ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ : กลอนแปด

ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ : กลอนแปด

 
๏    ตระเตรียมสถานที่ ต้อนรับปีใหม่................แข็งขันกันใหญ่ ไปทั่วแหล่งหล้า

ของขวัญของไขว่ จับจ่ายไปมา.......................เสมือนหนึ่งว่า วิถีชีวัน

๏    รถราหลั่งไหล ไปเต็มถนน..........................นำพาผู้คน สาละวนสู่ฝัน

ขอให้เดินทาง ปลอดภัยใดพัน.........................สนุกสุขสันติ์ กันทุกดวงแด

๏    ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่..........................(ฉัน)จะนอนหลับใหล ไม่ตามกระแส

สุขภาพสำคัญ ต่อชีวันแล................................ถึงจะเพียงแค่ ชั่ววันชั่วคืน

๏    บรรดาหนุ่มสาว ชอบก้าวตามฝรั่ง..................ปาร์ตี้ประดัง คลุ้มคลั่งครึกครื้น

(ส่วน)คนแก่คนเฒ่า เขานั้นยันยืน......................ฉลองคลองชื่น เฉกเอกลักษณ์ไทย

๏    สวดมนต์ข้ามปี (ทำ)พิธีไสยศาสตร์................ต่อชะตาชีวาตม์ ประหลาดเหลือไฉน

สะเดาะเคราะห์กรรม ป้องกันบรรลัย....................ผู้คนสนใจ ไหลหลั่งร่วมงาน

๏    จะเลียนแบบฝรั่ง หรือเอาอย่างไทย................เสียงดังจังไร ช่างไร้แก่นสาร

ดึกๆดื่นๆ ขืนใจชาวบ้าน...................................บาปก่อทรมาน นอนหลับไม่ลง

๏    มัวเมาข้ามปี นี่หรือความสุข?.........................สังขารดาลทุกข์ ขลุกตามหลามหลง

คลายความซ้ำซาก ความอยากยังคง...................จำเพาะเจาะจง ตรงข้ามคืนวัน

๏    อดหลับอดนอน รอนแรงปีใหม่.......................จะช่วยทำให้ ชีพวัยหฤหรรษ์?

หรือมีแต่พา คนอายุสั้น?...................................ลองครวญใคร่กัน ก่อนดันทุรังฯ

๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๘

ความรักและของฝาก : กลอนเปล่า

ความรักและของฝาก : กลอนเปล่า

 
๏    การคิดถึงใครในบางคน

เป็นเพราะกมลสนใจของฝาก(ที่จะได้รับ)

การแสดงออกซึ่งความดีใจอันมายมาก

เนื่องจากอยากเห็นสิ่งของ(ฝาก)ที่ปองหมาย(ไม่ใช่คน)

๏    ของฝากอาจจะทำให้ใครคิดถึง(เรา)

"ชนะใจ"อย่าเพิ่งใคร่คำนึง

"สิ่งของ"ดอกหนาพาซาบซึ้ง

มิใช่พึงพอใจในตัวบุคคล

๏    "ของฝากแทนความหมายของความรัก"

ตรรกะที่จะพบได้ หากใครใคร่สน-

ใจคิด พินิจลึกซึ้งถึงเงื่อนกล

ที่ดูไปก็ไม่ต่าง"ฉล"

ของคนเห็นแก่ได้ ใคร่แต่ตน

ของคนล้นมารยา

๏    ส่วนหนึ่งก็เป็นธรรมเนียมปฏิบัติ

ที่ต้องหัดเรียนรู้สู้เสาะหา

เมื่อต้องไปสร้างสัมพันธ์กับใคร แม้เขาไม่โลภา(โลภ)

เพื่อแทนนิยามความหมายว่า

"คิดถึงทุกเวลาและวินาที"

