นาวาชีวิต : กลอนสุภาพ(กลอนเจ็ด)

นาวาชีวิต : กลอนสุภาพ(กลอนเจ็ด)

๏       เรือรั่ว ลอยบน ชลกระแส.............น้ำแล้ ไหลเร่า เข้าเรือโถม

เวียนนิจ วิดน้ำ วุ่นครามโครม..............ต้องโหม โรมแรง แข่งวารี

๏       จนกว่า เรือเก่า เข้าถึงฝั่ง..............ทุ่มพลัง ทั้งหมด จรดวิถี

อย่าให้ เรือจม ล่มชลธี.......................ต้องมี ใจมั่น ฟันฝ่าไป

๏       ฉันใด ใจเรา เอาเรือเปรียบ............น้ำเทียบ บาปธรรม กรรมสาไถย

กิเลส ตัณหา มลาลัย..........................เชี่ยวไฉ ไหลฉล ล้นฤดี(มลาลัย=มล+อาลัย)

๏       พาชี วีตก วนวกต่ำ.......................เสื่อมส่ำ กำสรด หมดสุขศรี

ทรามถ่อย ด้อยค่า ท้นราคี...................ทุกข์ตรม ถมทวี คติกาฬ

๏       เพียรหมั่น ฟันฝ่า อุตส่าห์ฝึก...........สำนึก สัมมา เสริมกล้าหาญ

เลิกละ อกุศล พ้นดวงมาน....................ป้องปราน กั้นบาป หยาบใหม่มี

๏       เกลาใจ ใสสุทธ์ งามผุดผ่อง...........แสงธรรม นำถ่อง ส่องวิถี

บนทาง สว่างสวย ด้วยความดี...............สุขสม รมณีย์ ชีวาวัย

๏       กุศล ดลสู่ สุคติ............................ดำริ สิทธา อดิศัย

ชำนะ อกุศล มลทินไท.........................จิตใส ใจสงบ สบสันติ์เอย ฯ

๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