กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันจันทร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

ไม่บ้าบุญ : กลอนเจ็ด

๏ ทุกสิ่ง รอบข้าง ร่างกายเด็ก................ถูกเสก สรรลอง คือของเล่น

จิตใส วัยซน วนจัดเจน...........................แลเห็น อะไร ใช้เล่นชู

๏ เกษตร (ตระ)กร ย้อนแผ่นดิน...............ทำมา หากิน เหงื่อรินสู้

เปลี่ยนดิน บันดาล ธัญญาดู.....................พรั่งพรู ภัตรา เพื่อสาธารณ์

๏ พ่อค้า แม่ค้า นักธุรกิจ........................คอยคิด ค้าขาย กำไรขาน

กลยุทธ์ ฉกาจ ตลาดการ.........................หลากลาน สรรมา เพื่อหาเงิน

๏ ส่วนคน สาไถย ใจทุจริต.....................ตั้งจิต ตรองไตร่ ไม่เคอะเขิน

คดโกง คนอื่น รื่นเริงเพลิน.......................สรรเสริญ เลินร่า เลอค่ามี

๏ แปลงเหตุ ปัจจัย ให้เป็นคุณ.................เกื้อหนุน ปุญญา อุตส่าห์ศรี

คือกรรม์ ครรลอง ของคนดี.......................เมตตา ปราณี ปีติตน

๏ บาปไม่ กระทำ บำเพ็ญพรต...................หมดจด จรรยา มานะผล

ฝึกปรือ ฤดี นิรมล...................................เปรอปรน สัมมา ศีลธรรม

๏ บุญเล็ก บุญใหญ่ ไร้รังเกียจ..................ละเมียด ละไม ให้อุปถัมภ์

เมื่อทำ ไม่ได้ ไม่ระกำ..............................ทำได้ ค่อยทำ สำราญใจ

๏ จงอย่า บ้าบุญ ทารุณจิต.......................พินิจ โอกาส นิรัติศัย(นิรัติศัย=ประเสริฐยิ่ง)

ทำบุญ จนบ้า พาเภทภัย............................ทำใจ ให้เป็น เย็นอยู่เอยฯ

๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๘

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันจันทร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

ไม่บ้าบุญ : กลอนเจ็ด

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น