ค่อยเป็นค่อยไปไม่ประมาท : กลอนหก

ค่อยเป็นค่อยไปไม่ประมาท : กลอนหก

๏    ทากน้อย ค่อยคืบ ค่อยคลาน..............ค่อยหา อาหาร ขันเห็น

ค่อยตรำ ค่อยไต่ ใจเย็น............................ค่อยเป็น ค่อยไป ใช้ชีวา

๏    ไม่ว่าง ไม่เว้น อุปสรรค.........................ยังจัก บากบั่น ฟันฝ่า

ไม่ท้อ ไม่แท้ แก่ชะตา..............................ค้นหา เป้าหมาย ปลายทาง

๏    ชีวิต พิศวง (ต่าง)หลงรัก.......................ประจักษ์ ศักดา กว้างขวาง

ความอยาก อยู่รอด ทอดวาง......................สรรสร้าง สุขี ชีวัน

๏    (ทว่า)เส้นทาง สู่ความ สำเร็จ.................หาได้ ง่ายเผด็จ เสร็จดั้น

อุปสรรค หนักหนา สากรรจ์........................ให้ฟัน ให้ฝ่า ปะ/ปราชัย

๏    ด่วนได้ ใจเร็ว (จะ)เหลวแหลก...............ต้องแบก ต้องรับ ขับไส

ทยอย ค่อยเป็น ค่อยไป............................ค่อยไร้ ลำบาก ตรากตรำ

๏    อดทน อุตส่าห์ อย่าท้อ.........................อย่ารอ วาสนา ฟ้าร่ำ

มีสติ ปัญญา ประจำ..................................อย่าทำ นอกลู่ นอกทาง

๏    (ทำ)เกินตัว กลัวไว้ ดีกว่า......................บิ่นบ้า กล้าเสี่ยง เพลี่ยงสร้าง

ปัญหา สาหัส อัษฎางค์.............................ขัดขวาง ทางรอด ปลอดภัย(อัษฎางค์=องค์แปด)

๏    ค่อยเป็น ค่อยไป ไม่ประมาท.................ชีวาตม์ อัชฌา อดิศัย

อย่าหยุด สุจริต จิตใจ...............................จะไม่ ไร้สุข ทุกคืนวัน ฯ

๓๐ มิถุนายน ๒๕๕๘

ชีวีสีสัน : กาพย์ฉบัง๑๖

ชีวีสีสัน : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    สีฟ้าระบายสีน้ำ*................สวยสดงดงาม*

ณ ยามสายัณห์อันสงบ

๏    ท่วงทำนองของพื้นพิภพ.................นภวรรณบรรจบ

ประสบสุทธาทิพาสรรค์

๏    ปัจฉิมปริ่มสีสุริยัน..................เงาไหวไพรวัน

เสมอสวรรค์วิมานแมน

๏    แต่ชีวีสีสันนั้นแสน...............ประหลาดมาดแม้น

แบบแผนตะวันสรรค์หลากสี

๏    ลางครั้งดั่งอรุณรุจี................รุ่งสางสว่างดี

มีความหวังตั้งขวนขวาย

๏    ชีวะพัฒนาสบาย...............เสมือนสูรย์ยามสาย

กระจ่างพร่างพรายไร้ทุกข์เข็ญ

๏    ยิ่งใกล้เที่ยงยิ่งเบี่ยงเบน................แดดร้อนทอนเย็น

เป็นอยู่ลำบากยากขัดสน

๏    บ่ายคล้อยร้อยรัดบัดดล................เหลือที่จะทน

เร่ารนระอาไร้ราศี

๏    เย็นยามทรามลดกำสลดกรี-.................ฑาถอยทยอยปรีดิ์

สู่ปกติสภาวะวิสัย

๏    อารมณ์ชมชิดจิตใจ..................เปลี่ยนแปลงเรื่อยไป

หาได้มั่นคงยงยืนเอย ฯ

๒๙ มิถุนายน ๒๕๕๘

*ตามหลักตำราแล้ว "น้ำ"สัมผัสกับ"งาม" ไม่ได้ เพราะต่างรูปสระ
แต่ในที่นี้ ผู้เขียนถือตามความจริงของการออกเสียงว่า "น้ำ" ออกเสียงเป็น "น้าม" เหมือนๆกับที่ "เช้า"ออกเสียงเป็น"ช้าว"
ร้อยกรอง เป็นงานศิลปะที่แต่งไว้ให้"อ่านเพื่อฟังเสียง" ไม่ใช่เอาไว้"ดูด้วยตา" เหมือนดูภาพวาด

