กามคุณหลงใหล : กาพย์ฉบัง๑๖

กามคุณหลงใหล : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    รูปเสียงกลิ่นรสสัมผัส....................เลิศล้ำกำหนัด

ต่อสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้

๏    เยินยอบริโภคโลกีย์...................สุขเกษมเปรมปรีดิ์

หล่อเลี้ยงชีวันปานเป้าหมาย

๏    หากแม้นขัดสนทุรนทุราย.................ประหนึ่งถึงตาย

อยากได้มากขึ้น มากขึ้นหวัง

๏    กามคุณหนุนเนื่องเฟื่องพลัง.................ปรากฏบดบัง

การสังเคราะห์สัจอรรถา

๏    ลดทอนพลังสติปัญญา..................ถ่องทัศวัฒนา

พิสุทธิ์อุตสาหะอารมณ์

๏    เสพติดกามคุณดุนโง่งม..................ผู้รื่นชื่นชม

ฤดีนิยมจมจินต์

๏    (ผู้)ต้องการปัญญาถวิล..................สยบหล้าฟ้าดิน

วิถีชีวินทินไสว(ทิน=วัน)

๏    จงรู้จักหักห้ามใจ..................ลดฤทธิ์พิสมัย

หลงใหลในกามคุณผอง

๏    ปัญญาจิสว่างรังรอง..................พิสุทธิ์ดุจทอง(รังรอง=สุกใสงดงาม)

ช่ำชองชีวิตพิสดาร

๏    ผู้ใดหมายปองต้องการ..................จงฉกาจอาจหาญ

ล้างผลาญความหลง(ใหล)กามคุณเทอญฯ

๓๑ กรกฎาคม ๒๕๖๑

"มาขอผัวคะ" : กลอนสะท้อนสังคม

"มาขอผัวคะ" : กลอนสะท้อนสังคม

๏    ทำอะไร ตามใจ คือไทยแท้....................ไม่ได้แย่ ไปทุกอย่าง ชิงชังไฉน

เรื่องบางเรื่อง ก็สมควร ชวน(ทำ)ตามใจ.......บ่เสียหาย ไร้ทราม ต่ำวิธี

๏    ยุคสมัย ชายหญิง เท่าเทียมกัน................แม้เชื่อมั่น หลักการมุ่ง สูงส่งศรี

จงกระทำ ความสมัคร ศักดิ์สิทธิ์มี...............ให้เห็นดี เห็นงาม ล้ำกระมล

๏    หญิงเป็นได้ ไม่ต่าง ช้างเท้าหน้า..............สำคัญถ้า สามารถ เก่งกาจสถล

ชายเป็นช้าง เท้าหลัง ดั่งแยบยล................ยอมรับตน เก่งน้อย ด้อยกว่ากัน

๏    หญิงอยากได้ ชายดี สามีแต่ง..................มัวเกี่ยงงอน ซ่อนแสร้ง (ใจ)แห้งเหี่ยวหรรษ์

เฝ้ารอชาย มาสู่ขอ อาจบ่ทัน......................คู่แข่งขัน นั้นใช่ย่อย คอยติดแจ

๏    ค่าสินสอด ทองหมั้น เป็นอันมาก..............(คือ)ความโลภอยาก หลากล้น ท้นกระแส(ค่านิยม)

(ทำ)เหมือนซื้อขาย สิ่งของ หมองดวงแด.....มากกว่าแค่ หลักประกัน ชีวันมี

๏    อยากจะทำ กำไร ให้สมจิต......................อำมหิต เอาเปรียบ เทียบบัดสี

อวดสินสอด ยอดมารยา ประเพณี............... เท่ายินดี ตีราคา ซื้อหาคน

๏    ทำอะไร ให้เหมาะสม ปรารมภ์เลศ.............อย่าปฏิเสธ เจตนา ละเหตุผล

คิดสุขุม รอบคอบ ชอบด้วยกล....................อย่ามักง่าย หมายฉล จะจนจินต์

๏    หญิง(เป็นฝ่าย)สู่ขอ หรือรอชาย มิใช่แก่น....ชึวิตคู่ อย่าดูแคลน แค่ทรัพย์สิน(สินสอด)

