เสียชาติเกิด : กลอนแปด

เสียชาติเกิด : กลอนแปด

๏    หากเกิดมา คิดหา แค่ความสุข....................ความสนุก สนาน สิ่งหรรษา

ยึดถือมั่น ฉันท์หมาย ในอัตตา........................บ่ถือสา ถ้าใคร บรรลัยเป็น

๏    เพียงเพื่อผล ตนได้ แค่ปลายก้อย................คนอีกร้อย สร้อยเศร้า ล้านเท่าเห็น

ยังกระหยิ่ม ยิ้มได้ อย่างใจเย็น........................ดั่งเฉกเช่น เร้นจิต พิจารณา

๏    ทำร้ายชาติ บ้านเกิด แลเมืองนอน................ให้ราญรอน ขัดแย้ง แสวงหา

ชวนฝรั่ง ต่างชาติ อาชญา..............................เชิญเข้ามา กอบโกย โดยยินดี

๏    กระทำตัว ชั่วช้า น่ารังเกียจ..........................เฝ้าเบียนเบียด สาธารณ์ ปานภูตผี

ใครจะทุกข์ ระทม ตรมชีวี...............................ขอแค่(กู)มี ความสุข ก็ถูกใจ

๏    หลักศีลธรรม ความดี รี่ดูแคลน......................รักแนบแน่น มิจฉา มุ่งสาไถย

ล้นความโลภ-ร้าย-หลง จำนงใน.......................ทุจริต จิตใจ จัญไรชาญ

๏    เกิดมาแล้ว (ไม่ทำให้)โลกา บ่เจริญ................ยังเผชิญ พิบัติ สารพัดผลาญ

ชาติกำเนิด เริดลั่น เลวสันดาน..........................เป็นอันธพาล หาญหัก ทักขิไณย(เริด=ค้างอยู่,

ทักขิไณย=ผู้ควรแก่ทักขิณา)

๏    อยู่ก็ยัง รัง(แต่)ให้ โลกไร้สงบ.......................สังคมประสบ วิกฤติ วินิจฉัย

มีแต่คน สาปแช่ง แสร้งเอาใจ...........................ความจริงอยาก ให้ตาย ในเร็ววัน

๏    เสียชาติเกิด อยู่ไป ก็ไร้ค่า.............................จงเร่งไว ตายห่า ประชาหรรษ์

คนบัดซบ บัดสี คงชีวัน....................................โลกจึงไม่ สุขสันติ์ คับขันเอยฯ

๓๑ มกราคม ๒๕๖๐

อย่า(ให้)อายหมา : กาพย์ยานี๑๑

อย่า(ให้)อายหมา : กาพย์ยานี๑๑

๏    คนบ้า ไม่อาบน้ำ.........................หมาคำราม ตามไล่เห่า

แลเห็น เหม็นคนเมา........................ก็เห่าหอน สลอนมี

๏    แต่งตัว แปลกประหลาด................หมาเกรี้ยวกราด หมายกัดปรี่

เพราะหมา มองท่าที........................แยกคนดี จากคนร้าย

๏    เด็กๆ ควรวิริยะ............................หมั่นรักษา (ความ)สะอาดกาย

เดินเหิน ให้ผึ่งผาย..........................สง่ากาย อย่า(ให้)อายหมา

๏    หมั่นเพียร ใฝ่เรียนรู้.......................มุ่งเป็นผู้ มีวิชา

จดจำ หลักตำรา..............................จะฉลาด มิขลาดเขลา

๏    คุณธรรม ความรู้คิด.......................คุ้มครองชีวิต ของคนเรา

ละชั่ว ไม่มัวเมา...............................ทางบรรเทา เบาปัญหา

๏    สุขภาพ สิ่งสำคัญ..........................เหตุสุขสันติ์ หรรษ์ชีวา

เลือกเฟ้น เล่นกีฬา...........................ปราศโรคา พาสุขี

๏    เด็กดี และฉลาด...........................ไม่(ตก)เป็นทาส  เทคโนโลยี

รู้(จัก)ใช้ ให้พอดี..............................ไม่เสียที เสียอนาคต

๏    วิทยา น่าสนใจ..............................มีมากมาย เรียนไม่หมด

ศึกษา อย่าละลด...............................อดทนเพียร เธียรชีพเทอญฯ(เธียร=ฉลาด,มั่นคง)

๓๐ มกราคม ๒๕๖๐

ความเป็นมนุษย์ : กาพย์ฉบัง๑๖

ความเป็นมนุษย์ : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    นกกาหากินบินไกล................เช้า(ออก)จากรังไป