คน คือตัวอันตราย : กลอนเปล่า

คน คือตัวอันตราย : กลอนเปล่า

๏    โลกนี้มีอันตราย

อย่าประมาทไป

เพียงเผอเรอเมื่อใด

อาจไม่มีชีวิตรอด

๏    ต่อให้มีคนรายรอบเป็นพัน

บ้านช่องไม่อาจป้องกันได้ตลอด

ความเสียหาย-ความตายย่อมถ่ายทอด

อย่างสอดรับกับการกระทำของคน

๏    คนอุตส่าห์ปลีกตัวออกจากสัตว์ป่า

สิ่งปลูกสร้างนานาล้ำหน้าทันสมัย

แต่ทว่าศัตรูตามธรรมชาติ ไม่สามารถขจัดออกไป

ยังคงวนเวียนอยู่ใกล้ๆ

คนคือตัวอันตรายของคนนั่นเอง

๏    ไม่นับความตายตามอายุขัย

คนนำความเดือดร้อนมาให้ มากกว่าโรคภัยเสียอีก

ยิ่งกว่าอุบัติภัยตามธรรมชาติ

คนสร้างความพินาศแสนสาหัสให้แก่คน

ขัดสนเพราะการปล้น-ชิง-หลอกลวง-ฉ้อฉล-คดโกง-ทุจริตฯลฯ

จนเกิดวิกฤติอยู่เนืองนิตยา

๏    กลางคืนในป่าอันมืดมัว

ยังไม่น่ากลัว เทียบเท่าความชั่วในหัวใจคน

ความชั่วทำให้จิตใจมืดมน

ไม่อาจยลเห็นความถูกต้อง-ความเป็นธรรม

๏    คอยหาช่องทางทำร้าย เบียดเบียนกันและกัน

กฎหมายก็ไม่อาจคุ้มกันพาลผจญ

โดยเฉพาะเมื่อกฎหมายถูกใช้โดยคนโฉดฉล

ยกดุลยพินิจของตนเป็นกฎหมาย

๏    ถึงวิทยาการจะก้าวไกล

เกิดผลิตภัณฑ์ใหม่ๆให้ต้องทึ่ง

แต่คนชั่วก็ทำตัวให้ต้องอึ้ง

ทราบซึ้งถึงสัจแห่งวัฏสงสาร

๏    โลกนี้มิใช่สวรรค์

ชีวิตจริงไม่เหมือนจินตนาการ

สุข-ทุกข์คลุกเคล้าให้เราพบพาน

ตราบกาลนาน...

