การหาเงินทองต้องสุจริต : กลอนเจ็ด

                              ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413497590/

การหาเงินทองต้องสุจริต : กลอนเจ็ด

๏    เงินหา มาใช้ ในวันหน้า.................หลากชน รู้ว่า พึงประสงค์

โดยเฉพาะ เสาะสรร สิ่งมั่นคง..............ดำรง ชีวี มีสุขสบาย

๏    ออมเงิน เพลินใจ ในดวงจิต............ร่ำรวย อวยฤทธิ์ อิฎฐาหลาย(อิฎฐ-=น่าปรารถนา)

มีเงิน มีทอง (ชีวิต)ต้องง่ายดาย...........ผ่อนคลาย ลำเค็ญ เย็นงอกงาม

๏    จึงเห็น เช่นการณ์ อันปกติ..............คนสิ อยากรวย ทวยทรัพย์หลาม

ทุ่มเท เวลา พยายาม.........................เพื่อความ ล้ำล่วง ห้วงมั่งมี

๏    ไม่ได้ ด้วยความ สุจริต...................ก็คิด คดโกง คงวิถี

แพร่หลาย ระบาด ทั่วปัถพี..................จนเป็น ประเพณี บางบ้านเมือง

๏    มิคำ นึงว่า สะสมบาป......................มิซาบ ซึ้งใจ จัญไรเรื่อง

มีแต่ ตัณหา มาเนืองๆ........................ประเทือง หฤทัย ได้เห็นเงิน

๏    เงินทอง ของใช้ ให้ความสุข............(ความ)คิดขลุก ถูกแท้ แค่ผิวเผิน

ชีวิต กิจกรรม ที่ดำเนิน........................ผลผอง ต้องเผชิญ ประจักษ์คืน

๏    การฉ้อ ก่อฉล กลโกงต่าง................ต่อร่าง สร้างเวร เป็นกฎพื้น

ทรัพย์ที่ คดมา หายั่งยืน......................บาปดื่น ดาษดล ทนทุกข์ดาล

๏    จะหา เงินทอง ต้องสุจริต.................ซื่อตรง ทรงสิทธิ์ สฤษฏ์ศานติ์

มิก่อ บาปกรรม มิรำคาญ......................ชีพวาร วิโรจน์ ประโมทย์เอยฯ

๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

กงจักร-ดอกบัว : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

                                 ภาพจาก:https://www.pinterest.com/pin/511440101413443490/

กงจักร-ดอกบัว : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    ..............................มณี แห่งนิศา

ทิพวรรณ จันทรา............จรัส ประภัสสร

ปักษา วสาน..................อลังการ บัญชร(ปักษาวสาน=วันเพ็ญ)

เบิกฟ้า อมร...................สะท้อน สุปรีย์(สุปรีย์=เป็นที่รักยิ่ง)

๏    ...............................พระจันทร์ กระจ่าง

แสงเย็น สว่าง.................แตกต่าง แสงสี

สถาน บันเทิง..................รื่นเริง โลกีย์

เร่ารน ฤดี.......................ไม่มี สันติธรรม

๏    ...............................สังคม กามา

มหรรฆ มายา..................พาใจ ไหลถลำ

สุรา ยาเมา.....................ลากเรา เขลาคะมำ

เศร้าโศก ตกต่ำ...............สมคำ(ว่า) "อบาย"

๏    ................................เริงรมย์ สถาน

โลกีย์ วิกาล....................วิตถาร ขวนขวาย

แหล่งล้น คนชั่ว...............หัวใจ ไร้ละอาย

บาปกรรม ทำดาย.............ไร้ผิด-ชอบ กรอบเกณฑ์

๏    ................................(เห็น)กงจักร->(เป็น)ดอกบัว

ไม่รู้ ผิด-ชั่ว.....................มืดมัว เมาเห็น

ปัจจุบัน (อาจจะ)หรรษา.....(แต่)อนาคต ลำเค็ญ

คือสัจ ซ่อนเร้น.................เน้นย้ำ ตำนาน

๏    .................................อย่าคบ คนชื่น

ชอบเที่ยว กลางคืน............รื่นทาง ล้างผลาญ

ยิ่งเป็น คนรัก....................ยิ่งจัก ยากนาน

ชีวะ ประหาร.....................พล่านพลุก ทุกข์เอยฯ

๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

โง่-จน จะล้นโลก : กลอนแปด

โง่-จน จะล้นโลก : กลอนแปด

๏   คนยากจน โง่เขลา เอาแต่คิด.................ใช้ชีวิต จิตประหวัด สัตว์เสมือน

ตามฤดี กิเลส ปริเยศเยือน..........................ที่ขับเคลื่อน อธรรม ก่อกรรมา(ปริเยศ=ที่รัก)

๏    ความยากจน ดลให้ ได้ลำบาก.................(ความ)โง่เขลายาก จักสาน การศึกษา

ไร้ความรู้ ความคิด อวิชชา..........................แรงกระสัน ตัณหา ทะลักจินต์

๏    เอาตัวยัง ไม่รอด ก็คลอดลูก....................ปล่อยปละถูก ทอดทิ้ง จมดิ่งสิ้น

