บ้านหลังนี้ไม่มีแสงสว่าง : กลอนสะท้อนสังคม

บ้านหลังนี้ไม่มีแสงสว่าง : กลอนสะท้อนสังคม

๏    บ้านเขาดู สวยดี มีแสงสว่าง...........................บ้านฉันต่าง ห่างไกล ไร้แสงสี

ถนนหนทาง (ของ)เขาเกลี้ยง-ตรง จรรโลงฤดี......ถนนบ้านนี้ คดโค้ง ดงป่าทาง

๏    ที่อื่นเขา ทำอะไร ไม่กลิ้งกลอก.......................ที่นี่หลอก กลอกกลิ้ง ยิ่งผีสาง

เรื่องเดียวกัน มีปัญหา (เขา)รีบชะล้าง.................บ้านฉันค้าง คาไว้ ใต้บาทา

๏    เอาอำนาจ บาตรใหญ่ ใช้ทุจริต........................อภิสิทธิ์ ผิดไส ไร้ครหา

โกงกินเงิน เยาวชน ยันคนชรา...........................ซื้อไม้ล้าง ป่าช้า มาเล่นละคร

๏    ถึงจับได้ ไล่ทัน ก็ตันติด.................................ความมืดมิด ปกคลุม สุมซับซ้อน

กระบวนการ ยุติธรรม ร่วมตำบอน.......................ตราชั่่งคลอน อ่อนไหว ไม่เที่ยงตรง

๏    สถานการณ์ บานปลาย (เหลือ)ใครไม่คด?..........ทรยศ แผ่นดิน ราคินหลง

หน่วยงานล้าง ทุจริต บิดเอวองค์........................ไม่กล้าหาญ ฟันธง คง(ความ)ยุติธรรม

๏    ปล่อยให้โกง กินได้ ไม่กระดาก........................ดีแต่เปรย เอ่ยปาก อยู่ซากซ้ำ

ชอบผลัดวัน ประกันพรุ่ง ยุ่งเหยิงทำ....................ปฏิบัติตาม คำสั่ง คนจังไร

๏    กฎหมายเขียน ให้ดี ก็มีค่า-..............................แค่บังหน้า ด่างดำ นำสงสัย

เลือกปฏิบัติ ตัดสิน (เป็น)มือตีนใคร?...................คนมีอำนาจ คาดหมาย ใช้บัญชา?

๏    สอดส่องไป ภายนอก (ผ่าน)ซอกหน้าต่าง(ที่ปิด)........เห็นแสงสว่าง ไสว ไปทั่วหล้า

เพื่อนร่วมโลก โชคดี ใช้ชีวา......................................ส่วนบ้านฉัน ฝันหา ตลอดกาลฯ

๓๑ มีนาคม ๒๕๖๑

หลักความถูกต้อง : กลอนคติสอนใจ

หลักความถูกต้อง : กลอนคติสอนใจ

๏    อันว่าดวง สุรีย์ ไม่มีสอง................................ศูนย์กลางของ โลกัย ให้เวียนหมุน(โลกัย=ของโลก)

แหล่งกำเนิด พลังงาน พานพิบุล.......................แลเกื้อหนุน ทุกชีวา นิรามัย(นิรามัย=เป็นสุข)

๏    "ทำแล้วมี ความสุข คือ(ความ)ถูกต้อง"............ถ้อยทำนอง ของคน ถือผลได้

ความรู้สึก ส่วนตัว เป็นหัวใจ.............................แต่ละคน แตกต่างไป ไม่แน่นอน

๏    "ประเพณี สังคม นิยมทำ"..............................มักถูกนำ ยกทำนุ อุทาหรณ์

ประเพณี นิยม ปมซับซ้อน................................หลากสะพรั่ง สังวร คลอนกฎเกณฑ์

๏    "เอาตามที่ ผู้นำ ออกคำสั่ง"............................ประดุจดั่ง บัญญัติ ประหลาดเห็น

ความถูกต้อง คล้องบุคคล ฉลชัดเจน..................เหมือนไม้หลัก ปักเลน เป็นมายา

๏    ความถูกต้อง ของคนดี มีศีลสัตย์......................ไตร่ตรองตัด ตัวตน พ้นครหา

