อะไร คือ รางวัล ? : กลอนเจ็ด

อะไร คือ รางวัล ? : กลอนเจ็ด

๏    โลกีย์ มีการ มาขันแข่ง

เพื่อแย่ง รางวัล ประชันฉาย

แข่งสัตว์ แข่งคน ฯลฯ วนวุ่นวาย

กระหาย รางวัล ปานค่าคุณ

๏    ตั้งคน ไร้สัตย์ มาตัดสิน

ราคิน จินดา มนาสถุล

อคติ ลำเอียง เลี่ยงบาปบุญ

อ้างดุล ยพินิจ ตามจิตใจ

๏    ของดี มิได้ ชัยชนะ

ของชั่ว ของสวะ ชนะใส

ประกวด ประชัน กันไปใย ?

ไม่ได้ วิกรม สมรางวัล(วิกรม=มีชัยชนะ)

๏    คนทุ จริต จ้องมิจฉา

มารยา สาไถย ไม่กวดขัน

สังคม สมยอม น้อมรับกัน

เป็นวัฒ นธรรม์ ค่านิยม

๏    รางวัล สารพัด วัดไม่ได้

ของใด ดีกว่า คุณค่าสม

ประกวด อวดโอ้ ช่างโก้(โง่)บรม

ชื่นชม รมย์ทรวง ลวงฤทัย

๏    ผลงาน สรรค์สร้าง คือรางวัล !

สำคัญ สูงค่า กว่าไหนๆ

มัวล่า รางวัล กันทำไม ?

อย่าให้ ใครหลอก กลอกกลิ้งลวง ฯ

๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๖

เลิกทำร้ายตัวเอง : กลอนคติสอนใจ

เลิกทำร้ายตัวเอง : กลอนคติสอนใจ

๏    สหาย................................จงเลิก ทำร้าย ตัวเอง

ผู้ใด หาได้ ข่มเหง....................อย่าเล็ง เพ่งโทษ โกรธใคร

๏    ก็เพราะ เราไม่ รักดี...............ยิ่งทำ ยิ่งทวี เสียนิสัย

ยิ่งนานวัน ผันผ่านไป.................กลายเป็น สันดาน ติดตัว

๏    เรารับ ความเชื่อ ผิดๆ.............ฝังใจ ฝังจิต ติดหัว

เราไม่ จำแนก ดี-ชั่ว...................เกลือกกลั้ว ชั่วช้า สามานย์

๏    ไม่รู้ สมัคร รักดี.....................น้อมรับ อัปรีย์ พิษฐาน

สมทบ คบพล คนพาล................สมาน ฉันทะ สามัคคี

๏    ร่วมกรรม ทำเรื่อง เหลวไหล....ร่วมไป ประสาธน์ บัดสี(ประสาธน์ =ทำให้สำเร็จ)

ชื่นชม นิยม ยินดี........................กับสิ่ง ที่ผิด ศีลธรรม

๏    ทักษะ ที่ดี มิหัด.....................ถนัด อาชญา ระห่ำ

ผู้ใหญ่ สอนไม่ เชื่อคำ.................ชอบทำ ตามอำ เภอใจ

๏    ชีวี จึงมี ปัญหา.......................ทยอย คอยมา ประสัยห์(ประสัยห์=ข่มเหง)