สมองไร้ ปัญญา ทำ(มา)หากิน......................สู่วิถี ชีวิน ดั่งดินความ

๏    ไม่ควบคุม กายใจ ให้กำเนิด.....................ยิ่งเตลิด เกิดล้น จนลูกหลาม

ปราศจรรยา สั่งสอน ลูกย้อนทราม..................ดำเนินตาม ทุคติ ที่อับจน

๏    ส่วนคนดี มีธรรม นำจริต...........................ใคร่พินิจ คิดเลศ เหตุและผล

ตั้งใจเรียน เพียรรู้ พาสู่ตน.............................ไม่ปรารถนา ประจญ จน-ยากจร

๏    คอยสร้างเนื้อ สร้างตัว ครอบครัวต่าง...........มีลูกห่าง ลูกน้อย ร้อยสั่งสอน

ให้รู้ชั่ว รู้ดี ศีลาทร.......................................ไม่รีบร้อน มีลูก ผูกสัมพันธ์(ศีลาทร=ศีล+อาทร)

๏    ส่งผลให้ (คน)โง่-จน มีล้นโลก...................จิตโสโครก ชั่วช้า อธรรมฉันท์

ยิ่งดาษดา ยิ่งสดับ ยิ่งนับวัน...........................เพิ่มแพร่พันธุ์ โฉดเขลา เบาปัญญา

๏    (คน)ฉลาด-ดี มีน้อย คอยดูเถิด...................โลกจะเกิด วิกฤติ พิษโถมถา

ปัจจุบัน เริ่มเห็น เช่นอาชญา...........................สร้างปัญหา มาให้ ไม่หยุดเอยฯ

๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

ความดีมิต้องแข่งขัน : กลอนเจ็ด

                              ภาพจาก//https://www.pinterest.com/pin/511440101413353139/

ความดีมิต้องแข่งขัน : กลอนเจ็ด

๏   พากเพียร เรียนรู้ สู้ศึกษา..............หาก(หวัง)หา เลื่องชื่อ ลือสถาน

ที่เรียน ที่ล้ำ ที่ทำงาน.......................ที่สุข สำราญ ศานติ์ตอบแทน

๏    ต้องยื้อ ต้องแย่ง ต้องแข่งขัน..........ต้องฝ่า ต้องฟัน มุ่งมั่นแสน

ลำบาก ยากเข็ญ เย็นขาดแคลน...........(เพราะ)โลกแร้น ทรัพย์ไซร้ ไร้อุดม

๏    แต่การ ทำดี มิต้องแข่ง..................(มิ)ต้องแย่ง ต้องยื้อ หรือทับถม

ต่างคน ต่างทำ กรรมวิกรม..................ต่างสม ต่างสรร ตระการตา

๏    ความดี มีได้ ไม่สิ้นสุด....................มน มนุษย์ เมื่ออุตสาห์

ยิ่งเพียร ยิ่งเพิ่ม ยิ่งนำพา.....................โลกา ผาสุก ผูกนิรันดร์

๏    ฤดี ริเริ่ม ประเดิมศรัทธ์....................ปรมัตถ์ ปรัชญา ประภาผัน

เชื่อถือ ความดี มีศีลธรรม์.....................รังสรรค์ รังสฤษฏ์ เลิศสิทธา

๏    จะชั่ว จะดี จะวิเศษ.........................ก่อกรรม ตามเจต จำนงหา

สรรพะ กิจกรรม จำนรรจา.....................จิตเป็น หัวหน้า พาหันไป

๏    ฤดี พิลาส ปราศกิเลส......................มิเจต (ตะ)นา มุ่งสาไถย

มิหวัง มั่งดล ผลอันใด..........................มิใคร่ ขันแข่ง ย่อมแกร่งการ

๏    งดงาม ความดี บริสุทธิ์.....................ประดุจ น้ำค้าง พร่างพราวขาน

บรรลุ กุศล ดลบันดาล..........................สำเร็จ เสร็จศานติ์ สะคราญเอยฯ

๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

ความชั่วครองชน : กลอนคติเตือนใจ

ความชั่วครองชน : กลอนคติเตือนใจ

๏   ความเห็นแต่ แก่ตน (ของ)คนหมู่มาก...............จะฉุดลาก จากสุข สู่ทุกข์เข็ญ

ทุจริต คิดโกง โจ่งแจ้งเจน.................................คือประเด็น เห็นราษฎร์-ชาติล่มจม

๏    ความโฉดร่ำ ธำรง วงการไหน.........................ย่อมหนีภัย ไม่พ้น มลทินถม

เมื่อความดี มิไตร(ไกร) หมายดั่งตม.....................อย่าหวังชม ชาติสวัส ดิวัฒนา

๏    หากมวลชน ล้นชั่ว ทั่วทั้งชาติ.........................อริราช ศัตรู กรูห้อมหา