ความซื่อสัตย์ สุจริต(ต่อกัน) ไม่ผิดดิน.............เลี้ยงชีวิน ต้นไม้(แห่งความ)รัก ฟูมฟักเอยฯ

๓๐ กรกฎาคม ๒๕๖๑

สังคมผี : กลอนหก

สังคมผี : กลอนหก

๏    ครูเป็นหนี้ มิยอมจ่าย......................นักเรียนหาย หน้าหลบหนี้

พฤติกรรม ทำอัปรีย์..........................เป็นสิ่งที่ นิยมยอม

๏    เด็กนักเรียน เพียรริรัก......................ผู้ใหญ่ทัก(มีแฟนหรือยัง?) ราวพรักพร้อม

(มี)เพศสัมพันธ์ เมามันมอม................สอบตก-ซ่อม เรื่องธรรมดา

๏    ไร้สำนึก ในหน้าที่...........................ไม่รักดี หมั่นศึกษา

เรียนจบได้ ปริญญา..........................แต่วิชา หาไม่มี

๏    เปลี่ยนแฟนกัน ปานรองเท้า..............สัมพันธ์เร้า-ลาญ-บัดสี

ไม่รู้(สึก)ชั่ว ผัวเมียพี.........................ทั้งๆที่ มิแต่งงาน

๏    วิวาทหมั่น พาลอวดเบ่ง....................ทำนักเลง เก่งกาจขาน

แทง-ยิง-ฆ่า-อนาจารฯลฯ....................เป็นอันธพาล ภาคภูมิใจ

๏    คนหมู่มาก มักทุจริต.........................โกงเป็นกิจ คดคิดใคร่

เป็นวัฒนธรรม ประจำไป......................เงินใต้โต๊ะ ติดสินบนฯลฯ

๏    การพนัน ยาเสพย์ติด........................ธุรกิจ ผิดฉ้อฉลฯลฯ

ทั้งคนเฒ่า ถึงเยาวชน..........................ร่วมประจญ ล้นมากมี

๏    บรรยายได้ ไม่มีหมด.........................ชั่วบังบด สังคมผี

อนาคต (จะ)ยิ่งคดทวี...........................สร้างโศกี บีฑาเอยฯ

๒๙ กรกฎาคม ๒๕๖๑

แค่คำร่ำลือ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘(กลอนเข้าพรรษา)

แค่คำร่ำลือ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘(กลอนเข้าพรรษา)

๏    ................................................ฝนพรำ ค่ำ-เช้า

หนักสลับ กับเบา............................รับเข้า พรรษา

ไร้ สุ รีย์รังค์..................................เมฆพรั่ง นภา

มวลหมู่ ปักษา...............................รอท่า หากิน

๏    ................................................พระเดิน บิณฑบาต

ถ้าไม่ ผ่านตลาด.............................ปราศ อา หารสิ้น

เพราะบ้าน เรือนไร้..........................ใครอุตสาห์ อาจิณ

ใส่บาตร ศรัทธ์จินต์.........................ศีล-ทาน-จรรยา

๏    ................................................บวชตาม ประเพณี

พระ(มากมาย)ไม่ ใยดี......................ธรรมวินัย (พุทธ)ศาสนา

ทำตัว ปกติ....................................(ลุ่มหลง)โลกีย์ อวิชา

กิเลส ตัณหาฯลฯ.............................มารยา ค่านิยม

๏    .................................................ชาวบ้าน ชาวช่อง

อบายมุข ขลุกข้อง...........................สอดส่อง มองสม

อะไร ให้หวย..................................ด้วยสติ โง่งม

ไสยศาสตร์ อาคม............................นิยม งมงาย

๏    .................................................เกจิ อาจารย์

เป็นที่ ต้องการ................................สาธารณ์ ขวนขวาย

หาผู้ วิเศษ.....................................ขจัดเหตุ เภทคลาย

ป้องกัน ป่วย-ตาย............................ล้างสลาย เวรกรรม

๏    .................................................พุทธ(ะ) ศาสนา

(ที่)แท้ไม่ บูชา................................ศรัทธา อุปถัมภ์

เพียงแค่ รูปแบบ..............................แทบไร้ แก่นกรรม

พุทธ(ะ) วินัย-ธรรม...........................แค่คำ ร่ำลือฯ

๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๑

การออกบวช : กลอนเข้าพรรษา

การออกบวช : กลอนเข้าพรรษา

๏    การออกบวช ถือเป็นการ "ออกจากเรือน".........ไม่เกี่ยวข้อง ด้วยเรือน เคลื่อนจุดหมาย

