ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอาทิตย์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2562

การขอพร : กลอนคติสอนใจ




การขอพร : กลอนคติสอนใจ

๏    กิ่งไม้แห้ง หักร่วง ลงห้วง(แผ่น)ดิน.........................เสียงดัง ฟังได้ยิน สิ้นไพรสัณฑ์
กระแสลม โหมพัด พนัสพลัน.................................ยังราตรี ที่เงียบงัน ตื่นทันใด

๏    เมื่อฝนชิง ทิ้งช่วง ก่อนล่วงเข้า...............................พรรษา (ช่าวนา)พากันเศร้า ข้าวส่วนใหญ่
ท้องนาแห้ง แล้งน้ำ ทำอย่างไร?.............................อ้อนวอนไหว้ ให้ฟ้าดิน ผินมามอง

๏    ข้าผู้น้อย คอยน้ำ ฝนอำนวย...................................ได้โปรดช่วย ด้วยข้าวใกล้ บรรลัยผอง
ทั้งยังมี หนี้ล้น ท้นเนืองนอง...................................ครอบครัวต้อง อดอยาก หากข้าวตาย

๏    ถึงกับต้อง ท่องไพร ไปไหว้พระ...............................ขอพรลด ภาระ สิ้นสลาย
ชีวิตนี้ อยากมีหวัง ได้นั่ง(นอน)สบาย........................(เพราะ)ปัญหาหลาก มากมาย ไม่ลดลง

๏    สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ทิศใด ใครเล่าขาน...............................ทะเยอทะยาน เยือนให้ได้ ใคร่ประสงค์
ขอตั้งจิต อธิษฐาน กราบบรรจง................................โปรดอวยพร อ่อนองค์ ลงแอบดิน

๏     หากการไหว้ การขอ(พร) ก่อสัมฤทธิ์.........................ทุกชีวิต คิดไหว้ ได้หมดสิ้น
โลกจะเป็น เช่นไร? ให้จนจินต์..................................ธรรมชาติ ในปัถพิน (คง)ไม่ชินชา(แปลกประหลาด)

๏    เท่าที่เป็น เห็นประจักษ์ หลักความจริง.......................การขอพร เป็นเพียงสิ่ง ยิ่งมุสา
ขอพรจาก พ่อแม่ แค่วาจา.......................................(ขอ)พรผู้ใหญ่ ในพารา มิช่วยอะไร

๏    พรใดมี ฤทธิเดช วิเศษเท่า......................................ตัวของเรา เฝ้าพัฒนา ทักษะให้
มีความรู้ คู่ตน กุศลไกร............................................ทำ(แต่)ความดี มีวินัย ได้สมปองฯ

๓๐ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันพุธที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562

สุนทรภู่ เรียนรู้เอา : กลอนคติเตือนใจ



สุนทรภู่ เรียนรู้เอา : กลอนคติเตือนใจ

๏    (เป็น)อัจฉริยะ (แต่)ละความดี.........................ขาดสติ (ย่อม)มีปัญหา
มาก(ความ)สามารถ (แต่เป็น)ทาสสุรา...............เปี่ยมวิชา (แต่)จรรยาเบา

๏    (เมื่อ)ทำอะไร ไม่ยั้งคิด.................................(เท่ากับ)ครองชีวิต เช่นโง่เขลา
(มี)อารมณ์ศิลป์ (แต่)ชอบกินเหล้า...................รวมกันเข้า เผาผลาญคน

๏    สุนทรภู่ ผู้โด่งดัง..........................................ร้อยกวีดั่ง รั้งเวหน
แต่งนิยาย ลวดลายยล...................................วิจิตรจน พ้นอัศจรรย์

๏    (เพราะความ)ไม่รู้จัก ที่ต่ำ(ที่)สูง......................(ความ)หลงตนจูง จิตหุนหัน
ทำหยาบช้า(กับคนมีอำนาจ) พาชีวัน.................หนีโทษทัณฑ์ แทบบรรลัย

๏    ฝืนไปบวช เป็นสมณะ....................................(นิสัย)ติดสุรา ละไม่ได้
แอบกินเหล้า เผาวินัย.....................................จนถูกไล่ ไคลวัดวา