ตราบกัลป์บรรลัย... ฯ

๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๘

รางวัลชีวิต : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

รางวัลชีวิต : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

๏    รางวัล ชีวิต.......................คนคิด แค่หา

สุขสันติ์ นันทา..........................บรรดา กามคุณ

เห็นภาพ สวยงาม......................ลิ้ม(รส)ความ ละมุน

ดมกลิ่น หอมกรุ่น.......................เสียงสุนทร์ สัมผัสกาย

๏    (เป็นสิ่ง)ธรรมดา สามัญ...........ชีวัน สัญญี

ยกย่อง โลกีย์............................ปรีดา ระหาย

กิเลส ตัณหา..............................อาสวะ กระจาย

ดวงจิต ติดหมาย.........................ประเสริฐ เลิศคุณ

๏    จึงสา มารถใช้........................ซื้อใจ ของคน

ทุกยุค ทุกหน.............................ยอมตน เป็นสมุน

เงินตรา ตำแหน่ง.........................แก่งแย่ง ชุลมุน

เพราะเห็น เป็นดุล........................แลกเปลี่ยน กามา

๏    หากรู้ จักคิด...........................ชีวิต วินิจฉัย

ล่วงเขลา เข้าใจ...........................ในสัจ อรรถา

(มี)ปัญญา (ความ)สามารถ.............เก่งกาจ วิริยา

ภาคภูมิ(ใจ) อัตตา........................(เท่ากับ)สูงค่า รางวัล

๏    ครรลอง คลองธรรม..................ดำเนิน ชีวิต

(ความ)ถูกต้อง ถ่องจิต...................อุกฤษฏ์ คิดสรรค์

สัมมา ปฏิบัติ................................มนัส พัฒน์นันท์

อิ่มใจ ในจรรย์..............................(คือ)รางวัล วิไล

๏    ทาน-ศีล-ภาวนา........................ปุญญา สะสม

สุคติ วิกรม....................................ภิรมย์ สุกใส

สันติ ปรีดา....................................ชีวา สงบใจ

ยอดราง วัลใหญ่.............................มอบให้ คนดี ฯ

๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๘

คุณค่าของชีวิต : กาพย์ยานี๑๑

คุณค่าของชีวิต : กาพย์ยานี๑๑

๏    คุณค่า ของชีวิต.....................หลายคนคิด แค่พิสมัย

ทรัพย์-ยศ-สรรเสริญ-ใจ...............สุขสบาย กายรื่นรมย์

๏    ส่วนมาก มักปรารถนา..............เมื่อเกิดมา มุ่งสะสม

(ตาม)โลกา ค่านิยม.....................ก่อนล้มตาย กลายสาบสูญ

๏    (เพราะ)ไม่รู้ ความเป็นจริง.........ชีวิตอิง สิ่งเกื้อกูล

เวรกรรม คือธรรมนูญ....................สร้างดุลยภาพ สรรพชีวี

๏    เวียนว่าย ตายไปเกิด................บุญเก่าเชิด ประเสริฐศรี

บาปกรรม ตามราวี........................ไม่มีสุข ทุกข์ลำเค็ญ

๏    ชีวิต วิจิตรค่า..........................เมื่อพัฒนา ปัญญาเห็น

สัทธรรม เพียรบำเพ็ญ...................กุศลเฟ้น เว้นบาปกรรม

๏    เข้าใจ อนิจจา..........................อนัตตา วัฏฏะถัมภ์(ถัมภ์=หลัก)

เข้าใจ ในสัจธรรม.........................สุจริตช่ำ นำชีวิน

๏    ลดละ อกุศล............................ความโฉดฉล ให้พ้นสิ้น

ผลงาน ปันปัถพิน..........................จินต์สร้างสรรค์ วันทยา(วันทย-=ควรนอบนบ)

๏    จึงเกิด เลอเลิศคุณ....................ชีวิตหนุน พิบุลค่า

อุบัติ อาภัสรา................................สัตบุรุษ พิสุทธ์เอย ฯ

๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๘

วิถีสันติสุข : โคลงสี่สุภาพ

วิถีสันติสุข : โคลงสี่สุภาพ

๑. นกอีแพรดเพลงร้อง......................นวลไพร

ท่ามกลางรัตติกาลไกร......................ป่าก้อง

ความมืดเคียงเรียงใส........................พิสุทธ์

ดุษณีวิเศษส้อง...............................แด่ผู้ยังสติ ฯ

๒. ความวิเวกเสกให้..........................สบหรรษ์

สมาธิพิสัยพลัน................................มั่นแม้น

สำนึกในปัจจุบัน...............................ชัดแจ่ม

แช่มชื่นรมย์รื่น ; แร้น........................หมองเศร้าเมาสลาย ฯ

๓. หัวใจกระหายห้วง..........................สันติสุข

พลานุภาพปลาบปลุก........................จิตป้อง

หากเผชิญแต่ความทุกข์....................เทวษ

เจตย่อมเคืองขัดข้อง........................เหือดสิ้นกำลัง ฯ

๔. สังเคราะห์สรรพสิ่งก้อง..................โลกา

ต่างชนต่างบูชา...............................ชื่นใช้

เป็นเครื่องยังอุรา..............................ประสบสุข

สนุกกับการได้.................................ขับข้องชีวี ฯ

๕. มิจำเป็นจักต้อง.............................ตามเขา

ค่านิยมหม่นมอมเมา..........................มากแท้

กิเลสหนาปัญญาเบา.........................ยกใหญ่

ใครต่อใครพ่ายแพ้............................แก่ห้วงโลกีย์ ฯ

๖. ยินดีแลแซ่ซ้อง.............................กุศล

ศีลธรรมสำราญมน............................เลิศล้ำ

สำรวมจิตใจตน................................มีสติ

ดำริดำรงค้ำ.....................................ก่อเกื้อปัญญา ฯ

๗. สัมมาทิฐิให้..................................เห็นจริง

ธรรมรักษ์ที่พักพิง..............................รื่นเรื้อ

วิถีอริยะอิง.......................................แอบหลัก

มิพักมิพรากเคื้อ................................มหัตครื้นสุขสันติ์ ฯ(มหัต=มาก)

๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๘

อุปสรรคของการพัฒนา : กลอนคติเตือนใจ

อุปสรรคของการพัฒนา : กลอนคติเตือนใจ

๏    ความคิด ดักดาน....................ขัดขวาง พัฒนาการ ของคน

คับแคบ กมล................................นิเสธ เหตุผล เหลวไหล

อุระ ทุจริต....................................เห็นผิด เป็นชอบ ครอบใจ

กิเลส เจตไพร่...............................พาให้ ไม่รัก มักดี(ไพร่=คนชั่ว)

๏    มองดู ผู้คน...............................ทั้งรวย และจน ล้นหล้า

(ทั้ง)ไร้การ ศึกษา..........................หรือมี ปริญญา สง่าศรี

(แต่)ความคิด โง่เขลา.....................มัวเมา อวิชชา ราคี

ทำตัว ชั่วปรีดิ์................................ไม่มี สำนึก มโนธรรม

๏    ทุกเพศ ทุกวัย........................(ต่าง)เอาใจ ตนเป็น ที่ตั้ง

ความคด บดบัง..............................ความดัน ทุรัง สร้างสำ(สำ=ไม่เป็นระเบียบ)