มิเอาคน ส่วนใหญ่ ใช้ประชา.............................สร้างสัมมา มาตรฐาน บัญชรชู(สัมมา=ชอบ,ดี)

๏    อคติ ค่านิยม มิโน้มนำ....................................ถือความดี ศีลธรรม และความรู้

ใจซื่อสัตย์ เที่ยงตรง ธำรงอยู่............................ไร้มลทิน;วิญญู รู้ชั่ว-ดี

๏    ความถูกต้อง (ต้อง)คล้องสัจจา เป็นสากล..........ไม่ยึดตัว บุคคล ยลสักขี

มั่นคงคู่ กาลเวลา ทุกนาที................................ไม่เปลี่ยนตาม สถานที่ นิรันดร

๏    สำคัญคือ ถูกต้อง สอดคล้องกฎ-......................แห่งกรรม ที่ กำหนด บทสะท้อน

ใครก่อกรรม ทำอะไร ไม่แคลนคลอน...................ผลแห่งกรรม ตามย้อน ซอกซอนเอยฯ

๓๐ มีนาคม ๒๕๖๑

มรดกที่ดี : กาพย์ฉบัง๑๖

เมื่อ 4 ปีก่อน ผู้ก่อเหตุถือว่าเป็นคนที่ค่อนข้างมีฐานะ พ่อกับแม่ได้ทิ้งมรดกเป็นที่ดิน จนนำไปขายได้เงิน จำนวน 32 ล้านบาท 

แต่ได้เอาไปใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ไปเปิดคลับ เสพยา เลี้ยงเพื่อน จนเงินหมด

มรดกที่ดี : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    ทำมาหากินสินทวี...................ก่อร่างมั่งมี