๏    ของฝากอาจถูกใช้เป็นเครื่องมือสกปรก

เพื่อโกหกว่าตัวข้านี้

ซื่อตรง จงรัก และภักดี

แต่แท้ที่จริงอาจนึกชิงชัง

๏    ความรักจักมิอาจวัดได้ด้วยของฝาก

พฤติกรรมต่างหาก ที่จักไขความกระจ่าง

ความเสมอต้นเสมอปลายไม่จืดจาง

เวลาการณ์จะสรรค์สร้าง

สัจจาให้รู้ว่าใครบ้าง ที่ควรไว้เนื้อเชื่อใจฯ

๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๘

ขอพรปีใหม่ : กลอนปีใหม่

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413789606/

ขอพรปีใหม่ : กลอนปีใหม่

 
๏    เวลาการณ์ ผ่านไกร ไร้สิ้นสุด.............ปราศจากจุด หยุดนิ่ง ประวิงเห็น

ปฏิทิน ก็แค่ แปรประเด็น.........................ปรากฏเป็น แผนผัง วางกิจกรรม

๏    แต่กมล คนไซร้ ใคร่เบือนเบื่อ...............รักสนุก สุขเหลือ เล่นเพรื่อพร่ำ

ชอบเฉลิม ฉลอง สนองนำ........................วัฒนธรรม ประเพณี ปีใหม่งาน

๏    ได้รับพร ปีใหม่ ได้ความสุข..................ลืมเรื่องทุกข์ ลุกผล กังวลผลาญ

ได้จับจ่าย เที่ยวท่อง พ้องเบิกบาน.............สร้างมาตรฐาน ส่งท้าย ณ ปลายปี

๏    ขอพรส่ำ อำนาจ สิ่งศักดิ์สิทธิ์................เทพยดา คณาฤทธิ์ ทั่วทิศศรี

คุณพระพุทธ พระธรรม คุณความดี..............โปรดบันดาล สุขี พลีแผ่ชน

๏    ได้สมหวัง ตั้งใจ ในสุจริต......................ใช้ชีวิต ชิตวาร ชาญกุศล

ได้เข้าใจ คุณค่า ความเป็นคน....................ใช้ชีวา พาตน พ้นต่ำทราม

๏    เห็นช่องทาง สร้างสรรค์ งานอาชีพ..........ไม่ต้องรีบ เร่งล่า เงินตราหลาม

สิ่งพิสุทธิ์ อุตส่าห์ พยายาม........................สำเร็จตาม ความหวัง ที่ตั้งใจ

๏    รู้รักษา สุขภา วะกาย-จิต.......................รู้ลิขิต ชีวิตสู่ วุฒิใส

รู้ผิดชอบ ครอบครัว มิพัวภัย.......................รู้จักให้ เผื่อแผ่ แก่สังคม

๏    สารพัน ปัญหา ให้ปรากฏ.......................ทางแก้ไข ได้หมด สิ้นขื่นขม

ความขัดแย้ง แคลงใจ ในอารมณ์.................ทุกข์ระทม ห่มไห้ ได้บรรเทา

๏    ความเห็นแต่ แก่ตน คนตระหนี่................จงคลายคลี่ มีกมล พ้นมารเขลา

เกิดเมตตา ปราณี ปรีติเนา..........................เพื่อโลกเรา น่าอยู่ อุดมเอยฯ

๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๘

ครองคู่อยู่(ไม่)ยืน : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

ครองคู่อยู่(ไม่)ยืน : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

 
๏    ...............................ล่วงสู่ ฤดูหนาว

ประดา หนุ่มสาว...............ต่างเฝ้า ใฝ่ฝัน

ใคร่มี คู่ครอง...................สนอง นึกนันท์

ชำเลือง เลือกสรร.............(ที่)รูปร่าง หน้าตา(เป็นส่วนใหญ่)

๏    .................................(ถูก)ปลูกฝัง มั่งมี

ประเสริฐ เลิศศรี................ปรีดิ์แปลง แสวงหา

หมั่นเอา ใจตน..................เหตุผล มินำพา

ถวิล ปริญญา....................มากกว่า คุณธรรม

๏    .................................สนอง ตัณหา

มิใช่ จรรยา.......................กามา รมณ์ล้ำ

สัญชาต (ตะ)ญาณ.............บงการ บานกรรม

มิใช่ ศีลธรรม.....................จุนค้ำ จำนน

๏    ..................................(เอา)ตนเป็น ที่ตั้ง

ความคด บดบัง..................ลำพัง หวังผล

ไม่ช้า ไม่นาน.....................มืดมาน ดาลดล

ความเห็น แก่ตน.................โค่นคว่ำ สัมพันธ์

๏    ...................................แม้นมาด ปรารถนา

ครองคู่ ชูตา........................ชูหน้า สุขสันติ์

อบรม ฤดี............................ให้มี ศีลธรรม์

ก่อนมาด มุ่งมั่น....................สรรสู่ คู่ครอง

๏    ....................................เลือกคน ที่(ความ)ดี

หากแม้น ไม่มี......................อย่าพลี พาลข้อง

รอได้ ไม่เร่ง.........................บ่เกรง ครรลอง

ถ้าหาก จักต้อง.....................โดดเดี่ยว เดียวดายฯ

๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๘

ทุกๆปัญหามีทางออก? : กาพย์ฉบัง๑๖

ทุกๆปัญหามีทางออก? : กาพย์ฉบัง๑๖

 
๏    "ทุกๆปัญหามีทางออก"..................ไม่รู้ใครบอก?