ความเห็น แก่ตัว.............................ปลุกเร้า เมามัว หัวคะมำ

กมล มืดดำ....................................ก่อกรรม ทำเข็ญ เป็นประมาณ

๏    (เมื่อ)คนไม่ พัฒนา.....................อย่าหวัง ว่าชาติ อาจเจริญ

ใช่เรื่อง ผิวเผิน...............................เมินเมียง เพียงพร่อง มองผ่าน

ประชาชน ส่วนใหญ่.........................หากมี นิสัย อันธพาล

ชั่วช้า สามานย์...............................ชาติใด ไม่นาน บรรลัย

๏    ทุ่มเท เงินทอง...........................หมายปอง ประชา (มีความ)สามารถ

(แต่)ทุจริต ติดชาติ..........................อุบาทว์ วัฒนธรรม นำไส

สูญเสีย เวลา..................................ทรัพย์สิน เงินตรา ละลายไป

ประโยชน์ ที่ได้................................ต่างใย ไร้พัฒ (ฒะ)นาการ ฯ

๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๘

ป่าบุกรุกถูกทำลาย : กลอนหก

เขื่อนแควน้อยน้ำแห้งขอด 

                                                   วันพุธที่ 17 มิถุนายน 2558

                                      http://www.dailynews.co.th/article/328957

ป่าบุกรุกถูกทำลาย : กลอนหก

๏    กลิ่นละออง ของน้ำฝน...................ขจรคนธ์ ท้นคูหา

ลมเย็นชื้น ครื้นอุรา.............................รอบสัปดาห์ เพิ่งมาเยือน

๏    ตกไม่ถึง ครึ่งชั่วโมง.........................ก็ลาโรง บรรจงเคลื่อน

ความแห้งแล้ง แต่งคำเตือน...................โลกใกล้เหมือน กับโลกันตร์

๏    ความเห็นแต่ แก่อัตตา......................เหตุปัญหา ผล มหันต์

มิใส่ใจ ในศีลธรรม์................................น่าพรึงพรั่น ภยันตราย

๏    เมื่อฝนฟ้า ไม่มาตก..........................พืชพรรณผก ผวนเสียหาย

เมื่ออาหาร ครันแคลนกลาย....................คนมากมาย ย่อมแย่งชิง

๏    คนไม่มี หลักศีลธรรม........................พร้อมก่อกรรม ได้ทุกสิ่ง

ก่ออาชญา ปล้น-ฆ่า-ชิง.........................จะเป็นสิ่ง เกิดจริงจัง

๏    คนมั่งมี (จะ)มิปลอดภัย......................คนยากไร้ ไม่มีหวัง

ทุกข์ระทม โหมประดัง............................ประดาพรั่ง สร้างสมไป

๏    (ถึง)มีที่ดิน (แต่จะ)สิ้นที่อยู่.................หลากศัตรู ทุราศัย(ทุร+อาศัย)

บทสรุป ทุพภิกขภัย...............................มองเห็นใน อีกไม่นาน

๏    ป่าบุกรุก ถูกทำลาย............................ส่งเภทร้าย มหาศาล

กลียุคทั่ว ทั้งสาธารณ์.............................ต้องพบพาน เป็นแน่เอย ฯ

๒๓ มิถุนายน ๒๕๕๘

เขื่อนเจ้าพระยาชัยนาท ออกหนังสือแจ้งเตือนประชาชน 3 จังหวัดเหนือเขื่อนที่อาศัยอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาให้ระวังการเคลื่อนตัวพังทลายของลาดตลิ่งริมแม่น้ำ เนื่องจากระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยามีแนวโน้มลดลงต่อเนื่อง

จาก <http://www.manager.co.th/Local/ViewNews.aspx?NewsID=9580000070211> 

สนามหญ้าหน้าบ้าน : กลอนแปด

สนามหญ้าหน้าบ้าน : กลอนแปด

๏    สนามหญ้า หน้าบ้าน ของฉันนี้................แม้พื้นที่ มีน้อย ด้อยสีสัน

สิ่งประดับ สรรพผอง บกพร่องพรรณ...............แสนธรรมดา สามัญ กว่าบ้านใคร(พรรณ=ชนิด)

๏    แต่ดูดี ปรีดา ที่สะอาด.............................คอยเก็บกวาด วัชพืช ยึดอาศัย

หมั่นรดน้ำ บำรุง ปรุงแต่งใบ..........................จึงไฉไล ทุกครั้ง ที่นั่งมอง

๏    อุปไมย อุปมา ชีวาฉัน.............................แม้สามัญ (แต่)วันคืน รื่นสนอง