จนเป็นเศรษฐีชีวีหรรษ์

๏    บุตรสืบเผ่าพงศ์วงศ์วรรณ.....................มิขาดชาติพันธุ์

สมใจใฝ่ฝันมั่นหมาย

๏    เลี้้ยงดูอยู่จนบั้นปลาย...................อาทรก่อนตาย

มากมายมรดกตกทอดถึง

๏    (คือสิ่งที่)คนทั่วไปใคร่คำนึง.....................ปลื้มปลาบซาบซึ้ง

พึงจิตพิศมาดปรารถนา

๏    ส่วนใหญ่ไม่คิดพิจารณา....................มรดกเงินตรา

หาได้ให้คุณหนุนอนันต์

๏    (ถ้า)ลูกชั่่ว-โง่เขลาก็เท่านั้น....................ไม่กี่ปี-วัน

คงผลาญจนหมดอดสู

๏    มรดกที่ควรเชิดชู.....................ก็คือความรู้

(โดยเฉพาะ)รู้ "ผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี" วิสัย

๏    (สอนลูกให้)มีมโนธรรมประจำใจ......................จะทำอะไร

อย่าให้ชั่วช้าสามานย์

๏    หัดมีวิจารณญาณ....................เอาการเอางาน

อย่าผลาญสมบัติขาดสุขุม

๏    รักดีมีวิชาประชุม..................มรดก ตกรุม

อาจกุมรักษา(และ)หาเพิ่มเอยฯ

๒๙ มีนาคม ๒๕๖๑

สิ่งที่สร้างความแตกต่าง : กลอนเปล่า

สิ่งที่สร้างความแตกต่าง : กลอนเปล่า

๏    ตั้งแต่อดีตสมัย

เพราะมีใครบางคน
มองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามราตรี

ที่มีดารกาพราวพร่าง

ทางช้างเผือกทอดยาว
จากขอบฟ้าด้านหนึ่งไปจรดขอบฟ้าอีกด้านหนึ่ง

ดึงดูดการสังเกต

ก่อเกิดความสงสัยใคร่รู้

จนนำไปสู่การสร้างปฏิทิน

และวิชาดาราศาสตร์

๏    เพราะมีใครบางคน

สนใจที่จะมองขึ้นไปสูงกว่า

ไกลกว่า กว้างกว่า คนธรรมดาทั่วไป

จึงบังเกิดความรู้ ความเข้าใจ

ในธรรมชาติ และสัจจะของชีวิต

๏    เพราะมีคนมากมาย

รักในการสร้างสรรค์สิ่งที่วิจิตร

เราจึงมีผลิตภัณฑ์ใหม่ๆให้ใช้สอย

มีเวลาว่างเพื่ออ้อยอิ่ง

ทำสิ่งที่บันเทิงเริงรื่นใจ

๏    เพราะมีใครหลายคน

สนใจไตร่ตรอง

พิจารณาความ ผิด ชอบ ชั่ว ดี

สิ่งที่ถูก ที่ผิด

สิ่งที่ควร และไม่สมควร

มีความมุ่งมั่น

ในอันที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้อง

มากกว่าจะสนองความเห็นแก่ตัว

ละเว้นความชั่ว

ระงับความน่ากลัวของสัญชาตญาณแห่งสัตว์

จนสามารถขัดเกลาจิตใจให้สะอาด มีจริยธรรม

๏    เพราะยังมีคน

คอยย้ำเตือนจิตใจให้พัฒนาตัวเอง

แสวงหาความเจริญก้าวหน้าอยู่เสมอ

ไม่นิ่งนอนใจในสิ่งที่เป็นอยู่

ไม่หลงตัวเอง

แลดูตัวเองด้วยสายตาที่เป็นกลาง
ค้นหา ขจัดความบกพร่อง
คัดกรองสิ่งที่ดี
แก้ไข ปรับปรุง ให้ดียิงขึ้น

ตั้งใจทำอะไรให้ดีขึ้น ดีขึ้น

จึงมีชีวีที่ดีขึ้น ดีขึ้น กว่าเดิม

๏    เพราะมีคน

ผู้อดทน อุตสาหพยายาม เพื่อความสำเร็จ

พากเพียรทำสิ่งที่คนทั่วไปไม่คิด ไม่ทำ

จึงสามารถข้ามพ้น

ไปยืนอยู่บนจุดที่คนอื่นคิดไม่ถึง

๏    เพราะยังมีคน

ผู้รู้ตัวรู้ตน

ยึดถือ ให้ความสำคัญ
ต่อมโนธรรมสำนึก

เหนือความรู้สึกส่วนตัว

จึงเห็นคนทำการเสียสละประโยชน์ส่วนตัว

ด้วยความปรีดาปราโมทย์

ที่จะสร้างสรรค์ประโยชน์สาธารณะ

๏    เพราะใครอีกหลายๆคน

ยอมอดทนอดกลั้นต่อความต้องการอันแรงกล้า

เคารพกฎ ระเบียบ กติกา

สังคมจึงปรากฏความสงบสุข

ไม่สับสน อลหม่าน วุ่นว้า

มีระเบียบ เรียบร้อย

อยู่ร่วมกันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย

ไม่ทำร้าย ไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน

๏    คุณธรรมความดี
สร้างชีวีที่แตกต่างให้กับคน
คนหลายคน
ที่ประกอบด้วยคุณธรรมความดี
ย่อมสร้างวีถีที่แตกต่าง
ให้กับทั่วทั้งสังคมฯ

๒๘ มีนาคม ๒๕๖๑

ชีวิตเร่ร่อน : กาพย์ยานี๑๑

ชีวิตเร่ร่อน : กาพย์ยานี๑๑

๏    เตร็ดเตร่ คนเร่ร่อน..........................ซุกหัวนอน ณ สถาน

รถไฟ ใต้อาคาร...............................ผู้โดยสาร ทุกวันคืน

๏    ร่างกาย เปื้อน-ผ่ายผอม...................สายตาตรอม ตรมขมขื่น

นอน-นั่ง-เยื้องย่าง-ยืน.......................ไร้(ความ)สดชื่น รื่นภิรมย์

๏    กรรมใด ในชาตินี้............................ที่เคยสร้าง ชอบสั่งสม?

ศรัทธา ค่านิยม................................ใดบ่มเพาะ เกาะใจเธอ?

๏    พื้นฐาน การเรียนรู้...........................ใดนำ(มา)สู่ ความพลั้งเผลอ?

พาให้ ได้พบเจอ...............................ชะตาเสมอ ปราศ(จาก)ตัวตน

๏    กรรมใด ในชาติก่อน.........................ที่ตามย้อน บั่นทอนผล?

ต่ำต้อย ด้อยชีพชนม์..........................บนแผ่นดิน ถิ่นอุดม

๏    เคยทำ ใครลำบาก...........................จึงตกยาก ตรากตรำขม?

