หลักครองมองคู่ : กาพย์ฉบัง๑๖

หลักครองมองคู่ : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    พบข่าวภรรยาสามี..................ร่วมกันก่อคดี

ลักทรัพย์อัปรีย์บีฑา

๏    อีกคู่สู่ค้ายาบ้า................สะสมเงินตรา

เสมอเศรษฐีปีติใจ

๏     บ่อยเห็นจนเจนเงื่อนไข..................ผัวทำอะไร

เมียไซร้ไม่ต่างสร้างตรำ

๏    สำแดงแจ้งชัดสัจธรรม.................คู่ครองระยำ

ย่อมนำพาสู่อกุศล

๏    หลักการเลือกคู่รู้คน................นิสัยใคร่สน(ใจ)

พินิจกระมล-พฤติกรรม์

๏    คบคนดีชีวีครัน..................สุขสงบสบสันติ์

คืนวันบันเทิงเริงร่าสม

๏    คบคนชั่วช้าพาระทม..............เภทกองนองกรม

ขื่นขมคับขันหวั่นฤดี

๏    เลือกสรรคนปัญญามี................มั่นในศีลศรี

อย่าริเลือกคบเพราะสิ่งของ(กำนัล)

๏    ปรารถนาทรัพย์สินเงินทอง.................มากมายก่ายกอง

ต้องมุสุจริตวณิชชา

๏    รักคนรูปงามคือธรรมดา(ของคน)..................แต่ต้องส่องหา

คุณธรรมจำรัสนิรัติศัย(นิรัติศัย=ประเสริฐยิ่ง)

๏    เงื่อนงำสำคัญอันใด................มิเหนือกว่าหทัย

ที่ใครควรเพ่งเคร่งครัดเอยฯ

๓๑ มีนาคม ๒๕๕๙

ตัดหางปล่อยวัด : กลอนแปด

ตัดหางปล่อยวัด : กลอนแปด

๏    เหมียวจรจัด วัดจาก อยากอาหาร................บุกมาเยือน เรือนชาน ปานเจ้าของ

ค่อยสืบเท้า ก้าวซุ่ม ดุ้มๆมองๆ........................ไร้แมวครอง ลองเข้า(ค้น) เอาตามใจ

๏    เลี้ยงปลาทู รู้ทัน เหมียวมันฉลาด.................(เหมียว)ถือสิทธิ์ขาด อาตมา สิอาศัย

(คน)เจ้าของบ้าน เตรียมอา หารคราใด..............ก็จะได้ ยินเหมียว เที่ยวร้องครวญ

๏     (ตก)เป็นภาระ หน้าที่ โดยปริยาย.................เหมียวกิน-อยู่ อย่างสบาย ไม่คืนหวน(วัด)

เวลาคน กินข้าว (เหมียว)ก็เฝ้ากวน...................โดดขึ้นโต๊ะ ร่วมขบวน ป่วนปั่นกิน

๏    (คน)พูดสั่งสอน เพียงไร ไม่เข้าจิต(เหมียว)......ตัดใจคิด (นิ้ว)ดีดหู ขู่ถวิล

เหมียวเจ็บจำ ฝังใจ ไม่กวนจินต์........................ตวัดลิ้น เลียปาก (นั่ง)บากบั่นรอ

๏    พ่อแม่คน บางคู่ เลี้ยงดูบุตร...........................วิเศษสุด ตามใจ ไม่ขัด(คำ)ขอ

ลูกทำชั่ว ก็ช่าง ยังป้อยอ..................................พะเน้าพะนอ ต่อลูก มิถูกทาง

๏    ประหนึ่งเทพ เทวา มาจุติ...............................ลูกจึงมิ สำเหนียก เรียก(ร้อง)ทุกอย่าง

ก่อเวรกรรม ทำบาป ชีพอับปาง...........................ทุกข์สนอง ต้องคราง หลั่งน้ำตา

๏    ลูกเกเร เหลวไหล ไม่เอาถ่าน..........................พ่อแม่พาล พาบวช กวดศาสนา

บ้างวิปริต ติดเหล้า หลงเมายา............................ยังลากมา บวชเรียน หวังเปลี่ยนแปลง

๏    สะท้อนความ ฉ้อฉล กระมลชั่ว.........................มองเห็นง่าย หลายทั่ว ทุกหัวระแหง

คำ"ตัดหาง ปล่อยวัด" สัจสำแดง..........................(ความ)ตลบตะแลง แทงใจ พุทธ(บริษัท)ไทยเอยฯ

๓๐ มีนาคม ๒๕๕๙

หน้าที่สำคัญของพ่อแม่ : กลอนคติเตือนใจ

หน้าที่สำคัญของพ่อแม่ : กลอนคติเตือนใจ

๏    สั่งสอนลูก ปลูกฝัง สร้างความดี................รู้รักษา หน้าที่ มิสาไถย

เปี่ยมเมตตา ปราณี อารีใน...........................สุจริต จิตใจ ไร้มลทิน

๏    คือภาระ หน้าที่ ของบิดา..........................แลมารดา ประมวล ควรถวิล

ไม่ใช่แค่ เลี้ยงดู พออยู่กิน.............................ใช้ชีวิน เยี่ยงสัตว์ ตัดสินทำ