จนค่ำจึงได้คืนมา

๏    ทุกวันขยันขันหา..............บ่เบื่อระอา

แม้ว่าเหนื่อยยากเพียงใด

๏    คนคิดว่าตนยิ่งใหญ่................วิวัฒนาการได้

จนไม่ใช่สัตว์ดิรัจฉาน

๏    ควรต้องมุ่งมั่นการงาน................อย่าเครียดเกียจคร้าน

สร้างสานประณีตผลิตผล

๏    ให้สมกับ(การ)เกิดเป็นคน................มีดวงกระมล

อดทนอดกลั้น(ได้)เกินบรรยาย

๏    ทรงสติปัญญาหลากหลาย................สิ่งยากมากมาย

สามารถคลี่คลายได้เสมอ

๏    ทักษะเปี่ยมล้นท้นเอ่อ................ที่หาไม่เจอ

จากสัตว์ไหนๆในโลกนี้

๏    จงใช้ให้เลิศเพริศพลี..............ก่อกรรมทำดี

มากมียิ่งๆขึ้นไป

๏    พร้อมกับปรับปรุงแก้ไข................พัฒนาตนให้

ก้าวหน้าต่อไปไร้สิ้นสุด

๏    สมควรเรียกหาว่า "มนุษย์"................ผู้จำเริญผุด

พร้อมคุณวุฒิอุตส่าห์เทอญฯ

๒๙ มกราคม ๒๕๖๐

โวยลั่นนาซาตัดภาพสดจากสถานีอวกาศ เชื่อจงใจปกปิดยานมนุษย์ต่างดาว/NASA Cuts live feed from ISS just after Another Appearance of UFO

โวยลั่นนาซาตัดภาพสดจากสถานีอวกาศ เชื่อจงใจปกปิดยานมนุษย์ต่างดาว

จาก <http://www.manager.co.th/Around/ViewNews.aspx?NewsID=9600000009339> 

เพราะคนด้อยพัฒนา : โคลงสี่สุภาพ

เพราะคนด้อยพัฒนา : โคลงสี่สุภาพ

๑. ป่าสงวนถูกรุกล้ำ............................หดหาย

ป่าชุมชนถูกทำลาย.........................ทั่วแล้ว

(ขโมย)สาธารณสมบัติขาย...............คือประกาศ

ความเป็นชาติปราศแผ้ว...................ย่อมไร้พัฒนาฯ(แผ้ว=สะอาด)

๒. ชินชามาตั้งแต่...............................เยาว์วัย

การพัฒนาห่างไกล.........................อ่อนด้อย

มองเห็นชาติใดๆ.............................สุขสวัสดิ์

สารพัดของใช้สอย..........................เลิศสร้างต่างแดนฯ

๓. ปัจจุบันแดนดินนี้............................พัฒนา?

บนถนนแน่นรถรา............................ขัดข้อง

อุปกรณ์ไอทีพา..............................กันแห่ หามี

ปรี่ตึกรามบ้านช่อง..........................ปลูกสร้างสวยงามฯ

๔.รุกลามสิ่งแวดล้อม...........................ทำลาย

ธรรมชาติสาบสูญหาย......................แทบสิ้น

นานาพิบัติกราย..............................ปรากฏ

ความรันทดแดดิ้น...........................แพร่พื้นปัถพีฯ

๕. สารเสพย์ติดทวีล้น..........................พารา

เยาวชนหลงกามา............................(คลอด)ลูกทิ้ง

คุณภาพการศึกษา...........................ตกต่ำ

ขาดศีลธรรมกลอกกลิ้ง.....................แม้แต่พระ-เณร-ชีฯ

๖. ฤดีสำนึกไร้.....................................ธรรมา ภิบาล

ทุจริตเป็นปัญหา..............................เถื่อนท้น

ความประพฤติจรรยา.........................วิกฤติ

วิปริตอาชญาล้น..............................ทั่วบ้านธารณ์เบือนฯ

๗. เสมือนวัตถุเท่านั้น............................พัฒนา

แต่ความคิด-จิตประชา.......................เสื่อมด้อย

ขาดคุณธรรมศรัทธา..........................สถิต

ชีวิตครวญคิดคล้อย...........................คล้ายสัตว์ดิรัจฉานฯ

๒๘ มกราคม ๒๕๖๐

ชีวิต-ความฝัน : กลอนหก

ชีวิต-ความฝัน : กลอนหก

๏    ครันนิทรา คราชื่นชม........................เพลินภิรมย์ เพลงลมหนาว

พัดใบไม้ กรายเกรียวกราว....................แข่งกับดาว คราวราตรี

๏    สงบจินดา มาสุบิน...........................ชุบชีวิน ต่างถิ่นที่

หลากเหตุการณ์ ลานปรัศนี...................ถึงที่มา ปรากฏการณ์

๏    หลับแต่กาย ใจยังตื่น........................คักคักครื้น ฟื้นฟุ้งซ่าน

ละครระบิล แห่งวิญญาณ......................ช่างพิสดาร เหลือกระไร

๏    แต่ความฝัน ก็คือฝัน..........................จะแปรผัน เป็นจริงไม่

หากประสงค์ ให้สมใจ...........................ต้องตื่นไป ทำให้เป็น(จริง)