ความดี ไม่นิยม..................................บ่มเพาะทราม (ตาม)อำเภอใจ?

๏    ศีลธรรม จิตสำนึก.............................เคยตรองตรึก บ้างหรือไม่?

คดโกง ใครต่อใคร..............................เอาเปรียบหมาย ไม่แบ่งปัน?

๏    (ชะตา)ชีวา มีสาเหตุ.........................แห่งอาเพศ แลสุขสันติ์

เกิดมา (มี)เวลาสั้น.............................อย่ายึดมั่น-บาปเมามัวฯ

๒๗ มีนาคม ๒๕๖๑

ทำบุญง่าย-ได้บุญน้อย : กาพย์ยานี๑๑

ทำบุญง่าย-ได้บุญน้อย : กาพย์ยานี๑๑

๏    ให้ทาน นั้นไม่ยาก..........................ยิ่งเงินมาก มีหลากหลาย

เศษธุลี มิเสียดาย.............................สบายๆ ในการกระทำ

๏    ถือศีล ถวิลตั้ง................................กาย(วาจา)ระวัง พลั้งเพลี่ยงพล้ำ

ไม่ผิด(ศีล) ก่อกิจกรรม......................ยุติต่ำช้า ประกอบเวร

๏    แม้ว่า ยากกว่าให้(ทาน)...................ก็ยังไม่ ใคร่ขืนเข็ญ

รู้ตัว บาปชั่วเว้น................................วัตรจัดเจน เช่น(เรื่อง)ธรรมดา

๏    อบรม ข่มจิตใจ...............................กิเลสไร้ ไกลตัณหา

มลทิน สิ้นอุรา..................................จึงนับว่า ยากเย็นจริง

๏    ความโลภ และราคะ.........................(เหมือน)พันธนะ ชีวะยิ่ง(พันธนะ=เครื่องผูก,เครื่องจำ)

เกิด-เห็น เป็นระวิง............................สิงชีวาตม์ สัญชาตญาณ

๏    โทสะ ประทุษร้าย............................แพร่ลามง่าย เร็วไพศาล

อาฆาต อาจคืบคลาน.........................พานพยาบาท เคียดแค้นใจ

๏    ทุจริต แอบริษยา.............................คือสภา วะนิสัย

ยกตน ยลเหนือใคร............................ไม่เชื่อบท กฎแห่งกรรมฯลฯ

๏    คือสิ่ง ยิ่งยวดยาก............................จะถางถาก บาก(บั่น)ล่วงล้ำ

ผู้ใด สามารถทำ.................................ย่อมข้ามโศก พบโลกเย็น

๏    หลักการ บันดาลบุญ.........................บังเกิดคุณ พูนผลเห็น

ง่าย-ยาก น้อย-มากเป็น.......................สิ่งสดับ รับรู้เองฯ

๒๖ มีนาคม ๒๕๖๑

เข้าเมืองตาหลิ่ว ไม่ต้องหลิ่วตาตาม : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

เข้าเมืองตาหลิ่ว ไม่ต้องหลิ่วตาตาม : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

๏    เข้าเมือง ตาหลิ่ว.........................ต้องหลิ่ว ตาตาม

เข้าหมู่ คนทราม............................ต้องทราม ตามไหม?

หรือที่ ประเทศ..............................เขตประชา ธิปไตย

ยังต้อง ทำอะไร.............................ตามใคร เขาทำ?

๏    คนชอบ เล่นหวย.........................ต้องเล่น(หวย) ด้วยหรือ?

(คน)ส่วนใหญ่ ไม่ซื่อ......................หรือต้อง ตามต่ำ?

ประพฤติผิด ประเวณี.......................ชีวา ระยำ

ก็ต้อง กระทำ.................................กามสรรพ อัปรีย์?

๏    ราชการ ทุจริต.............................มิจฉา โกงกิน

งบประมาณ แผ่นดิน........................อาจิณ บัดสี

ก็ต้อง ตามคล้อย............................ต้อยมรรคา ราคี?