๏     เรื่องเจ้าชู้ ดูไม่ยาก.......................................บทกวีพากษ์ มากมายหนา
เพ้อถวิล จินตนา...........................................ถึงสุรา และนารี

๏    ครอบครัวพัง เมียร้างพบ................................พเนจรหลบ ประสบวิถี
ตกระกำ ลำบากมี..........................................(เป็นที่มาของ)นิราศกวี ที่เศร้าตรม

๏    เรียนรู้เอา อย่าเมามัก....................................ทั้งเหล้า-รัก จักโศกสม
เมาอัตตา พาล่มจม........................................อย่านิยม อบรม(ตน)เทอญฯ

๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันอังคารที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ชีวิตไม่ได้มีไว้หาความสนุก : กลอนคติชีวิต






ชีวิตไม่ได้มีไว้หาความสนุก : กลอนคติชีวิต

๏    แล้วฝน ก็ตก......................................ถูกอก ถูกใจ ใครหลากเหลือ
(หลังจากที่)เมฆประชุม คลุมเครือ.........ถึงเมื่อ บ่ายสาม ; ความสับสน
พลันสุด ยุติ......................................เมื่อมี พิรุณ สาดหนุนดล
เผื่อแผ่ กระแสชล..............................ขับไล่ ร้อนรน จนจากจร

๏    ฝนตก วันนี้.......................................ไม่แน่ ว่าจะมี(ฝน) ในวันหน้า
(ฝน)ทิ้งช่วง ล่วงเวลา.........................ชาวเมือง บ่นว่า แสนจะร้อน
แต่ตาม ชนบท..................................ท้องนา ถ้าหมด น้ำฝนป้อน
(ความ)กันดาร ลาญรอน......................เดือดร้อน อดอยาก ลำบากนาน

๏    ธรรมชาติ ชีวิต....................................ต้องคิด ถึงความ อยู่รอด(เป็นสำคัญ)
ร่มเย็น เป็นยอด.................................ปลอดภัย ไม่ใช่ สนุกสนาน
ครรลอง ของ(ความเป็น)คน..................กมลมี วิจา ณญาณ
ประดิษฐ์ คิดอ่าน................................สร้างสาน สิ่งอัน บันดาลคุณ

๏    ไม่ใช่ ลืมตา........................................ตื่นขึ้นมา ก็หาแต่ แค่สนุก
ดิ้นรน จนทุกข์...................................ล้มลุก คลุกคลาน เพราะปัญหา
ที่ทำ ขึ้นเอง......................................แต่เพ่งโทษ โกรธโลก โชคชะตา
ติฉิน นินทา.......................................กล่าวหา ว่า อ ยุติธรรม

๏    มักง่าย มักได้ทุกข์................................รักสนุก มักจะ ทรมาน
มิพบ ประสบศานติ์..............................เพราะการ เป็นคน ฉลถลำ
มุ่งหมาย ได้สุข..................................โดยคลุก คลีตน ดลบาปกรรม
ควรโทษ คดกระทำ.............................ที่นำ ทุกข์ให้ บรรลัยมีฯ

๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันจันทร์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ดวงฤดีสีสัน : กาพย์ยานี๑๑




ดวงฤดีสีสัน : กาพย์ยานี๑๑

๏    หัวใจ หากให้สี............................(หัวใจ)คนคงมี หลากสีสัน
ตละคน แต่ละวัน............................เปลี่ยนแปรผัน ตามอารมณ์(ตละ=เช่น)

๏    แต่ทว่า มักจะมี............................รังคสี ปกติสม(รังค์=รงค์)
ตามใจ นิสัยจม..............................อุดมคู่ อยู่ประจำ

๏    ใจดี มีสีขาว................................สว่างพราว สกาวล้ำ
ใจชั่ว มัวมืดดำ...............................หม่นหมองคล้ำ เป็นสำคัญฯลฯ

๏    มิได้ ใช้ดวงตา.............................เหมือนมองฟ้า หาสีสัน
แต่ใช้ มโนธรรม์..............................แลปัญญา-ประสบการณ์

๏    ตรองดู พอรู้ได้.............................พฤติกรรมใด ไขประสาร(ประสาร=คลี่ออก,แผ่ออก)
กริยา แสดงอาการ..........................ส่อสันดาน มานฤดี