๏    ทุ่มสติ ทวีปัญญา..............................สู้จนกว่า จะได้เห็น

อดทนใฝ่ อย่างใจเย็น............................อย่าทำเล่น เช่นทารก

๏    แม้ทำได้ หมายพัฒนา........................แม้คลาดคลา อย่าวิตก

มีมากหลาย อย่าใคร่งก..........................ไร้..อย่าโศก เศร้าอกตรม

๏    ดูดีๆ ชีวีนั้น.......................................มิต่างกัน กับฝันสม

สิ่งดำเนิน เพลินนิยม...............................ต่างล้มหาย ตายจากจร

๏    ถึงตัวเรา ก็เฒ่าแก่...............................ความจริงแท้ แม้สิงขร

ต้องผุพัง อย่างแน่นอน............................บทกลอนนี้ ไม่จีรังฯ

๒๗ มกราคม ๒๕๖๐

สุจริตจิตใจ : กลอนจรรโลงใจ

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

สุจริตจิตใจ : กลอนจรรโลงใจ

๏    เมื่อกิเลส เบาบาง........................จิตก็ เริ่มว่าง และสงบ

อุระ ปรารภ.....................................คิดขบ พสุ เพียงกุศล(พสุ=ดี,ประเสริฐ)

ระอา โลกีย์....................................ละลด วิถี ปุถุชน

ร่างกาย เป็นคน...............................จิตใจ ล่วงพ้น ธรรมดา

๏    มิเห็น แก่ตัว................................ย่อมไม่ เมามัว ชั่วหยาบ

เสพอิ สรภาพ.................................ทอดบาป ทุจริต มิจฉา

มิเห็น แก่ได้...................................ย่อมไม่ ต้องการ ทำมารยา

เสแสร้ง มุสา..................................ให้เปลือง ปัญญา ท่าทาง

๏    จิตใจ สุจริต.................................จะปิดกั้น มานมลทิน

โสภา ประทิน..................................เหม็นกลิ่น คดโกง โครงสร้าง

พิสิฐ กิจกรรม..................................ดีเลิศ เพริศพร่ำ มิอำพราง(พิสิฐ=ประเสริฐ)

สาไถย ไคลห่าง...............................มโนธรรม สำอาง สังวร(สังวร=สำรวม)

๏    สะอาด วัฒนา...............................มนา ผละพ้น มลทิน

สุธี ชีวิน...........................................สุขิน ภิญโญ สโมสร(สุธี=ผู้มีปัญญา,ภิญโญ=ยิ่งขึ้น)

อาศัย โลกา......................................ก็เหมือน โอฬาร์ ฟ้าอมร

วิบูล สุนทร........................................วิจิตร พิสมร พรชัยฯ

๒๖ มกราคม ๒๕๖๐

สุขได้แม้ไม่รวย : กลอนเจ็ด

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

สุขได้แม้ไม่รวย : กลอนเจ็ด

๏    บ่ทัน สุริยน  พ้นขอบฟ้า........................ปักษา ก็ผิน โผบินหาย

ออกจาก รวงรัง มิยั้งกาย..........................เป้าหมาย อิ่มท้อง ป้องชีวี

๏    ไม่เคย สะสม ทรัพย์สมบัติ....................ไม่ขัด ไม่แคลน แร้นสุขี

รุ่นแล้ว รุ่นเล่า เผ่าพงศ์พี..........................มากมี แพร่หลาย ในโลกธาตุ

๏    ประสบ สุขได้ แม้ไม่รวย........................ไม่ต้อง เล่นหวย ฉวยโอกาส

ทุจริต คิดขาย ทำลายชาติ........................บริภาษ มาดหมาย ป้ายสีคน

๏    แค่ทำ สัมมา อาชีวะ..............................วิริยะ ทำนุ กรรมกุศล

อย่าเบียด เบียนใคร ให้ทุกข์ทน..................บุญผล ปรนเปรอ เสมอไป

๏    ทรัพย์-ยศ-สรรเสริญฯลฯ เกินฐานะ............ลดละ อย่าเข็น เป็นเงื่อนไข

เชื่อกฎ แห่งกรรม ทำอะไร..........................ย่อมได้ ไม่คลาด ธรรมชาติคลอง

๏    พอใจ เท่าที่ เรามี-เป็น............................อย่าเห็น (แล้ว)อยากได้ ใคร่มีผอง