ความอ่อนแอ แผ่คลุม รุมนครา.............................เพราะเอาแต่ แส่อัตตา ขาดสามัคคี

๏    ต่างมุ่งหา ความสบาย ใคร่คร้านเกียจ................งานชิงชัง บังเบียด เคร่งเครียดหนี

ต่างฟุ่มเฟือย เหนื่อยยาก ไม่อยากมี......................สะสมหนี้ สิตรม ล้มละลาย

๏    เมื่อความโลภ โอบรัด มนัสรน..........................แม้สมบัติ ชาติตน ก็ค้นขาย

กระทั่งชาติ ยังอาจพลี มิอับอาย............................เพราะแพ้พ่าย ให้มาร ด้านมืดมน

๏    ใจไม่ซื่อ ถือสัตย์ ขาดสุจริต.............................คอยแต่คิด ริษยา มนาฉล

ความใจแคบ จองหอง ลำพองตน..........................บังเกิดผล ท้นถา ทั้งธานี

๏    คนสามานย์ พาลใหญ่ ได้ตำแหน่ง.....................ย่อมไม่แบ่ง แยกธรรม นำหน้าที่

ถือเอาความ เคยชิน จินต์อัปรีย์..............................โฉดชั่วช้า กล้ากลี มิกลับกลาย

๏    ความเลวของ ผองคน ที่ล้นหลั่ง.........................มีพลัง ล้างผลาญ โอฬารหลาย

สร้างเคราะห์กรรม ส่ำสน วนวุ่นวาย.........................เปลี่ยนโลกปลาย เป็นนรก ตกตามเอยฯ

๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

เป้าหมายที่ไปบวช : กลอนเจ็ด

                               ภาพจาก:https://www.pinterest.com/pin/511440101412817011/

เป้าหมายที่ไปบวช : กลอนเจ็ด

๏   ข่าวสาร คนไทย สนใจบวช..................จำอวด? จำใคร? ไหนสั่งสอน

บวชแก้ เคราะห์กรรม ตามราญรอน.............อ้อนวอน เจ้ากรรม อำนายเวร

๏    ญาติเจ็บ ป่วยไข้ ใจจะขาด...................ประกาศ บวชให้ หมายโรคเร้น

๓ วัน ๗ วัน บันดาลเป็น...........................บุญผล ดลเข็น เว้นเคราะห์กรรม

๏    แต่ไหน แต่ไร เพียงชายชาติ.................มุ่งมาด ปรารถนา ผ้าเหลืองล้ำ

บัดนี้ มีหญิง ทิ้งงานทำ.............................บวชพลี ชีพราหมณ์ ล้างกรรม-ซวย

๏    ไม่มี (พุทธ)วจนะ มาแต่ก่อน.................ใครสั่ง? ใครสอน? วอนสืบด้วย

พระเถร-เณร-ชี ที่อำนวย...........................ล้วนทวย บริษัท อลัชชี

๏    พุทธองค์ ทรงตรา ว่าการบวช................ยิ่งยวด กว้างขวาง ทางวิถี

สะดวก สบาย ใช้ชีวี.................................เพื่อลี้ กิเลส เฉทสิ้นไป

๏    บวชคอย เกียจคร้าน การปฏิบัติ..............บ่หัด ขัดเกลา เบาสาไถย

"โมฆะ บุรุษ" พุทธห่างไกล........................ทรงกำ ชับไว้ ในก่อนกาล

๏    (พุทธองค์)ไม่เคย ชวนมา บวชหาบุญ.......แต่หนุน กุศล พ้นสังสาร

เป้าหมาย ไปพบ พระนิพพาน.....................หาใช่ ล้างผลาญ ลาญบาปเวร(กรรมเก่า)

๏    ถ้าปราศ ศรัทธา อย่าไปบวช...................จำอวด จำไว้ ใช่เรื่องเล่น

เหมือนคน วิปริต คิดไม่เป็น.........................ยากเจน เย็นจิต สัมฤทธิ์เอยฯ

๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

พุทธทำนาย : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

พุทธทำนาย : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

๏   พุทธะ ทำนาย....................จดหมาย ลูกโซ่

ทำให้ คนโง่...........................โมหะ อ่อนไหว

พิมพ์เพิ่ม ๑,๐๐๐ แผ่น...............ล้าน-แสน รวยไว

ฉีกทิ้ง ทำให้...........................วอดวาย ตายฯลฯตรึง

๏    พิมพ์เพลิน เงินจ่าย..............ร้านถ่าย เอกสาร

วิชา สามานย์...........................สามัญ ซ่านซึ้ง

ฉีกทิ้ง มานาน..........................สงสาร คนซึ่ง

โง่เง่า เขลาคลึง........................อย่าพึง ถูกลวง

๏    พร่ำเพรียก เรียกหา................สามัญ สำนึก

จากคน จลตรึก..........................แต่กิ เลสล่วง

มิต่าง ถ่างตา............................มองนภา หาดวง

ตะวัน สรรสรวง..........................ณ ห้วง รัชนี

๏    ผู้ไม่ ศึกษา...........................สัมมา ศีลธรรม

สัญชาต ญาณค้ำ........................ครอบงำ วิถี

มืดมน ค้นคิด.............................ผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี

ธรรมา พาที...............................ราคี ปะปน

๏    แม้นมาด ปรารถนา..................(มี)สามัญ สำนึก

จงตรอง จองตรึก........................ศึกษา กุศล

ศรัทธา ศีลธรรม..........................นำพา กมล

โฉดฉุด หลุดพ้น.........................สนธยา สามานย์

๏    คบหา คนดี............................มีศีล จินต์สัตย์

ฤดี พิพัฒน์.................................กาจแกร่ง แข็งขาน

พินิจ พิเคราะห์............................บ่มเพาะ ปัญญาญาณ

เท่าทัน สถานการณ์......................บ้านเมือง เนืองเทอญฯ

๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

อยากอยู่ดีกินดี : กาพย์ฉบัง๑๖

อยากอยู่ดีกินดี : กาพย์ฉบัง๑๖

๏   เช้าชามเย็นชามทำงาน....................เป็นปรากฏการณ์

ของคนสาธารณ์ลานแผ่นดิน

๏    ค่าแรงมากมายใคร่ถวิล.................สุขีชีวิน

จินตนาอยากพ้นยากจน

๏    คิดแบบเด็กๆเล็กวน.................ขาดความอดทน

ดีแต่บ่นว่าข้าฯทรมาน

๏    ตั้งแต่ระดับบริหาร..................จนถึงนักการ(ภารโรง)

กระสันสบายไร้อุตสาห์

๏    ประสิทธิผลของงานผ่านมา..................ต่ำน้อยด้อยค่า

ผลิตภัณฑ์ฯประชาชาติ(GDP)ขาดแคลน

๏    ใช้จ่ายเกินตัวทั่วแดน.................หนี้ล้นพ้นแสน

แห่แหนหาขึ้นค่าแรง

๏    ถ้าหากอุรากล้าแกร่ง................ทำงานขันแข็ง

สุจริตจิตแจงสร้างสรรค์

๏    กุศลกลหลักผลักดัน...............วิถีชีวัน

จริยธรรม์จรรยาปรารมภ์

๏    ผลงานภัณฑ์ผลิตสิทธิ์สม................บรรลุอุดม

ย่อมรมย์รื่นชื่นมั่งมี

๏    ไม่แคล้วคลาดพลาดวิถี...............อยู่ดีกินดี

เป็นปกติสุขทุกคนเอยฯ

๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

โลกร้อนเพราะลัทธิก่อการร้าย : กาพย์ยานี๑๑

โลกร้อนเพราะลัทธิก่อการร้าย : กาพย์ยานี๑๑

๏   หน้าหนาว ที่เร่าร้อน.......................ไม่แพ้ผ่อน ตอนเมษาฯ

ลมสาย ไล้ลูบพา..............................หมู่เมฆา มหรรฆจร(มหรรฆ=มีค่ามาก)