ด้วยสุจริต กิจกรรม์ ธรรมครรลอง...................คอยสอดส่อง ศึกษา สัจจาจิณ(สัจ+อาจิณ)

๏    กุศลสรร จรรยา ปฏิบัติ............................อาจารวัตร รัถยา รักถวิล(รัถยา=ทางเดิน)

อุตสาหะ ทำมา เพียรหากิน..........................ถึงทรัพย์สิน มีด้อย มิน้อยใจ

๏    สมาทาน สันโดษ บทบัญญัติ....................มัธยัสถ์ สัตย์ซื่อ ถือนิสสัย(สันโดษ=พอใจเท่าที่มี-หาได้)

รู้จักเก็บ จักออม พร้อมรับภัย.........................สุดวิสัย ภายหน้า ถ้าผจญ

๏    ไม่อวดมั่ง อวดมี สติแตก..........................รู้แยะแยก ประโยชน์-โทษ-เหตุ-ผล

ยกย่องที่ ความคิด-จิตใจคน..........................ไม่ใช่ทรัพย์-ยศยล ฉลจินดา

๏    มีน้ำใจ ให้ปัน ทานเสียสละ.......................รู้ภาระ หน้าที่ ไม่มิจฉา

ไม่เห็นแต่ แก่ตน ล้นอัตตา............................รู้คุณค่า ชีวิต และพิษภัย

๏    เท่าทันโลกย์ มายา-ค่านิยม.......................สลัดความ โง่งม อารมณ์ไหว

มิหลงตัว หลงตน กมลไกร............................มิเสียใจ ยามจาก พรากชีพเอยฯ

๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๘

ใฝ่ฝัน-เพ้อฝัน : กลอนเจ็ด

ใฝ่ฝัน-เพ้อฝัน : กลอนเจ็ด

๏    เวลา ยะเยื้อง ไปเบื้องหน้า....................ชีวา หาได้ กรายย้อนหลัง

ผ่านแล้ว ผ่านเลย เผยอนิจจัง.......................ทุกอย่าง ทั้งนั้น จรัลจร

๏    ใคร่ครวญ ทวนทบ ขบอดีต......................ประณีต วิทยา อุทาหรณ์

อยู่กับ ปัจจุบัน เปิดบัญชร............................คิดก่อน อนาคต ปรากฏการณ์

๏    เกิดมา จะมี ชีวาลัย.................................อยู่-เป็น เช่นไหน ใคร่ครวญขาน

ส่วนมาก บรรพกรรม นำบันดาล......................พื้นฐาน สุข-โศก โชคชะตา

๏    พิเคราะห์ เสาะร่าง เพื่อสร้างสรรค์..............ใฝ่ฝัน มั่นมาด มุ่งปรารถนา

ขืนมัว (แต่)เพ้อฝัน หมั่นจินตนา.....................เกียจคร้าน กรรมา ย่อมปราชัย

๏    ความคิด ความใคร่ ให้จำกัด......................อ้างอิง สิ่งสัจ อัชฌาสัย

อย่าคิด พลุ่งพล่าม ตามแต่ใจ........................จะไม่ มีวัน บันดาลเป็น

๏    คนรัก มักง่าย จักได้ยาก...........................คนอยาก สบาย จักได้เข็ญ

คนหมด อดทน จักจนเจน..............................คนแส่ แต่เล่น (จัก)ลำเค็ญทรวง

๏    มัธยัสถ์ ศรัทธา สมาทาน...........................ต่าง(จาก)การ ตระหนี่ ถี่แหนหวง

รู้(จัก)ออม-ยอมจ่าย-ให้ทานปวง.....................ลุล่วง ท่วงทาง สร้างบารมี

๏    พัฒนา ความรู้ ความสามารถ......................ทันสมัย ไม่ขาด ชีวาตม์ศรี

หมกมุ่น รุ่นใหม่ ของใช้มี................................ฤดี (จัก)เสื่อมถอย ด้อยพัฒนา ฯ

๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๘

บุญของคนตาย : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

บุญของคนตาย : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    ....................................งานศพ คนตาย

ลูกหลาน ขวนขวาย..................ให้การ เกื้อหนุน

สวดพระ อภิธรรม.....................ชักนำ บังสุกุล

เพื่อให้ ได้บุญ.........................เจือจุน วิญญาณ

๏    ........................................รถรา กระดาษ

ของใช้ ไม่ขาด.........................มาดว่า มหาศาล

ล้วนแล้ว แต่ปลอม....................เผาพร้อม น้อมกราน

ให้(คนตาย)มั่ง มีบ้าน................ศฤงคาร พรรณนา

๏    ........................................คนตาย ได้รับ ?

