มุ่งมั่นตามความฝันใฝ่ : กลอนแปด

มุ่งมั่นตามความฝันใฝ่ : กลอนแปด

๏    ตะวันยอน ตอนเย็น เร้นพยับ...................ลดระดับ รับครา สายัณห์ขวน

แสงสุดท้าย ร่ายรำ กระทำกระบวน...............แล้วชักชวน ยวนเย้า เร้าราตรี

๏    กระแสลม กลมกลืน พื้นพิภพ..................พัดเลี้ยวหลบ คบค่า พนาศรี

ปรุงแต่งด้วย ทวยอณู สุมาลี........................ร่วมคลุกคลี ธรรมชาติ พิลาสเชิง

๏    คนมักใฝ่ ใคร่ฝัน จนมานวุ่น.....................คอยหมกมุ่น ครุ่นคิด ทิศว้างเวิ้ง

อยากจะเป็น-ได้-มี ฤดีระเริง.........................หาแลเบิ่ง เหลียวมอง "ถูกต้อง"เมิน

๏    ฝันมากมาย ในสิ่ง พ้นจริงจรด...................มิปรากฎ คุณค่า น่าสรรเสริญ

เพียงบันเทิง ฤทัย ได้เพลิดเพลิน...................คือโลกธรรม ดำเนิน เจริญจินต์

๏    มุ่งมั่นตาม ความฝัน ชีวันเฝ้า.....................ร้อนรุ่มเร่า ป่วนจิต เป็นนิจสิน

เพื่อไปถึง เป้าหมาย ป่ายโบยบิน....................พึ่งมลทิน วิถี เลศพิสดาร

๏    มองเห็นเพียง ผลได้ ใจโลดเล่น.................มองไม่เห็น เวรกรรม ความชั่วหาญ

คิดถึงเพียง ผลดี ที่จักพาน............................มิพิจารณา สามานย์ สรรค์ผลใด

๏    ไล่ล่าตาม ความฝัน นั้นไม่ผิด.....................แต่อุรา อย่าคิด ทุจริตใคร่

อยากแปลงฝัน เป็นจริง อย่ากริ่งใจ..................สุจริต จิตใส ใฝ่พยายาม

๏    หยุดยึดมั่น ถือมั่น สิ่งฝันใฝ่........................สำเร็จได้ ก็ดี มิเหิมหาม

แต่ที่อาจ พลาดหวัง พลั้งก็ตาม.......................ถือเป็นความ ธรรมดา โลกหล้าเอยฯ

๑๓ มีนาคม ๒๕๕๙