คอยห่วง หวงแหน แม้น(มี)เนืองนอง.............เหมือนโดน จำจอง คับข้องจินต์

๏    เหลือเก็บ เหลือกิน ยินดี(แบ่งปัน)ให้..........ทานด้วย น้ำใจ คล้ายชลสินธุ์

ผลบุญ หนุนเนื่อง เฟื่องชีวิน........................มีกิน มีใช้ ไม่หมดเลย

๏    ไม่ต้อง อยากรวย ; ด้วยความหมั่น............เพียรขยัน หา-ออม บ่ยอมเฉย

ทีละเล็ก ละน้อย ค่อยๆเชย..........................มั่งมี สิเสบย เผยชัดเจน

๏    ลดบาป หลาบ(เวร)กรรม=ลดลำบาก.........เหนื่อยยาก พรากพ้น พิมลเห็น

เมื่อมี ชีวิต คิดให้เป็น..................................สุขได้ ไม่เร้น (แม้)เว้นความรวยฯ

๒๕ มกราคม ๒๕๖๐

ตัวอย่างของเยาวชน : กาพย์ยานี๑๑

ตัวอย่างของเยาวชน : กาพย์ยานี๑๑

๏    คืนหวน ครวญคิดได้.....................เมื่อสมัย ยังวัยเยาว์

(ถูก)ผู้ใหญ่ โกหกเอา.......................มิยึดมั่น คำสัญญา

๏    เปรียบปาน การเริ่มต้น...................ซึ้งใจคน ล้นมุสา

บ่เชื่อ คำพูดจา................................และสอนสั่ง ว่าหวังดี

๏    (จึง)ถูกหา ว่า(เป็นเด็ก)หัวแข็ง........แลกำแหง ; แสดงวิถี

ผู้ใหญ่ นั้นไมมี.................................จิตใจที่ ยุติธรรม

๏    เพรื่อพร่ำ คำโกหก........................ยังสาธก ให้ตกต่ำ

ลูกหลาน คร้านฟังคำ.........................ย่อมชักนำ กรรมโศกา

๏    คุณครู ผู้สั่งสอน............................หน้าที่ป้อน การศึกษา

(หาก)ไร้สัตย์ ศีลอัชฌา......................อย่าเรียกหา ความเคารพ

๏    พระสงฆ์ องคะเจ้า..........................หลงใฝ่เฝ้า ตะแลงตลบ

ท่องมนต์ จนล้านจบ...........................ก็ไม่สบ คนนับถือ

๏    ผู้ใหญ่ ใคร่ปกครอง.........................สิสมปอง ซ้องระบือ

ปัถพี ปรีชาชื่อ...................................ต้องสัตย์ซื่อ ถือกุศล

๏    ทำตน เป็นตัวอย่าง..........................เกียรติสล้าง แก่เยาวชน

ผู้เยาว์ ผู้เฝ้ายล..................................คนนำทาง สว่างเอยฯ

๒๔ มกราคม ๒๕๖๐

คุณธรรมความดี : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

คุณธรรมความดี : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    .......................................วิกฤติ ชีวัน