เหมือนหลอกหัวใจให้มีหวัง

๏    ปัญหานานาย่อมประดัง................ตราบชีวียัง

หยุดดันทุรังหวัง(ปัญหา)หมดไป

๏    หลายคนหลาย(ความ)คิดจิตใจ................ต้องการแก้ไข

เปลี่ยนแปลงสิ่งไม่พึงประสงค์

๏    "ความอยาก"หากยังดำรง................เกิด"กระสัน"มั่นคง

ย่อมส่งเสริมให้ขยายปัญหา

๏    ขีดจำกัดด้านปัญญา................ธรรมชาติสัจจา

โลกาจักรวาลกันดารเข็ญฯลฯ

๏    ทำให้ไม่อาจจริงเป็น...............ที่เราจะเห็น

ทางเร้นปัญหาเสมอไป

๏    สัจธรรมความสุดวิสัย.............จักต้องทำใจ

ให้บางปัญหาชนะเรา

๏    อุราอย่ามัวหมองเศร้า...............วิโยคโศกเคล้า

เคืองเร่าทุรนทุราย

๏    หนทางยังมีมากมาย...............รอคนขวนขวาย

กรีดกรายให้งามจำเริญ

๏    ตริตรอง...อย่ามองผิวเผิน................กิจกรรมดำเนิน

เพลิดเพลินกุศลดลสุขเอยฯ

๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๘

รถแต่ง : กลอนเจ็ด

รถแต่ง : กลอนเจ็ด

 
๏    จอดรถ ติดเครื่อง(ทิ้งไว้) เรื่องปกติ............ต่างมิ ตระหนก โลกร้อนผล

ตะบัน ขันแข่ง แต่งเครื่องยนต์........................เพื่อตน โดดเด่น เห็นภูมิใจ

๏    สะสม รถรา เสริมบารมี..............................เดี๋ยวนี้ นิยม ชมบิ๊กไบค์

คะนอง สองล้อ มอเตอร์ไซค์..........................ทำให้ หลายคน รนมรณา

๏    กลางค่ำ กลางคืน กลางดื่นดึก....................คักคึก ประลอง ปองบิ่นบ้า

สาธารณะ ถนน ขนพวกมา..............................แข่งรถ ซดสุรา=อาชาไนย?

๏    ท่อ(ไอเสีย)จาก โรงงาน มันไม่แจ่ม..............แหกกฎ(หมาย) รถแซม เสียงแหลมใส

เขม่า โขมง ควันส่งไกล..................................กลิ่นเหม็น เห็นไหม สะใจดี

๏    เครื่องเสียง เพียงฟัง ยังไม่เสนาะ..................ต้องเสาะ สัปดน ล้นบัดสี

เครื่องใหม่ ไฟแรง แปลงดนตรี.........................(สร้าง)มลพิษ เปิดที วินาศกรรณ

๏    ไม่ใช่ ไม่ผ่าน การศึกษา..............................แต่ว่า ชอบใช้(ชีวิต) ตามใจฉัน

ใครเดือด ร้อนดั่ง ช่างหัวมัน.............................ขอเพียง แค่ฉัน เมามันพอ

๏    มีเงิน ไม่ใช่ ให้เป็นประโยชน์........................ก่อโทษ กำแหง แสวงหนอ

โลกสิ้น สงบ เพราะ(คน)ไม่(รู้จัก)พอ..................บ้าบอ วิปริต ผิดวินัย

๏    ลุ่มหลง เทคโน โลยี;แต่..............................ดวงแด ปรารถนา ป่วนสาไถย

เกิดมา มิหนุน คุณอันใด...................................นอกจาก สร้างภัย ให้โลกาฯ

๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๘

ปัญหาหัวใจ : กลอนหก

ปัญหาหัวใจ : กลอนหก

 
๏    มีสิ่งใด ทำให้คน...................ดวงกมล แปรเปลี่ยนผัน ?

จากอดีต จิตปัจจุบัน....................จนจวบวัน อนาคต

๏    คำยืนยัน มั่นสัญญา.................ถูกพัฒนา เป็นโป้ปด

ความจริงใจ กลายทรยศ...............รักเหือดหด หมดอาลัย

๏    เพราะไม่มี ศีลธรรม.................จิตใฝ่ต่ำ (จด)จำสาไถย

คิดเบียดเบียน ใครต่อใคร.............ตามความใคร่ ที่ป่ายปอง

๏    ความเห็นแก่ ก็แต่ตน...............กระสันสน เป็นเจ้าของ

อยากจะได้ หมายจะครอง.............ตอบสนอง สัญชาตญาณ

๏    พบแล้วภักดิ์ รักแล้วเลิก............อย่างบานเบิก สนุกสนาน

มากมารยา สมาทาน.....................เป็นหลักการ อันเลิศเลอ

๏    คนจะเบื่อ จะเลิกร้าง.................ร้อยข้ออ้าง สร้างได้เสมอ

อดีตกาล ฉันรักเธอ.......................ปัจจุบันเผลอ ลืมรักกันฯลฯ

๏    รสรักใหม่ ให้คึกคัก...................มิห้ามหัก อุราหรรษ์

รสรักเก่า หมดเมามัน.....................จึงรอนรัน บั่นเยื่อใย

๏    ฤทธิ์ราคะ ทำตาบอด.................และสืบทอด ความหลงใหล

โลกย์บันดาล ปัญหา(หัว)ใจ............หรือผู้ใด ทำให้เอย?

๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๘

ควรแก่ความเป็นคน : กาพย์ยานี๑๑

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413737073/

ควรแก่ความเป็นคน : กาพย์ยานี๑๑

 
๏    แสงทอง ที่ส่องภพ....................ตกกระทบ กระแสสินธุ์

ริ้วคลื่น ระรื่นทิน-............................(นะ)กรรับ (สะท้อน)กลับประภา(ทินกร=พระอาทิตย์)

๏    สุทโธ อรุโณทัย.........................เริ่มวันใหม่ ไร้ปัญหา

เมฆี แม้มีคลา................................กระจายคล่ำ ครืนอัมพร

๏    เริ่มต้น เป็นคนดี.........................ด้วยการมี ศีลธรรมก่อน

ไม่เบียน เบียด เพียรถอน.................ทำ(ความ)เดือดร้อน แก่ใครเขา

๏    ฤดี ที่มั่นคง...............................เจตจำนง เสริมส่งเนา

รุดหน้า ละหมองเศร้า......................มิมัวเมา เกลากิจกรรม

๏    อวิชชา คอยขจัด........................ปัญญาจรัส ประเสริฐล้ำ

สนับสนุน คุณธรรม..........................แผ่เพริศพร่ำ เกิดอำไพ

๏    กมลวาง บนทาง(แห่งความ)ดี........ดำรงชีวี อยู่ที่ไหน

ปราศเภท ประเวศภัย........................ไม่กรุ่นสร้าง แก่สังคม

๏    ทำนุ กุศลเนื่อง...........................คุณาเรื้อง ประเทืองสม

ความดี ทวีอุดม...............................วิกรมกล้า ชีวาการณ์

๏    ที่สุด มนุษย์ชาติ..........................ไพบูลย์สาธย์ สถิตศานติ์(สาธยะ=ควรทำให้สำเร็จ)

เกิดมา มิสามานย์.............................สำคัญแท้ ควรแด่(ความเป็น)คนฯ

๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๘

ชีวันอันสมหวัง? : กลอนเปล่า

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413533207/

ชีวันอันสมหวัง? : กลอนเปล่า

 
๏    มีเงิน...

เพลิดเพลินกับการกิน..เที่ยว..จับจ่าย..ทำตามที่ใจปรารถนาฯลฯ

เป็นเป้าหมายชีวา ที่พากันนิยม

ของคนทุกสังคมทุกยุคสมัย

๏    ชีวิตคือ...

อุบัติการณ์ถือกำเนิด

เติบโต..แก่ และสิ้นสุดที่การหมดลมหายใจ

ที่ใครต่อใครก็รู้

คู่ประวัติศาสตร์แห่งชาติชน

๏    มุมมองที่จดจ้องมาจากจิตใจ

ออกไปสู่โลกกว้างอันห่างหน

มีศูนย์กลางอยู่ที่"ตน"

อัดล้นด้วยรักและภักดี

๏    ความสุขสมหวัง

คือรางวัลมั่นหมายพิไลศรี

พยายามทำความคว้าไขว่

แลกกับอายุขัยของชีวี

เก่าผ่านไป ใหม่แสวงหา...เฉกหน้าที่

ดูมิต่างจากชีวิตสัตว์ดาษสายพันธุ์

๏    สนใจแค่หาความสุข

เพียรลืมทุกขา...จวบจนชีวาอาสัญ

สิ่งใดสะท้อนคุณค่า?

แสดงซึ่งความน่าอัศจรรย์?

อยู่หรือตาย...เกิดหรือไม่ ก็เท่านั้น

ชีวัน...อันไร้สาระ

๏    มีอะไรให้ทำเพียงเท่านั้นหรือ?

นิยามความหมายชีวิตเบ็ดเสร็จคือ...เศษสวะ?

เกิดมาเพื่อสร้างภาระ?

ก่อหายนะแก่โลกและสังคม?

