ทำดีให้เป็นนิสัย : กลอนจรรโลงใจ

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

ทำดีให้เป็นนิสัย : กลอนจรรโลงใจ

๏    ยามใด ที่เห็น ดอกหญ้า...................ควรรู้ เถิดว่า คือหน้าหนาว

ดอกหญ้า ทะยาน ก้านยาว....................ทอดยัง ห้วงหาว ดาวดล

๏    งอกเงื้อ เพื่อพ้น พสุธา.....................สุริยา แสวง แสงหน

แม้ยาก ยังพากเพียร เวียนวน.................เพื่อผล สำเร็จ เจตนา

๏    (เกิด)เป็นคน ล้นล้ำ ความคิด.............ชีวิต พิทย์นาท ศาสนา(พิทย์=ความรู้,นาท=บันลือ)

มากมี สติ และปัญญา...........................สำคัญ คุณค่า สาระมี

๏    ทม อย่าได้ ใฝ่ต่ำ.............................ระยำ กำหนัด บัดสี(ทม อ่าน ทะมะ=การข่มใจ,การฝึกตน)

สูงส่ง สำแดง แสวงดี............................สัมมา หน้าที่ มีงาม

๏    สุโข มโนธรรม สำนึก........................ระลึก (ระเบียบ)วินัย ไม่มองข้าม

พิสุทธิ์ อุตส่าห์ พยายาม........................ด้วยความ สุขุม ภูมิใจ

๏    อย่าใส่ใจ ในชาติ กำเนิด...................สิพา ประเสริฐ ก็หาไม่

พฤติกรรม สัมมา ประไพ........................(จึงเป็น)ยอดอา ชาไนย ไกรเกรียง

๏    ทำดี มิต้อง ทำเด่น...........................หลีกเว้น มั่วสุม ทุ่มเถียง

เพราะกฎ แห่งกรรม ไร้ลำเอียง................ย่อมได้ ดีเยี่ยง เที่ยงธรรม

๏    ทำดี ให้เป็น นิสัย.............................ทำให้ สุขสันติ์ เช้ายันค่ำ

แม้อา ยุขัย ไม่นิรันดร์............................แต่ความ ดีนั้น นิรันดรฯ

๑๔ มกราคม ๒๕๖๐