สาละงาม ทุกยามยล : กลอนคติสอนใจ

สาละงาม ทุกยามยล : กลอนคติสอนใจ

๏    พิหคหวน ครวญเคียง จำเรียงขับ        อรุณรับ กลับอุไร สุกใสแสง

รวิผ่อง เรืองรองผัด จำรัสแพลง               กลางหน้าร้อน ก่อนหน้าแล้ง แพร่งผ่านไป

๏    ณ ระแวก แมกไม้ ไพรพงพฤกษ์       ที่อึกทึก เพลงพิหค นกเสียงใส

ต้นสาละ สง่างาม อร่ามใบ                    ยืนต้นใหญ่ ไอศวรรย์ พนันดร
                                                   (ไอศวรรย์=ความเป็นใหญ่,พนันดร=กลางป่า)

๏    สะดุดเด่น เห็นดอก ออกดื่นผลิ        ต้องรวิ รุจิรา ประภัสสร(ประภัสสร=แสงพราวๆของอาทิตย์แรกขึ้น)

ทั้งดอกตูม ดอกบาน ตระการ วร             แสงสะท้อน ย้อนสะคราญ กาญจนา

๏    แม้ต้นชุม ปุ่มป่ำ ดำกระด่าง            แต่ไม่ล้าง สะอางออก ดอกบุปผา

แม้ผืนพง คงร้อน ทอนพลา                   แต่ทว่า สาละงาม ทุกยามยล

๏    เสมือนผู้ รูปะทราม แต่งามจิต         สุจริต กฤษฎา กล้ากุศล(กฤษฎา=ที่ทำแล้ว)

อัปลักษณ์ แต่อัครา อริยมน                 ศีลสุคนธ์ สนทรรศ สัตยา(สนทรรศ=สิ่งที่ปรากฏ)

๏    แม้สังคม สมทราม กามวิกฤติ        ประพฤติผิด วิตถาร ปานสิงสา

ตลบตะแลง แกล้งหลอก กลอกไปมา     เหมือนสัตว์ล่า หาเหยื่อ เถือทำลาย

๏    สาธุชน คนดี มิระส่ำ                  ถือศีลธรรม นำทาง มิสร่างหาย

บาปหยาบช้า ราคี มิกล้ำกราย             เสมอต้น จนปลาย มิคลายคลอน

๏    กุศลธรรม สัมมา สุจริต              นิรมิต พิชยา อดิศร

ศรัทธาธรรม สัมมา สุทธากร              อนาทร ย้อนผล ถกลธีร์ ฯ(สุทธากร=สุทธา+อากร)

๕ พฤษภาคม ๒๕๕๖