อกุศลธรรม : กลอนสุภาพ ( กลอนแปด )

                                                                          Flickr

อกุศลธรรม : กลอนสุภาพ ( กลอนแปด )

๏        กามราคะ พาให้ ไม่ระวัง.............ปล่อยกายพลั้ง ใจเผลอ เลอเหลวไหล

ฤทธิ์สวาท บัดดล มืดมนใจ..................จนสิ้นไร้ อายอับ หลับมนา

๏        ไฟราคะ ระเร่า เผาสติ.................กามดำริ มีพลัง ไม่กังขา

สัญชาติญาณ บรรหาร สิ้นปัญญา..........อวิชชา คร่าฉุด หลุดศีลธรรม

๏        ความโลภมาก ลากถู ให้สู่คิด........ทุจริต มิจฉา มุสาสำ

เห็นแก่ตัว ชั่วช้า เริงระยำ.....................ความมืดค้ำ ล้ำคลุม สุมกมล

๏        กระแสโลภ โอบเชี่ยว เรี่ยวแรงผลัก..ล้นทะลัก อยากได้ ผิดไม่สน

ด่ำดึงดูด สุดยั้ง ดุจวังวน......................กระเสือกสน ฉลฉ้อ ขอได้มา

๏        แรงโทสะ พายุ ประทุเท่า...............ดังไฟเร่า เผาใจ ไม่รู้สา

อยากทำลาย หมายมั่น รันมลาย์............มินำพา ผลร้าย สุดท้ายมี

๏        โมหะมืด ชืดมน จนหลงไหล...........รู้ผิดไผล ไม่ต้อง คลองสัจจ์ศรี

อวิชชา พาจิต มิดสัญญี........................ไม่รู้ดี รู้ชั่ว กลั้วบาปกรรม

๏        เสมือนสัตว์ ทัศนา ตามืดบอด..........เอาตัวรอด ปลอดภัย ได้ยากด่ำ

โมหะให้ ไม่เห็น ประเด็นธรรม................ชีวิตดำ งำโง่ โมหะเมา

๏        ต้องศึกษา วิชชา ปัญญาตรึก...........ต้องฝนฝึก ลึกล้ำ ล่วงความเขลา

ต้องขจัด มลทิน จินดาเกลา...................ต้องเลิกเอา แต่ใจ เป็นใหญ่เอย ฯ

๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