มากมาย หลายนั้น...................สัมพันธ์ พฤติกรรม

สืบสาว ราวเรื่อง......................ล้วน(เกี่ยว)เนื่อง ทรามต่ำ

ขาดแคลน คุณธรรม.................กำกับ จิตใจ

๏    ........................................เลวทราม ต่ำช้า

กุมจิต นรา.............................ย่อมพา สาไถย

สร้างบาป สาบเห็น...................ก่อเวร เป็นไป

ผลสนอง ส้องให้.....................ได้ทุกข์ ระทม

๏    ........................................รู้จัก หักห้าม

อย่าติด คิดทราม......................ดีงาม ส่ำสม

ทำบุญ หนุนเนื่อง.....................ฟุ้งเฟื่อง ภิรมย์

สัตยา ปรารมภ์.........................อุดม เลิศมี

๏    ........................................ย่อมเป็น ปัจจัย

ขับเคลื่อน เงือนไข...................ไกลทุกข์ โศกศรี

คุณธรรม (คือสิ่ง)สำคัญ.............จรรโลง ฤดี

สร้างสรรค์ ชีวี..........................ลี้เร่า ร้อนรุก

๏    ........................................งดงาม ความดี

เกื้อหนุน ชีวี............................ให้มี ความสุข

เหินห่าง ทางชั่ว.......................พาตัว พ้นทุกข์

จริงแท้ ทุกยุค..........................ผาสุก เสบยฯ

๒๓ มกราคม ๒๕๖๐

พัฒนาการทางความคิด : โคลงสี่สุภาพ

พัฒนาการทางความคิด : โคลงสี่สุภาพ

๑. ดวงฤดีที่ยังด้อย.............................พัฒนา

อาจพิจารณ์จากทา-........................รกน้อย

กองกิเลสตัณหา.............................ตรากฎ

ทุกบทบาทพาดพร้อย......................หลากล้วนอารมณ์ฯ

๒. บ่มเพาะความเป็นผู้.........................ขาดเหตุผล

เอาแต่ใจของตน.............................(เป็น)ที่ตั้ง

เห็นแก่ตัวมิสน(ใจ)..........................คนอื่น

วัน-คืนมิเคยยั้ง................................อยากได้ดังประสงค์ฯ

๓. ดำรงซึ่งความไร้.............................ศีลธรรม

ไม่มีกฎแห่งกรรม.............................ห่อเกล้า

มิคะนึงระเบียบนำ.............................ปฏิบัติ

สัญชาตญาณสัตว์เร้า........................ให้วุ่นแสวงหาฯ

๔. เมื่ออายุย่างเข้า..............................โตวัย

เหล่าระเบียบแลวินัย.........................เรียนรู้

หัดควบคุมจิตใจ..............................ขันติ

เยี่ยงวิถีของผู้..................................ได้รับอบรมฯ

๕. สะสม องค์ความรู้............................ศึกษา

ความคิดค่อยพัฒนา...........................ก้าวหน้า

ลดอุปสรรคปัญหา.............................เป็นอยู่

มีอุดมการณ์กล้า...............................โลกกว้างมองไกลฯ

๖. ส่วนใหญ่ปรับตัวเข้า.........................สังคม

สรรพโลกีย์ค่านิยม............................เรียนรู้

ทำตามคำติชม.................................กอบกิเลส

ตามขอบเขตของผู้............................ไขว่คว้าโลกียธรรมฯ

๗. มโนธรรมสำนึกไว้............................สำคัญ

ท่ามกลางคน(มาก)กิเลสตัณ-..............หาห้อม

ครรลองแห่งศีลธรรม์..........................(เป็น)อุปสรรค

มีความอยากมากล้อม.........................รกเรื้อดวงฤดีฯ

๘. มีแค่คนล่วงรู้....................................สัจจา

เห็นคุณค่าจริยา.................................เลิศล้ำ

เพียงสาธุชนศรัทธา............................ประหวัด

พัฒนาจิตใจจ้ำ...................................จุนพ้นมลทินฯ

๒๒ มกราคม ๒๕๖๐

กายกับใจ : กลอนคติธรรม

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

กายกับใจ : กลอนคติธรรม

๏    ถึงแม้ว่า หน้าหนาว ตอนเช้าตรู่................เราไม่อยู่ ดูดาย กายบริหาร

ให้อบอุ่น กรุ่นเร่า เผาพลังงาน.....................อาจทนทาน อาบน้ำ ชื่นฉ่ำจินต์

๏    ถึงยังเป็น เยาวชน คนสาวหนุ่ม................หากสุขุม อารมณ์ วิกรมถวิล

หนักแน่นใน อุรา เป็นอาจิณ........................วุฒิภา วะประทิ่น อภิญญา

๏    ถึงรูปกาย ร้ายทราม หากความคิด.............งามวิจิตร พิสมัย ใคร่ศึกษา

หลักศีลธรรม สำนึก ตรึกจรรยา.....................ย่อมงามกว่า (คน)งามกาย แต่ใจทราม

๏    ถึงจะเจ็บ ป่วยไข้ ไม่สบาย.......................แกร่งฤดี มิคลาย ใจมิขาม

อดทนสู้ โรคา พยายาม...............................ย่อมไร้ทุกข์ ซุกลาม ความอ่อนแอ

๏    ถึงยากจน ข้นแค้น แสนสาหัส...................หากมิตัด เมตตา ปราณีแผ่

ช่วยเหลือผู้ อื่นได้ ไม่เชือนแช......................คือดวงแด แพร่พร่ำ ความร่ำรวย

๏    ถึงแต่งกาย สะอาด ผุดผาดตา...................แต่อุรา สกปรก โสโครกด้วย

ความทุจริต คิดฉล ผลอำนวย........................เหม็นสาบไซร้ ไม่สวย สำรวยมี

๏    ถึงฐานะ ตระกูล คุณสูงส่ง.........................แต่ธำรง พฤติกรรม ทรามบัดสี

ก็ต่ำต้อย ด้อยกว่า ยาจกธีร์...........................คุณความดี ศีลธรรม ประจำมาน

๏    กายจะเป็น เช่นไร ใจแตกต่าง....................เป็นไปได้ ทุกอย่าง ด้วยสร้างสาน