อย่าริ พิโรธ โกรธใคร...................ก็เธอไง ทำร้าย ตัวเอง

๏    การพร้อม ยอมรับ ตนผิด..........เป็นนิมิต จิตบานเบ่ง

ชั่วหลาบ บาปกรรม ยำเกรง...........รีบเร่ง เคร่งครัด อัตตา

๏    ละชั่ว กลัวอกุศล.....................ศีลธรรม คำรน ศึกษา

บุญทำ กรรมดี วิริยา.....................ไม่สาย ไม่ช้า เกินไป

๏    สติ รำลึก ฝึกหัด......................ปฏิบัติ สัตยา นิสัย

ตรงต่อ ระเบียบ วินัย.....................ชีวี สุกใส พิไลพาน ฯ

๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๖

ของหายาก : กาพย์ยานี ๑๑

ของหายาก : กาพย์ยานี ๑๑

๏    เมืองงาม ล้ำสมัย..................ของจับจ่าย หลายเลือกหา

เสกสรร ละลานตา.....................สารพัด อัศจรรย์พี

๏    รถยนต์ รุ่นใหม่ๆ....................ออกกันได้ ทุกวันวี่

ขัดสน แค่คนดี..........................มีศีลธรรม กำกับใจ

๏    รูปงาม ดูหลามหลาก..............จนบอกยาก มากแค่ไหน

ไม่งาม ศัลยกรรมไป...................ก็งามได้ ดั่งใจจง

๏    ใจงาม ล้ำดวงจิต...................อัตคัดคิด พิศวง

ยิ่งถือ ความซื่อตรง.....................ยิ่งร้างโล่ง แม้วงศ์พระ

๏    อุปกรณ์ การสื่อสาร.................ล้นเหลือปาน ลานขยะ

คนที่ พูดปรียะ............................ยากพบปะ ในนคร

๏    คิดชั่ว คดทั่วไป......................คนจัญไร เกรียงไกรสร

คนคิด สุจริตคลอน......................แคลนแร้นไร้ ในพารา

๏    เงินตรา ยังหาง่าย....................บ่อยครั้งคล้าย ไร้คุณค่า

คนดี มิมารยา..............................สิยากหา เหลือกระไร

๏    ความดี ของมีน้อย....................คุณเลิศลอย คอยหลั่งไหล

รักษา คู่หทัย...............................อย่าปล่อยให้ แร้นไร้มี

๏    คนดี ของมีค่า..........................แสนโสภา สง่าศรี

จงเด่น เป็นคนดี............................จักสุขี ตราบนิรันดร์ ฯ

๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๖

อย่าอ่อนแอ : โคลงสี่สุภาพ

อย่าอ่อนแอ : โคลงสี่สุภาพ

๑. แมวเร่ ออกลูกไว้...............ในเรือน

แม่ดูแลแรมเดือน..................นมให้

ลูกแมวค่อยออกเยือน............สำรวจ

จากที่ซ่อนจรใกล้..................หลบลี้ระวัง ฯ

๒. เพียงนมแม่เท่านั้น..............ลูกกิน

แปลงเปลี่ยนเป็นกายิน-...........ทรีย์ล้วน

ชีวาเติบชาชิน........................เป็นอยู่

พึ่งแม่หามาถ้วน......................โลกนี้คือแม่ ฯ

๓. กำลังเริ่มแกร่งกล้า...............ขวนขวาย

ศึกษาสิ่งรอบกาย.....................ค้นคว้า

โลกกว้างช่างมากมาย...............แปลกใหม่

แสวงสุข-ทุกข์ท้นท้า.................ฝ่าพ้นภัยพาน ฯ

๔. ปัญหาอุปสรรคกั้น.................กีดขวาง

คิดครุ่นสุนทรทาง......................ล่วงพ้น

กำลังกายสะสาง........................ส่งสฤษฏ์

กำลังใจไหลล้น.........................หลักด้นขับดัน ฯ

๕. ธรรมชาติหาได้ให้...................รางวัล

มอบแต่ดวงชีวัน.........................พ่ายแพ้

มิหนำส่งลงทัณฑ์.......................โทษเพิ่ม

จงอย่าอ่อนแอแม้........................ซากซ้ำกรำเข็ญ ฯ

๖. อย่างมากก็แค่ม้วย....................มร มลาย

ชีวีที่สุด->ตาย............................อยู่แล้ว

สงบตนอย่ากระวนกระวาย..............ยามแย่

ใจปล่อยวางงามแพร้ว...................ล่วงเรื้องรำไพ ฯ(รำไพ=งามผุดผ่อง)

๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๖

กำลังใจให้คนดี : กาพย์ฉบัง๑๖

กำลังใจให้คนดี : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    สินค้าราคาขึ้นเอา................ครั้งแล้วครั้งเล่า

หลังการเข้ามาของรัฐบาล

๏    ใช้ยุทธศาสตร์สามานย์................กระตุ้นสันดาน

หลอกชาวบ้านฝันหวานสม

๏    คนหนอก็โง่บรม..............ช่างชื่นช่างชม

" ประชานิยม "นโยบาย

๏    ก่อหนี้หมกหมักมากมาย...............สร้างความเสียหาย

ขยายวงกว้างอย่างน่ากลัว

๏    คนโง่หน้ามืดตามัว...............ไม่เห็นความชั่ว

สุมหัวดูละครน้ำเน่า

๏    หลงใหลจับจ่ายใจเบา...............การพนัน-น้ำเมา

ไม่เอาใจใส่ภัยเภทผล

๏    รัฐบาลมารยาพาจน...............อนาคตมืดมน

กี่คนยังกมลสนใจ ?