๒๓ ธันวาคม ๒๕๕๘

สำคัญผิด : กลอนแปด

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413712015/

สำคัญผิด : กลอนแปด

 
๏    คนรุ่นใหม่ (มัก)ให้ความ สำคัญผิด...............ลุ่มหลงจิต คิดยก ย่องสรรเสริญ

สิ่งที่นำ ความสุข สนุกเพลิน.............................มิประเมิน คุณค่า สาระธรรม

๏    รักพากเพียร เรียนเล่น เว้นหนังสือ.................ไม่ยึดถือ จรรยา มาจุนค้ำ

อะไรที่ ฤดีอยาก ก็จักทำ..................................มิเชื่อคำ ส่ำสอน บิดรมารดา

๏    เด็กวัยรุ่น วุ่นวาย ใคร่มีคู่..............................ใจไม่สู้ กวดขัน การศึกษา

เรียนเล่นล้อ พอ(แค่)จบ ปริญญา.......................ส่วนปัญญา สามารถ อนาถจริง

๏    คนหนุ่มสาว เหล้ายา เปรมประมาท.................มิหวั่นหวาด (เพศ)สัมพันธ์ สามานย์สิง

อยู่ก่อนแต่ง แย่งผัวฯลฯ หัวคิดลิง.......................เบื่อก็ทิ้ง เลิกรา หาใหม่มอง

๏    ผู้ใหญ่เล่า เมามัน การทุจริต..........................ใช้ชีวิต ฟุ้งเฟ้อ เห่อซื้อของ

คนทำผิด ศีลธรรม์ สืบครรลอง............................มากจนคล่อง คิดคลั่ง สร้างโรงแรม(รีสอร์ท)

๏    การที่ใจ ให้ความ สำคัญผิด...........................ผลชีวิต คับข้อง คือของแถม

มีปัญหา สาหัส พิบัติแซม..................................โศกเศร้าแกม กังวล ท้นทรมาน

๏    จงให้ความ สำคัญ จรรยาเถิด.........................จะบังเกิด เพริศสุข สนุกศานติ์

เอาใจใส่ หน้าที่ ศีล-อาจาร................................สมาทาน ไม่สถุล มีคุณธรรม

๏    (สิ่ง)ไร้สาระ อย่าไป ใคร่ประสิทธิ์....................คงชีวิต คิดไกล หมายเลิศล้ำ

อยู่ให้คน เห็นค่า คุณาธรรม................................ตายให้สลด จดจำ ความดีเทอญฯ

๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๘

ความอิจฉา : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413699368/

ความอิจฉา : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

 
๏    ...............................ดอกไม้ ต่างมี

รูปกลีบ-กลิ่น-สี.................ที่เป็น เอกลักษณ์

ยิ่งหลาย สายพันธุ์.............(ยิ่ง)ต่างกัน ตระหนัก

ธรรมชาติ ฉกาจนัก............อัคระ ศิลปิน(ฉกาจ=เก่งกาจ)

๏    .................................มิเคย แข่งขาน

ต่างเบ่ง ต่างบาน..............สะคราญ ถวิล

ประดับ โลกา...................เสริมค่า แผ่นดิน

โสภี ชีวิน........................ทุกถิ่น เนืองนอง

๏    .................................อย่าอิจ ฉาใคร

หากเรา เข้าใจ...................ใน"กฎ กรรมสนอง"

ทุกสิ่ง จริงเป็น...................มิเร้น ครรลอง

ผลกรรม ตามก้อง...............ถูกต้อง ถ่องธรรม

๏    ..................................ใครอิจ ฉาเรา

ปล่อยวาง ช่างเขา..............โฉดช้า ถลำ

คนน่า สงสาร.....................ต้องพาน พบกรรม

อกุศล มนต่ำ......................ระยำ ชีวี

๏    ...................................อย่าอิจ ฉากัน

บุญใคร บุญมัน....................มั่นใน วิถี

ทำบุญ ตุนไว้......................ทำให้ ได้ดี

ตักเตือน ฤดี.......................จงมี วิริยา

๏    ...................................อบรม พรหมวิหาร

ศรัทธา สมาทาน..................ประหาร อิจฉา

แข็งขัน บรรจุ.......................วสุ มุทิตา(วสุ=ทรัพย์)