๏     ก่อนเป็นแม่ เป็นพ่อ ต้องเสาะหา...............ถึงวิถี ชีวา สาระถัมภ์(ถัมภ์=หลัก)

รู้ผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี ศีลธรรม..............................สุภาษิต กิจกรรม นำเจริญ

๏    คบคนดี ลี้คน กระมลชั่ว.............................ไม่เมามัว พัวพัน ผิดสรรเสริญ

สิ่งแวดล้อม โสมม สังคมเมิน..........................อย่าเพลิดเพลิน เดินออก นอกลู่ทาง

๏    สอนให้คิด พิจารณา หาเหตุผล....................ประสบการณ์ บรรพชน ผจญสร้าง

สืบพงศา ศักดิ์ศรี มิคลายจาง..........................คุณความดี ที่สล้าง อย่างยิ่งยง

๏    อย่าคิดสั้น มั่นคง ทรงสติ.............................ทุจริต อย่าริ มิประสงค์

อย่าคิดใฝ่ ใคร่ทราม คาวจำนง.........................เรื่องขายหน้า จะอยู่ยง จงหวั่นทรวง

๏    คนรักดี สิทำ ความดีง่าย...............................คนชั่วร้าย ใจดำ ศีลธรรมล่วง

คนที่มี วินัย ไม่หลอกลวง................................ฉลฉ้อจิต ชิดจ้วง ห้วงจัญไร

๏    จงอดทน พยายาม สุดความรู้.........................จงเป็นอยู่ เยี่ยงปราชญ์ ชาติวิสัย

จงอย่าทำ ตามอำเภอ บำเรอใจ.........................พ่อแม่ต้อง ป้องภัย ให้ลูกเอยฯ

๒๙ มีนาคม ๒๕๕๙

ปฏิบัติบูชา : กลอนคติธรรม

ปฏิบัติบูชา : กลอนคติธรรม

๏    ภูษา ประทิ่น กลิ่นประทุม....................สองมือ ถือกุม อุ้มจรดเกล้า

ตั้งสติ อธิษฐาน ขอบรรเทา.....................ทวยเถ้า อกุศล เกศวนเวียน

๏    ประทีป ประเทือง เรืองรองสาด.............ส่องพักตร์ ลักษณ์มาศ ปฏิมาเศียร

บรรจง ชุลีกร อ่อนมนเจียน......................ก้มกราบ ราบเพียร ระลึกธรรมา

๏    วัตถุ บูชา คุณาต่ำ...............................คือคำ พุทธองค์ ทรงอรรถา

หาง่าย ให้ง่าย คล้ายมารยา......................พฤติกรรม ธรรมดา สามัญชน

๏    ต่างจาก บูชา ด้วย(การ)ปฏิบัติ...............โสมนัส ทัศนีย์ ธีร์กุศล

ขัดเกลา กล่อมทรวง ดวงกระมล................สละพ้น มลทิน สิ้นสันดาน

๏    มิพ่าย ไม่เพียง เยี่ยงวิญญู.....................ประเสริฐ เพริศสู่ ผู้ส้องศานติ์

มิพลาด มาดพร้อม น้อมวิญญาณ................เผาผลาญ ราคี ค่านิยม

๏    ปฏิบัติ บูชา ปลูกประสิทธิ์......................วิจิตร ศีลธรรม ล้ำเลอสม

คุณธรรม ความดี คลี่อุดม..........................อบรม สมาธิ ริภาวนา

๏    กิเลส เฉทไส ไกรทินกร.........................ชีวัน บั่นทอน บ่อนปัญหา

ประเทือง เปลื้องทิศ อวิชชา.......................ชีวา รังสฤษฏ์ อิษฐารมณ์

๏    ศรัทธา พุทธิ อริยสัจ..............................ปฏิบัติ ปัดเป่า เศร้าทุกข์ถม

ตัณหา สละสิ้น จินต์วิกรม...........................พฤทธิ์เสาะ เพาะบ่ม สมบูรณ์เอยฯ(พฤทธิ์=ความเจริญ,ความสมบูรณ์)