๏    ผู้รู้สู้ตรำทำไตร..............ต่อต้านพาลภัย

กลับถูกใส่ร้ายป้ายสี

๏    เห็นอกเห็นใจคนดี.............เสียสละทั้งที

กลับมีผีพาลมารผจญ

๏    เป็นกำลังใจให้ด้วยคน..............ขอจงอดทน

เพื่อกุศลสร้างสล้างล้ำ

๏    เชื่อมั่นต่อการกระทำ...............ถูกต้องชอบธรรม

ดำเนินต่อไปใจอาวรณ์

๏    ทำดีมีคุณสุนทร..............ได้ดีแน่นอน

เป็นความซับซ้อนวัฏฏ์สังสาร

๏    กุศลผลบุญบันดาล..............สุขเกษมสำราญ

ในกาลภาคหน้ามิคลาไคล ฯ

๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๖   

ตั้งใจทำงานให้ดี มีแต่ได้ : กาพย์ยานี ๑๑

ตั้งใจทำงานให้ดี มีแต่ได้ : กาพย์ยานี ๑๑

๏     แดดใส ดลกายอุ่น..................รับอรุณ สุนทร์สุขา

สดสี รุจิรา.................................จรัสจ้า ระรองไร(ไร=ทอง)

๏     ลมชาย ไล้โชยฉิว...................สัมผัสผิว พลิ้วประไพ

ลดร้อน ทอนเหงื่อไหล.................ชื่นฤทัย คลายผ่อนเย็น

๏     งานช่ำ ตรำแต่เช้า...................ไม่เร่งเร้า ฤาเคล้าเข็ญ

ค่อยทำ ค่อยบำเพ็ญ.....................เป็นกิจวัตร ประจำวัน

๏     สัมมา อาชีวะ...........................วิริยะ ประสิทธิ์สรรค์

ฐานะ จะคงมั่น.............................มิพรึงพรั่น หวั่นคลอนแคลน

๏     ซื่อสัตย์ สุจริต..........................สร้างชีวิต วิจิตรแสน

จ่ายใช้ ใหม่มาแทน.......................มิไร้แร้น แม้นทรัพยา

๏     มั่นใจ ไม่อดอยาก.....................ผิว่าหาก ขยันหา

ศีลธรรม กัมมันตา..........................คือมรรคา สถาวร

๏     ทำดี มีแต่ได้.............................จงมั่นใจ เกรียงไกรสร

ทรัพย์กล้า ปุญญากร.......................ภวันดร สวัสดี(ภวันดร=ภพภายหน้า)

๏     เภทภัย ไม่ปรากฏ.......................งามหมดจด ยศศักดิ์ศรี

โรคภัย ไม่ราวี.................................ไร้ราคี ศศิวรรณ(ศศิ=ดวงจันทร์)

๏     เสกสม อารมณ์สรวล....................ชีวีล้วน ชวนสุขสันติ์

ทุกข์หนี ทวีนันท์..............................ปัจจุบัน -> นิรันดร ฯ

๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๖

อย่าหา กุศล กับคนชั่ว : กลอนแปด

อย่าหา กุศล กับคนชั่ว : กลอนแปด

๏    อากาศร้อน ร้อนจัด ประหลาดจิต             หนึ่งอาทิตย์ ติดต่อ ก่อทุกขา

คำทักทาย ในเหล่า ชาวประชา                      ล้วนต่อว่า อากาศ อนาถใจ

๏    พ้นหัวค่ำ พร่ำเพรียง เสียงฟ้าร้อง            คึกคะนอง ก้องแม้น แผ่นดินไหว

สายฟ้าผ่า ฟ้าแลบ แปลบปลาบไป                  ลมกระโชก โกรกไกร ไร้ปราณี

๏    ปานหยาดเพชร เกล็ดแก้ว หยดแล้วฝน      ทยอยหล่น จนสาด ถนัดถนี่

สรรพชีวิต สถิตใน ไพรพงพี                          ต่างยินดี ปรีดา สาธุการ

๏    ในความมืด มีเพียง เสียงฝนริน                แสนไพเราะ เสนาะยิน วิญญาณ์ศานติ์

แทรกเสียงฟ้า คะนอง คล้องกังวาน                 ผสมผสาน คันธะ อากาศเย็น(คันธ=กลิ่นหอม)

