล่วงศีลธรรม กำหนัด อย่างชัดเจน

๏    ศัพท์-สำนวน ชวนชี้ อุปนิสัย........................เปิดหัวใจ ใครงาม อำพนเห็น(อำพน=งามน่าดู)

น้ำเสียงส่อ อารมณ์ สั่งสมเป็น.........................สันดานโจษ โดดเด่น เห็นอุรา

๏    พฤติกรรม คือกระจก เงาสะท้อน....................ให้รู้จริง สิ่งซ่อน หลังใบหน้า

ต่อให้เก่ง ฉกรรจ์ ชาญมารยา..........................ขอเวลา จะไข จิตใจเอยฯ

๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๙

คนไทยที่ ๑ ในโลก : กลอนเจ็ด

คนไทยที่ ๑ ในโลก : กลอนเจ็ด

๏    ติดเหล้า ติดยาฯ ติดสารพัด.............ไม่เคย ตรวจ-คัด กำจัด-ค้น

ให้ทำ หน้าที่ (ขับ)ขี่รถยนต์.................ส่งคน โดยสาร กันทั่วไป

๏    ง่วงยัง อุตส่าห์ มาเที่ยวขับ...............หลับๆ ตื่นๆ ฝืนวิสัย

ขนาดแพทย์ ยังขับ รถหลับใน..............ข่าวให้ ได้เห็น เป็นประจำ

๏    มองหา สาเหตุ แห่งปัญหา................ไม่ใช่ เพราะว่า (การ)ศึกษาต่ำ

แต่เพราะ ประมาท ปราดครอบงำ...........ไม่คำ นึงถึง ความปลอดภัย

๏    ถนน หนทาง ก่อสร้างเถื่อน................โกงกิน กันเกลื่อน ถูกต้องไหม?

กินไป กินมา จะเหลืออะไร?..................ไม่ทัน ได้ใช้ ก็กลายพัง

๏    ประเทศ ผู้นำ ด้านทุจริต.....................ความคิด คดโกง ส่งต่อ(ปลูก)ฝัง

ข้าราชการ (นัก)การเมือง ฟุ้งเฟื่องจัง.......เบียดบัง กันเป็น ขบวนการ

๏    ตั้งแต่ (ฝ่าย)กำหนด นโยบาย..............สุดท้าย ถูกจับ ฟ้องกับศาล

สินบาท สินบน ดลบันดาล......................ลดโทษ โจษขาน สนั่นเมือง

๏    ชีวิต คนไทย ช่างไร้ค่า.......................ฉิบหาย ตายห่า สามัญเรื่อง

ข่าวชุก ทุกวัน อ่านเนืองๆ.......................ปลดเปลื้อง (ฐานะ)จน-รวย ซวยเท่ากัน

๏    ทำสิ่ง ดีๆ ไทยที่โหล่..........................ส่วนเรื่อง ฉาวโฉ่ โลภ(โม)โทสัน

ไทยเป็น ที่ ๑ โลกทึ่งกัน.........................ถนนไทย ไหวหวั่น แสนอันตรายฯ

๒๐ สิงหาคม ๒๕๕๙

อุบัติเหตุบนถนนไทยนำโด่ง 

สอจร.ยัน ไม่ทำอะไรเลย ขึ้นแท่นอันดับ 1 ของโลกแน่ 

จาก <http://www.isranews.org/thaireform-other-news/item/49331-traff-180859.html> 

ชัยชนะและความพ่ายแพ้ : กาพย์ยานี๑๑

ชัยชนะและความพ่ายแพ้ : กาพย์ยานี๑๑

๏    ยอมรับ กับความพ่ายแพ้.................ยังดวงแด แลยิ่งใหญ่

พฤฒิ ภาวะประไพ............................พ้นเยาว์วัย-วิสัยพาล(พฤฒิ=ความเจริญ,ความสมบูรณ์)