อันเสมือน วิถี.................................ชีวา ราชการ

๏    (ผู้)มั่นคง ความดี..........................มีศี ลธรรม

อุรา ประจำ....................................สัมฤทธิ์ พิษฐาน

ย่อมชัง รังเกียจ..............................เดียดฉันท์ กรรม์พาล

หยาบช้า สามานย์...........................สันดาน ทรชน

๏    เข้าเมือง ตาหลิ่ว...........................ไม่หลิ่ว ตาตาม

หากต้อง พบความ...........................ต่ำช้า โฉดฉล

เข้ากัน ไม่ได้(กับคนเลว)...................ไม่ต้อง กังวล

อุตส่าห์ หาหน................................ทางพ้น ออกมา

๏    อยู่(ใน)สถาน ที่ดี..........................(คือ)วิถี มงคล

ไม่คบ พาลชน.................................พิมล วาสนา

เข้าเมือง ตาหลิ่ว..............................ไม่ต้อง หลิ่วตา

ผู้มี ปัญญา......................................รู้สา มารถเอยฯ

๒๕ มีนาคม ๒๕๖๑

ความอยุติธรรม=อาชญากรรม : กลอนคติเตือนใจ

ความอยุติธรรม=อาชญากรรม : กลอนคติเตือนใจ

๏    คนดี มากมาย..................................ต้องตาย โดยไม่ ได้ทำผิด

สูญเสีย ชีวิต......................................เพราะคน วิปริต จิตสาไถย

คนดี วายวาง.....................................คนชั่ว แตกต่าง ออกไป

มีลม หายใจ......................................เพื่อใช้ ก่อกรรม ทำเวร

๏    (หลัก)สิทธิ์มนุษ (ษะ)ยชน.................อันคน คิดขึ้น มาอ้าง

คือการ เข้าข้าง..................................ถือหาง คนผิด ผลิตเข็ญ

สิ้นสุด (ความ)ยุติธรรม.........................สร้างความ ลำบาก ยากเย็น

ให้สัง คมเป็น.....................................เฉกเช่น สังคัง วังวน

๏    ทำผิด เล็กน้อย.................................สมควร (รับ)โทษน้อย ไปด้วย

แต่ไม่ ใช่ช่วย.....................................อำนวย คนโหด โฉดฉล

กฎหมาย ให้ประหาร.............................กลับลด โทษทาน พาลชน

ไม่สม เหตุ-ผล....................................ที่ดล คนอื่น มรณา

๏    ความ อ ยุติธรรม................................คืออาช (ชะ)ญากรรม อย่างหนึ่ง

คนไม่ คำนึง........................................คิดถึง ผลพัน ปัญหา

ปล่อยคน ฉลชั่ว...................................เป็นอิ สระทั่ว พารา

ทำความ ชั่วช้า....................................(ย่อม)เป็นคน ชั่วช้า เช่นกัน

๏    (วันนี้)มีชี วิตรอด................................แต่ความ ปลอดภัย ไม่ค่อยมี

คือสัง คมที่.........................................ทวี ความวิโยค โศกศัลย์

ไม่รู้ เมื่อไหร่.......................................ถึงคราว เราไร้ ชีวัน

วินาศ หวาดหวั่น..................................สิ้นสันติ์ หรรษา ระอาเอยฯ

๒๔ มีนาคม ๒๕๖๑

เอาการเอางาน : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

เอาการเอางาน : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    .............................................กลางคืน กลางวัน

หมุนเวียน เปลี่ยนผัน.....................ทุกวัน มั่นคง

ไม่เคย ย่อท้อ..............................ต่อภาระ ทะนง

วันคืน ยืนยง................................ทรงสัตย์ วัตรระบือ

๏    .............................................เอาการ เอางาน

เป็นมาตร (ตระ)ฐาน......................ลูกหลาน ควร(ยึด)ถือ

ศีลธรรม จำนง.............................ดำรง ตรงซื่อ

ตรองตรึก ฝึกปรือ.........................(จะได้)ชื่อว่า คนดี

๏    ..............................................เอาจริง เอาจัง

บ่อเกิด พลัง................................สรรค์สร้าง หน้าที่

ไม่ทำ เป็นเล่น.............................ละเว้น ราคี

มักง่าย ไม่ดี................................มีโทษ โจษจัน

๏    ..............................................ภาระ หน้าที่

ควรทุ่ม ฤดี..................................มีความ ขยัน

งานไม่ คั่งค้าง..............................ตั้งใจ บากบั่น

อุตส่าห์ ฝ่าฟัน..............................จรรยา อาทร

๏    ...............................................งอมือ งอเท้า

คือความ โง่เขลา...........................เอาแต่ ทอดถอน(ใจ)