๏     หลากล้น วนระหว่าง.....................กะดำกะด่าง สะพรั่งสี
ชั่วมน ปะปนมี................................กับความดี พิจารณา

๏    เลอค่า มนาใส..............................สีสันไร้ ไม่มีตัณหา
อกุศล มล-มารยา............................เกลศนานา เกลี้ยงประปราย(เกลศ=กิเลส)

๏    คือมนา อรหันต์.............................ผู้ภพพันธ์ ครั้นสุดท้าย
มิหวน กลับคืนกาย..........................หยุดเวียนว่าย-ตาย-เกิด-เป็นฯ

๒๔ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันอาทิตย์ที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2562

เป็นคนดีมีศีลธรรม : กลอนคติสอนใจ





เป็นคนดีมีศีลธรรม : กลอนคติสอนใจ

๏    ช่างคือ ฤดูฝน ที่รนร้อน............................แดดสะท้อน อ่อนเปลี้ย เพลียนักหนา
ยกมือ ทั้งสอง ป้องนัยตา............................มองนภา หามี เมฆพิรุณ

๏    เวหา สีฟ้าเข้ม งามเต็มเปี่ยม......................นานที เมฆีเยี่ยม เยือนเนื่องหนุน
เมื่อมิใช่ เมฆฝน พ้นการุญ...........................ก้มหน้าจำ ทำบุญ กันต่อไป

๏    ธรรมะ หามี ฤทธิเดช................................ขจัดกอง กิเลส ของใครได้
โดยที่ เจ้าตัว ชั่วติดใจ................................มารยา สาไถย ไร้มโนธรรม

๏    การเป็น คนที่ มีธรรมะ...............................ต้องกล้า เอาชนะ สิ่งชั่วส่ำ
นิสัย สันดาน อันมืดดำ................................(ต้อง)พยายาม  กำจัด ขัดเกลาดล

๏    เป็นคน ซื่อตรง คงไม่ได้.............................หากยัง ฝังใฝ่ ใคร่คดฉล
โกหก ตลบตะแลง เสแสร้งตน.......................เล่ห์กล ล้นเกลื่อน เลือนสัจจา

๏     อาราธ (ธะ)นาศีล จนลิ้นสาก.......................แต่ถ้าหาก หัวใจ ไม่รักษา(ศ๊ล)
ศีลคง เป็นแค่ แลลวงตา..............................พุทธศา สนิกชน คนจอมปลอม

๏    การเป็น คนดี มีศีลธรรม..............................แค่พร่ำ คำพูด ดุจซักซ้อม
เมื่อใจ ไม่ถวิล เมินยินยอม...........................ย่อมขาด ความพร้อม น้อม(รับ)ศีลธรรม

๏    จะเป็น คนดี (ต้อง)มีใจรัก............................คิดสมัคร ฝักใฝ่ ใคร่เลิศล้ำ
ด้วยตัว ของตน หลักกลกรรม........................กระทำ ความดี มีวินัย

๏    เข้าค่าย คุณธรรม ด้วยความฝืน.....................จิตวิกรม ข่มขืน รื่นรมย์ใคร่(วิกรม=กล้า)
ธรรมดา ถ้าคน มิสนใจ(ศีลธรรม)....................ต่อให้ ไปบวชเรียน มิเปลี่ยนแปลง(เลวเหมือนเดิม)ฯ

๒๓ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันเสาร์ที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ไม่มีใครรู้ไปหมด : กลอนคติเตือนใจ



ไม่มีใครรู้ไปหมด : กลอนคติเตือนใจ

๏    มีความจริง มากมาย ในพิภพ.................................ยังหลบลี้ หนีให้ สายตาเห็น
อย่าคิดว่า ข้ารู้หมด ทุกกฎเกณฑ์...........................เพราะจะเป็น คนโง่ โมหะมอง

๏    สิ่งที่ใคร ได้ฟัง ยังไม่หมด....................................มธุรส โสตเสียง เรียงสนอง(มธุรส=ว.ไพเราะ)
เป็นแค่เศษ เสี้ยวหนึ่ง อย่าพึงคะนอง......................หลงลำพอง ว่าทุกอย่าง ได้ฟังมา

๏    คันธชาติ ปัถพี มีหลายหลาก................................มิเต็มปาก หากจะพูด สุดแผ่นหล้า
เคยได้ดอม ดมกลิ่น สิ้นโลกา................................จึงมิควร ด่วนจินตนา ว่ารู้ดี