หล่อลี้ยง อุรา......................สัมมา สถาพรฯ

๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๘

ศีลธรรมสำนึก : กลอนคติสอนใจ

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413687575/

ศีลธรรมสำนึก : กลอนคติสอนใจ

 
๏    ศีลธรรม สำนึก....................ต้องตรึก ตรองไตร่ ได้(ด้วยตัว)เอง

หาใช่ (ถูก)ข่มเหง.....................หวาดเกรง กำลัง บังคับ

สติ ตักเตือน.............................ฤดี มิเฟือน เบือนดับ

หลักธรรม กำชับ........................กำกับ ความคิด จิตจล

๏    ศีลธรรม ความดี.....................ยากมี อยู่ใน ใจเจตน์

(ที่)มากมี กิเลส..........................ปฏิเสธ กฎแห่ง กรรมหน

ใจหยาบ กระด้าง........................ยากสร้าง ตั้งมั่น ทานทน

(เพียง)ศรัทธา สาธุชน.................สถิต สถล มนมาน

๏    เสพสุนทร์ คุณค่า....................ศีลธรรม นำพา ประสงค์

หากยัง งวยงง............................ยากปลง ปรารถนา ประสาน

ประจักษ์ ประโยชน์......................จึงจะ ประโมทย์ โปรดปราน

จะคร่ำ รำคาญ............................แก่ผู้ สามานย์ พาลพี

๏    ธรรมทัศน์ ศรัทธา....................คือพลัง วังชา ประสิทธิ์

ทรงธรรม อำมฤต.........................อุกฤษฏ์ จิตรา ประภาศรี

ผู้จิต ใจงาม................................จึงสำ คัญใน ความดี

พาลา กาลี..................................ยากมี ดีงาม จำนง

๏    ต้องการ ปัญญา.......................เพื่อการ บัญชา อุรจิต

ป้องกัน ปันผิด.............................ทางทิศ สาไถย ใหลหลง

คนสัก แต่เชื่อ(ตามเขา).................มักไม่ ต่างเบื้อ เชื้อพงศ์(เบื้อ=สัตว์ปา)

โง่ขัง ยังคง.................................ดำรง หลงผิด ทิศทางฯ

๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๘

ไม่ใช่เวลามาหาสามี : กาพย์ฉบัง๑๖

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413679025/

ไม่ใช่เวลามาหาสามี : กาพย์ฉบัง๑๖

 
๏    เขียนคิ้วแต่งหน้าทาปาก................เช้าทำตรำตราก

อยากสวยอยากงามตามประสงค์

๏    รูปลักษณ์เฝ้าพะวักพะวง...............ประสาอนงค์

ผู้หลงราคะพิสมัย

๏    มิผิดคลองธรรม์อันใด................ถ้าเธอไม่ใช่

อยู่ในวัยเรียนมัธยม

๏    คนผ่านชีวันนานนม................ได้ฝึกอบรม

ย่อมไม่ชื่นชมรมณีย์

๏    เห็นเด็กเยาว์วัยสมัยนี้.................ไม่ฝักรักดี

ไม่มีสำนึกใฝ่(การ)ศึกษา

๏    เลยละสะสมบ่มวิชา.................กลับขับอุรา

แสวงหา(ความ)รักและสามี

๏    ไม่รูผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี................หลงผิดวิถี

นำพาราคีชีวาขาน

๏    ขาดสติวิจารณญาณ................ใคร่สมัครดักดาน

เป็นพาลพลัดผิดพิสมัย

๏    ชอบทำตามอำเภอใจ...............โง่เขลาเนาใน

จิตใจไร้จริยธรรม

๏    ชีวีมีแต่(จะ)ตกต่ำ...............ทุกข์ถาระกำ

เพราะสำคัญผิดทิศทาง

๏    (คง)เป็นภรรยาที่ปัญญาบาง................อย่าเอาเยี่ยงอย่าง

สร้างแต่ปัญหานานาเอยฯ

๑๙ ธันวาคม ๒๕๕๘

ศีลธรรมล้ำเลิศคุณ : กลอนแปด

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413668519/

ศีลธรรมล้ำเลิศคุณ : กลอนแปด

 
๏    ลมกระโชก โกรกกล้า กลางราตรี...............เสมือนมี อิทธิฤทธิ์ อธิษฐาน

ให้แดนล่วง(เลย) ฤดูหนาว มายาวนาน.............ได้พบพาน กาลเย็น กายเจนเจือ

๏    ลมกระหน่ำ ท่ามกลาง คืนร้างเร้น................คลื่นความเย็น ค่อยแผ่ มาแต่(ทิศ)เหนือ

ณ ปลายปี สิได้ ไม่คลุมเครือ..........................ฤดูกาล ฟั่นเฝือ เหลือคาดเดา

๏    ศีลธรรม นำพา วิชชาเพริศ.........................สู่ประเสริฐ เลิศคลี่ ฤดี(ที่ยัง)เขลา

หลุดจากความ เห็นชั่ว หลงมัวเมา....................ฉุดให้เพรา ก้าวพ้น มืดหนทาง

๏    สิ้นพะวง สงสัย ในชีวิต...............................ตระหนักคิด ใคร่หา ซึ่งแสงสว่าง

แลเด่นชัด สัจธรรม์ อันเลือนราง.......................(ที่ถูก)สังคมสร้าง มายา มาครอบงำ

๏    รู้จักวาง วิถี ใช้ชีวิต....................................รู้หลีกห่าง ทางผิด ติดตกต่ำ