๒๘ มีนาคม ๒๕๕๙

หมดเวรหมดกรรม : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

หมดเวรหมดกรรม : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

๏    แดดสอด ลอดส่อง....................ผ่านช่อง เมฆา

ล่วงลุ อุษา..................................(ปลาย)มีนาฯ มาหนาว

ลมพัด ต่อเนื่อง............................ปลดเปลื้อง เรื่องราว

จากแดน ต่างด้าว..........................บอกเล่า อัศจรรย์

๏    "หมดเวร หมดกรรม"...................ถ้อยคำ ทำให้

(คนฟัง)รู้สึก สบายใจ......................เมื่อใคร อาสัญ

บรรเทา เศร้าโศก...........................วิโยค จากกัน

ลดความ กดดัน..............................ชีวัน ทัณฑ์วน

๏    หากแต่ ตามบท..........................แห่งกฎ กรรมา

เวรกรรม ส่ำหา................................ได้พร่า หลุดพ้น

เพียงเพราะ ลมปราณ........................สิ้นวาร เวียนวน

เพียงวิญ ญาณจล.............................จากร่าง จางไรฯลฯ

๏    ระหว่าง ยังมี................................ชีวี กิจกรรม

ระหว่าง ยังทำ..................................ความดี-ชั่วไถย

ระหว่าง ยังเป็น.................................ว่างเว้น ชดใช้

หลังตาย ย่อมไป...............................ตามกระ แสกรรม

๏    เวียนว่าย ตายเกิด..........................กำเนิด ในภพ

อย่างมิ รู้จบ......................................หลบเลี่ยง เพลี่ยงพล้ำ

ใครเล่า อาจเป็น.................................(ผู้)หมดเวร หมดกรรม?

มิต้อง ตรากตรำ..................................กำเนิด ต่อไป?

๏    จะมี ก็แต่.......................................แค่ใน พุทธศาสน์

กิเลส ตัดขาด.....................................ปราศตัณ หาไร้

สิ้นอุ ปาทาน.......................................บันดาล มานใด

ตัดวัฏ ฏะให้........................................หยุดว่าย เวียนเอยฯ

๒๗ มีนาคม ๒๕๕๙

เมื่อธรรมชาติขาดสมดุล : กาพย์ฉบัง๑๖

               

เมื่อธรรมชาติขาดสมดุล : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    ใบไม้ร่วงกราวราวคะนอง....................ปฎิกิริยาผอง

ต่อกองกำลังลมหนาว

๏    ปลายเดือนมีนาฯกรีฑากราว..................ขยายยืดยาว

ให้ชาว นครา นึกฉงน

๏    เมื่อวานยังร้อนเร่าจน................แทบจะเกินทน

พรุ่งนี้สิผจญกลใด?

๏    ปัฏพินเกิดแผ่นดินไหว.................ณ กลางอ่าวไทย

เป็นอะไรที่(น่าจะ)ไม่เคยเจอ

๏    คำเตือนว่าจงอย่าเผลอ................รอยเลื่อนเกลื่อนเกร่อ

ล้นเท้อสร้างคลื่นสึนามิ

๏    ต่อไปกลายเป็น(เรื่อง)ปกติ.................ประเทศภูมิ

เกิดภัยพิบัติประหลาดเหลือ

๏    ทำให้คนตายเป็นเบือ.................อุบัติการณ์พล่านเพรื่อ

รกเรื้อมีเหตุให้ผล

๏    สมดุลธรรมชาติอนาถดล..................ด้วยน้ำมือคน

เสียจนโลกเปลี่ยนแปรไป

๏    วิปริตผิดพรั่งหลั่งไหล.................เพราะ(คน)ทำอะไร

ตามใจและไร้สำนึก

๏    เห็นแก่ได้ใคร่ตรองตรึก.................โลภทำถลำลึก

กว่าจะรู้สึกคงสายเกิน....ฯ

๒๖ มีนาคม ๒๕๕๙

พบรอยเลื่อนระนองในทะเลอ่าวไทย สัมพันธ์กับการเกิดแผ่นดินไหว ปี 2549 ที่จังหวัดชุมพร-ประจวบและบริเวณใกล้เคียง ชี้มีโอกาสเกิดแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิได้ จากโมเดลจำลองคลื่นสึนามิใช้เวลาเดินทางแค่ 2 ชั่วโมงถึง กทม.-สมุทรปราการ

http://manager.co.th/Home/ViewNews.aspx?NewsID=9590000029957

นักวิทยาศาสตร์ชี้แจงว่า ระดับน้ำน้ำทะเลที่สูงขึ้นเพราะน้ำแข็งขั้วโลกละลายจากสภาวะโลกร้อน จะเพิ่มน้ำหนักให้เปลือกโลกในหลายพื้นที่ ทำให้เกิดแผ่นดินไหวเพิ่มขึ้น-ง่ายขึ้น