พ้นจากสิ่ง แวดล้อม ที่วุ่นวาย...........................ดับระหาย ในตัณหา กามารมณ์

๏    พระต้องอยู่ ณ สถาน ที่สงบ...........................เพื่อคิดขบ วิปัสสนา สัจจาสม

หมั่นกระทำ สมาธิ เธียรวิกรม............................เพื่อมุ่งสู่ อุดม ปฏิปทา

๏    พระต้องมี ศีลวัตร สมถะ................................เพียรลดละ กิเลส และตัณหา(สมถะ=ความสงบจิต)

พยายาม พิชิต อวิชชา.....................................ตรอง-รักษา พุทธธรรม ประจำจินต์

๏    วัด(ต้อง)ไม่ทำ กรรมกิจ ผิดหลักพุทธ...............พระต้องหยุด อุตส่าห์ ภาระสิ้น

วัดส่งเสริม เลิกละ สิ่งราคิน...............................พระถวิล อภิญญา วรากร

๏    วัดไม่ใช่ ที่ให้มา สนุกสล้าง.............................(กับ)สิ่งปลูกสร้าง อลังการ ลานสลอน

เป็นสถาน ที่ท่องเที่ยว เยี่ยว-กิน-นอน.................เอื้ออาทร โลกย์วิถี บริการ

๏    พระไม่ใช่ ไสยศาสตร์ ปราชญา........................ทำการค้า พาณิชย์ พิศแก่นสาร

มุ่งลาภ-ยศ-สักการะ และบริวาร..........................วางตนปาน ผู้วิเศษ เวทอาคม

๏    วัดต้องเป็น สถานที่ ที่สงบ..............................วางระบบ กิจกรรม์ อันเหมาะสม

หากถือตาม โลกีย์ ค่านิยม................................จักโสมม บ่มเพาะ สิ่งก่อภัย

๏    พระคือผู้ อยู่อย่าง สมถะ.................................วิริยะ ละกิเลส ตัณหาไส

จึงเป็นเนื้อ นาบุญ สุนทรชัย...............................แก่ผู้ให้ ไทยทาน การบูชาฯ

๒๗ กรกฎาคม ๒๕๖๑

ไม่มีใครแพ้ใครชนะ : กลอนคติชีวิต

ไม่มีใครแพ้ใครชนะ : กลอนคติชีวิต

๏    อีกเช้าที่ มิแสดง แสงสว่าง.....................เมฆาต่าง พรางฟ้า รอท่าฝน

นกเขาขัน คู่เคียง เพียงพิมล......................ในวันชืด มืดพล ดลนภา

๏    (แม้)ไม่มีแสง สุรีย์ ไม่มีหยุด...................จิตใจดุจ เครื่องจักร ฝักใฝ่หา

สารพัด ปัจจัย ให้ชีวา...............................อยู่รอดและ เริงร่า สถาพร

๏    วิธีที่ เลือกใช้ เป้าหมายสู่.......................ความรอบรู้ ปูทาง วางผลย้อน

ความรักดี มีศีล ดั่งทินกร...........................ส่องสะท้อน แสงสว่าง กระจ่างใจ

๏    ปวงปัญหา อุปสรรค เป็นปกติ..................ของวิถี ชีวิต คอยคิดไข

แม้สำเร็จ เสร็จสม รมย์หทัย.......................แต่ถ้าไม่(สำเร็จ) ให้สงบ ขบครรลอง

