ชีวิต-ความฝัน : กลอนหก

ชีวิต-ความฝัน : กลอนหก

๏    ครันนิทรา คราชื่นชม........................เพลินภิรมย์ เพลงลมหนาว

พัดใบไม้ กรายเกรียวกราว....................แข่งกับดาว คราวราตรี

๏    สงบจินดา มาสุบิน...........................ชุบชีวิน ต่างถิ่นที่

หลากเหตุการณ์ ลานปรัศนี...................ถึงที่มา ปรากฏการณ์

๏    หลับแต่กาย ใจยังตื่น........................คักคักครื้น ฟื้นฟุ้งซ่าน

ละครระบิล แห่งวิญญาณ......................ช่างพิสดาร เหลือกระไร

๏    แต่ความฝัน ก็คือฝัน..........................จะแปรผัน เป็นจริงไม่

หากประสงค์ ให้สมใจ...........................ต้องตื่นไป ทำให้เป็น(จริง)

๏    ทุ่มสติ ทวีปัญญา..............................สู้จนกว่า จะได้เห็น

อดทนใฝ่ อย่างใจเย็น............................อย่าทำเล่น เช่นทารก

๏    แม้ทำได้ หมายพัฒนา........................แม้คลาดคลา อย่าวิตก

มีมากหลาย อย่าใคร่งก..........................ไร้..อย่าโศก เศร้าอกตรม

๏    ดูดีๆ ชีวีนั้น.......................................มิต่างกัน กับฝันสม

สิ่งดำเนิน เพลินนิยม...............................ต่างล้มหาย ตายจากจร

๏    ถึงตัวเรา ก็เฒ่าแก่...............................ความจริงแท้ แม้สิงขร

ต้องผุพัง อย่างแน่นอน............................บทกลอนนี้ ไม่จีรังฯ

๒๗ มกราคม ๒๕๖๐