คนคิดเป็น : โคลงสี่สุภาพ

คนคิดเป็น : โคลงสี่สุภาพ

๑. เด็กที่มิพึงต้อง.........................เคี่ยวเข็ญ

ก็หมั่นเพียรเรียนเป็น....................ป่ายรู้

แบบฝึกหัดขยันเจน.....................ทำส่ง

การศึกษาเกษมสู้........................แกร่งสร้างอนาคตฯ

๒. มิลดละเพิ่มพร้อม.....................พัฒนา

ความคิดสติปัญญา.......................รักเรื้อง

ศีลธรรมจริยา..............................สุจริต

จิตใสใจสะอาดเยื้อง.....................ถูกต้องทางยลฯ

๓. วัยหนุ่มวัยสาวแจ้ง.....................ชั่ว-ดี

ไม่ประมาทครองชีวี.......................กาจกล้า

มลทินส่ำราคี...............................เหินห่าง

เลี่ยงเสื่อมทรามต่ำช้า....................ปลีกข้องคำนึงฯ

๔. ไม่พึงชิดฉลฉ้อ..........................ทำงาน

เธียรสั่งสมประสบการณ์...................รุดล้ำ

ออมทรัพย์สินศฤงคาร.....................กอบเก็บ

เสพข่าวสารการย์ค้ำ.......................เพื่อให้สถาพรฯ

๕. สังวรความเป็นผู้.........................เจริญวัย

ระวังกาย-วาจา-ใจ..........................บาปเว้น

ผ่านโลกมานานไกล........................ตรึกตระหนัก

เฉด-รักษ์หลักเลือกเฟ้น...................เยี่ยงผู้จำเริญฯ

๖. ดำเนินจนเข้าสู่............................ช่วงชรา

ควรสำนึกสัจจา...............................บ่งชี้

สรรพสิ่งคืออนัตตา..........................ประจักษ์

มิพักเสื่อมสลายลี้............................ไร้ซึ่งตัวตนฯ

๗. คนมีมโนธรรมคุ้ม.........................ครองกระมล

ย่อมคิดเป็นแยบยล..........................จิตน้อม

มั่นคงสุขสงบดล..............................ยามอยู่

สุคติวิเศษค้อม................................ยามม้วยมรณาฯ

๒๕ มีนาคม ๒๕๕๙

คุณค่า-ความสำคัญของคน : กลอนเจ็ด

คุณค่า-ความสำคัญของคน : กลอนเจ็ด

๏    ข้าวทุก เมล็ดถ้วน ล้วนสำคัญ......................เลี้ยงคน ล้นอนันต์ ฉันท์ทั่วหล้า

แต่สัตว์ ส่วนใหญ่ ได้พึ่งพา.............................ผืนป่า-หญ้าป้อน ย้อนชีวี

๏    เทียบได้ ดั่งคน ยลมิต่าง.............................ถูกสร้าง ทางไว้ หลายวิถี

ทุกคน ทุกวัน สำคัญมี....................................อยู่ที่ เพียรย่าง พร่างผลงาน

๏    สมควร ศรัทธา ในมนุษย์..............................ตราบที่ มิหยุด อุตส่าห์สาน

อย่าวัด ที่ทรัพย์ ศฤงคาร.................................พงศ์พาน ยศศักดิ์ ยอดอัครา

๏    เกิดมี ชีวิต พิสมัย........................................การเอา ใจใส่ สิเน่หา

ได้(รับ)ความ สำคัญ ส่งสัญญาณ์.......................สมบูรณ์ คุณค่า น่าภูมิใจ

๏    หาก(แต่)การ สร้างกรรม นำอุกฤษฏ์................ความดี ชีวิต วินิจฉัย

ไม่ใช่ ไม่ทำ (คุณ)งามอะไร..............................ก็ได้ ดุษฎี ความนิยม

๏    ทุกๆ หน้าที่ สิอุปการ.....................................จักรวาล จำเริญ ดำเนินสม

จึงทรง คุณค่า ควรปรารมภ์................................พะนอ เพาะบ่ม อุดมการณ์

๏    มีความ มั่นใจ ในชีวิต.....................................คอยคิด พัฒนา เพริศพิษฐาน

กุศล กลกรรม กระทำการ...................................บันดาล สุจริต วิจิตรา

๏    ใครดู ถูกคน ที่ฐานะ.......................................คงจะ ดวงฤดี หลงมิจฉา

ใครสร้าง ศักดิ์ศรี ตีราคา(คน)..............................คงมี ปัญญา เยาวะเอยฯ

๒๔ มีนาคม ๒๕๕๙

ความในใจ : กลอนแปด

ความในใจ : กลอนแปด

๏    ความในใจ ใครเล่า เข้าล้วงลึก...................สิ่งตรองตรึก ผนึกแน่น แสนยากเห็น

มหาสมุทร สุดหยั่ง ดุจดั่งเป็น........................คือใจคน ล้นเร้น เช่นปรัศนี

๏    แม้แต่กมล ตนเอง เพ่งพินิจ........................บ้างขุดคิด ติดตัน ต้องหันหนี

สักกี่คน สิเข้าใจ ในฤดี?.................................แจ่มแจ้งมี วิจิตร (หรือ)วิกฤติไกล?