๏    อากาศร้อน อ่อนใจ ยังได้ฝน                   รินหลั่งหล่น ระคนคลาย กายทุกข์เข็ญ

แต่กมล คนชั่ว หัวใจเดน                              หาแลเห็น กุศล จนสักนิด

๏    อย่ามัวหา กุศล จากคนชั่ว                      เห็นแก่ตัว หัวใจ ให้ทุจริต

เสาะสามานย์ สัญญา มนาคิด                         อำมหิต จิตไถย ใจทารุณ

๏    มิเหลียวเห็น ผู้ใด ในสายตา                    มีก็แต่ ตัณหา มาดสถุล

มิเชื่อกฎ แห่งกรรม หยามบาปบุญ                   มักวายวุ่น หมุนเวียน เบียนเบียดชน

๏    นึกเปรมปรีดิ์ ดีใจ ได้ทำชั่ว                     มืดเมามัว กิเลส เฉทกุศล

ความดีทำ กล้ำกลืน ต้องฝืนทน                      เพื่อหวังผล ท้นแทน แสนเท่าคืน

๏    มานมลทิน จินดา ตระบัดสัตย์                  ถ่อยถนัด ทางบาป ไป่ปราบฝืน

ชั่วมิจฉา ทรงสถิต จิตยั่งยืน                           อย่าไปขืน คาดค้น กุศลธรรม

๏   ปรากฏเนื่อง เครื่องหมาย ใครคนชั่ว            ให้เห็นทั่ว ถึงแก่น ที่แสนต่ำ

ทุจริต จิตพาล ประจานกรรม                          ได้จดจำ คำนึง ตรึงติดตา ฯ

๒๕ พฤษภาคม ๒๕๕๖

ของแพง ทั้งแผ่นดิน : กลอนการเมือง(กาพย์ยานี๑๑)

ของแพง ทั้งแผ่นดิน : กลอนการเมือง(กาพย์ยานี๑๑)

๏    ข้าวปลา อาหารแพง...................ผลแสลง แห่งรัฐบาล

ชั่วช้า แสนสามานย์.........................ยกพลปราน พาลปกครอง(ปราน=วงศ์)

