ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก : กลอนสำนวนสุภาษิต(กาพย์ยานี ๑๑)

ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก : กลอนสำนวนสุภาษิต(กาพย์ยานี ๑๑)

๏    เด็กหัด คัดลายมือ...............ต้องฝึกปรือ คือพื้นฐาน

ขีดเขียน พากเพียรผ่าน..............พัฒนาการ เพิ่มปัญญา

๏    นิสัย และใจคอ....................ต้องสร้างก่อ ต้องศึกษา

ฝึกจัด ดัดอัตตา........................เพื่อพัฒนา สถาพร

๏    อย่าปล่อย ปละละเลย...........จนเคยชิน ราคินสร (สร=กล้าแกร่ง)

นิสัย ไม่ดีซอน..........................สร้างเดือดร้อน ย้อนคืนตน

๏    ไม้อ่อน ย้อนไม่ได้.............เมื่อแก่ไป ดัดยากล้น

วัยเยาว์ เฝ้าฝึกทน.....................ดัดกมล พิมลมี

๏    แก่วัย ไกรยากดัด..................ติดแน่นอัต ตาวิถี

แก่ใด นิสัยไม่ดี.........................มีแต่ฉล คนชิงชัง

๏    คนเรา ใคร่ก้าวหน้า................ด้อยปัญญา หาสิ้นหวัง

รักดี พีพลัง...............................สำเร็จดัง ตั้งใจเจียน์

๏    แต่ใคร ต่อให้มี......................ปัญญาดี (แต่)นิสัยเสีย

เสื่อมทราม ทุร์ลามเลีย................ตกต่ำเตี้ย เสียผู้คน

๏    ยิ่งใคร ใฝ่ทางชั่ว....................คอยเกลือกกลั้ว ครองชั่วฉล

ทำบาป อัปมงคล........................ความทุกข์ท้น ปลายหนทาง

๏    รักลูก จงปลูกจิต.....................สุจริต นิสัยสร้าง

รักตน ทุกคนต่าง.........................อย่าวางใจ ฝึกนิสัยเอย ฯ

๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๖