๏    ไม่มีผู้ พ่ายแพ้ และชำนะ........................บนวิถี ชีวะ มรรคาผอง

ต่างก่อกรรม ทำกิจ ที่คิดปอง......................ผิด-สมหวัง ต่างต้อง ครองความตาย

๏    แต่คุณภาพ งาม-ดี ของชีวิต....................คือนิมิต พิสดาร อันหลากหลาย

ชีวิตของ แต่ละคน ประจญกระจาย...............(ยิ่ง)กว่าหยาดฝน ปรนปราย ในปัถวี

๏    บรรจงสร้าง ทางสู่ ความอุกฤษฏ์...............ทำชีวิต วิจิตรให้ สุกใสศรี

ประสบความ สุขสม ภิรมย์ฤดี......................งามสะอาด ทัศนีย์ มีค่าคุณ

๏    แค่(ความ)อยากมี อยากเป็น เฟ้นฝันใฝ่......มิเคยให้ ใครพบ ประสบสุนทร์

ควรอุตส่าห์ พากเพียร เธียรเจือจุน................ดีกว่าบุญ วาสนา ชะตารอฯ

๒๖ กรกฎาคม ๒๕๖๑

วัฏจักรชีวิต : กลอนคติชีวิต

วัฏจักรชีวิต : กลอนคติชีวิต

๏    ลมแรง แต่งเติม เหิมพัดให้.....................วันใหม่ ไหวหวั่น ปัญหาฝน

พายุ เพิ่งสงบ ประสบดล...........................กระแสชล ท้นท่วม ธรณี

๏    ไม่เลือก ที่รัก มักที่ชัง............................ธารา ประดัง ทั้งพื้นที่

คนขาด ที่พึ่ง ขึ้งโศกี...............................ตลอดจน คน(มั่ง)มี มิปรารมภ์

๏    พืชพันธุ์ เพาะปลูก ถูกทำลาย..................ทรัพย์สิน เสียหาย มากมายสม

ภูเขา หินผา พังถล่ม................................บรรลุ อุดม การเปลี่ยนแปลง

๏    ชีวิต เป็นแค่ เพียงเศษเสี้ยว.....................ของเสี้ยว เศษโลก เติมตกแต่ง

วัฏจักร ธรรมชาติ ที่ผาดแพลง....................ด้วยแรง ปฐมบท กฎแห่งกรรม

๏    เกิดมา ต้องกลาย ตายแตกดับ..................ทยอย ย่อยยับ ลับล่วงล้ำ

เสมือน บทโศลก แห่งโลกธรรม..................ครอบงำ ทุกสิ่ง จริง-จีรัง

๏    ที่(คน)หมั่น ฝันใฝ่ ไม่ยอมหยุด.................ที่รุด ไล่ตาม ความมุ่งหวัง

ยึดมั่น ถือมั่น มิ(บันยะ)บันยัง......................ฝังจิต ฝังใจ ในอัตตา

๏    ดิ้นรน ลำเค็ญ เกินเป็นอยู่........................(แม้)กระทั่ง ความรู้ เกินสู่หา

ค้นจุด กำเนิด ของดาราฯลฯ.......................โดยมิ พิจารณา เพื่ออะไร?

๏    แค่ตอบ สนอง ความต้องการ....................ทะเยอ ทะยาน มานขวนไขว่

เพื่อสร้าง ความสุข สนุกใจ..........................ก่อนไป จากโลก วิโยคเอยฯ

๒๕ กรกฎาคม ๒๕๖๑

คุ้มครองจิตใจ : โคลงสี่สุภาพ

คุ้มครองจิตใจ : โคลงสี่สุภาพ

๑. ล่วงสู่สนธยาแล้ว...............................พงพี

ตะวันยอแสงสี..................................ส่งท้าย

วิหคเล่นมโหรี..................................โสตถิ์สดับ(โสตถิ=ความเจริญรุ่งเรือง)

วิภาลับลาละม้าย...............................สุดสิ้นกิจภารฯ(วิภา=แสงสว่าง,ความแจ่มแจ้ง)