๏    การทุ่มเท เวลา-ทรัพย์สมบัติ.......................เปิดมนัส ศรัทธา คุณค่าไขว่

สิ่งน้อมนำ สำคัญ สรรสนใจ............................เป็นที่ใคร่ ที่ครวญ รักยวนยี

๏    การตัดสิน ใจเลือก และเสือกส่ง....................คือสัตย์ธรรม ดำรง ทรงสักขี

ยิ่งกว่าคำ พูดจา พลอดพาที............................(ว่า)สิ่งใดที่ รัก-ชัง ตั้งดวงมาน

๏    พฤติกรรม พร่ำตรา วาจาสิทธิ์........................เปิดความคิด จริตเจน เป็นหลักฐาน

ไม่ต้องฟัง คำแก้(ตัว) แลรำคาญ.......................เรื่องเสแสร้ง สามานย์ สันดานมน

๏    จิตใจซื่อ ถือตรง คือองค์ประกอบ....................รู้ผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี พิสิฐผล(พิสิฐ=ประเสริฐ)

เพิ่งพลัง ยิ่งใหญ่ ให้แก่กมล.............................พลานุภาพ ขับ(เคลื่อน)ค้น กุศลกรรม

๏    เกิดกิเลส-ตัณหา-พยาบาท............................ก่ออุปสรรค ผลักพลาด ชีวาตม์พล้ำ

จนตัดสิน ใจผิด วิปริตทำ..................................เห็นประจำ ส่ำสร้าง ลานสังคม

๏    ความเข้าใจ จิตใจ จึงประเสริฐ.........................จะบังเกิด คุณงาม อำไพสม

รู้ควบคุม ใจยิ่ง สิ่งอุดม......................................สมบูรณ์รื่น ชื่นชม วิกรมเอยฯ(วิกรม=เก่งกล้า)

๒๒ มีนาคม ๒๕๕๙

สันทานการครองคู่ : กลอนหก

สันทานการครองคู่ : กลอนหก

๏    คนมากหลาย หมายคิดว่า................เราเกิดมา เพื่อหาสุข

บันเทิงใฝ่ บ่ายพ้นทุกข์.......................สนานสนุก พรากจากเข็ญ

๏    ยกอัตตา ยึดศูนย์กลาง....................สรรพสิ่งต่าง เลือกสร้างเฟ้น

เพื่อตัวตน ถือกลเกณฑ์.......................ประจักษ์เจน เป็นปรัชญา

๏    มีคู่ครอง มองคือใคร่.......................ตนเองได้ ดังปรารถนา

(คู่ครอง)เป็นเครื่องมือ คือมรรคา............ชีวิตพา สุขสบาย

๏    เมื่อมิสม อารมณ์สนอง......................จึงแปรปอง ต้องการสลาย

ตัดสัมพันธ์ บั่นทอนกลาย......................จิตแหนงหน่าย หมายแยกทาง

๏    (ปกติก็)เปิดใจพร้อม น้อมใหม่มี............คนที่ดี กว่าเก่าหมาง

เบื่อก็ชิง ชังทิ้งขว้าง..............................มิแตกต่าง อย่างรองตีน(รองเท้า)

๏    เป็นธรรมดา สามัญชน........................บ่สนใจ ไม่มีศีล

ตัณหาปอง ต้องป่ายปีน...........................สุดมือตีน จวบสิ้นใจ

๏    แต่คนดี มีศีลธรรม...............................จะมิถลำ กรรมสาไถย

บ่บำเรอ อำเภอใจ...................................เกรงกลัวภัย ละอาย(ความเป็น)พาล

๏    รับผิดชอบ ต่อครอบครัว........................ไม่ทำชั่ว มัวเมาหาญ

สัตย์ซื่อตรง ทรงปฏิญาณ...........................รักเดียวปาน ดวงมานเอยฯ

๒๒ มีนาคม ๒๕๕๙

สันทาน=เครื่องผูกพัน

กินเพื่อบำรุงสุขภาพ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

กินเพื่อบำรุงสุขภาพ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    .......................................ผู้ใหญ่ คุยกัน

วิธีลด ไขมัน(ในเลือด)..............มั่นใจ ไล่พ้น

(ทุกวัน)ดื่มน้ำผึ้ง+มะนาว..........คราวละ 1 ผล

ไขมัน บันดล..........................เท่าคน ทั่วไป

๏    ........................................แต่ดู รูปร่าง

คนพูด ค่อนข้าง.......................อย่างอ้วน ชวนสงสัย

ไขมัน สะสม............................อุดม ฉันใด

หลอดเลือด ยากไร้...................ไม่ลีบ ตีบตัน

๏    .........................................คนมัก ขี้เกียจ

ออกกำลัง กายเดียด...................เจียดเวลา ขยัน

เสพสุข สบาย............................กินหลาย ขวนขวายกัน

พึ่ง(ของ)กิน ป้องกัน....................กำจัด โรคภัย

๏    ...........................................อดหลับ อดนอน

ขาดการ พักผ่อน.........................มิห่อน ป่วยไข้

หาหมอ รักษา.............................กินยา อาศัย

อาหาร อันใด..............................บำรุงหมาย กายพี

๏    ............................................ไม่เรียก ว่า "โง่"