๏    แดดจ้า นภจรัส.............................บรรยากาศ ประภัสสร

ที่พัก ที่สุนทร...................................นั่งหลบร้อน เย็นสบาย

๏    ข่าวสาร สถานการณ์โลก.................เริ่มชุ่มโชก ก่อการร้าย

กราดกรม คนล้มตาย...........................คือเป้าหมาย ปีศาจมาร

๏    อ้างว่า (ทำ)เพื่อพระเจ้า...................พันตูเข้า ประหัตประหาร

ทำลาย ให้แหลกลาญ..........................กลางสาธารณ์ สังหารชน

๏    เข่นฆ่า คิดอาฆาต...........................พยาบาท ประกาศหน

(จะ)จองล้าง จองผลาญจน...................ศัตรูป่น ปี้บรรลัย

๏    จองเวร เป็นพันธะ...........................แห่งโทสะ โกธะไส

พาสัตว์ พัดพาไป................................สู่ทุคติ นิรันดร

๏    ไตร่ตรอง ป้องกันตน........................ผองพาลล้น บนโลกร้อน

ดีกว่า การนิ่งนอน................................ให้บั่นทอน เบียดเบียนเรา

๏    ลัทธิ ก่อการร้าย..............................แพร่ขยาย อย่าได้เขลา

คืบหน้า มาใกล้เข้า...............................โลกร้อนเร่า รู้เท่าเทอญฯ

๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

แบบฝึกหัดหัวใจ : กลอนหก

แบบฝึกหัดหัวใจ : กลอนหก

๏   แบบฝึกหัด พัฒนาจิต....................มุ่งประสิทธิ์ ผลพิษฐาน

สลัดทิ้ง สิ่งสามานย์...........................สะอาดสะอ้าน กานกมล

๏    เพ่งฤดี ดูกิเลส..............................อันเป็นเหตุ เจตน์อกุศล

สงบระงับ สดับดล..............................มลายพ้น ละมลทิน

๏    กุศลธรรม สิกำหนด........................ให้ปรากฏ ไม่หมดสิ้น

เจริญอุระ เจริญจินต์............................เป็นนิจสิน อินทรีย์ทรวง

๏    สิ่งมัวหมอง ส้องขจัด.......................ปฏิบัติ บรรลุล่วง

อย่าละเลย เผยทั้งปวง.........................หยุดแหนหวง ซ่อนลวงตา

๏    ทำหัวใจ ให้ตั้งมั่น...........................ศรัทธามั่น ธรรมหรรษา

ไม่หวั่นไหว ในมรรคา...........................แห่งพุทธา กระแสธาร

๏    มโนนำ มีสำนึก...............................สัจธรรมตรึก ผนึกต้าน

ปราศตัณหา อุปาทาน...........................อุระบาล ด้วยปัญญา

๏    แบบฝึกหัด พัฒนาให้.......................แกร่งหัวใจ ไกรหินผา

เผชิญโลก และโชคชะตา......................อย่างก้าวหน้า สบายใจ

๏    เป็นสุขี บ่มีทุกข์...............................ร้อนเร่ารุก ถูกดับไร้

เป็นชีวี ที่มีชัย......................................เหนือศึกใด ในโลกเอยฯ

๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

ไม่บ้าบุญ : กลอนเจ็ด

ไม่บ้าบุญ : กลอนเจ็ด

๏   ทุกสิ่ง รอบข้าง ร่างกายเด็ก................ถูกเสก สรรลอง คือของเล่น

จิตใส วัยซน วนจัดเจน...........................แลเห็น อะไร ใช้เล่นชู

๏    เกษตร (ตระ)กร ย้อนแผ่นดิน...............ทำมา หากิน เหงื่อรินสู้

เปลี่ยนดิน บันดาล ธัญญาดู.....................พรั่งพรู ภัตรา เพื่อสาธารณ์

๏    พ่อค้า แม่ค้า นักธุรกิจ........................คอยคิด ค้าขาย กำไรขาน

กลยุทธ์ ฉกาจ ตลาดการ.........................หลากลาน สรรมา เพื่อหาเงิน

๏    ส่วนคน สาไถย ใจทุจริต.....................ตั้งจิต ตรองไตร่ ไม่เคอะเขิน

คดโกง คนอื่น รื่นเริงเพลิน.......................สรรเสริญ เลินร่า เลอค่ามี

๏    แปลงเหตุ ปัจจัย ให้เป็นคุณ.................เกื้อหนุน ปุญญา อุตส่าห์ศรี

คือกรรม์ ครรลอง ของคนดี.......................เมตตา ปราณี ปีติตน

๏   บาปไม่ กระทำ บำเพ็ญพรต...................หมดจด จรรยา มานะผล

ฝึกปรือ ฤดี นิรมล...................................เปรอปรน สัมมา ศีลธรรม

๏    บุญเล็ก บุญใหญ่ ไร้รังเกียจ..................ละเมียด ละไม ให้อุปถัมภ์

เมื่อทำ ไม่ได้ ไม่ระกำ..............................ทำได้ ค่อยทำ สำราญใจ

๏    จงอย่า บ้าบุญ ทารุณจิต.......................พินิจ โอกาส นิรัติศัย(นิรัติศัย=ประเสริฐยิ่ง)

ทำบุญ จนบ้า พาเภทภัย............................ทำใจ ให้เป็น เย็นอยู่เอยฯ

๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

ทำอะไรไม่ได้? : กลอนสภาวะโลกร้อน

ทำอะไรไม่ได้? : กลอนสภาวะโลกร้อน

๏   น้ำประปา ไม่ไหล แปลกใจจัง.................ทั้งที่ยัง ปลายฝน เริ่มต้นหนาว

ยามทิวา สะท้อน ร้อนเร่าราว.......................มิใช่(หน้า)หนาว แต่(หน้า)ร้อน แสนอ่อนทรวง

๏    ข่าวคืบหน้า สภา วะอากาศ.....................โลกร้อนปราด ปรี่ไว ภัยเภทล่วง

น้ำแข็งขั้ว โลกละลาย หากหายปวง..............เปลี่ยนเป็นน้ำ ทะเลท่วง ท่วมธานี

๏    ครึ่งทางของ ชีวิต(คน)ขีดจำกัด...............ปรากฏชัด หากโลก ร้อนกว่านี้

คนจะไม่ สามารถ ชีวาตม์มี..........................ปัถพี จะเป็น เช่นโลกันตร์

๏    บอกเล่าไป ไร้คน สนใจคิด......................(ยัง)ใช้ชีวิต เช่นเดิม เติมแต่งหรรษ์

ทำตามความ โง่เขลา มัวเมามัน.....................มิหวาดหวั่น อันตราย กรายย่างมา

๏    ข่าวคนบุก รุกป่า ดาหน้าตัด......................สารพัด อัตหิต ติดตัณหา(อัตหิต-=ประโยชน์ตน)

พลังงาน ผลาญใช้ ไร้ปัญญา.........................สำนึกว่า (กำลัง)ทำลาย โลกไตร่ตรอง