๒. เลิกงานกลับบ้านช่อง.........................เรือนชน

สรุปบทเรียนผจญ..............................วันนี้

หยุดการกระเสือกกระสน.....................พักผ่อน

เตรียมหลับนอนหลีกลี้........................ละทิ้งโลกาฯ

๓. บรรดาสิ่งที่ต้อง.................................ประสบ

ไม่ว่าบวกหรือลบ...............................เหล่านั้น

เป็นเพียงผลกระทบ............................กรรมก่อ

รอทยอยบีบคั้น..................................หรือให้ศุภผลฯ

๔. จึงควรกุศลสร้าง................................กรรมดี

เฉลียวฉลาดวิธี..................................ถูกต้อง

เป็นปฐมบทชีวี...................................สันติสุข

ที่ทุกคนอาจข้อง................................ทำได้สำเร็จเองฯ

๕. อย่ากริ่งเกรงนางไม้............................ผีสาง

พวกเชื่อถือโชคลาง............................โง่-บ้า

ไสยศาสตร์นิยมขวาง...........................สุคติ

ทำปฏิภาณอ่อนล้า...............................ไร้ซึ่งเหตุผลฯ

๖. ครองกระมลสะอาดแพร้ว......................พิราม(พิราม=งาม)

สละเสียมลทินทราม.............................หมองเศร้า

ถึงสังคมสิหลากความ...........................วายวุ่น

ใจมิกรุ่นกลายเร้า.................................รุ่มร้อนตามกระแสฯ

๗. ดูแลตรวจสอบให้................................จินดา

ถูกครรลองมรรคา.................................ศีลคล้อง

รักษาปฏิปทา......................................คงมั่น(ปฏิปทา=ทางดำเนิน,ความประพฤติ)

พิศุทธ์จรรยาพ้อง.................................ตลอดทั้งวันคืนฯ(พิศุทธ์=ไม่มีตำหนิ)

๒๔ กรกฎาคม ๒๕๖๑

อย่าน้อยใจในชีวิต : กลอนหก

อย่าน้อยใจในชีวิต : กลอนหก

๏    อย่าน้อยใจ ในชีวิต...........................ขอให้พิศ คิดเหตุ-ผล

ความเป็นมา ชะตาคน..........................ตั้งอยู่บน กลไกกรรม

๏    ผู้ทำดี ย่อมดีได้...............................ทำชั่วไว้ ได้ทรามต่ำ

มิผิดเพี้ยน เปลี่ยนเงื่อนงำ.....................คือหลักธรรม ค้ำสัจจา

๏    ที่เรามี ที่เราเป็น...............................ที่ลำเค็ญ เป็นปัญหา

เพราะกรรมเก่า เราทำมา.......................มิใช่ฟ้า ดินบันดาล

๏    ยอมรับมัน อย่าพรั่นจิต.......................สุจริต มุ่งพิษฐาน

ทำความดี ตั้งปณิธาน...........................สมาทาน การศีลธรรม

๏    (จะ)ช่วยผ่อนหนัก ผลักเป็นเบา............เรื่องโศกเศร้า ร้าวล่วงล้ำ

(ใจ)สงบระงับ รับผลกรรม......................สิพานำ ลดระทม

๏    ความดีใด ในชาตินี้............................แม้น(ยัง)ไม่มี ดีได้สม

รอชาติหน้า จะได้ชม............................อภิรมย์ พรมอุรา

๏    เราได้ดี สักแค่ไหน?...........................คนใส่ใจ ใคร่ครวญหา

ไม่สำคัญ เท่ามรรคา.............................ว่าเรามี (ความ)ดีอะไร?(มรรคา อ่าน มัน-คา=ทาง,เหตุ)

๏    ปรับปรุงตน กุศลตรึก..........................สร้างสำนึก ความดีใคร่

อนาคต หมดทุกข์ภัย............................ได้ดีแน่ มิแปรปรวนฯ

๒๓ กรกฎาคม ๒๕๖๑

นอนหลับให้เพียงพอ : กลอนคติชีวิต

นอนหลับให้เพียงพอ : กลอนคติชีวิต

๏    สุขภาพกาย สำคัญ อันดับต้น......................ชีวิตคน ต้องการ กาย(ที่)เข้มแข็ง

พยาธิ มิข้องเกี่ยว มีเรี่ยวแรง.........................สุขแสวง แข่งขัน-ปันทรัพยาฯลฯ

๏    ผู้ป่วยโรค ประจำ ตามเบียนเบียด.................มักรังเกียจ ชีวิต นึกอิดหนา

ร่างกายอัน อ่อนแอ แลไร้ค่า.........................ปรารถนา อาสัญ อยากบรรลัย

๏    สุขภาพกาย ไข้ป่วย ด้วยโรคะ.....................สุขภาพจิต คิดว่า จะ(ดีสัก)แค่ไหน?

