สุขได้แม้ไม่รวย : กลอนเจ็ด

ภาพจากhttps://www.flickr.com/photos/134623686@N02/

สุขได้แม้ไม่รวย : กลอนเจ็ด

๏    บ่ทัน สุริยน  พ้นขอบฟ้า........................ปักษา ก็ผิน โผบินหาย

ออกจาก รวงรัง มิยั้งกาย..........................เป้าหมาย อิ่มท้อง ป้องชีวี

๏    ไม่เคย สะสม ทรัพย์สมบัติ....................ไม่ขัด ไม่แคลน แร้นสุขี

รุ่นแล้ว รุ่นเล่า เผ่าพงศ์พี..........................มากมี แพร่หลาย ในโลกธาตุ

๏    ประสบ สุขได้ แม้ไม่รวย........................ไม่ต้อง เล่นหวย ฉวยโอกาส

ทุจริต คิดขาย ทำลายชาติ........................บริภาษ มาดหมาย ป้ายสีคน

๏    แค่ทำ สัมมา อาชีวะ..............................วิริยะ ทำนุ กรรมกุศล

อย่าเบียด เบียนใคร ให้ทุกข์ทน..................บุญผล ปรนเปรอ เสมอไป

๏    ทรัพย์-ยศ-สรรเสริญฯลฯ เกินฐานะ............ลดละ อย่าเข็น เป็นเงื่อนไข

เชื่อกฎ แห่งกรรม ทำอะไร..........................ย่อมได้ ไม่คลาด ธรรมชาติคลอง

๏    พอใจ เท่าที่ เรามี-เป็น............................อย่าเห็น (แล้ว)อยากได้ ใคร่มีผอง

คอยห่วง หวงแหน แม้น(มี)เนืองนอง.............เหมือนโดน จำจอง คับข้องจินต์

๏    เหลือเก็บ เหลือกิน ยินดี(แบ่งปัน)ให้..........ทานด้วย น้ำใจ คล้ายชลสินธุ์

ผลบุญ หนุนเนื่อง เฟื่องชีวิน........................มีกิน มีใช้ ไม่หมดเลย

๏    ไม่ต้อง อยากรวย ; ด้วยความหมั่น............เพียรขยัน หา-ออม บ่ยอมเฉย

ทีละเล็ก ละน้อย ค่อยๆเชย..........................มั่งมี สิเสบย เผยชัดเจน

๏    ลดบาป หลาบ(เวร)กรรม=ลดลำบาก.........เหนื่อยยาก พรากพ้น พิมลเห็น

เมื่อมี ชีวิต คิดให้เป็น..................................สุขได้ ไม่เร้น (แม้)เว้นความรวยฯ

๒๕ มกราคม ๒๕๖๐