๏    สรรพรส พจนา ว่าเคยลิ้ม.....................................ชวนกระหยิ่ม ยิ้มเยาะ เพราะบัดสี
ทิพรส โฆษณา ค้าพาที........................................คงไม่มี ใครเชื่อ (เพราะขี้)คุยเหลือเกิน

๏    สัมผัสใด ใครเล่า ป่าวประกาศ...............................ว่าสามารถ สัมผัส มิขัดเขิน
ครบทุกๆ ผัสสา ทัศนาเพลิน..................................คงต้องเชิญ ลี้หลบ สงบใจ

๏     บ่มีคน ผู้ใด รู้ไปหมด..........................................ทั้งอดีต อนาคต โป้ปดไคร่
เอาแค่เรื่อง ปัจจุบัน เหตุการณ์ไร............................ที่เกิดใน โลกา หารู้จริง(ทุกประเด็น)

๏    จึงมิควร ด่วนสรุป ทุบโต๊ะอ้าง................................"รู้ทุกอย่าง" ต่างอะไร เหลวไหลยิ่ง
อวดรู้ถ้วน ชวนหมั่นไส้ หน่ายชังชิง..........................ด้วยเป็นสิ่ง โง่เขลา เบาปัญญา

๏    หัดรับฟัง คนอื่นเขา บอกเล่าบ้าง............................จะช่วยสร้าง ทางไสว ไขปัญหา
คนฉลาด ขนาดไหน (เมื่อ)ตายมรณา.......................(ยัง)ไม่รู้ว่า จะเกิดเป็น เช่นไรเลยฯ

๒๒ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันศุกร์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ความโง่ : กลอนคติสอนใจ




ความโง่ : กลอนคติสอนใจ

๏    มนุสโส โง่ได้ หลายสาเหตุ.................................โดยเฉพาะ เพราะกิเลส คือ(สา)เหตุใหญ่(มนุสโส=มนุษย์)
การชอบ ทำตาม อำเภอใจ.................................เห็นแก่ตน ดลให้ (ความ)โง่ได้ทวี

๏    ความโลภ ยิ่งมาก ยิ่งจักโง่..................................(เป็น)ผู้มนา พาโล เดโชปรี่
ราคะ ในกมล ท้นมากมี.....................................กรรมชั่วช้า ราคี (ย่อม)มิห่างไกล

๏    ความโฉดร้าย ในจิตฤา คือโทสะ...........................โกรธเคือง ปฏิฆะ สาเหตุให้
ก่อกรรม ทำบาป ทาบหทัย................................ง่ายดาย ไร้สำนึก มโนธรรม

๏    ความหลง ไม่รู้ คู่ทุกคน.......................................ปะปน สัญชาต (ตะ)ญาณส่ำ
หากไม่ ศึกษา กุศลกรรม...................................ย่อมไม่ คำนึง ถึงชั่ว-ดี

๏    คนชอบ ทำตาม อำเภอใจ....................................มิยอม ให้ใคร ขัดใจนี้
ความเห็น แก่ตน ฉลมากมี.................................สิ่งที่ คิดจะทำ (ย่อม)ทรามสามานย์

๏     ทำชั่ว ได้ชั่ว ติดตัวตราบ.....................................ชดใช้ กรรมบาป สิ้นสาบสาน
ระหว่าง รับกรรม นำทรมาน................................ประจาน มานเขลา โง่เง่าเพียง

๏    หากใคร ไม่อยาก เป็นคนโง่.................................บาปกรรม ทำโก้ รู้จักเลี่ยง
มั่นคง จิตใจ ไม่เอนเอียง....................................อย่าเสี่ยง(ทำอะไร) เพียงเพราะ บ่เข้าใจ(ว่าถูกหรือผิด)

๏    อย่าหลง ว่าตน เป็นคนฉลาด.................................ประกาศ ปราศบาป สาบบุญไซร้
คนชอบ ทำตาม อำเภอใจ...................................มักทำอะไร โง่เขลา กว่าชาวบ้านเอยฯ

๒๑ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันพฤหัสบดีที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ธรรมสำหรับคนทำงาน : โคลงสี่สุภาพ