บุญทาน บาลทรัพย์...................สัพพี สิเน่หา ?

ของใช้ กระดาษ........................ประหลาด ปรัชญา

เงินกง เต๊กตรา..........................ซื้อหา อะไร ?

๏    .........................................ยามชี วียัง

แส่ดัน ทุรัง...............................สร้างบาป สาปไส

โลภหา ลามก............................สกปรก จิตใจ

สามานย์ จัญไร..........................ไม่เชื่อ บาปบุญ

๏    ..........................................ทุจริต จิตฉล

เวรกรรม ตามดล.........................(กำเนิด)ยากจน สถุล

อัปลักษณ์ พักตรา.......................ต่ำช้า ชาติสกุล

ทุกข์ภัย ร้ายหนุน........................วุ่นวาย กรายเวียน

๏    ...........................................ยามชี วียัง

ซึ้งจิต อนิจจัง.............................สังขาร สานเศียร

ก่อกรรม ทำดี.............................วีระภักดิ์ ฝักเพียร

ตายไป ไม่เปลี่ยน........................บุญเจียร จิรา ฯ

๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๘

สังคมผู้สูงอายุ : กาพย์ฉบัง๑๖

สังคมผู้สูงอายุ : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    สังคมผู้สูงอายุ...................ใกล้กาลบรรลุ

จะอยู่อย่างไรให้ถวิล ?

๏    เมื่อคนส่วนใหญ่ใคร่ชิน.................เสาะสร้างหนี้สิน

ชีวินหันบันเทิงหา

๏    มิใยดีศีลธรรม์จรรยา..................ควบคุมกรรมา

น้อมนำสัมมาอดิศัย

๏    ยามเรียนมิเพียรพากใจ................โตเป็นผู้ใหญ่

จึงไร้คุณภาพลับเหตุผล

๏    คอยสร้างปัญหาสาละวน..................สังคมประจญ

เพราะคนพาโลโง่เขลา

๏    อบายมุขขลุกกลั้วมัวเมา..................สติปัญญาเบา

ถือเอาตัวรอดเป็นยอดดี

๏    มโนธรรมสำนึกน้อยมี..................มโนทัศน์บัดสี

สับปลับอัปรีย์มีมากเห็น

๏    ทุจริตคิดตระบัดจัดเจน.................สมสั่งดั่งเป็น

กฎเกณฑ์วัฒนธรรมต่ำช้า

๏    นับวันปรากฏสลดตา.................สารพันปัญหา

เพิ่มพูนพลาน่าหวั่นไหว

๏    สังคมแห่งผู้สูงวัย.................คงหลากยากไร้

เข้าใกล้กลียุคทุกข์ระทม ฯ

๑๙ มิถุนายน ๒๕๕๘

ในปี 2568 ประเทศไทยจะก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุเต็มตัว มีผู้สูงอายุ 14 ล้านกว่าคน

ผลสำรวจล่าสุด มีผู้สูงอายุกว่า 1 ล้านคนที่สุขภาพไม่ดี นอนติดเตียง ต้องพึ่งคนอื่นดูแล 