เกียจคร้าน งานทำ.........................นำชีวัน สั่นคลอน

ตกต่ำ ซ้ำซ้อน..............................เดือดร้อน ลำบน(ลำบน=ลำบาก)

๏    ................................................ผู้เอา ใจใส่

งานเป็น นิสัย.................................ไม่ละเลย เผยผล

ชีวา สถาพร...................................สุนทร พิมล

สำราญ ดาลดล..............................จวบจน วางวายฯ

๒๓ มีนาคม ๒๕๖๑

ปัญหาใหญ่(มาก) : กลอนปัญหาสังคม

 

ปัญหาใหญ่(มาก) : กลอนปัญหาสังคม

๏    ปัญหาใหญ่(มาก) ในชาตินี้.................................ทำให้มี ความทุกข์เข็ญ

สถานที่(ตั้ง) มิใช่ประเด็น......................................ทรัพยา(กร)เช่น สมบูรณ์ดี

๏    เป็นศูนย์กลาง คมนาคม.....................................อาหารอุดม ทุกพื้นที่

ธรรมชาติภัย ไม่ค่อยมี..........................................เอื้อสุขี ชีวีคน

๏    (แต่ชาติกลับ)ไม่เคยคล้อย (ความ)ด้อยพัฒนา........ระดมปัญญา มาคิดค้น

แผนพัฒนาฯ สาละวน...........................................ล่วงผ่านพ้น หกสิบปี

๏    หลากหลายสิ่ง ยิ่งเสื่อมถ่อย................................มากไม่น้อย พร้อยบัดสี

อุปสรรครุม สุมทวี...............................................เลือกวิธี ปฎิรูปมัน

๏    กาลผ่านไป ไม่ต่างเก่า.......................................หลายปีเข้า ก็เท่านั้น

คนสงสัย ทำไมกัน?.............................................จึงติด-ตัน การพัฒนา

๏    ใคร่ครวญดู ไม่รู้(จริง)หรือ?.................................."คนไม่ซื่อ(สัตย์)" คือปัญหา

คอยทุจริต คิดมารยา............................................เป็นธารณะ วัฒนธรรม(ธารณะ=สาธารณะ)

๏    ทุกองค์กร ซ่อนโกงกิน........................................เป็นอาจิณ ชินซากซ้ำ

(แม้แต่)กระบวนการ ยุติธรรม..................................ก็ด่างดำ ธรรมาภิบาล

๏    ปัญหาใหญ่(มาก) แก้ได้ยาก.................................(มีคน)คดโกงมาก ปักหลักฐาน

สร้างปัญหา เพิ่มทะยาน.........................................ประจักษ์ประจาน สันดานเอยฯ

๒๒ มีนาคม ๒๕๖๑

เป็นอะไร-เป็นอย่างไร : กาพย์ยานี๑๑

เป็นอะไร-เป็นอย่างไร : กาพย์ยานี๑๑

๏    ผู้ใหญ่ มักไถ่ถาม...................................เด็กถึงความ รัก-สนใจ

"โตขึ้น อยากเป็นอะไร?"...........................(แนะนำ)ให้ตั้งใจ เรียนหนังสือ

๏    (เด็ก)บางคน อยากเป็นครู........................เพราะมีผู้ พนมมือ

ไหว้ครู ผู้ได้ชื่อ(ว่า)..................................ให้วิชา อนาคต

๏    (เด็ก)บางคน สนใจ(อยากเป็น)หมอ...........ต่อสู้โรคา มิละลด

ช่วยคน พ้นทุกข์ปลด................................สุขภาพสด ชื่นแจ่มใส

๏    (อยากมี)สถานะ ที่มั่นคง..........................ทรัพย์ประสงค์ จำนงใจ

(ทำงานที่)สังคม นิยมให้...........................ใคร่นับถือ คือแก่นสาร

๏    เด็กต่าง หวังปรารถนา.............................ความก้าวหน้า อาชีพงาน

ไร้ทุกข์ สุขสำราญ....................................มีบำนาญ บันเทิงเสถียร

๏    คิดบ้าง "เป็นอย่างไร?"............................คำถามใหม่ ให้พากเพียร

งานทำ กรรมวิเชียร...................................เจียรชีวี มิหวั่นไหว

๏    จรรยา บ่ละวาง.......................................เป็นตัวอย่าง บ้างผู้ใหญ่