ธรรมสำหรับคนทำงาน : โคลงสี่สุภาพ

๑.แว่วเสียงนกปลุกให้...............................ตื่นนอน
จำอำลาจากจร..................................ฝันแล้ว
รุจิระ นภ อมร....................................อรุณรุ่ง(รุจิระ=งาม,สว่าง,รุ่งเรือง)
จรุงจิตพิลาสแพร้ว.............................พรั่งพร้อมพลังไฉนฯ

๒.วันใหม่ถือฤกษ์ได้.................................ทำดี
เพื่อพัฒนาชีวี....................................เลิศล้ำ
ทุกๆวินาที........................................คือโอกาส
เอาความสามารถค้ำ............................คืบหน้าสวัสดีฯ

๓.ทัศนที่ดี(สัมมาทิฏฐิ)แล้........................จุดประกาย
คิดดีอย่าเสื่อมคลาย...........................(ความ)ถูกต้อง
จงมุ่งสู่จุดหมาย.................................สุคติ
สิ่งที่ชั่วอย่าข้อง.................................คิดให้ดีงามฯ

๔.รวมกำลังใจตั้ง......................................(ความ)ปรารถนา(สัมมาสังกัปปะ)
ไปกับการพัฒนา................................รุ่งเรื้อง
วิทยาการ(เพียร)ศึกษา........................(เพื่อ)ปฏิบัติ
ทักษะใหม่ๆหัดเยื้อง...........................อย่าย้ำ(ย่ำอยู่กับ)ที่เดิมฯ

๕.ริเริ่ม(การ)กระทำถูกต้อง.........................ดีงาม(สัมมากัมมันตะ)
ไม่ทำสิ่งเสื่อมทราม............................ชั่วช้า
สัมมาอาชีพตาม................................ประกอบ(สัมมาอาชีวะ)
มอบสุจริตแม้ว่า.................................ไม่ได้มั่งมีฯ

๖.วิริยะพากเพียร(สัมมาวายามะ)สู้..............อุปสรรค
เอาการเอางานหนัก............................ไป่ท้อ
ครองสติ(สัมมาสติ)คอยตระหนัก..........ถูก-ผิด
จิตมั่นคง(สัมมาสมาธิ)คือข้อ...............สุดท้ายหลักธรรมฯ

๗.ความถูกต้อง(สัมมา)จักป้อง....................กันคน
จากความโฉดชั่วฉล............................ทั่วหล้า
ความดีย่อมส่งผล(ดี)...........................คืนกลับ
สำหรับคนแกร่งกล้า(ทำดี)....................จักต้องได้ดีฯ

๒๐ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันพุธที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ธรรมะคือความจริงของธรรมชาติ : กาพย์ฉบัง๑๖



ธรรมะคือความจริงของธรรมชาติ : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    ธรรมะมิใช่ค่านิยม......................หรือกระแสสังคม
ที่บ่มเพาะกันนานมี

๏    แต่(ธรรมะ)คือสัจจะวิถี...................หลักผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี
ที่มีเหตุ-ผลกลไก

๏    ธรรมะปรากฏอยู่ทั่วไป....................เป็นสกลวิสัย
ในโลกพิภพประสบเห็น

๏    ทุกชาติ-ภาษามิละเว้น...................นักปราชญ์จัดเจน
รวบรวมเป็นหลักมรรคา

๏    ในการดำเนินชีวา..................อาจมีศาสดา
เป็นผู้ประสาทคำสอน(ประสาท=ยินดีให้,โปรดให้)

๏    ตั้งเป็นศาสนาสถาพร....................ถ่องแท้แน่นอน
ป้อนความรู้สู่มวลชน

๏    (ดังนั้น)ธรรมะจะต้องพ้องเหตุผล....................ทุกๆบุคคล
สนใจ-พิสูจน์ได้จริง

๏    (ฉะนั้น)ศาสนาที่ละสัจจะสิ่ง...................สรรค์สร้างอ้างอิง
แค่คำสอนของศาสดา

๏    (จึง)ห่างไกลจากของมี(คุณ)ค่า...................มิควรนำพา
เสียเวลาศึกษาประพฤติตาม

๏    ธรรมใดทำให้เกิดความ....................เจริญงอกงาม(แก่ผู้ปฏิบัติ)
แม้ไร้นามก็ล้ำเลอ(ค่าเอย)ฯ

๑๙ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันอังคารที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2562

คมชัดลึก | “อนาคตใหม่” ที่จะทำประมงไทย..อนาคตหมด ! | 17 มิ.ย. 62 | Natio...