ก็ต้อง เป็น"โม-............................หะ"หลง วิถี

สิ่งที่ บริโภค................................เหตุโรค มากมี

สุรา บุหรี่ฯลฯ...............................ขายดี นิยม

๏    ..............................................กิน-นอน เพียงพอ

ออกกำลัง กายก่อ..........................เสาะสุขะ สะสม

หลีกเลี่ยง เสี่ยงภัย.........................ใช้ชีวา ปรารมภ์

ราบรื่น ชื่นชม................................อุดม สุขเอยฯ

๒๑ มีนาคม ๒๕๕๙

ร้อนนักหากจะบ่น : กาพย์ยานี๑๑

                          
                                http://www.nationtv.tv/main/content/social/378494467/


         
               จุดความร้อนที่ดาวเทียมสามารถตรวจจับได้นั้น เป็นการเกิดไฟป่าที่รุนแรงและมีการไหม้เป็นพื้นที่กว้าง  
                    หากเป็นไฟป่าขนาดเล็ก ดาวเทียมจะตรวจไม่พบ//http://www.naewna.com/local/207811

     

                  http://www.nationtv.tv/main/content/social/378494501/

ร้อนนักหากจะบ่น : กาพย์ยานี๑๑

๏    มีลม แต่ก็ร้อน.......................แสงสะท้อน แดดแผดเผา

นั่งใน ใต้เรือนเนา....................มิบรรเทา ร้อนเร่ารน

๏    เมฆร้าง ฟ้าว่างปราศ...............หญ้าน้ำขาด เฝ้าคอยฝน

ห้วยหนอง พร่องผากจน............แม้แต่โคลน ยังยลไคล

๏    ป่าไม้ ทำลายวอด...................คิดว่ารอด หรือไฉน?

สมดุล สูญเสียไป......................กลับคืนได้? ไม่เห็นทาง

๏    สำนึก ความถูกต้อง..................ที่บกพร่อง ต้องสะสาง

สารพัน ปัญหาพราง...................สร้างผลร้าย ให้กลับตน

๏    พื้นฐาน สันดานถ่อย..................ความคิดคล้อย แค่อกุศล

อัชฌา ดวงกมล.........................ชอบฉลฉ้อ ก่อบาปกรรม

๏    ทุกข์เข็ญ เป็นตามกฎ.................ต้องชดใช้ ระสายระส่ำ

ร้อนนรก ตกระกำ........................เพราะทำลาย ไพรพงพี

๏    ยากแค้น แสนสาหัส....................ภัยพิบัติ บ่อาจหนี

ทั่วโลก อุทกทวี..........................ทุพภิกขภัย แพร่หลายพาน

๏    ร้อนนัก หากจะบ่น.......................จงโทษคน ฉลชั่วขาน

ปล่อยใจ ไม่ประมาณ.....................ผลาญโลกสิ้น แผ่นดินทรามฯ

๒๐ มีนาคม ๒๕๕๙

ภาคเหนือ ค่า PM10 พุ่งเกินมาตรฐาน
http://www.nationtv.tv/main/content/social/378494454/

9 จังหวัดภาคเหนือตอนบน ตรวจพบค่าฝุ่นละอองเกินมาตรฐานในหลายจังหวัด โดยจังหวัดเชียงราย ยังมีค่าฝุ่นละอองขนาดเล็กเกินมาตรฐาน 9 วันติดต่อกัน ขณะที่ผู้ป่วยด้านสุขภาพ ใน 4 กลุ่มโรค แค่ 2 สัปดาห์ ทะลุกว่า 6 หมื่นคน 
http://www.nationtv.tv/main/content/social/378494633/

ที่พึ่งที่ทำบุญ : โคลงสี่สุภาพ

ที่พึ่งที่ทำบุญ : โคลงสี่สุภาพ

๑. คนมาบวชห่มผ้า...................เป็นพระ

ก็เริ่มสอนธรรมะ.....................ชาวบ้าน

อวิชชา-อาสวะ......................บ่(ฮู้)จัก

สักแต่สาธุ;คร้าน....................(สิ่ง)ถูกต้องศึกษาฯ

๒. หวังแค่มีพระไว้.....................ทำพิธี

ตามปุระประเพณี....................ถิ่นท้อง

สนองความเชื่อมี....................ไสยศาสตร์

วิปลาสปราศสอดคล้อง............ว่างเว้นธรรมวินัยฯ

๓. แค่อาศัยผ้าเหลือง..................หากิน

กมลสันดานชาชิน....................โลกย์เรื้อ

ก่ออกุศลมลทิน.......................เป็นกิจ

ผิด-ชอบ-ชั่ว-ดีเบื้อ...................ไป่รู้ประสาฯ

๔. มุ่งมั่นหาเงินด้วย.....................บอกบุญ

พฤติกรรมเสื่อมสถุล...................ชั่วช้า

ผลาญเงินเขาเจือจุน..................กามจริต

ชีวิตสุขสบายบ้า........................สิ่งไร้สาระฯ

๕. จะหวังบุญผลได้......................จากไหน?