รู้ผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี ด้วยศีลธรรม...........................และดื่มด่ำ สุขี นิรามัย

๏    ศีลงดงาม กำกับ สรรพกิจ..........................จึงสุจริต อิฏฐา มิสาไถย

มิใช่ข้อ บังคับ อัปราชัย..................................จงตรองไตร่ ให้ตรง อลงกรณ์

๏    ธรรมสำแดง แสงทอง ส่องสัจจะ..................อันมรรคะ โลกีย์ ไม่มีสอน

เป็นสัจจริง ยิ่งใหญ่ ไม่สั่นคลอน.......................ยังเกิดก่อ บวร พรโภคี

๏    ศีลธรรม ล้ำค่า มหาสมบัติ...........................จงฝึกหัด ให้คล่อง ครรลองศรี

จะอยู่เย็น เป็นสุข ทุกนาที...............................ลักษณะดี มีสง่า น่าคบเอยฯ

๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๘

ศีลธรรมทำให้ชีวิตง่ายขึ้น : กลอนฉันทลักษณ์อิสระ

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413657644/

ศีลธรรมทำให้ชีวิตง่ายขึ้น : กลอนฉันทลักษณ์อิสระ

 
๏    อย่างนี้สิเรียกว่าหนาว

ตื่นเช้าไม่อยากออกจากผ้าห่ม

ผิวผากแห้งเพราะแรงลม

ที่พัดโหมกระหน่ำมา

๏    ต้องเพียรหมั่นออกกำลัง(กาย)