กุศลกรรมนำชีวิต : กลอนคติสอนใจ



กุศลกรรมนำชีวิต : กลอนคติสอนใจ

๏    ณ เย็นยาม น้ำใส คล้ายคันฉ่อง.................................งามผุดผ่อง ท้องนภา แสงสะท้อน
กอต้นข้าว เงาทอด สอดแทรกซอน..........................ยอดสิงขร ย้อนหัวกลับ สดับกาล

๏    สายัณห์ยาม ความเย็น เป็นของฝาก...........................มีค่าจาก ฟากฟ้า พาสุขศานติ์
ความมืดของ สนธยา เป็นอาการ..............................ส่งสัญญาณ งานพักก่อน ผ่อนกายี

๏    เมื่อประหยัด มัธยสถ์ เป็นวัตรอยู่................................ย่อมเป็นผู้ อยู่สบาย ในโลกนี้
ใช้ชีวิน มิดิ้นรน ฉลฤดี...........................................ใยต้องมี หนี้สิน พ้นนินทา

๏    เมื่อจับจ่าย ไม่เกินกว่า หารายได้................................เงินเหลือใช้ ได้เก็บกัก ออมรักษา
มิฟุ่มเฟือย เรื่อยเปื่อยใช้ จ่ายเงินตรา.........................มิเฉื่อยชา หาทรัพย์ นับอนันต์

๏    (ก็)มิต้องหวัง ตั้งใจ ใคร่รวยร่ำ...................................กุศลกรรม ค้ำจุน หนุนถวัลย์(ถวัลย์=เจริญ)
มิต้องเสี่ยง เสียทรัพย์ กับการพนัน............................ก็นับวัน รุ่งเรือง ฟุ้งเฟื่องมี

๏     ไม่ต้องคอย คิดโลภ โมโทสัน...................................แค่ขยัน ขันแข็ง แสวงศรี
การเลือกเฟ้น เป็นผู้ รู้รักดี.......................................คือจุดประเดิม เริ่มริ สิ่งดีงาม

๏    ไม่ดูแล รักษา สุขภาพ.............................................มิแตกต่าง สร้างบาป ควรหลาบขาม
สุขภาพเสีย->งานย่อม พร้อมลุกลาม.........................เสียหายตาม สุขภาพ สดับดูฯลฯ

๏    "กุศลกรรม" คำนี้ มีความหมาย..................................และประโยชน์ มากมาย ควรใคร่รู้
คือวิถี ชีวิน แห่งวิญญู.............................................ความเป็นอยู่ อย่างผู้เลิศ ประเสริฐเอยฯ

๑๘ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันจันทร์ที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ขยี้ข่าวเช้า | 17 มิ.ย. 62 | (3/6)

สัตว์โลก : กลอนรักษ์โลก










สัตว์โลก : กลอนรักษ์โลก

๏    โลกใบนี้ มากมีคน มืดมน(ความ)คิด..........................ใช้ชีวิต มิจฉา มานสาไถย
ปฏิพัทธ์ อัตตา อธิปไตย.........................................เชื่อมชีวิต-จิตใจ ไปตลอดกาล

๏    ธำรงตน บนวิถี ที่ประมาท........................................ยกสัญชาต (ตะ)ญาณใหญ่ ไร้แก่นสาร
ใช้ชีวา ตอบสนอง สิ่งต้องการ..................................ที่โดยมาก ดักดาน พาลยินดี

๏    สมกับที่ พุทธองค์ ทรงเรียก(คนว่า)"สัตว์(โลก)"...........ส่ำตัณหา สารพัด ทรามบัดสี
ปฏิเสธ เหตุผล ฉลชีวี............................................ปรารถนา ราคี ทุกวี่วัน

๏    อภิรมย์ งมงาย (เรื่อง)ไร้สาระ...................................ชอบมิจฉา อาชีวะ ทุจริตสรร
สร้างปัญหา ให้โลกา สารพัน...................................แต่สุดท้าย ผลร้ายนั้น ผันคืนมา(สู่คน)