ความโศกศัลย์ บั่นทอน กำลังใจ....................จึงควรให้ ติดตาม ความสำคัญ(สุขภาพ)

๏    คนหลั่งไหล ใคร่ถลา หาความสุข.................เล่นสนุก เริงร่า หฤหรรษ์

ท่องเที่ยวทั้ง กลางคืน รื่นกลางวัน.................(แต่ให้)เวลาสั้น พักผ่อน นอนหลับลง

๏    นอนไม่พอ ก่อโรคา คณานับ.......................การนอนหลับ=พื้นฐาน ชีวันประสงค์

สำคัญเท่า อาหาร บันดาลคง........................อายุยง ยืนยาว เบาโรคภัย

๏    สติปัญญา อดิศร เพราะนอนหลับ(เพียงพอ)....อารมณ์สรรพ ร่าเริง และแจ่มใส

การบริหาร ความคิด-ตัดสินใจ.........................เป็นไปอย่าง ราบรื่น ชื่นผลมี

๏    ได้นอนอิ่ม ปริ่มเปรม เกษมสุข......................บรรเทาทุกข์ กาย-ใจ ง่ายวิถี

สุขภาพกาย สุขภาพใจ สบายดี.......................ไม่พึ่งหมอ ขอผี ช่วยชี้นำ

๏    ไม่เลือกฤกษ์ เบิกยาม งามพิเศษ...................ก็ไร้เภท เลศภัย มากรายกล้ำ

คนมากมาย ตายก่อนวัย หลาย(คน)ระกำ...........เพราะอดนอน เป็นประจำ ทำร้ายตัว(เอง)ฯ

๒๒ กรกฎาคม ๒๕๖๑

*โรคร้ายที่มากับการนอนไม่พอ

From <http://www.rajavithi.go.th/rj/?p=5108> 

เยี่ยงหญ้า : กาพย์ยานี๑๑

เยี่ยงหญ้า : กาพย์ยานี๑๑

๏    ต้นหญ้า ตามนาข้าว.......................ชูช่อยาว ราวสุขสม

ข้าวดื่น หญ้ากลืนกลม.......................อุดมเห็น เด่นมากมี

๏    แต่หญ้า ยังเป็นหญ้า......................ไร้คุณค่า ประเสริฐศรี

ปราศประโยชน์ โทษทวี....................กับวิถี กสิกรรม

๏    คนเรา มีเค้าคล้าย..........................หญ้ามากมาย ในความต่ำ

แต่ว่า เพียรกระทำ............................แสร้งล้ำเลิศ ประเสริฐเป็น

๏    คนดู เขารู้ดี..................................ไม่ยากที่ สิแลเห็น

กลแกล้ง เสแสร้งเช่น........................เล่นละคร สะท้อนทรวง

๏    สถานะ เทียบหญ้ายัง......................ดันทุรัง สร้างภาพสรวง

กลิ้งกลอก เล่ห์หลอกลวง..................ทำท่วงท่า สูงค่าคุณ

๏    มิเพียง ฐานะต่ำ.............................การกระทำ ยังทรามสถุล

เชิดชู (กู)ผู้มีบุญ..............................เกื้อหนุนหนัก เกียรติศักดา

๏    ดวงฤดี มีปมด้อย...........................ตนต่ำต้อย (จึง)คอยเพิ่มค่า

(ยกตน)เหนือเขา เมามนา..................สติปัญญา หาไม่มี

๏    คิดเขลา (คอย)เอาใจใส่.................ความยิ่งใหญ่ ใคร่ศักดิ์ศรี

จริงจัง ทั้งๆที่..................................ก็(กิน-ขี้)ปกติ (เหมือน)คนทั่วไปฯ

๒๑ กรกฎาคม ๒๕๖๑

ชีวิตเปียกฝน : โคลงสี่สุภาพ

ชีวิตเปียกฝน : โคลงสี่สุภาพ

๑.นกอีแพรดครวญร้อง.........................เพลงคลอ

สายฝนรินหลั่งรอ............................รุ่งเช้า

อิทธิพลจากร่องมร-.........................(ระ)สุมผ่าน

บรรยากาศซึมเศร้า..........................มืดฟ้ามัวดินฯ

๒.ฝนรินชุ่มชื้นเพียง.............................ภายนอก(ห้อง)

ภายในอุ่นสบายออก........................กระจกกั้น

มองดูสายฝนฟอก...........................อากาศ

คงสะอาดสดชื่นครั้น........................สูดเข้าหายใจฯ

๓.ไม่(มีเหตุ)จำเป็นใยต้อง.....................(ออกไป)เปียกฝน?