๏    เริ่มต้น ตอนหาเสียง.....................ปราศรัยเยี่ยง เคียงพี่น้อง

ทุกข์ไพร่ ใดทั้งผอง.........................เป็นทุกข์ของ พรรคเผาไทย

๏    อาสา นโยบาย............................ลดรายจ่าย เพิ่มรายได้

พี่น้อง ต้องสุขใจ..............................ไม่ยากจน ท้นทรมาน

๏    ปีแรก แปลกทำให้........................น้ำท่วมไทย สูญไพศาล

สัปดน แห่งผลงาน............................ของรัฐบาล ผลาญเผาไทย

๏    ปีสอง คล่องการกู้.........................ประชาฯสู อยู่ชดใช้

ชั่วลูก ชั่วหลานไป.............................รัฐบาลไพร่ ใช้-โกง-กิน

๏    ค่าแรง เพิ่มแพงขึ้น........................สินค้าขึ้น แพงไม่สิ้น

ของแพง ทั้งแผ่นดิน...........................ยิน " ของแพง " แรงทุกวัน

๏    ของแพง = ค่าแรงลด.....................อยู่อย่างอด หมดสุขสันติ์

ปัญหา นับอนันต์................................รัฐบาลดัน สรรบั่นทอน

๏    หนี้สิน ภาคครัวเรือน........................พุ่งพรวดเคลื่อน ต่างเดือดร้อน

รัฐบาล พาลอาวรณ์.............................แต่การกู้ และการโกง

๏    กรรมใด เผาไทยก่อ.........................ขอให้มัน บรรลัยตายโหง

พวกเฮงซวย ช่วยกันโกง.......................จงฉิบหาย อย่าได้ดี ฯ

๒๔ พฤษภาคม ๒๕๕๖

วันวิสาขบูชา : โคลงสี่สุภาพ

วันวิสาขบูชา : โคลงสี่สุภาพ

๑. วันเพ็ญเดือน ๖ ครั้น................วันวิสาข์

ตรงกับประสูติกาล์......................ตรัสรู้

แลวันปรินิพพาน์.........................ระลึก

ตรึกองค์พระพุทธผู้......................ตรัสรู้ชอบเอง ฯ

๒. วันเปล่งปราชญ์ศาสตร์พ้น...........กิเลส

อกุศลมลทินเฉท.........................ทั่วถ้วน

ตัณหาเป็นสาเหตุ.........................แห่งทุกข์

อริยมรรคมุข ๘ ถ้วน.....................ทางล้างลำเค็ญ ฯ

๓. คืนจันทร์เพ็ญแจ่มแจ้ง.................จรัสศรี

ศาสนิกชนมี.................................มากห้อม

เวียนเทียนรอบเจดี-.......................ยะสถาน

สามรอบกรานนอบน้อม...................กลิ่นคลุ้งธูปสุคนธ์ ฯ

๔. ช่ออุบลบูชาไหว้..........................ไตรรัตน์

ทักษิณาสรณะศรัทธ์.......................เสร็จแล้ว

ใจผุดผ่องทองทัศน์........................อัจฉรา(ชั่วพริบตา)

รัตติกาล์งามเพริศแพร้ว...................ก่องแกล้วทีปกาญจน์ ฯ

๕. คราญยิ่งกว่าแค่เพี้ยง.....................นับถือ

ปฏิบัติบูชาคือ................................ประโยชน์แท้

กิเลสตัณหาหรือ.............................โทษแหล่ง

แจงกำจัดปัดแล้.............................จักแก้สารทุกข์ ฯ

๖. อย่าขลุกเป็นบัวใต้..........................ต่ำสินธุ์

อกุศลมลทิน..................................ดุจน้ำ

จงเป็นปทุมถวิล..............................บานเบ่ง

เพ่งผ่านสายธารล้ำ..........................ล่วงฟ้าเพียงประสงค์ ฯ

๒๓ พฤษภาคม ๒๕๕๖

ปริศนา : กลอนแปด

ปริศนา : กลอนแปด

๏    เพียงปราดเดียว เหลียวเห็น เป็นครั้งแรก          เธอก็แทรก เข้าสู่ อุราฉัน

รูปนิมิต พิสมัย ใครเทียมทัน                               จากสวรรค์ ครรไล หรือนัยนา ?

๏    คิ้วคู่สอง คล้องกมล ถกลเกี่ยว                     ดุจเดือนเสี้ยว เรียวโค้ง ขนงหนา(ขนง=คิ้ว)

ดวงตาคม กลมโต โศภินา(โศภิน=งาม)                งอนขนตา ประณีต วิจิตรกระไร

๏    จมูกโด่ง คงสัน ดั่งปั้นแต่ง                          ปากอิ่มแดง แปลงมา เฉกไฉน

ชวนลุ่มหลง วงหน้า จินตาลัย(จินต์+อาลัย)            ผิวผ่องใส ให้ฉัน รัญจวนจม

๏    อยากตระกอง ครองกาย มิไคลห่าง               แต่คิดคราง แคลงอยู่ มิสู้สม

ศัลยกรรม/ธรรมชาติ ? สวาทชม                         ฉันนิยม ของแท้ ไม่แปรปรวน

๏    ปริศนา กว่านั้น หวั่นวิตก                           เสริมอึ๋มอก ยกใหญ่ หรือไม่ ? ; หวน

ระแวงเพศ เลศนัย ชาย/หญิง ? ; ชวน                 ฉงนล้วน กวนจิต วิกฤติกรม

๏    เห็นสาวงาม ยามนี้ อย่าผลีผลาม                 ตะกละตะกลาม ตามติด คิดสู่สม

สืบประวัติ ชัดเจน ก่อนเป็นลม                           ผิดพลาดพลัน สวรรค์ล่ม เสียคมชาย ฯ

๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๖

ภูมิต้านทานปัญหา : กลอนจรรโลงใจ

ภูมิต้านทานปัญหา : กลอนจรรโลงใจ

(ฉันทลักษณ์ที่ผมคิดประดิษฐ์ขึ้นเอง)

๏    โอ้ ดวงดารกา...................ตรึงตา ณ ฟ้าถกล(ถกล=งาม)