๏    สภาวะ โลกร้อน ย้อนความทุกข์................................กลับคืนคน ผู้ลนลุก ใคร่สุขหา
ได้เท่าไร ก็ไม่พอ ต่ออุรา........................................ที่(ความ)กระสัน บัญชา แน่นอารมณ์

๏     อย่าเอาอย่าง สังคม โสมมคิด..................................ลุ่มหลงผิด มิจฉา อวิชชาสม
อย่ากระทำ ตามพาโล คนโง่งม.................................ผู้นิยม โสมนัส (ความ)ขาดมโนธรรม

๏    อย่าเอาความ สุขตน ยล(เป็น)ที่ตั้ง............................ควรเชื่อฟัง (จง)บังคับจิต คิดเลิศล้ำ
การทำร้าย โลกา อย่ากระทำ....................................ควรมองข้าม กรรมสุขสบาย มักง่ายดล

๏    (หาก)ไม่พินิจ พิจารณ์ วันข้างหน้า............................ที่สภา วะโลกร้อน สะท้อนผล
สิ่งแวดล้อม พร้อมเป็นภัย ให้กับคน...........................ต้องจำนน ท้นทุก ข(ะ)ทรมาน

๏    บ่มีโลก ใบใหม่ (ให้)ย้ายไปอยู่.................................บ่มีผู้ ทรงอิทธิ ปาฏิหาริย์(มาช่วย)
เราต่างต้อง สอดส่องกรรม กระทำการ........................อภิบาล โลกไว้ สุดใจเอยฯ

๑๗ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันอาทิตย์ที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2562

จะอยู่กันยังไง? : กลอนสะท้อนสังคมไทย









จะอยู่กันยังไง? : กลอนสะท้อนสังคมไทย

๏    จะอยู่กัน อย่างไร ใน(บ้าน)เมืองนี้?......................ตำรวจทำ หน้าที่ มิประสา
สารพัน อันตราย ขยายพารา..............................โกง-ปล้น-ฆ่า-ยาบ้าฯลฯเกลื่อน ป่าเถื่อนกัน

๏    ทั้งนักเรียน นักเลง มิเกรงใคร.............................เหมือนกฎหมาย ไร้หมด ชนโจษขัน
ปิดถนน ยกพลฆ่า เวลากลางวัน.........................ยักแย่ยักยัน ท่านตำรวจ จำอวดมา?

๏    คนดีๆ บริสุทธิ์ ต้องมุดหัว..................................(อยู่กัน)อย่างหวาดกลัว ตัวสั่น ขวัญผวา
ถูกข่มเหง รังแก แค่พึ่งพา.................................ตำรวจล่า คนร้าย (ความ)หวังไร้มี

๏    ออกหมายจับ (แต่)มิตามจับ นับไม่ไหว................(หรือ)จับแล้วคอย ปล่อยไป หน่ายวิถี
(ทั้ง)ปล่อยให้(คดี)หมด อายุ(ความ) รู้กันดี...........คือความจริง สิ่งที่ มี-เป็นไป

๏    (การ)บังคับใช้ กฎหมาย ไม่ศักดิ์สิทธิ์...................สร้างวิกฤติ ปัญหา นานาให้
คนต่ำช้า สามานย์ แสนจัญไร.............................วางอำนาจ บาตรใหญ่ ไม่เกรงกลัว

๏     ฆ่าคนตาย กลายลุกลาม มิคร้ามครั่น....................ชนในชาติ ณ ปัจจุบัน ชำนาญชั่ว
ความยืด-หด แห่งกฎหมาย ตามใจตัว...................รู้ไปทั่ว โลกา;(เหล่า)อาชญากรรม

๏    หนี(คดี)มาอยู่ เมืองไทย มากมายนัก....................จน(เป็นที่)รู้จัก "เมืองหลวง(อาชญากร)" ชื่อล่วงล้ำ
สะท้อนว่า กระบวนการ ยุติธรรม..........................มีสีคล้ำ ดำเค้า เศร้าดวงแด

๏    (มัก)เห็นข่าวคราว ความเข้มงวด การกวดขัน..........แค่ขยัน งานทำ ตามกระแส
สองสามวัน ผ่านไป คลาย-เชือนแช....................."ปฏิรูป"แค่ คำพูด ดุจผายลมฯ

