กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันจันทร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2559

ความทรงจำของความรัก : กลอนแปด

๏ ฝนตกตั้ง แต่เช้า ราวกับว่า.........................ล้างนภา พิภพ ประสบศรี

หลากกิจกรรม ทำนอง ท้องนที......................ทุกวิถี นิยาม ดำเนินไป

๏ ชะตากรรม นำพา ชีวาผ่าน.........................ประสบการณ์ หวานหยด งามสดใส

เจอของรัก ครอบครอง ของชอบใจ.................สำนึกใน ด้านดี ของชีวิน

๏ รู้อีกที ก็ถูก ความผูกพัน.............................มัดใจมั่น สรรค์สู่ อยู่ไม่สิ้น

เป็นชีวะ ประจำ ความเคยชิน..........................เคียงของรัก ปักจินต์ ปรุงวิญญาณ

๏ สิ่งไม่อาจ คาดคิด อนิจจัง...........................อุบัติเหตุ เภทพัง สุขังผลาญ

พรากของรัก จากไป ไคลอันตรธาน..................สูญสาบไร้ ใจลาญ ทรมานมี

๏ จึงประจักษ์ สักขี ชีวีสรรพ...........................ต้องพบกับ ด้านร้าย ในโลกนี้

การพลัดพราก จากกัน ฉับพลันที.....................อย่างไม่มี โอกาส กล่าวอำลา

๏ ความรู้สึก เสียใจ ล้นไหลหลั่ง......................ต้องสดับ ยับยั้ง สร้างปัญหา

ปราศประโยชน์ โทษทิศ พิจารณา....................ทุเลาความ โศกา แสนอาดูร

๏ จะเก็บความ ทรงจำ ค้ำทรวงจิต....................คำนึงรัก ศักดิ์สิทธิ์ ไม่คิดสูญ

ความสัมพันธ์ วันเก่า เฝ้าเกื้อกูล.......................จะงดงาม จำรูญ พูนพอกใจ

๏ ภาพที่เรา ร่วมกัน สมานสมัคร.......................สร้างความรัก จักคง อสงไขย

เป็นประสบการณ์ หวานชื่น รื่นฤทัย....................คิดขึ้นมา คราใด สุขใจเอยฯ

๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๙

1 ความคิดเห็น:

Unknown8 มกราคม 2564 เวลา 13:32
งดงามมาก
ตอบลบ
คำตอบ

เพิ่มความคิดเห็น