สูรย์ส่อง ล่องหน....................จวบจน สนธยา มาเยือน

๏    สกาว วาววับ.....................ระยับ เพชรา เสมือน

วิลาสล่วง ดวงเดือน................มิเลือน มิร้าง ราตรี

๏    คงอยู่ คู่กัป.......................คงขับ นารา รัศมี

คงมั่น สัญญี..........................คงมี อิสระ ประไพ

๏    ลมฝน ล้นฟ้า.....................มิสา มารถสาด อาจไส

ฤดูกาล วารใด........................มิเปลี่ยน ประกาย วายวาง

๏    โอ้ ดวงฤดี.........................จงมี จริยธรรม กรรมขาว

ประดุจ ดั่งดาว.........................สกาว สนัด ภัสสรา(สนัด=ชัด,ภัสสร=แสงสว่าง)

๏    เป็นภูมิ คุ้มกัน......................ต้านทาน สารพัน ปัญหา

ประเชิญ ชีวา...........................แกร่งกล้า ท้าทาย ภัยพล

๏    วิกฤติ ผิดพลาด....................ก็อาจ คลาดแคล้ว แผ้วผล

วิจารณ์ การณ์จล.......................ก่อศุภ ดล กุศล ดา

๏    โอ้ ดวงหทัย.........................จงเอา ใจใส่ ศึกษา

ประสิทธิ์ พิทยา..........................พัฒนา คุณธรรม ความรู้

๏    เป็นภูมิ คุ้มกัน........................ต้านภยัน ตราย ภัยสู้

ลำบาก ยากอยู่...........................ก็รู้ ลู่ทาง ย่างกราย

๏     อุปสรรค หนักหนา...................ธรรมา สะสาง ห่างหาย

สุขเกษม เปรมปราย.....................ทุกเมื่อ เชื่อหมาย ชัยเอย ฯ

๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๖

เผาไทย รำลึก : กลอนการเมือง(กาพย์ยานี ๑๑)

เผาไทย รำลึก : กลอนการเมือง(กาพย์ยานี ๑๑)

๏    แม้ตาย ไม่ลืมว่า.......................คนชั่วช้า สามานย์ใช้

จ้างทาส สัญชาติไทย.....................ก่อการร้าย จลาจล

๏    แม้ตาย ไม่ลืมว่า........................ใครเข่นฆ่า ประชาชน

ชุดดำ อำพรางตน............................เก้าสิบคน โดนยิงหัว(และตัว)

๏    แม้ตาย ไม่ลืมว่า.........................พวกขี้ข้า สถุลชั่ว

ใจเดน เห็นแก่ตัว.............................ไม่นึกกลัว บาปทั่วทำ

๏    ทั่วไทย จงใจเผา.........................เพลิงรุกเร่า จดเช้าค่ำ

ควันโขมง ส่งสีดำ.............................ค้ำนภา พระนคร

๏    แม้ตาย ไม่ลืมว่า...........................เสื้อแดงห่า เป็นอาชญากร

ระยำ อำมหิตสร...............................บ่อนทำลาย ไทยทุรพล

๏    แม้ตาย ไม่ลืมว่า...........................พวกสัตว์ป่า บุกมาปล้น

ร้านค้า โกลาหล................................โจรเข้าชิง ยิงกระจาย

๏    แม้ตาย ไม่ลืมว่า............................ไทยโสภา มาฉิบหาย

แตกแยก แหลกทะลาย........................เพราะชายชั่ว ตัวต้นเทียว

๏    มันชื่อ ไอ้ " ทักษิณ "......................มันโกงกิน ถิ่นไทยเชี่ยว

ชั่วฉกาจ ทรราชเหี้ยว...........................เกี้ยวชั่วไทย ให้ร่วมวง

๏    แม้ตาย ไม่ลืมว่า.............................ใครสั่งว่า " เผาราชประสงค์ "

ทุกวัน มันยังคง...................................ชักใยโยง บงการเมือง ฯ

๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๖

หมายเหตุ
ไม่ต้องกล่าวถึงประเทศที่เจริญแล้ว แค่ประเทศในอาเซียนด้วยกัน
หลักฐานเพียงเท่านี้ สามารถเอาคนชั่วมาประหารชีวิต ในข้อหาเป็นกบฏได้แล้ว
แต่มันยังลอยนวล ก่อความวุ่นวาย จัดตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดมาโกงกินอย่างสะดวกสบายต่อไป
ก็เพราะที่นี่คือประเทศไทย
ประเทศที่มีกระบวนการยุติธรรมอันแสนอุบาทว์
เพราะที่นี่ มีคนไทยจำนวนมากที่ไม่มีจิตสำนึกผิดชอบชั่วดี ขาดจริยธรรมอันดีงาม ไร้ความซื่อสัตย์สุจริต ไม่รักชาติ
เพราะเหตุนี้ จึงเป็นความอัปยศอดสู ของประเทศไทย

ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก : กลอนสำนวนสุภาษิต(กาพย์ยานี ๑๑)

ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก : กลอนสำนวนสุภาษิต(กาพย์ยานี ๑๑)

๏    เด็กหัด คัดลายมือ...............ต้องฝึกปรือ คือพื้นฐาน

ขีดเขียน พากเพียรผ่าน..............พัฒนาการ เพิ่มปัญญา

๏    นิสัย และใจคอ....................ต้องสร้างก่อ ต้องศึกษา

ฝึกจัด ดัดอัตตา........................เพื่อพัฒนา สถาพร

๏    อย่าปล่อย ปละละเลย...........จนเคยชิน ราคินสร (สร=กล้าแกร่ง)

นิสัย ไม่ดีซอน..........................สร้างเดือดร้อน ย้อนคืนตน

๏    ไม้อ่อน ย้อนไม่ได้.............เมื่อแก่ไป ดัดยากล้น

วัยเยาว์ เฝ้าฝึกทน.....................ดัดกมล พิมลมี

๏    แก่วัย ไกรยากดัด..................ติดแน่นอัต ตาวิถี

แก่ใด นิสัยไม่ดี.........................มีแต่ฉล คนชิงชัง

๏    คนเรา ใคร่ก้าวหน้า................ด้อยปัญญา หาสิ้นหวัง

รักดี พีพลัง...............................สำเร็จดัง ตั้งใจเจียน์

๏    แต่ใคร ต่อให้มี......................ปัญญาดี (แต่)นิสัยเสีย

เสื่อมทราม ทุร์ลามเลีย................ตกต่ำเตี้ย เสียผู้คน

๏    ยิ่งใคร ใฝ่ทางชั่ว....................คอยเกลือกกลั้ว ครองชั่วฉล

ทำบาป อัปมงคล........................ความทุกข์ท้น ปลายหนทาง

๏    รักลูก จงปลูกจิต.....................สุจริต นิสัยสร้าง

รักตน ทุกคนต่าง.........................อย่าวางใจ ฝึกนิสัยเอย ฯ

๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๖

พาลาธิปไตย : กาพย์ฉบัง ๑๖

พาลาธิปไตย : กาพย์ฉบัง ๑๖

๏     ระบอบ " พาลาธิปไตย "...............ชนชั่วเป็นใหญ่

ได้อำนาจการปกครอง

๏     แผ่นดินดั่งถูกจำนอง..............พาลเป็นเจ้าของ

ตอบสนองตามอำเภอใจ

๏     โกงกินสินทรัพย์รับไป...............หนี้สินสร้างไว้

ให้ประชาชนชดใช้แทน

๏     นโยบายหาประโยชน์แหน..............ทุจริตแสน

จากแดนดินถิ่นอาศัย

๏     ก่อทรามอำนาจบาตรใหญ่...............ไม่เกรงผู้ใด

ละเมิดกฎหมายวินัยเมือง

๏     พวกพรรครักพาลรุ่งเรือง..............สถุลหนุนเนื่อง

ก่อเรื่องชั่วช้าสาไถย

๏     ตำแหน่งได้มาอย่างไร ?..............จากเลือกตั้งไง

เสียงคนส่วนใหญ่ให้มา

๏     ทำให้เข้าใจสัจจา...............จิตผองประชา

ชั่วช้าหาได้ไกลกัน

๏     ชนชั่วชอบชั่วพัวพัน..............สามานย์สมานฉันท์

ร่วมกันทุจริตมิจฉา

๏     คนดีย้ายลี้ลับตา..............คนร้ายให้มา

ร่วมงานบัญชาสาไถย

๏     อ้างว่า " ประชาธิปไตย ! "...............ของคนจัญไร ?