ไม่ใช่(จาก)คนจัญไร..................แน่แท้

ที่พึ่งพึงอาศัย...........................ประจักษ์

ตามหลักพึ่งตนแล้.....................เลิศล้ำดำเนินฯ

๖. อัญเชิญพระไตรปิฎกใช้..............ศึกษา

คำสอนพุทธศาสดา....................แก่นแท้

ศีล-สมาธิ-ปัญญา......................ปฏิบัติ

สามารถวัฒนาแม้.......................ไม่เข้าวัดวาฯ

๗. อย่าหลง(เชื่อ)บรรพชิตบ้า...........ขายบุญ

กิเลสตัณหาสถุล.........................(เหม็น)สาบล้น

พระรวยเท่านายทุน......................ลามหลาก

เพราะเงินบริจาคท้น.....................(แต่)ชาวบ้านยากเข็ญฯ

๑๘ มีนาคม ๒๕๕๙

ความรักที่มักไม่ต่างจากความหลง : กลอนเปล่า

ความรักที่มักไม่ต่างจากความหลง : กลอนเปล่า

๏    ความรัก...

บ่อยนักมักดูไม่ต่างจาก..ความหลง

โดยเฉพาะความรัก

ที่ประจักษ์อยู่ในจิตใจที่ไม่ซื่อตรง

เปรอะเปื้อน-เลือนลาม ดำรง...

อยู่ในโครงสร้าง ของความกลิ้งกลอกหลอกลวง

๏    ความรักที่เห็นแก่ตน

ย่อมระคนด้วยความคะนึงหึงหวง

ความเห็นแก่ได้

ความใคร่ในกาม...ดำมืดหน่วง

นำไปสู่การล่วงละเมิด...เกิดก่อเวร

๏    จิตใจที่ไร้ศีลธรรม

ย่อมไม่นำพา ต่อ มโนสำนึกตรองตรึกเห็น

สัญชาตญาณเยี่ยงสัตว์

อันอัดแน่นมิแร้นเร้น

จะเป็นพลังขับ กำกับการกระทำลำเค็ญ

เบียดเบียนผู้อื่นชื่นใจเช่น

ปราโมทย์โฉดเจน...เป็นกำไร

๏    คนไม่รู้จัก-ไม่รับผิดชอบต่อหน้าที่

ไม่มีสติ-ฤดีขาดความมั่นคงทรงนิสัย

คนไร้จิตสำนึกผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี-มีวินัย

ชอบทำอะไรมักง่าย

ทำตามใจอยาก

ตกลงปลงใจจะใคร่รักผิดวิถี

ในเวลา-สถานะที่...มิบังควร

๏    ต่อให้ชาญฉลาดสักปานใด

ความรักในวัยเรียน จะเปลี่ยนเป็นปัญหาย้อนคืนหวน

สร้างขวาก หลากหนาม หลามอุปสรรค

ทั้งหนัก-ทั้งใหญ่ ทำให้หัวใจปั่นป่วน

จูงใจไปในทางผิด เกิดวิกฤติติดตามเป็นพรวน

รักที่เหลวไหล ไร้ความรอบคอบ-ถี่ถ้วน

บันดาลให้ชีวีต้องระหกระเหเรรวน

ตลบอบอวล อยู่ทั่วไปในสังคมฯ

๑๗ มีนาคม ๒๕๕๙

สุดท้าย..อาจไม่มีใครรอด : กลอนแปด

                           

สุดท้าย..อาจไม่มีใครรอด : กลอนแปด

๏    44 องศา หน้าร้อนนี้.................................ยากหลบลี้ หนีระส่ำ ข้ามกระแส

สภาวะ แห้งน้ำ แล้งลามแล...........................ไม่เคยพบ ตั้งแต่ เกิด-แก่ตน

๏    อย่าโทษโชค ชะตา ฟ้าลิขิต.......................คอยครุ่นคิด ทำไง ให้ไคลพ้น

หลบเที่ยวห้าง นั่งแช่ แอร์เย็นปรน...................ขับรถยนต์ นิยมเช่น เล่นลมกินฯลฯ

๏    คิดง่ายๆ มักง่าย ใช้ชีวา..............................จึงรังสรรค์ ปัญหา มาไม่สิ้น

สูญย่อยยับ ทรัพยา ถาเคยชิน.........................จนแผ่นดิน ภินท์ดับ เป็นอัประมาณ