อยู่กับเรือนหลบตน..........................สุขสล้าง

นอกเสียจากมีเหตุผล.......................ประจักษ์

จึงสมัครใจเยื้องย่าง.........................ฝ่าน้ำฝนทีฯ

๔.ชีวีคนก็คล้าย...................................คลึงกัน

มีหลากหลายกิจกรรม์.......................เลือกได้

คำนึงความเกี่ยวพัน..........................ตรองตรึก

ศึกษาผลลัพธ์ให้.............................ถ่องแท้สัจธรรมฯ

๕.คำนึงความรอบรู้...............................ของตน

ในกิจอันแส่สน-...............................ใจสร้าง

(มี)ทักษะ(ความ)สามารถดล..............สำเร็จ

มีแค่เจตนา(อยากทำ);จ้าง................ก็ไร้ผลดีฯ

๖.เรื่องผิดศีลธรรมให้...........................ห่างเหิน

(เพราะ)เป็นอุปสรรค(ต่อ)ความเจริญ....รุดหน้า

ลาภยศศักดิ์สรรเสริญ........................สูญเสื่อม

สังคมเอือมระอาถ้า...........................หากไร้ศีลธรรมฯ

๗.สำคัญกฎแห่งห้วง............................กรรมเวร

อย่าก่อกรรมทำเข็ญ..........................ทุกข์ย้อน

กุศลวิถีเป็น.....................................สิริสวัสดิ์

ช่วยขจัดความเดือดร้อน.....................อย่างได้ผลดีฯ

๘.เปรียบโลกียวิสัยได้...........................ดังฝน

เปียกปอนหมู่นรชน...........................ทั่วหล้า

มีใครสักกี่คน...................................ตระหนัก?

หลักโลกุตรธรรมกล้า.........................หลบลี้พิรุณรอยฯ

๒๐ กรกฎาคม ๒๕๖๑

โลกต้องการวีรบุรุษ : กาพย์ฉบัง๑๖

โลกต้องการวีรบุรุษ : กาพย์ฉบัง๑๖

๏    ทุกคนต้องการ"วีรบุรุษ"......................ผู้เปรียบประดุจ

ไฟจุดประกายความกล้าหาญ

๏    เรืองรองส่องจิตวิญญาณ....................สุขะตระการ

สำราญชีวะประจญ

๏    สังคมต้องการ"วีรชน"....................ผู้เสียสละตน

เปี่ยมล้นมโนธรรมความดี

๏    ซื่อสัตย์ทัศนะวิถี...................มั่นคงชีวี

ไม่มีผลประโยชน์แอบแฝง

๏    เป็นศูนย์กลางพลังแรง...................ปลุกประชาเข้มแข็ง

แกร่งกล้าต่อสู้อุปสรรคผอง

๏    แม้ไม่ร่ำรวยเงินทอง.....................ยศศักดิ์หลากรอง

แค่ต้องมีใจใสพิสุทธิ์

๏    โลกต้องการ"วีรบุรุษ"......................มาเป็นหลักหมุด

ให้มวลมนุษย์ยุดยึดถือ

๏    คุณงามความดีที่สัตย์ซื่อ....................จริยธรรมร่ำลือ

ระบือเกียรติก้องเกริกไกร

๏    มิจำกัดเพศหรือวัย....................สำคัญที่ใจ

สุกใสไร้ฉล-มลทิน

๏    ทำประโยชน์เพื่อผืนปัถพิน....................แม้ไม่มีชีวิน

(แต่จะ)ไม่สิ้นเสียงซ้องศรัทธาฯ

๑๙ กรกฎาคม ๒๕๖๑

หน้าไม่อาย : กลอนคติเตือนใจ

                 

หน้าไม่อาย : กลอนคติเตือนใจ

๏    คนเป็นหนี้ มิยอมจ่าย.....................หน้าไม่อาย ใครสั่งสอน?