๏    ทำอะไร ไม่ได้ ถ้าใจคน............................ส่วนใหญ่ยัง กังวล เพียงผลผอง

ประโยชน์ตัว ส่วนตน จนลำพอง......................ผิดครรลอง คลองธรรม ที่จำเป็น

๏    วิกฤติแห่ง สภา วะโลกร้อน........................เริ่มสะท้อน เภทภัย ให้พบเห็น

หากผู้คน ส่วนใหญ่ ยังใจเย็น.........................จักลำเค็ญ เดือดร้อน ย้อนดำรง

๏    ทำอะไร ได้มาก หากร่วมกัน.......................ประชาสัมพันธ์ ผลร้าย เลิกใหลหลง

หยุดใช้-หยุด ล้างผลาญ ลาญป่าดง..................ก่อนเผ่าพงศ์ พินาศ โลกธาตุเทอญฯ

๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

ชี้โลกร้อนเพิ่มระดับน้ำทะเลเมืองใหญ่ทั่วโลก 

http://www.bangkokbiznews.com/news/detail/673566

ครึ่งทางอันตราย ครึ่งทางของขีดจำกัดที่กระทบต่อทุกชีวิตบนโลก 
http://www.dailynews.co.th/foreign/359879

ธารน้ำแข็งกรีนแลยด์ ละลายเร็วขึ้น 3 เท่า

http://www.dailynews.co.th/foreign/360618

คนรักไม่ใช่.... : กลอนคติเตือนใจ

คนรักไม่ใช่.... : กลอนคติเตือนใจ

๏   สายลม พัดพา...................สายตา แลเหลียว เกลียวคลื่น

ละลอก ระรื่น..........................ละผืน แผ่นดิน ผินสวรรค์

หอมกลิ่น บุปผา......................สุคนธ์ พญา สัตตบรรณ

ณ ยาม สายัณห์......................รังสรรค์ ลางคน รนฤดี

๏    คนรัก ไม่ใช่........................ของให้ สะสม ยามว่าง

ทิ้งๆ ขว้างๆ.............................ทำอย่าง ร้างศักดิ์ หลักศรี

คนคือ ชีวิต.............................อย่าคิด อย่างไร้ ใยดี

กำสรด กดขี่...........................กรรมสิ คืนหา ปรารมภ์(กำสรด=เศร้า)

๏    มิใช่ ของเล่น.......................เช่นตุ๊กตา หา(มี)ความคิด

มีศักดิ์ มีสิทธิ์...........................เลือกกิจ เลือกกรรม ตามเหมาะสม

ทะยาน ฝันใฝ่.........................ได้(รับ)การ ยอมรับ กับสังคม

เป็นที่ ชื่นชม...........................นิยม ยกย่อง ของใครๆ

๏    มิใช่ ภาชนะ........................ที่ทิ้ง ขยะ ปฏิกูล

รองรับ ขับสูญ..........................อาดูร อารมณ์ ตรมให้

ทรงซึ่ง คุณค่า..........................ทรงเกียรติ กฤตยา ประไพ(กฤตยา=เกียรติ)

งานการ ขานไขว่.......................สรรค์สร้าง อย่างไม่ มารยา

๏    มองดู คนรัก.........................มองอย่าง จงรัก ภักดี

ให้ศักดิ์ ให้ศรี...........................ให้มี ความหวัง (ความ)เสน่หา

เสมอ เหมือนมิตร......................เสมอ ชีวิต พิจารณา

ผู้รู้ บูชา...................................ยกว่า ซื่อสัตย์ ปฏิบัติดีฯ

๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

สมดุลดี-ชั่ว : กาพย์ยานี๑๑

สมดุลดี-ชั่ว : กาพย์ยานี๑๑

๏   ขุดบ่อ ก่อคันดิน...................ตั้งเจตจินต์ เก็บกักน้ำ

วิริยะ อุตส่าห์ทำ.......................ความมุ่งหมาย ให้น้ำมี

๏    (แต่)ตัดไม้ ทำลายป่า............ยังปรารถนา ไม่ละหนี

ป่าพร้อย ร่อยเหลือพี..................ปัถวี เสื่อมสมดุล

๏    ล้านบ่อ ต่อให้ขุด...................แต่ไม่หยุด ตัดป่าหนุน

ฝนไร้ ไม่มีทุน...........................น้ำหมุนเวียน อย่าเพียรพิศ

๏    หาญกล้า ถ้าตัวเรา.................มิโฉดเขลา มัวเมาผิด

ธรรมชู อยู่เนืองนิตย์....................สุจริต วิจิตรา

๏    ทำดี ดีย่อมได้........................นั่นมิใช่ เป็นสาสนา(สาสน์=คำสั่งสอน)