๏    เข้าใจ ในโลกธรรม........................อนิจจะส่ำ ค้ำแก่นสาร

เข้าใจ ในวิธีการ...............................วิธีชาญ ราญชิงชัย

๏    ช่วยลด ความกดดัน.......................แก่ชีวัน กันอ่อนไหว

จะชนะ-จะแพ้ใคร..............................ไม่ใช่สิ่ง อยู่ยิ่งยง

๏    พัฒนา ความสามารถ......................อย่างองอาจ คาดสูงส่ง

ไม่ใช่ ใคร่แต่ประสงค์.........................เจาะจงจะ ชนะเขา

๏    คิดแส่ แค่มุ่งชนะ............................คือโมหะ ของคนเมา

เมาคำ ยกย่อง=เขลา.........................จิตเศร้าหมอง พร่องปัญญา

๏    พุทธองค์ ทรงสั่งสอน......................ชนะตนก่อน ประเสริฐกว่า

ชนะ กิเลส-ตัณหา..............................จะสุขสันติ์ ทุกวันคืน

๏    ชนะตน พาพ้นทุกข์..........................สนุกกว่า ชนะคนอื่น

จิตแชล่ม งามแช่มชื่น..........................หยุดขมขื่น สะอื้นทรวง

๏    ทุกครั้ง (ของ)การแข่งขัน..................เตือนใจมั่น อย่าพาลห่วง

"ต้องชนะ"=วาทะลวง..........................ปราศท่วงที ปรีชาเอยฯ(ปรีชา=ความรอบรู้จัดเจน) 

๑๙ สิงหาคม ๒๕๕๙

อย่าตีค่าราคาใคร : กาพย์ฉบัง๑๖

อย่าตีค่าราคาใคร : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    ยึดเอาหลักการธุรกิจ................ตีค่าชีวิต