กุศลธรรม สำนึก ฝึกดลดาล..........................ให้สุขล้ำ สำราญ ทุกวันคืนฯ

๒๑ มกราคม ๒๕๖๐

อยู่เพื่อกิน-กินเพื่ออยู่ : กลอนหก

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

อยู่เพื่อกิน-กินเพื่ออยู่ : กลอนหก

๏    อยู่เพื่อกิน ถวิลหา..................อยากภักษา โหยอาหาร

ติดรสชาติ มาดตระการ................ทะเยอทะยาน ยิ่งขึ้นไป

๏    หูฉลาม ปลิงทะเล..................สัตว์ป่าฯลฯเห เมนูให้

ตะกละตะกลาม กินตามใจ............สุขสดใส ใช้ชีวี

๏    จากเคยอยู่ อย่างแออัด............สารพัดสัตว์ สูญพันธุ์ปรี่

สำนึกไซร้ ไม่เคยมี......................ยังเปรมปรีดิ์ กินต่อไป

๏    เกินเพื่ออยู่ สู้ชีวิต....................สร้าง-ประดิษฐ์ ผลิตผลให้

โลกใบนี้ ศิวิไลส์.........................น่าพิสมัย และสวยงาม

๏    ธรรมชาติอุ ดมสมบูรณ์..............สัตว์เพิมพูน จำรูญหลาม

ร่วมรักษา พยายาม......................บังเกิดความ สำนึกมี

๏    ให้โลกา นี้น่าอยู่.......................ต้องรอบรู้ ในหน้าที่

สุขสมปอง จำต้องมี......................หลักวิถี เชิดชีวัน

๏    ควรประหยัด และมัธยัสถ์............กิน-ใช้หัด คิดกวดขัน

ธรรมชาติมี ความสำคัญ.................ความสัมพันธ์ สรรพ์ชีวา

๏    เมื่อธรรมชาติ ขาดสมดุล............ไม่การุญ (ย่อม)ทุกข์ถ้วนหน้า

โลกทั้งโลก โชกน้ำตา...................ทั่วหย่อมหญ้า โศกาเอยฯ

๒๐ มกราคม ๒๕๖๐

พัฒนาการของชีวิต : กลอนหก

พัฒนาการของชีวิต : กลอนหก

๏    พัฒนาการ ของชีวิต..................คนมุ่งทิศ ติดวัตถุ

ทรัพย์ศฤงคาร สินบรรลุ.................ยศศักดิ์อุ กฤษฏ์บูชา

๏    จึงกระสัน ใคร่ขันแข่ง.................เข้ายื้อแย่ง แสวงหา

วางเล่ห์กล ล้นมารยา....................โดยถือว่า ฉลาดวิธี

๏    ทุ่มเวลา และชีวัน......................เพื่อมุ่งมั่น บั้นปลายนี้

ผลสำเร็จ ปริเยศมี.........................งามโสภี ค่านิยม

๏    แต่สำหรับ พุทธกลับมอง.............(สิ่งเหล่านั้นเป็น)เพียงครรลอง โลกธรรมสม

ไม่ประเสริฐ เพริศภิรมย์...................ไม่ชื่นชม (ว่าเป็น)พัฒนาการ

๏    ไป่ประหวัด ปองวัตถุ...................มุ่งบรรลุ อุระศานติ์

พ้นสาไถย ไร้สามานย์.....................มลทินผลาญ พลีชาญชัย

๏    เลิกหลงผิด ติดอัตตา..................ตัดตัณหา ศรัทธาให้

เลิกกิเลส เฉทจากใจ......................อยากทั้งหลาย ไม่กระทำ

๏    คืออริยะ พัฒนาการ....................หลุดพ้นพาล มลมานพล้ำ

คือวิสุทธิ์ โลกุตรธรรม.....................ที่เลิศล้ำ ในโลกา

๏    เพียงแค่คน กระมลวิเศษ..............ซาบซึ้งเกศ แห่งเทศนา

ของพระพุทธ (ธะ)ศาสดา................ผู้ปรีชา สัจจาเอยฯ

๑๙ มกราคม ๒๕๖๐

ภัยธรรมชาติหรือภัยมนุษย์? : กาพย์ฉบัง๑๖

ภัยธรรมชาติหรือภัยมนุษย์? : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    ฝนตกกลางเดือนมกรา(คม).................ได้ยินเสียงซ่า

ในยามนิทราราตรี

๏    พยากรณ์อากาศพาทพี................ดูเมื่อวานนี้

ไม่มีทีท่าว่าเตือนฝน(ตก)

๏    (แสดงว่า)อากาศบัดนี้พิกล................กระทั่งส่งผล

ประจญความยากพยากรณ์(ล่วงหน้า)