(หากแต่)กิจวัตร แห่งสัจจา...........ทุกชีวา ต้องประจญ

๏    จงกล้า จะก่อกรรม..................รักษ์ศีลธรรม ล้ำกุศล

ชีวิน แม้ดิ้นรน............................อย่าโฉดฉล เพื่อผลใด

๏    ก่อกรรม ทราม/ดีแส่................สนองแน่ เกินแก้ไข

จึงต้อง ตรึกตรองใจ.....................อย่าให้ล่วง ละเมิดธรรม

๏    ความชั่ว คือตัวซวย.................ความดีทวย ช่วยอุปถัมภ์

กิจก่อ บ่มเพาะกรรม....................คตินำ คำนึงเทอญฯ

๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

พื้นฐานของความสัมพันธ์ : กลอนเปล่า

พื้นฐานของความสัมพันธ์ : กลอนเปล่า

๏    คนอารมณ์ศิลป์ จึงมีจินตนาการสร้างสรรค์สวยงาม

คนปัญญาทราม ไม่อาจเห็นความลึกล้ำของหัวคิดคน(อื่น)

คนโฉดฉล มีสายตามืดมนจนไม่สามารถค้นพบคุณ-งามของความดี

คนราคะจัดบัดสี ย่อมยินดีแต่ในกามว่างามกระสัน

๏    โลกนี้มีคนหลายหลากประเภท

ปฏิเสธไม่ได้ว่า มากเหลือคณนามหาศาล

แค่ส่วนเล็กๆของจิตใจ ก็ทำเกิดความแตกต่างอย่างอลังการ

ผสมผสานหลายด้านเข้าไป ยิ่งทำให้กระจัดกระจายแยกย่อย

๏    แตกต่างทางความคิด ต้นเหตุแห่งการมีชีวิตที่ต่างแตก

ความรู้สึกแปลกแยก คอยแทรกสะกิดใจไม่เคยเสื่อมถอย

การคบหาปฏิสัมพันธ์ เป็นธรรมดาที่จะประสบกับการไม่ลงรอย

ค่านิยมที่สะสมมาทีละเล็กทีละน้อย

จะค่อยๆแบ่งแยก แปลกไปให้หัวใจห่างไกลกัน

๏    ยิ่งเมื่อเติมความยโสโอหัง ดันทุรังหลงผิด

เพิ่มความทุจริตจิตสาไถย ฤทัยเหิมฮึกหาญ

เสริมความชั่วช้าโฉดฉล เอ่อล้นกระมลสันดาน

ยิ่งยวดอัประมาณการ ทำลายความสัมพันธ์ให้ลาญบรรลัย

๏    ความเมตตาปราณีอารีเอื้อ

ความเชื่อต่อบุญกุศล ว่าเป็นมงคลอดิศัย

ความเชื่อกฎแห่งกรรม ถ้าหากกระทำอะไรลงไป

จะย้อนผลคืนตนได้

คือปัจจัยช่วยเชื่อมสมานสัมพันธ์อันดี

๏    การเว้นระยะห่าง ช่างเป็นสภาพที่มักมีให้เห็น

บ่อยครั้งยังจำเป็น เพื่อเร้นไกลจากคนสาไถยใคร่บัดสี

แต่เงื่อนไขใหญ่ เกิดจากหัวใจที่ไม่นิยมยินดี

จะคบหาคนที่ ไม่มีผลประโยชน์ตอบแทน

หากประสบเข้ากับตัวในบางที ก็อย่าสิดำริคับแค้น

อย่าถือเป็นแก่นสาร แล้วจะได้พบพานชีวันสันติมีสุขเอยฯ  

๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

ความดี คนดีจะเข้าใจง่าย : กลอนเจ็ด

ความดี คนดีจะเข้าใจง่าย : กลอนเจ็ด

๏    เฝ้ารอ สุระ แพร่ตระการ...................ทะยาน ผ่านฟ้า ณ ขอบโค้ง

ลำห้วย สวยระหาน ร่วมจรรโลง...............เชื่อมโยง แสงทอง ส่องอรุณ

๏    เมฆี สีชมพู ดูงามเด่น........................เหมือนเป็น ศิลปะ สนับสนุน

ให้ผู้ มีบาป กับมีบุญ..............................สมดุล สุนทรีย์ ปรีดิ์เปรมยล

๏    แต่ความ เป็นจริง ของสิ่งสัจ................ธรรมชาติ อัศจรรย์ บันดาลผล

มิอิ่ม เอมใจ ในหลากชน.........................แค่คน บางคน ยลชื่นเชย

๏    เสมือน ศีลธรรม คุณความดี.................คนที่ ชั่วถึก รู้สึกเฉย

มิเห็น เป็นคุณ สุนทรเคย.........................เอื้อนเอ่ย ให้ฟัง คิดชังชิง

๏    ส่วนคน มีใจ ใสพิสุทธิ์........................จะหยุด คิดตาม ธรรมาสิ่ง

เปลี่ยนแปลง จิตใจ ไม่ประวิง...................ยอดยิ่ง อริยะ มรรคาปอง

๏    ว่าง่าย สอนง่าย ไม่ต้านต่อ..................เกิดก่อ รมย์รื่น ชื่นสนอง

มิหวัง ตอบแทน แม้นเงินทอง...................จับจ้อง สุคติ นิตยา

๏    ปรมัตถ์ ปัจจัย ใครเข้าจิต?...................(บาง)คนอาจ คาดคิด พินิจว่า

(คือ)ความคิด เหลวไหล ไร้ปัญญา............คำสอน ศาสดา ที่บ้าบอ

๏    เชื่อถือ สิ่งของ จับต้องได้....................หลงใหล รูป-เสียง-สัมผัสฯลฯหนอ