อย่ามัว ชั่วหทัย........................................ทรามสาไถย ไพร่สถุล

๏    เอาเปรียบ สังคมอย่าง..............................หยาบกระด้าง (ยังกล้า)อ้างบุญคุณ

วิถี ที่เคยคุ้น............................................หนุนความถ่อย ด้อยพัฒนาฯ

๒๑ มีนาคม ๒๕๖๑

พูดจาภาษาคน : กลอนธรรมชาติของคน

พูดจาภาษาคน : กลอนธรรมชาติของคน

๏    คำพูด ของคน (มัก)ปนเป..........................ร้อยเล่ห์ เจตนา ปราศรัย

เคล้าคละ อารมณ์ ปมฤทัย..........................เผยจิต ผิดใจ/ไมตรี

๏    (คำ)พูดจา แสดง ความเห็น........................(อาจ)แฝงเร้น (ความ)รังเกียจ เสียดสี

เบียดเบียน (ด้วย)โทสะ พาที.......................พบมี สะพรั่ง สังคม(โทสะ=ความคิดประทุษร้าย)

๏    (เมื่อ)คนเรา เฝ้าคิด ริษยา..........................(จะ)พูดจา ปรากฏ โฉดสม

ใส่ร้าย ป้ายสี นิยม.....................................โง่งม จมบาป หยาบกรรม

๏    (คำ)พูดเท็จ เพ็ดทูล ครุ่นคิด.......................ทุจริต จิตใคร่ ใฝ่ต่ำ

(หวัง)ประสิทธิ์ มิจฉา กระทำ.........................ระยำ สำแดง แจ้งจินต์

๏    ประภาษ สัตย์ศรี มีน้อย..............................(แต่)หลอกลวง พ่วงพร้อย ไม่สิ้น(ประภาษ=พูด)

เกิดมี ชีวาตม์ บนปัถพิน...............................ได้ยิน ชินชา วาทะชน

๏    ด่าทอ ต่อกัน ลาญประโยชน์........................มีแต่ แส่โทษ โจทก์ท้น

สงบนิ่ง สิ่งพา กระมล...................................หลุดพ้น ทุกข์เทวษ เภทภัย

๏    พบผู้ พูดดี มีคุณ(ประโยชน์)........................ควรหนุน สุนทรา ปราศรัย

(ใคร)พูดชั่ว พัวพัน จัญไร.............................อย่าไป ใยดี นิยม

๏    ชนชอบ ฟังคำ(พูด) เอาใจ...........................คำสัตย์ บาดฤทัย หน่ายขม

(เป็นสิ่ง)ปรกติ นิสัย ในสังคม.........................รื่นรมย์ เลียแข้ง เลียขาเอยฯ

๒๐ มีนาคม ๒๕๖๑

*โทสะ หมายถึง ความคิดประทุษร้าย(ไม่ใช่ความโกรธ อย่างที่ชอบแปลกันผิดๆ , โกธะ หมายถึง ความโกรธ)

อกุศลมูล๓ (รากเหง้าของอกุศล, ต้นตอของความชั่ว — unwholesome roots; roots of bad actions)

       1. โลภะ (ความอยากได้ — greed)

       2. โทสะ (ความคิดประทุษร้าย — hatred)

       3. โมหะ (ความหลง — delusion)

From <http://www.84000.org/tipitaka/dic/d_seek.php?text=%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B8%A8%E0%B8%A5%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5_3&detail=on>

รักดี : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

รักดี : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    ................................................ดอกไม้ ใบหญ้า