สัญญาทำ ตามขั้นตอน......................บ่ยอมผ่อน คลอนแคลนใจ

๏    คนขี้โกง มิทรงเกียรติ.....................เป็นเสนียด-เดียด-สาไถย

จรรยาบั่น จึงจัญไร...........................สำนึกไร้ มโนธรรม

๏    มิสมควร เป็นแม่พิมพ์......................เพราะใจปริ่ม เปี่ยมทรามต่ำ

มิสมควร เป็นผู้นำ.............................ถ่ายทอดคำ สอนเยาวชน

๏    ผู้กระทำ กรรมลามก........................ใจสกปรก จิตโชกฉล

ผู้เคลื่อนขับ ความสัปดน.....................เป็นบุคคล ไร้ยางอาย

๏    ถูกด่าทอ ถึงพ่อแม่..........................คงสอนแส่ แค่(เรื่อง)เสียหาย

พวกผู้หญิง ในร่างชาย.......................(มากมีที่)มักกระหาย หมายกาเม

๏    ทำอะไร ไม่ยั้งคิด............................กามวิปริต ผิดหักเห

ชอบพันพัว มั่วเสเพล.........................ร้อยเหลี่ยมเล่ห์ เพทุบาย

๏    พวกหมาหมู่ เที่ยวสู่หา.....................ก่ออาชญา ลอบทำร้าย

ด้วยเหตุผล โง่งมงาย.........................หน้าไม่อาย ไร้ความดี

๏    อ้างว่ารัก สถาบัน(การศึกษา).............ตระเวนก่อกรรม์ อันบัดสี

ปล้น-ชิง-ฆ่าฯลฯ ไร้ปราณี...................(นี่หรือ)คือศักดิ์ศรี สถาบัน?(การศึกษา)

๏    คนบกพร่อง ทางความคิด..................ย่อมประดิษฐ์ กิจแผกผัน

หน้าไม่อาย ไร้ศีลธรรม์......................มีชีวัน ปัญหาเป็นฯ

๑๘ กรกฎาคม ๒๕๖๑

เตรียมให้พร้อม : กลอนคติเตือนใจ

เตรียมให้พร้อม : กลอนคติเตือนใจ

๏    เตรียมใจ ให้พร้อม.....................ปัจจัย แวดล้อม พร้อมแปรผัน

ชะตา ชีวัน...................................สัจธรรม์ นั้นไซร้ ไร้แน่นอน

๏    เคยอยู่ สุขสงบ...........................อาจพบ เรื่องสลับ ซับซ้อน

เสียดทาน สั่นคลอน.......................เดือดร้อน ยากเย็น เข็ญใจ

๏    เตรียมกาย ให้พร้อม..................โรคสุม รุมล้อม หลั่งไหล

อุบัติเหตุ เภทภัย...........................เกิดไว ไร้ร่ำ คำเตือน

๏    กายแกร่ง แข็งขัน........................สุขสันติ์ จึงไม่ ไคลเคลื่อน

หากแม้ แชเชือน............................ชีวะ จะสะเทือน เลือนราง

๏    เตรียมทรัพย์ ให้พร้อม.................เก็บออม น้อมฐา นะสร้าง

มั่นคง ส่งสะอาง.............................อยู่อย่าง กังวล พ้นไป

๏    (เกิด)เหตุเหนือ คาดคิด.................กระทบ ชีวิต วิกฤติไส

มิอาจ ทำให้..................................อ่อนไหว ประหวั่น สั่นคลอน

๏    เตรียมความ รอบรู้(ปัญญา).........จะอยู่ อย่างสุข สโมสร

โลกธาตุ ศาสตร์ซอน.......................ตัดรอน ความโง่ งมงาย

๏    เมื่อประจัญ ปัญหา........................ปัญญา จะลด (ปัญหา)หดหาย

ยาก->กลาย->ง่ายดาย....................เสพสุข สบาย ในโลกเอยฯ

๑๗ กรกฎาคม ๒๕๖๑