คือความหลงผิดเหลวไหล

๏    หรือมองความงามอำไพ................วัดคุณค่าใคร

นับเป็นอะไรที่ลุ่มหลง

๏    ถือสินทรัพย์ความมั่นคง.................ฐานะธำรง

เจาะจงค่าคุณ=สถุลวิธี

๏    ธรรมชาติอำนาจมาดมี.................ศักดิ์สิทธิ์ฤทธี

กำหนดวิถีที่บังควร

๏    ใจคนอกุศลท้นถ้วน.................ชัง-รัก มักรวน

หันหวนหาตีค่าใคร

๏    สามานย์สันดานสาไถย.................ชอบทำตามใจ

ชอบตัดสินใจตามใจตน

๏    กิเลส-ตัณหา=เหตุผล.................บงการมานมล

ตั้งตนเป็นใหญ่ในโลกา

๏    ปฏิบัติต่อกันมารยา...................โหดร้ายหนักหนา

เพราะ(คน)มีอัตตาเป็นอากร

๏    บ่อเกิดเวรกรรมซ้ำซ้อน..................อย่างไม่แคลนคลอน

บั่นทอนสุขศานติ์ลาญโลกเรา

๏    จนกว่าจะสิ้นความเขลา................หรือสิ้นคนเรา

โลกจึงเพริศเพราพ้นเศร้าเอยฯ 

๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๙

สัตว์ไม่ประเสริฐ : กลอนสิ่งแวดล้อม

สัตว์ไม่ประเสริฐ : กลอนสิ่งแวดล้อม

๏    น้ำเริ่ม ท่วมแล้ว..........................แถวๆ ภาคเหนือ ตอนบน

หลังจาก ที่ฝน................................ตกจน ล้นหลั่ง ประดังถา

ไม่มี ป่าไม้.....................................ดูดซับ น้ำไว้ ไคลคลา

น้ำจึง ไหลบ่า.................................เข้าสู่ พารา พาระทม

๏    เหลียวดู กิจกรรม.........................คนยัง ตะกลาม ร่ำรวย

คลั่งหา บ้าหวย...............................อัดด้วย ตัณหา สะสม

กิเลส เจตนา..................................รังสรรค์ มารยา ค่านิยม

โลกีย์ วิกรม...................................อุดม หลงผิด อวิชชา

๏    จึงไม่ มีหวัง.................................หยุดยั้ง สภาวะ โลกร้อน

ทุกวัน บั่นทอน................................สมดุล สุนทร หย่อนหล้า

นับวัน รุนแรง..................................แทรกแซง ชีวิต วิกฤติพา

ทำลาย มูลค่า.................................สูญเสีย เงินตรา มโหฬาร

๏    ยิ่งอยาก ร่ำรวย.............................ยิ่งซวย อย่างแสน สาหัส

อยากหา สารพัด..............................ธรรมชาติ เบียดบัง ล้างผลาญ

ความเห็น แก่ตน..............................ของคน บัญชา สามานย์

หน้าแล้ง กันดาร..............................หน้าฝน (น้ำ)ล้นลาญ บรรลัย

๏    คือสัตว์ บัดซบ..............................ยากพบ ซึ่งความ ประเสริฐ

กุศลา ละเมิด...................................บังเกิด ปัญหา สาไถย

ไม่เคย เรียนรู้...................................ไม่สู้ อดกลั้น อันใด

ทำตาม อำเภอใจ..............................ทำให้ ชีวิน ภินท์พังฯ 

๑๗ สิงหาคม ๒๕๕๙

สิ่งที่ทำไปแล้ว..ทำคืนไม่ได้ : โคลงสี่สุภาพ

สิ่งที่ทำไปแล้ว..ทำคืนไม่ได้ : โคลงสี่สุภาพ

๑. ผืนป่าเขียวขจีหน้า.....................วรรษา

ชวนชุ่มชื่นอุรา............................ยิ่งแล้

ความงามธรรมชาติพา..................จิตสงบ

สยบ กรมกรอมแก้.......................เหนื่อยข้ามลำเค็ญฯ

๒. เย็นใจยามเมื่อได้........................ยลยิน

นทีใสไหลริน..............................ผ่านพ้น

ทอดฤดีและชีวิน..........................ดื่มด่ำ

ธรรมชาติพิลาสล้น.......................สุขเอื้ออานิสงส์ฯ

๓. เท(น้ำ)นมลงแม่น้ำ......................ลำธาร

นมย่อมผสมผสาน........................ร่วมน้ำ

หมดซึ่งวิธีการ.............................แยกกลับ

เลือนลับ นทีรัย ล้ำ.......................หนึ่งเนื้อเดียวกันฯ(นทีรัย=กระแสน้ำ)

๔. การก่อกรรมก็คล้าย......................คลึงเคียง

ณ เวลาหนึ่งเรียง..........................ล่วงแล้ว

กรรมย่อมพานผ่านเพียง.................ไป่กลับ

ไหลลับอับจนแคล้ว.......................หวนให้ปรับปรุงฯ

๕. ถึงมุ่งคิดแก้ไข.............................อดีตกรรม

ก็คงแค่การกระทำ..........................ใหม่สร้าง

หาใช่ของเดิมสำ-...........................คัญเถิด

หากเกิดบุญ-บาป ; ล้าง...................ห่อนได้ฉันใดฯ

๖ "กรรมที่ทำไปแล้ว........................มิอาจ

ทำคืน" คือพุทธโอวาท....................กล่าวไว้

จึงมิควรประมาท..............................กรรมกิจ

ครวญคิดรอบคอบไซร้.......................ก่อนสร้างสรรค์หาฯ

๗. อย่าตรึงตรองโศกเศร้า....................เสียใจ

ชลเนตรนองหลั่งไหล........................ท่วมหล้า

ก็บ่อาจกลับไป.................................กาลอดีต

เปลี่ยนแปลงผิดพลาดกล้า..................ก่อไว้เวรกรรมฯ

๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๙

ความทรงจำของความรัก : กลอนแปด

ความทรงจำของความรัก : กลอนแปด

๏    ฝนตกตั้ง แต่เช้า ราวกับว่า.........................ล้างนภา พิภพ ประสบศรี

หลากกิจกรรม ทำนอง ท้องนที......................ทุกวิถี นิยาม ดำเนินไป

๏    ชะตากรรม นำพา ชีวาผ่าน.........................ประสบการณ์ หวานหยด งามสดใส

เจอของรัก ครอบครอง ของชอบใจ.................สำนึกใน ด้านดี ของชีวิน

๏    รู้อีกที ก็ถูก ความผูกพัน.............................มัดใจมั่น สรรค์สู่ อยู่ไม่สิ้น