๑๖ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันเสาร์ที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ดอกไม้ : กาพย์ยานี๑๑




ดอกไม้ : กาพย์ยานี๑๑

๏    บุปผา แต่งหน้ารถ...........................ดูสวยสด งดงามไฉน
สีสัน อันวิไล.................................ด้วยวางไว้ ได้อภิรมย์

๏    ห่อนให้ ไร้กลิ่นหอม.........................เพียงแวดล้อม ย้อมใจสม
หลากล้น ชนนิยม...........................สังคมหมาย ทั่วไปมี

๏    แต่ทว่า หา(มี)ประโยชน์....................ความปราโมทย์ รุ่งโรจน์ศรี
(อัน)บุปผา สุมาลี...........................อาจมีให้ ในชีวัน

๏    หากเป็น เช่นบุปผา...........................ประดับหน้า รถราสรรค์
ยืนหยัด แค่ปัจจุบัน.........................อนาคตนั้น อาจผันแปร

๏    ดอกไม้ ปลูกในดิน............................ดูดซึมอิน ทรีย์กระแส
ธรรมชาติ ทวยธาตุแผ่......................คุณค่าแท้ ที่แน่นอน

๏     สกล สุคนธชาติ...............................ล้วนวิลาส องอาจสร(สร-=แกล้วกล้า)
วัฒนา สถาวร.................................มิอ่อนไหว ในเวลา

๏    บ่ได้ วางไว้ประดับ...........................ประโยชน์สรรพ กำกับค่า
มาลี มีคุณา....................................เผื่อแผ่หล้า แลสาธารณ์

๏    จงเป็น เช่นดอกไม้...........................ที่มิไร้ ในแก่นสาร
ความดี ปฏิภาณ..............................วิจารณญาณ อันชอบเอยฯ

๑๕ มิถุนายน ๒๕๖๒

วันศุกร์ที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2562

ว่าที่นักโทษ ม.๑๑๒ : อินทรวิเชียรฉันท์๑๑




ว่าที่นักโทษ ม.๑๑๒ : อินทรวิเชียรฉันท์๑๑

๏    หนึ่งนั้น จราญชม...........................ศิระก้ม กษัตริย์กราน(จราญ=พัง,ทำลาย,ดับ)
สำนึก พระคุณทาน...........................ทศพิธ ภิรมย์ไทย

๏    มือเปล่า บ่ก้าวล่วง..........................มล(จาบ)จ้วง พระจอมชัย
ยกกรม พนมไกร..............................ปิยะลักษณ์ ธ จักรี(กรม=กรรม)

๏    เท้าเปลือย มิเฉื่อยชา.......................กมลา ศ ภักดี(กมลาศ=กมล)
แด่องค์ พระภูมี................................พลทูน อดุลย์ธรรม(อดุลย์=ไม่มีอะไรเปรียบ)

๏    เสื้อผ้า และผมเผ้า...........................ผิวเท่า เขม่าดำ(ผิว=ผิว่า,แม้นว่า)
หาก(แต่)ใจ สิใสล้ำ..........................อธิชาติ อุบัติลง(อธิ=ยิ่ง,ใหญ่)

๏    อีกหนึ่ง ทะลึ่งหน้า...........................ครหา มุสา;จง-
เกลียด-หมิ่น พระทินวงศ์...................(ด้วย)กิริยา แสดงสันดาน

๏     (อีกทั้ง)ดูหมิ่น ปริญญา....................ธ จะมา พระราชทาน
ย่ำยี พิธีการ....................................สิริวัฒน์ ณ บัดดล

๏    ครุยสาว บ่พราวสวย..........................(เพราะ)ทุรด้วย ฤทัยฉล(ทุร=ชั่ว)
แปดเปื้อน เสมือนปน........................ปฏิกูล สถุลทราม

๏    ชั่ว-ดี มิหยั่งรู้...................................นรผู้ อุบาทว์หยาม
ผลลัพธ์ สิกลับลาม..........................อสุไส ไผท รอนฯ(อสุ=ลมหายใจ,ชีวิต;ไผท=แผ่นดิน)

๑๔ มิถุนายน ๒๕๖๒

*ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 บัญญัติไว้ว่า 
"ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 3 ปีถึง 15 ปี"