ชี้แนวโน้มมีผู้สูงอายุอยู่ลำพัง ไร้ลูกหลานดูแล มีเพิ่มขึ้น

จาก <http://www.thairath.co.th/content/410946>

ชนชั้น(ไฮโซ-โลโซ) : กลอนเปล่า

ชนชั้น(ไฮโซ-โลโซ) : กลอนเปล่า

๏    อาจจะเป็นค่านิยมที่สังคมสั่งสมกันนานมา

ผนวกกับวิถีชีวา

บนโลกาที่คละเคล้าด้วยความเศร้า ความทุกข์ ความลำบากยากเข็ญ

จึงทำให้มองเห็น

ความมั่งมีทรัพย์สิน เกียรติยศ ชื่อเสียง

เสมือนหนึ่งเยี่ยงสิ่งเลิศเลอ

จนเผลอนำไปใช้แบ่งแยก...สร้างความแตกต่างระหว่างบุคคล

๏    ความต้องการเป็นจุดศูนย์กลาง เป็นจุดสนใจ

อยากได้รับการให้ความสำคัญ

อยากมีความสุข ความสบาย ตามที่หัวใจใฝ่ฝัน

เป็นเหตุให้มุ่งมั่น บั่นบาก ด้วยความอยากเป็นอยากมี...อย่างที่มิเคยพอ

๏    จนมองข้ามคุณประโยชน์และความจำเป็น

กลายไปพยายามสร้างความโดดเด่น ความแตกต่าง และห่างเหิน

เปรียบเทียบตนว่าเหนือกว่า สูงกว่า วิเศษกว่าคนอื่น

โดยใช้อวิชชามาประเมิน

อ้างอิงสิ่งของส่วนเกิน เพลิดเพลินไปกับภาพมายา

๏    ทั้งๆที่ทุกชีวิตต่างตกอยู่ภายใต้ภาวะอนิจจา

เกิดมาก็ต้องฟันฝ่าอุปสรรค

พยายามอย่างหนักเพื่อให้มีชีวิตรอด

โรค ภัย อันตรายมากมาย กรีดกรายรายรอบตัว

ไม่ว่าวิถีชีวิตจะเป็นเยี่ยงไร สุดท้ายต้องตายกันทั่ว

หากไม่โง่เขลาหรือเมามัว...น่าจะรู้ตัวและเข้าใจ

๏    การคิดเอา...ว่าเราเหนือกว่า(เขา)

ด้วยเงินตรา ฐานะ เกียรติยศ ชื่อเสียง

ปฏิบัติต่อคนอื่นเยี่ยง เพียงสิ่งต่ำต้อยด้อยค่าไร้

การดูถูกเหยียดหยามคนอื่น

อาจเป็นวิธีสร้างความชื่นฤทัยอย่างได้ผล

สร้างคุณค่าให้กับอัตตาตัวตน

โดยเดินหลงอยู่ในวังวนแห่งมายาการ

๏    อันที่จริง...การดูถูกเหยียดหยามเขา

นอกจากจะไม่ทำให้ตัวเราสูงขึ้น

มิหนำซ้ำยังตอกย้ำความต่ำตื้น 

ของสติปัญญา-วิจารณญาณ...ว่าพาลฉล

เป็นสิ่งที่คิดเอาเอง ยึดถือเอง เพ่งเองตามใจตน

แต่กลับไม่มีผลต่อคนอื่น...ผู้ไม่ยอมทนฝืนใจ

๏    หากไม่มีใครยอมรับกับค่านิยม

การแบ่งชนชั้น(ไฮโซ-โลโซ)ก็พลันบรรลัย

บุคคลนั้นไซร้ คงเป็นได้ไม่ต่างจากตัวตลก

ถือค่านิยมงมงาย

แหวกว่ายไปในอวิชชาลามก

มีความคิดที่สกปรก เศษสวะรกเรื้อเฝือจิตใจ ฯ

๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๘

ศีลธรรม : กลอนหก

ศีลธรรม : กลอนหก

๏    มีป่าไม้ ให้ความชื้น...................เป็นฐานพื้น ปันน้ำฝน

ความอุดม สมบูรณ์ดล.......................ทั่วทุกหน บนพสุธา

๏    พึ่งป่าไม้ ใช้ชีวิต..........................เพื่อสัมฤทธิ์ สิทธิ์ปรารถนา

สุขศานติ นิตยา................................ใต้แผ่นฟ้า ตลอดไป

๏    มีศีลธรรม กำกับจิต.......................(จะ)มีชีวิต พิสิฐใส

สติปัญญา จะก้าวไกล........................เจริญวัย เจริญวัน

๏    หลักศีลธรรม เลือกคำนึง................อุระตรึง มิพรึงพรั่น

ก่อวิจิตร วาดกิจกรรม์.........................เพริศรังสรรค์ พฤทธ์จรรยา(พฤทธ์=ผู้ใหญ่)

๏    รักษ์ศีลธรรม และค้ำจุน..................จิตพิบุล สุนทรกล้า

ชาญฉลาด เชาว์พัฒนา......................สู้ปัญหา ภยันตราย

๏    สิ่งใดผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี......................รู้ท่วงที รี่ขวนขวาย

สิ่งใดทราม อย่ากล้ำกราย...................จงผึ่งผาย ในกรรมดี

๏    ผลตอบแทน แม้นมิมาด.................มิแคล้วคลาด ระบัดศรี(มาด=คาดไว้)

หลักสัจธรรม ล้ำโลกีย์........................เมื่อทำดี (ย่อม)ได้ดีดล

๏    มีศีลธรรม ประจำใจ.......................วันคืนวัย ไม่สับสน

เป็นลักษณะ เฉพาะตน.......................เฉพาะคน พิมลเอย ฯ

๑๗ มิถุนายน ๒๕๕๘

หมดอนาคต : กาพย์ยานี๑๑(กลอนรักษ์โลก)

หมดอนาคต : กาพย์ยานี๑๑(กลอนรักษ์โลก)