พวกมากลากไปตามใจตน

๏     สร้างความลำบากลำบน...............แก่สาธารณชน

อับจนทนทุกข์ทรมาน

๏     " ประชาธิปไตย " แบบพาล..............ชั่วช้าสามานย์

สัปดนล้นราญผลาญแผ่นดิน ฯ

๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๖

อย่าอวดเก่ง : โคลงสี่สุภาพ

อย่าอวดเก่ง : โคลงสี่สุภาพ

๑. วิหควิโยคฟ้า......................สายัณห์

หวนไผทไพรวัน.....................ร่วมพ้อง

เสียงสรก่อนนอนกัน................ดังกึก

เพลงแผ่วจำเรียงร้อง...............ค่อยร้างเลือนเสียง ฯ

๒. โอกาสหรีดหริ่งเร้า...............เรไร

มาร่วมแรงรวมใจ.....................ขับคล้อง

ราตรีแห่งพงไพร......................พิสุทธ์

ประดุจทิพย์วันพ้อง...................แทรกซ้องสงบเย็น ฯ

๓. เรไรมิใฝ่สู้............................ขับขาน

ยามที่สุริยนฉาน........................ชัดแจ้ง(ฉาน=สว่าง)

วิหคห่อนเหิมหาญ....................บาตรใหญ่

ยามที่รัชนีแคว้ง........................เคลื่อนด้วยดารกา ฯ(แคว้ง=เคว้งคว้าง)

๔. นักเรียนพึงใฝ่สู้.....................ศึกษา

ทักษะ-สามารถหา.....................มากไว้

ประกอบเปี่ยมปัญญา..................สัตศิษฏ์(สัต=ความดี,ศิษฏ์=อบรมแล้ว)

สมสั่งลักษณะให้.......................เพริศพร้อมไพบูลย์ ฯ

๕. มิควรอวดเก่งโอ้.....................อัตตา

ความประมาทปราดพา................พลาดพลั้ง

ใครเห็นย่อมขัดตา......................รังเกียจ

มีแต่โทษโปรดยั้ง.......................หยุดโอ้อวดเขลา ฯ

๖. เป็นกิจเป็นการแล้ว..................บันลือ

แสดงทักษะฝีมือ.........................ชื่อก้อง

ประกาศว่าเราคือ..........................คนเก่ง

ชนจึ่งชวนยก หย้อง(ย่อง)..............แซ่ซ้องสรรเสริญ ฯ

๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๖

พิธีกรรมของความรัก : กลอนคติเตือนใจ(กลอนรัก)

พิธีกรรมของความรัก : กลอนคติเตือนใจ(กลอนรัก)

(ฉันทลักษณ์ที่ผมคิดประดิษฐ์ขึ้นเอง)

๏    ครั้นตา สบตา.................ราคะ จริต ติดเชื้อ

เสน่หา ระเรื่อ......................ถักเยื่อ เถือ สติหาย

ดอกรัก สะคราญ..................เบ่งบาน สุคันธ์ ขจาย

กระวน กระวาย....................กระหาย หมายครอบ มอบครอง

๏    เพื่อจิ พิชิต.....................พึ่งอิท ธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์

สัญญา สาบาน.....................ดวงมาน ไม่ปัน เป็นสอง

แม้นกลอก นอกใจ................จงบรรลัย กลางไฟกอง

ครั้นฟ้า คะนอง.....................ต้องถูกผ่า อย่ารอดภัย

๏    หาญาติ พี่น้อง.................ช่วยกัน กลั่นกรอง ตรองตรวจ

ประกัน ขันกวด.....................ยิ่งยวด โยงญาติ ผู้ใหญ่

ทำตาม ธรรมเนียม.................เต็มเปี่ยม เตรียมการ มั่นใจ

จัดงาน กันไกร......................แต่งให้ ต่อหน้า ประชาชี

๏    ทะเบียน สมรส..................ต้องจด ตามบท กฎหมาย

นิติ นิยาย.............................ลายลักษณ์ อักษร สักขี

 หลายขั้น หลากตอน..............ซับซ้อน ทอน กังวลที

หัวปี ท้ายปี...........................มีลูก ผูกมัด รัดไว้

๏    แต่อนิจ จตา......................ธรรมดา มนา มนุษย์

ไม่ตาย ไม่หยุด......................ไม่สุด ตัณหา สาไถย

เหตุผัน หันเพี้ยน....................รักเลี่ยน เอียนจิต เอียนใจ

พบยล คนใหม่........................รักใหม่ ร่ายเร่ง เบ่งบาน

๏    เป็นเวร เป็นกรรม์.................เป็นธรรมา นุสติ

บาปกรรม ดำริ.........................ปริวรรต มนัส สังสาร

เห็นแต่ แก่ตน..........................อกุศล ต้นเหตุ เภทพาน

สงบจริต คิดอ่าน.......................สุขศานติ์ สราญ สบเอย ฯ

๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๖