 ลาภ-ยศ-สรรเสริญ-สุขเยินยอ..................ไม่รอ ชาติหน้า ว่าไม่มีฯ

๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

ฤดูกาลแห่งชีวิต : กลอนเปล่า

ฤดูกาลแห่งชีวิต : กลอนเปล่า

๏    ชีวิตคน เหมือนเริ่มต้นจากฤดูร้อน

วัยเยาว์เว้าวอน ซอกซอนหาสารพันสิ่ง

แสวงหาวิชาความรู้ ความสุขสนุกอยู่ไม่หยุดนิ่ง

สะสม-บ่มเพาะทักษะความสามารถให้ยิ่ง

พร้อมวิ่งไล่เป้าหมายที่หัวใจใฝ่ฝัน

๏    วัยผู้ใหญ่ เปรียบได้ดั่งฤดูฝน

ถึงเวลาใช้ความรู้และสู้ทน

สร้างผลผลิตประดิษฐ์สรรค์

เป็นห้วงเวลาแห่งความสำเร็จ

ตั้งเจตนามุ่งหน้าและฝ่าฟัน

สั่งสมความอุดม ชมชื่นและเชื่อมั่น

ทะเยอทะยาน ผลักดันกันเรื่อยไป

๏    วัยชราคือเวลาของหน้าหนาว

หมดสิ้นความหนุ่มความสาว

สังขารเข้าสู่คราวร่วงโรยเรี่ยวแรงไร้

พยาธิเบียดเบียนเวียนลำบาก

ฉุดกระชากกำลังกาย ลากกำลังใจ

ความขาดพร่องของรายได้

เพิ่มความยากให้แก่การดำเนินชีวัน

๏    พึงเตรียมพร้อมในร้อนฤดู

เพื่อพรั่งพรูผล เมื่อฝนมาพลัน

สะสมความอุดม รมย์สร้างสรรค์

เผื่อเหมันต์จะสันติ แม้มีความแห้งแล้ง

๏    วัยเยาว์จงเฝ้าฝึกฝน(ความรู้ความสามารถ)

วัยผู้ใหญ่สร้างผลงาน การย์แข็งแกร่ง

วัยชราอย่าได้หน่ายแหนง

แทงตลอดสัจจาแห่งชีวาวารฯ

๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

แหกกฎ : กลอนแปด

แหกกฎ : กลอนแปด

๏    ธรรมชาติ  ปัจจัย อยู่ในกฎ..................ที่กำหนด บทบาท บรรทัดฐาน

สร้างวิถี ชีวา และอาจาร...........................ระเบียบที่ บริบาล พานทั่วไป

๏    กฎระเบียบ เปรียบประดา ทั้งสากล..........ประสงค์ผล ดลสันติ นิรัติศัย(นิรัติศัย=ประเสริฐยิ่ง)

โดยเฉพาะ สังคม ประชาธิปไตย.................วางระเบียบ วินัย ไว้ป้องกัน

๏    สิ่งที่นำ ทำสู่ อุบัติเหตุ..........................อาชญา อาเพศ เฉทคับขัน

สร้าง(ความ)สะดวก สบาย ใช้ชีวัน...............อยู่ร่วมกัน อย่างไร ให้ร่มเย็น

๏    แต่บางครั้ง บางคน ซุกซนจิต.................บางคนสุด ทุจริต นิสัยเห็น

บางคนชอบ แหกกฎ จดจ่อเจน...................ระเบียบวินัย คล้ายเป็น คอกเข็ญจินต์

๏    กฎดีๆ มิได้ มีไว้แหก.............................จงจำแนก แจกแจง คลางแคลงสิ้น

มีประโยชน์ โปรดประชา เป็นอาจิณ..............อย่าถวิล ผินตาม อำเภอใจ

๏    "กรอบ"ปรากฏ อดสู ศัตรูจิต?..................ละเมิดสิทธิ์ เสรี ซะที่ไหน?

คนเราอยู่ ร่วมกัน สัมพันธ์ไกร......................ต้องถ้อยที ถ้อยอาศัย อดใจปอง

๏    (อาจมี)คนน่าชัง ตั้งกฎ เพื่อกดขี่..............ประเพณี ขี้ข้า น่าคับข้อง

ก่อนกระทำ ตามกฎ โปรดไตร่ตรอง...............ความถูกต้อง คล้องกรรม ธรรมอันดี

๏    ปราศประโยชน์ กฎใด ร่วมใจเลิก..............เพื่อชีวัน บานเบิก เพิกบัดสี

กฎ(ใด)สร้างความ ลำบาก-ยาก=ไม่ดี............ไม่ควรมี วิกฤติ ชีวิตเอยฯ

๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๘