เพื่อสร้างพลังวังชา

เย็นหนาวกรากมิหนักหนา

เมื่อกายา กล้าแกร่งไกร

๏    ถ้าขาดความรู้ความสามารถ

การดำรงชีวาตม์ย่อมหวาดไหว

ยิ่งชอบทำตามอำเภอใจ

ปัญหายิ่งไหลมาก่ายกอง

๏    ทักษะการตัดสินใจ

ช่วยให้(ชีวิต)ดำเนินไปได้แคล่วคล่อง

(การตัดสินใจ)ความผิดพลาดอนาถนอง

คืนความขัดข้องทุกข์ยากลำบากมี

๏    หลักศีลธรรมถูกทดสอบมายาวนาน

โดยปราชญ์ผู้ชาญฉลาดมนัสศรี

ผ่านการทดสอบ ว่าปลอดภัย-ง่าย มาหลายพันปี

ขัดเกราจนเป็นวิถีชีวีที่ดีงาม

๏    แต่มักถูกคนสมัยใหม่

ผู้มีจิตใจแข็งกระด้างตั้งข้อเหยียดหยาม

ขัดจิตขัดใจที่ไม่ได้กระทำทราม

จึงเมินมองข้าม(ศีลธรรม)เพื่อทำตามอำเภอใจ

๏    สัญชาตญาณบันดาลจิต

ให้ครุ่นให้คิดไม่ผิดจากสัตว์วิสัย

ก่อเกิดทุกขเวทนาและเภทภัย

เพราะไม่คำนึงถึงวิถีศีลธรรม

๏    หากต้องการมีชีวีที่เป็นสุขง่ายๆ

จงขจัดความสาไถยฝักใฝ่ต่ำ

เลือกเดินบนวิถีที่ดี-งาม

เลือกหลักศีลธรรมนำชีวิตเทอญฯ

๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘

ครอบครัวจึงเป็นสุข : กลอนหก

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413631177/

ครอบครัวจึงเป็นสุข : กลอนหก

 
๏    หญิงชรา ผ่านมาเล่า......................ลูก(สาว)โง่เง่า เอาผัวผิด

สุราร่ำ บำเพ็ญนิจ...............................ไม่รับผิด ชอบครอบครัว

๏    (จึง)ให้ความเห็น เป็นแรงใจ.............สำทับไป ใครดี-ชั่ว

ต้องสอนลูก ให้รู้ตัว.............................เลือกพันพัว มิพัวพาล

๏    หญิงชรา ครวญว่าตน.......................ยากลำบน เลี้ยงดูหลาน

ลูกสาวเขย ไม่เอาการ..........................มิแบ่งภาร ค่าเลี้ยงดู

๏    คือปัญหา ของยุคสมัย......................คนรุ่นใหม่ ใคร่ลบหลู่

ละเมิดจรรยา จาระชู.............................ใจเจ้าชู้ มิรู้คลาย

๏    เลี้ยงลูกเท่า ไม่เอาถ่าน.....................นิสัยพาล สันดานผาย

(เด็กหญิง)ไม่ซ้ำหน้า หาสู่ชาย...............อย่างมิอาย มากมายมี

๏    สิเน่หา กามราคะ..............................ทิ้งภาระ และหน้าที่

ท้องก่อนแต่ง (ทำ)แท้งทวี.....................สร้างบัดสี กาลีลาน

๏    สิ่งแวดล้อม=สิ่งมอมเมา....................รอบตัวเรา มหาศาล

ผู้ปกครอง ต้องอย่าคร้าน........................เตือนลูกหลาน (เท่า)ทันโลกีย์

๏    (ทำ)เป็นตัวอย่าง อย่า(ดีแต่)สั่งสอน.....ใจอาทร ธรรมาศีล์

รู้ผิด-ชอบ กรอบชั่ว-ดี............................ครอบครัว(จึงจะ)มี นิรามัยฯ(นิรามัย=สุข,สบาย)

๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘

ดี/ชั่วเผยตัวตน : กาพย์ยานี๑๑

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413631162/

ดี/ชั่วเผยตัวตน : กาพย์ยานี๑๑

 
๏    ความชั่ว คนชั่วทำ.......................เป็นประจำ ประจานฉล

คิดแต่ เห็นแก่ตน..............................เอาเปรียบคน อื่นเรื่อยไป

๏    ความดี คนดีทำ............................ประพฤติกรรม ตามนิสัย

บอกกล่าว ก็เข้าใจ............................ไมตรีจิต มิตรครรลอง

๏    ผลมี ดีและชั่ว..............................จะติดตัว ตามเจ้าของ

เสมือนกับ ทรัพย์เงินทอง....................กองสมบัติ สืบอัตตา

๏    ชั่ว/ดี ที่สะสม...............................ทยอยบ่ม เป็นวาสนา

คอยสนอง คลองชะตา.......................อย่างช้าๆ ทว่าแน่นอน

๏    ทำแล้ว มิแคล้วคลาด.....................มิสามารถ อาจถ่ายถอน

ชั่ว/ดี มิตัดรอน..................................ต่างย้อนตาม กรรมายล

๏    กระทำ กรรมอันใด.........................นึกครวญใคร่ ในเหตุ-ผล

ดวงแด (ของ)แต่ละคน.......................คือต้นเหตุ แห่งเจตนา

๏    ใครทำ กรรมดี/ชั่ว..........................จึงเผยตัว พัวพันหน้า

ชั่วฉล กระมลตรา...............................หรือโสภา มนาพี

๏    ผู้ใด ไม่แยกแยะ............................คนดีแท้ และบัดสี

ร่วมสุข ร่วมคลุกคลี.............................ย่อมมีโทษ จำจดเทอญฯ

๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๘

ปล่อยเป็นเวรกรรม : กลอนเจ็ด

ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413615272/

ปล่อยเป็นเวรกรรม : กลอนเจ็ด

 
๏    รูปร่าง หน้าตา จะปรากฏ......................ไปจน คนหมด อายุขัย

สติ ปัญญา ประจำใจ..............................จวบไร้ ชีวิต พิจารณา

๏    เวรกรรม ตามไส ให้ประสบ..................พานพบ อำนาจ วาสนา

ทุกข์โศก โรคภัย ไร้ที่มา.........................ที่ชี้ ชัดว่า (เป็น)บุรพกรรม

๏    จึงสร้าง (ความ)คลางแคลง บ่แจ้งจิต.....ชีวิต ปริศนา ประดาส่ำ

ปะเหมาะ เพราะเท่า เราเคยทำ?................เฉกคำ คมก่อน ย้อนแยบยล

๏    เวรกรรม ตามติด ชีวิตไป......................เนิ่นนาน เท่าใด? ยากทายหน

วิถี ชีวา แต่ละคน....................................สับสน ซับซ้อน แสนอ่อนทรวง

๏    ตั้งอก ตั้งใจ ใช้ชีวิต.............................มิคิด ท้อแท้ และคอยห่วง

ฟูมเฝ้า คำนึง เพียงพึ่งดวง........................ลุล่วง รับเป็น เวรปัจจัย

๏    สั้นบ้าง นานบ้าง ทุกย่างก้าว.................น้อมน้าว กุศล กระมลใส่

มิคิด มิจฉา มารยาไช...............................ปล่อยใจ ไปจาก หลักศีลธรรม

๏    คิดดี ทำดี วิถีสว่าง..............................เสริมสร้าง ประสิทธิ์ จิตเลิศล้ำ

จรรโลง ฤดี ธีระจำ...................................มิตก วกต่ำ เวียนคำนึง

๏    หนทาง ข้างหน้า จิกระจ่าง....................เหินห่าง หมางมัว ชั่วช้าถึง

ชีวา สะอาด สัตตราตรึง............................ตราบซึ่ง เสร็จสิ้น สุดวิญาณฯ(สัต=ดี,งาม)

๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๘