ตั้งหน้า ตั้งตา................................พัฒนา เติบใหญ่

มุ่งหา (แสง)อาทิตย์.......................มั่นจิต มั่นใจ

ทุกวัน คืนไม่.................................ไหวหวั่น สั่นคลอน

๏    .................................................คนมี ความคิด

เคียงคู่ ชีวิต...................................อิสระ มิละถอน

สร้างความ ปรารถนา........................แม้เวลา กิน-นอน

อุรา อาวรณ์...................................สะท้อน ค่านิยม

๏    .................................................รักดี นิยาม

(คือการ)นิยม (ความ)ดีงาม...............ความถูก(ต้อง) เหมาะสม

ทำแต่ ความดี................................มีสัมมา ปรารมภ์(สัมมา=ดี)

มุ่งดี วิกรม.....................................อุดม อุรา(วิกรม=ก้าวล่วงไปด้วยความกล้าหาญ)

๏    .................................................ผลแห่ง ความดี

จะสนุก สุขี....................................ไม่มี ปัญหา

ชีพล้ำ ดำเนิน................................เจริญ ก้าวหน้า

สมบูรณ์ คุณค่า...............................ประสบ โชคดี

๏    .................................................(แม้ใน)สถานการณ์ วิกฤติ

(ความ)รักดี นิรมิต..........................ชีวิต วิจิตรศรี

บรรเทา (ความ)เดือดร้อน.................ลดทอน ทุกข์มี

ทยอย ถ้อยที.................................คลี่คลาย สลายพลัน

๏    .................................................เมื่อได้ โอกาส

(คน)รักดี มิคลาด...........................พิลาส สร้างสรรค์(พิลาส=เยื้องกราย)

รุ่งเรือง สวัสดิ์.................................โสมนัส อัศจรรย์

สุขี ชีวัน........................................บันเทิง เริงฤทัย

๏    .................................................รู้จัก รักดี

(เป็น)ทิศทาง สว่างศรี......................ชีวี สุกไสว

คิดดี พูดดี.....................................ทำดี (จะ)มีชัย
อยู่รอด ปลอดภัย............................ไร้ทุกข์ กังวลฯ

๑๙ มีนาคม ๒๕๖๑

วัดวาตลาด : กลอนคติเตือนใจ

วัดวาตลาด : กลอนคติเตือนใจ

๏    วัดวา อาราม ตาม(ธรรม)วินัย..................(เป็นสถาน)ที่พระ อาศัย ใช้ศึกษา

พระธรรม คำสอน ของศาสดา....................รอนลาญ ตัณหา ละมลทิน

๏    (มีสภาพ)สงบ วิเวก เฉกป่าชัฏ.................สงัด เสียงดัง แทบทั้งสิ้น

ไร้คน พลุกพล่าน ฟุ้งซ่านจินต์...................(เหมาะสำหรับ)ฝึกศีล อภิญญา อาชาไนย

๏    อริยะ สัจสี่ วิถีหลัก.................................ฟูมฟัก ดวงฤดี นิรัติศัย(นิรัติศัย=ประเสริฐ)

มุ่งผล นิพพาน มั่นคงใจ............................(เป็น)เป้าหมาย ในการ เข้าบรรพชา

๏    ไม่ใช่ สถานที่ (ประกอบ)พิธีกรรม..............รับทำ ไสยศาสตร์ เสกคาถา

เสริมดวง สะเดาะเคราะห์ ต่อชะตา...............รักษา โรคภัย ใบ้หวยเบอร์

๏    และไม่ ใช่สถาน ที่ท่องเที่ยว....................ข้องเกี่ยว ราชการ งานล้นเอ่อ

หนุ่มสาว ปฏิพัทธ์ นัดพบเจอ......................บำเรอ กิเลส เจตทรชน

๏    ไม่ใช่ ให้มา อธิษฐาน.............................บนบาน ศาลกล่าว มอมเมาผล

รับผู้ เกียจคร้าน อันธพาลคน......................ชุบตน พ้นชั่ว มั่วราคี

๏    สำคัญ นั้นอย่า อาศัยวัด..........................ขายค้า สารพัด=สิ่งบัดสี

กลิ้งกลอก หลอกลวง ทรวงอัปรีย์................มโหรี โลกียวิสัย ให้บริการ

๏    เอาวัดวา อาราม ทำตลาด.......................เสียสติ วิปลาส ศาสนสถาน

พระทำ ธุรกิจ จิตประจาน..........................สามานย์ เฉโก โมฆะเอยฯ

๑๘ มีนาคม ๒๕๖๑