๏    เนื่องจากสภาวะโลกร้อน................ย่อยยับกลับย้อน

บั่นทอนวิถีชีวิต

๏    ความที่คนเราเขลาจิต...............โฉดฉลพ่นพิษ

วิกฤติติดลามตามมา

๏    คือสาเหตุของปัญหา................พิบัติภัยไกรกล้า

ไม่สามารถอาจคลี่คลาย

๏    อดสูดูความเสียหาย...............ผู้คนล้มตาย

มากมายนับวันทะยานทวี

๏    เภทภัยในทุกๆปี...............ทำให้วิถี

ชีวิตวิกฤติหนักหนา

๏    โครงการล้างผลาญเงินตรา................ถูกคิดขึ้นมา

เพื่อแก้ปัญหาสาระไร้

๏    ทุจริตจิตพาลจัญไร................ยิ่งย้ำทำให้

เภทภัยเพิ่มมากกว่าเก่า

๏    เพราะทำตัวชั่วมัวเมา...............ธรรมชาติจึงเอา

ความทุกข์โศกเศร้ามาเยือนฯ

๑๘ มกราคม ๒๕๖๐

หน้าหนาว หน้าร้อน หรือหน้าฝน? : กาพย์ยานี๑๑

หน้าหนาว หน้าร้อน หรือหน้าฝน? : กาพย์ยานี๑๑

๏    หน้าหนาว ที่น่าฉงน.....................มีทั้งฝน และรนร้อน

(เท่าที่)จำได้ สมัยก่อน.....................เยาว์วัยย้อน ไม่เคยมี

๏    หน้าหนาว (ที่)แทบไม่หนาว..........บอกเรื่องราว โลกใบนี้

วิกฤติ ขึ้นทุกที................................สมควรที่ จิใส่ใจ

๏    ประเทศ ทางเขตเหนือ..................หนาวเย็นเหลือ เฝือเข้าไส้

หิมะตก+อุทกภัย.............................คนล้มตาย มากมายตรม

๏    ปฏิวัติ อุตสาหกรรม.......................จุดเริ่มนำ ธรรมชาติล่ม

เทคโน โลยีอุดม..............................เงื่อนปมสร้าง ง้างทำลาย

๏    ธรรมชาติ วิบัติสิ้น..........................ธรณิน ภินท์สลาย

เพราะคน อยากสบาย........................ผลสุดท้าย สบายได้จริง?