๏    ครั้นโลกร้อน ย้อนผล (เพราะ)คนทำผิด..........ยังเปรมปรีดิ์ ชีวิต เยี่ยงวิตถาร

ปัญญาเบา เผาป่า วนาปราณ...........................พลังงาน ผลาญใช้ มิไตร่ตรอง

๏    คนจนต่าง อ้างเฝือ เพื่ออยู่รอด.....................จำทิ้งทอด คำเตือน ลืมเลือนผอง

คนรวยอ้าง มั่งมี พีเงินทอง..............................ใยจักต้อง ประหยัด ปัดร่วมมือ

๏    เพียงแค่คน ส่วนน้อย คอยชี้แนะ....................และตระหนัก รักษา โลกาถือ

เพียงพลัง ข้างน้อย คอยกระพือ.........................ผลก็คือ โลกมุ่ง พุ่งมลาย

๏    น้ำผากก้าว เข้าใกล้ ภัยพิบัติ..........................แผ่นดินผลัด ปัถพี อินทรีย์หาย

ธรรมชาติ ขาดสูญ สมดุลดาย............................ชีวิตตรม ล้มตาย ไร้หนทาง

๏    ไม่มีความ คืบหน้า โลกาป้อง.........................มีแค่เพียง เสียง(ข้อเรียก)ร้อง ต้องการต่างๆ

เผ่าพันธุ์มนุษย์ สุดท้าย คงวายวาง......................ก็เพราะสร้าง วิกฤติ พิษภัยเองฯ

๑๗ มีนาคม ๒๕๕๙

แล้งวิกฤติ! ขาดน้ำทั่วประเทศ 17-19 มี.ค.ไทยร้อนสุดในรอบ 50 ปี

 http://www.thairath.co.th/content/591531>

เขื่อนอุบลรัตน์น้ำเหลือ1% ขอนแก่นแจก"น้ำมือสอง"!! 
http://www.dailynews.co.th/regional/385974

 ไทยเสี่ยงร้อนสุดอาเซียน17-19มี.ค.หวั่นคลื่น‘ฮีตเวฟ’กระทบซ้ำ.... http://www.posttoday.com/social/env/421731

(คลิป) ค่าหมอกควันเชียงใหม่เกินมาตรฐาน#เดลินิวส์
http://www.dailynews.co.th/article/385840

"กรมอุตุฯชี้"เอลนีโญ" ลากยาวถึง ก.ค. เตือนร้อนนี้อุณหภูมิพุ่งแตะ 44 องศา"

 http://www.nationtv.tv/main/content/social/378493919/

ธรรมมีอยู่ที่ใจ : กลอนเจ็ด

ธรรมมีอยู่ที่ใจ : กลอนเจ็ด

๏    เร้นร่ม พรมพฤกษ์ ลึกแมกโมก.................ลมโบก โยกยิน วิญญาณ์สันติ์

ดอกโมก กระจาย อายอัศจรรย์.....................สุคันธ์ จรรโลง โจงฤดี(โจง=รั้ง)

๏    สดชื่น รื่นรมย์ โสมนัส.............................ธรรมชาติ อัชฌา ธาราศรี

ปราศจาก มลทิน มอมอินทรีย์.......................โสตถี พิพัฒน์ สุทัศไนย

๏    อกุศล กลไก ทำให้จิต.............................เลือกเฟ้น เห็นผิด หลงพิสมัย

ตัณหา นานา พัดพาใจ.................................เลื่อนไหล ไปจาก หลักศีลธรรม

๏    (ต่อให้)โกนผม ห่มผ้า กาสาวพัสตร์............(แต่)ไม่หัด ขัดเกลา(ใจ) เปล่าเลิศล้ำ

พูดจา พาที พีถ้อยคำ....................................เผยแผ่ แดดำ กรรมสามานย์

๏    ถึงใช้ ชีวา ฆราวาส...................................สะอาด ฝึกจิต ใฝ่พิษฐาน

อบรม อุรา ศีล-อาจาร....................................บันดาล สรรค์ศิษฏ์ วิจิตรา(ศิษฏ์=มีปัญญา)

๏    ธรรมะ จะมี อยู่ที่ใจ...................................บ่ใช่ ภายนอก หลอกมุสา

สร้างภาพ แต่งตน ล้นมารยา...........................ล่อแด แลประดา มิจฉาชน

๏    ใครทำ ใครได้ เข้าใจเถิด............................ประเสริฐ พสุ บุญกุศล

เอาเงิน ซื้อหา ประสาคน................................มืดมน ปัญญา น่าเห็นใจ

๏    มิเว้น เป็นเหยื่อ หลงเชื่อโปรด......................คนโฉด คณนา คล้อยสาไถย

คบกัน เข้ากัน เพราะจัญไร(เหมือนกัน)..............ถูกใจ ถูกจิต อิฏฐาเอยฯ(อิฏฐ-=น่าปรารถนา)

๑๖ มีนาคม ๒๕๕๙