๏    น้อยสุด นับแต่สร้าง................เขื่อนใหญ่กว้าง ภูมิพล

พิรุณ พิรุธดล...............................ให้น้ำฝน ลดปริมาณ

๏    สะท้อน โลกร้อนฤทธิ์................สร้างวิกฤติ มหาศาล

เกิดแล้ง แห้งกันดาร......................แผ่เภทพาน ทุพภิกขภัย

๏    หาได้ ให้เหตุผล......................กับกมล คนส่วนใหญ่

(เพราะ)ป่ารุก ถูกตัดไป..................ทรัพยากรใช้ ไร้ระวัง

๏    โลภมาก อยากไปหมด...............คดหัวคิด ทุจริตฝัง

ค่านิยม สังคมยัง...........................คงล้าหลัง หลงมั่งมี

๏    คิดแต่ เห็นแก่ตน.......................สาละวน หน(ทาง)สุขศรี

อยากอยู่ ดีกินดี.............................อย่างไม่มี ที่ประมาณ

๏    แก่งแย่ง แข่งอำนาจ...................เข่นฆ่าฆาต โหดเหี้ยมหาญ

อาวุธ ยุทโธประการ........................ทุ่มห้ำหั่น ให้บรรลัย

๏    ยิ่งเพิ่ม ความอดอยาก.................เพิ่มเศษซาก ที่อาศัย

ยิ่งเพิ่ม ผู้ลี้ภัย................................ในสงคราม ลามโลกา

๏    สงสาร รุ่นหลานเหลน..................คงลำเค็ญ เห็นภายหน้า

วิถี แห่งชีวา...................................อนาคต หมดสิ้นเอย ฯ

๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๘

น้ำในเขื่อนแล้งขั้นวิกฤติ! กฟผ.ขอให้ชะลอทำ'นาปี' | เดลินิวส์

„ตั้งแต่วันที่ 1 พ.ค.-11 มิ.ย. 58 มีปริมาณน้ำไหลเข้าเขื่อนภูมิพลเพียง 4 ล้านลูกบาศ์กเมตร ถือเป็นปริมาณต่ำสุดในรอบ 51 ปี หรือตั้งแต่มีการเก็บกักน้ำมา“

อ่านต่อที่ : http://www.dailynews.co.th/economic/327869

ก.เกษตรฯ คาด “นาปี” เสียหาย 6 หมื่นล้าน หากภัยแล้งยาวนาน และไม่สามารถทำนาปีได้ วอน คสช.ส่งทหาร สกัดชาวบ้านแย้งน้ำ เผย “กรมชลฯ” หมดหนทาง ต้องพึ่งไสยศาสตร์อีกรอบ เชิญโหรขอฝน หน้าเขื่อนใหญ่ทั่วประเทศ “ปิติพงศ์”ย้ำจำเป็น ต้องชะลอปลูกข้าวนาปี 4 ล้านไร่จนถึงปลาย เดือน ก.ค.นี้ หลังรับรายงานปริมาณน้ำในลุ่มเจ้าพระยา เข้าข่ายวิกฤต

 จาก <http://www.manager.co.th/Politics/ViewNews.aspx?NewsID=9580000067721> 

ปีหน้าจะรุนแรงกว่านี้ เพราะน้ำในเขื่อนขนาดใหญ่ทั่วประเทศไม่มีน้ำสำรองแล้ว ทำให้ปี 60 สถานการณ์ขาดน้ำรุนแรงขึ้น จะกระทบกระเทือนไปทั้งประเทศ

จาก <http://www.naewna.com/politic/164028> 

'พฤษภาระอุ'ร้อนสุดในรอบศตวรรษ | เดลินิวส์

„นักวิทยาศาสตร์สหรัฐเผยข้อมูลอุณหภูมิของเดือน พ.ค. ที่ผ่านมา เป็นเดือน พ.ค. ที่ร้อนที่สุดนับแต่มีการจดบันทึกเมื่อปี 2423“

จาก <http://www.dailynews.co.th/foreign/329223> 

นาซาเตือนวิกฤตแหล่งน้ำใต้ดินทั่วโลก | เดลินิวส์

„นาซาเตือนวิกฤตแหล่งน้ำใต้ดินทั่วโลก“

จาก <http://www.dailynews.co.th/foreign/329193> 

โลกกำลังเข้าสู่ภาวะการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ | เดลินิวส์

„ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตบนโลกมีมากมายหลายประการ ที่รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศบนโลก มลภาวะ และการตัดไม้ทำลายป่า ซึ่งล้วนเป็นผลจากการกระทำของมนุษย์ ส่งผลกระทบต่อความหลากหลายทางชีวภาพ ที่สร้างความสมดุลให้แก่สิ่งแวดล้อม หากปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป ระบบนิเวศจะถูกทำลายภายใน 3 ชั่วอายุคนนับจากนี้ และโลกอาจต้องใช้เวลาปรับสมดุลด้วยตัวเองอีกหลายล้านปี กว่าสถานการณ์จะกลับคืนเป็นปกติ“

จาก <http://www.dailynews.co.th/foreign/329519>