๏    (เมื่อ)ธรรมชาติ ขาดสมดุล...............(ย่อม)เกิดวุ่นวาย ไปทุกสิ่ง

เพราะคน คิดฉลชิง............................แย่งทรัพยา มาครอบครอง

๏    ธรรมชาติ พิบัติภัย..........................จึงย้อนให้ ได้สนอง

แก่คน วิกลกอง.................................อย่างถูกต้อง และเที่ยงธรรม

๏    (คน)ส่วนใหญ่ ยังไม่สะท้าน..............สนุกสนาน เช้ายันค่ำ

น่าสลด หมดถ้อยคำ...........................จะชักนำ สำนึกเอยฯ

๑๗ มกราคม ๒๕๖๐

หัวใจของการให้บริการ : กลอนคติสอนใจ

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

หัวใจของการให้บริการ : กลอนคติสอนใจ

๏    การให้ บริการ........................และการ ทำธุ รกิจ

จะต้อง พินิจ..............................ตามติด สังคม กระแส

เพื่อความ สอดคล้อง...................ตอบสนอง ความต้อง การแล

ลุล่วง ดวงแด.............................ของแต่ ละคน ปนเป

๏    ความพึง พอใจ.......................(ของ)ลูกค้า เป็นใหญ่ ที่สุด

(คือความ)ถูกต้อง ผ่องผุด............เพื่อ(ธุรกิจ)รุด พัฒนา อย่าเฉ

ลูกค้า=พระเจ้า..........................ปลุกเร้า ใคร่ครวญ มิรวนเร

ทำความ ทุ่มเท..........................จงเสสรวล รัญจวนใจ

๏    ทำตาม ใจตน.........................จะไม่ ได้ยล ผลสำเร็จ

กล่าวถ้อย คำเท็จ........................สิเล็ด ลอดตา ก็หาไม่

โกหก หลอกลวง.........................เพราะอยาก ตักตวง เกินไป

ปลิ้นปล้อน สาไถย.......................คือ(ความ)ไร้ สติ ปัญญา

๏    เอาใจ ของเขา.........................มาใส่ ใจเรา ดูหน่อย

(คน)ฉลาด-เขลา เฝ้าคอย..............คนเอา ใจคอย ละห้อยหา

คนที่ จริงใจ.................................มี(ความ)หวัง ดีให้ ไม่ระอา

(คือ)คนที่ ลูกค้า...........................รักและ ปรารถนา สมาคม

 ๏   ลูกค้า ติดใจ.............................เงินทอง ต้องไหล มาเทมา

สุขสันติ์ หรรษา.............................ชีวา บรรลุ เป้าหมายสม

มีคน รักใคร่..................................มีใคร ให้ความ นิยม

สดชื่น รื่นรมย์................................อุดม สมบูรณ์ สุนทรีย์ฯ

๑๖ มกราคม ๒๕๖๐

กระบวนการอยุติธรรม : กลอนเจ็ด

กระบวนการอยุติธรรม : กลอนเจ็ด

๏    คงขาด แค่มี หิมะตก.........................อัศจรรย์ ผันผก เหลือไฉน

อากาศ บัดนี้ ที่เมืองไทย........................ร้อน-ฝน-หนาวได้ ทุกฤดู

๏    เหมือนกระ บวนการ อยุติธรรม.............ระอา ระกำ นำมาสู่

หลักการ นั้นหรือ คือ"หลักกู"...................คนรู้ ดูหมิ่น ดั่งชินชา

๏    ตำรวจ เรียกขาน ปาน"ตะกวด"............ยิ่งยวด อธรรม์ สร้างปัญหา

อัยการ-ศาลเอื้อ เหลือระอา.....................ต่างโดน กล่าวหา "อยุติธรรม"

๏    บาทบท กฎหมาย ใช้บังคับ.................สับปลับ สับสน ล้นระส่ำ

ทนาย ท้ายสุด ทุจริตกรรม......................ต่างคำ นึงว่า ต้องหาเงิน

๏    ความยุ ติธรรม แค่คำเสนาะ.................สืบเสาะ หาได้ ให้ผิวเผิน

ความอ ยุติธรรม ถูกดำเนิน......................ประเชิญ ปกติ ทุกวี่วัน

๏    เขาล้อ(เลียน) ก็หา ว่าดูหมิ่น...............ยินดี หากได้ ใครเสริญสรร

เมินดู เงื่อนไข เหตุใดกัน?......................คนไทย ใครหยัน ขันประณาม

๏    ยกข้อ กฎหมาย มาใช้ขู่......................ยิ่งดู เป็นเสนียด น่าเหยียดหยาม

กรรมชั่ว ตัวสร้าง ต่างๆทราม...................ติดตาม หลามหลาก ยากลบเลือน

๏    เลิกที พิรุธ และทุจริต.........................วิจิตร กิจกรรม ดีงาม(ขับ)เคลื่อน

เลิกรับ สินบน ล้นเงินเดือน......................ศีลธรรม ย่ำเยือน อย่าเลือนราง

๏    มนา สถิต ซึ่งยุติธรรม.........................ก่อกรรม ทำดี ปรียาสร้าง

ย่อมเป็น ที่รัก มิจากจาง..........................อยู่กลาง ใจชน จนนิรันดร์ฯ

๑๕ มกราคม ๒๕๖๐

ทำดีให้เป็นนิสัย : กลอนจรรโลงใจ

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

ทำดีให้เป็นนิสัย : กลอนจรรโลงใจ

๏    ยามใด ที่เห็น ดอกหญ้า...................ควรรู้ เถิดว่า คือหน้าหนาว

ดอกหญ้า ทะยาน ก้านยาว....................ทอดยัง ห้วงหาว ดาวดล

๏    งอกเงื้อ เพื่อพ้น พสุธา.....................สุริยา แสวง แสงหน

แม้ยาก ยังพากเพียร เวียนวน.................เพื่อผล สำเร็จ เจตนา

๏    (เกิด)เป็นคน ล้นล้ำ ความคิด.............ชีวิต พิทย์นาท ศาสนา(พิทย์=ความรู้,นาท=บันลือ)

มากมี สติ และปัญญา...........................สำคัญ คุณค่า สาระมี

๏    ทม อย่าได้ ใฝ่ต่ำ.............................ระยำ กำหนัด บัดสี(ทม อ่าน ทะมะ=การข่มใจ,การฝึกตน)

สูงส่ง สำแดง แสวงดี............................สัมมา หน้าที่ มีงาม

๏    สุโข มโนธรรม สำนึก........................ระลึก (ระเบียบ)วินัย ไม่มองข้าม

พิสุทธิ์ อุตส่าห์ พยายาม........................ด้วยความ สุขุม ภูมิใจ

๏    อย่าใส่ใจ ในชาติ กำเนิด...................สิพา ประเสริฐ ก็หาไม่

พฤติกรรม สัมมา ประไพ........................(จึงเป็น)ยอดอา ชาไนย ไกรเกรียง

๏    ทำดี มิต้อง ทำเด่น...........................หลีกเว้น มั่วสุม ทุ่มเถียง

เพราะกฎ แห่งกรรม ไร้ลำเอียง................ย่อมได้ ดีเยี่ยง เที่ยงธรรม

๏    ทำดี ให้เป็น นิสัย.............................ทำให้ สุขสันติ์ เช้ายันค่ำ

แม้อา ยุขัย ไม่นิรันดร์............................แต่ความ ดีนั้น นิรันดรฯ

๑๔ มกราคม ๒๕๖๐