เป็นชีวะ ประจำ ความเคยชิน..........................เคียงของรัก ปักจินต์ ปรุงวิญญาณ

๏    สิ่งไม่อาจ คาดคิด อนิจจัง...........................อุบัติเหตุ เภทพัง สุขังผลาญ

พรากของรัก จากไป ไคลอันตรธาน..................สูญสาบไร้ ใจลาญ ทรมานมี

๏    จึงประจักษ์ สักขี ชีวีสรรพ...........................ต้องพบกับ ด้านร้าย ในโลกนี้

การพลัดพราก จากกัน ฉับพลันที.....................อย่างไม่มี โอกาส กล่าวอำลา

๏    ความรู้สึก เสียใจ ล้นไหลหลั่ง......................ต้องสดับ ยับยั้ง สร้างปัญหา

ปราศประโยชน์ โทษทิศ พิจารณา....................ทุเลาความ โศกา แสนอาดูร

๏    จะเก็บความ ทรงจำ ค้ำทรวงจิต....................คำนึงรัก ศักดิ์สิทธิ์ ไม่คิดสูญ

ความสัมพันธ์ วันเก่า เฝ้าเกื้อกูล.......................จะงดงาม จำรูญ พูนพอกใจ

๏    ภาพที่เรา ร่วมกัน สมานสมัคร.......................สร้างความรัก จักคง อสงไขย

เป็นประสบการณ์ หวานชื่น รื่นฤทัย....................คิดขึ้นมา คราใด สุขใจเอยฯ  

๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๙

ดี/ชั่วเพราะตัวทำ : กาพย์ยานี๑๑

ดี/ชั่วเพราะตัวทำ : กาพย์ยานี๑๑

๏    เราจะ ชั่วจะดี...........................จะมี ลักษณะใดๆ

เพราะคำ เขากล่าวไว้.....................ก็หาไม่ อย่าใฝ่สน

๏    ได้ยิน คำยกย่อง........................ควรย้อนมอง สอดส่องตน

หากใช่ ไม่ลิงรน............................(หาก)ไม่ใช่=คน เขาหลอกลวง

๏    ได้ยิน คำนินทา..........................พิจารณา อย่า(รีบ)ทักท้วง

หากใช่ ให้ปรับทรวง.......................พฤติกรรมปวง ปรุงเปลี่ยนแปลง

๏    คนพี ดีบำเพ็ญ............................ไม่จำเป็น ต้องเติมแต่ง

เพราะไม่ ใช่การแสดง......................บทบาทแกล้ง เป็นคนดี

๏    ส่วนคน กระมลชั่ว.........................(มัก)ไม่เผยตัว ชั่วบัดสี

เสแสร้ง สำแดงฤดี...........................(ว่า)คือคนดี มีศีลธรรม

๏    วาจา ประจบประแจง......................ไม่(อาจ)เปลี่ยนแปลง ใครเลิศล้ำ

ประกาศ(เกียรติคุณ) ปรากฏประจำ.......(ว่า)แค่ถ้อยคำ พูดสอพลอ

๏    นินทา คำว่าร้าย.............................มิทำให้ พ่ายแพ้หนอ

ไม่เหมือน คำป้อยอ............................มักก่อกรรม ทำลืมตน

๏    เมื่อไม่ ใช่ความจริง.........................ฟังแล้วนิ่ง อย่าไปสน

(ถูก)นินทา แสดงว่าคน.......................อื่นอิจฉา เรานะเอยฯ  

๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๙

ทำไมแม่ดีเด่น กับลูกดีเด่น ส่วนใหญ่ถึงมีแต่ดารา, นักร้อง ?

https://www.google.co.th/search?q=%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%88%E0%B8%99+%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%88%E0%B8%99+%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B2%2C+%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87&oq=%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%88%E0%B8%99+%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%88%E0%B8%99+%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B2%2C+%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87&aqs=chrome..69i57&sourceid=chrome&ie=UTF-8#q=%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%88%E0%B8%99+%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%88%E0%B8%99+%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B2%2C+%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87+%3F