ชีวิต ไม่ต้องคิดแข่งขัน : กลอน

ชีวิต ไม่ต้องคิดแข่งขัน : กลอน

ขอขอบคุณ น้อง Sira ที่จุดประกายความคิด

 ๏     มัศยา หากิน ในสินธุ                ทวิช ลุ อากาศ ชีวาตม์ หา(มัศยา=ปลา,ทวิช=นก)

มฤคา อาศัย ไพรพนา                        มนุสสา หากิน ถิ่นสังคม(มฤคา=มฤค=สัตว์กินหญ้าเช่นกวาง,มนุสสา=มนุษย์))

 ๏      คนอาศัย ในคน เลี้ยงชนม์ชีพ         ต้องปากกัด ตีนถีบ หยิบสร้างสม

ฝึกทักษะ สามารถ นาถนิยม                 จึงชื่นชม รมย์ชีวิต คิดครวญดู

 ๏      จำต้องตรึก ศึกษา วิทยาสรร           ต้องขยัน อ่านเพียร เรียนฟังหู

ต้องฝึกฝน ปฏิบัติ ถนัดปู                      ต้องฮึดสู้ อุปสรรค หนัก-ยาก-ยัน

  ๏     ของดีๆ มีน้อย คนคอยยื้อ                เงินจ่ายซื้อ จำกัด สัจจะสรรค์

คนมากเกิน  เดินแย่ง วิ่งแข่งกัน                ถึงเข่นฆ่า อาสัญ นมนานมา

  ๏     ชีวิต...                                        ไฉนต้องคิด ยื้อแย่ง แข่งขันหา ?

โลกกว้างใหญ่ ไม่ยับ ทรัพยา                  ไม่จำเป็น เข่นฆ่า อาฆาตกัน

  ๏      แค่ขยัน หมั่นเพียร พากเรียนรู้           แค่ฮึดสู้ อุตส่าห์  วิชาสรร

แค่ทำดี ที่สุด หยุดเท่านั้น                       รับประกัน มั่นคง ยงชีวา

  ๏     อย่าแส่อยาก มากเพลิน เกินพอดี        ใช้วิธี ทุจริต ทำมิจฉา

อย่ากลั่นแกล้ง แย่งยัน เล่ห์มารยา              อย่าเบียดเบียน เฆี่ยนฆ่า ทารุณทราม

 ๏      แล้วหัวใจ จะใสเบา สิ้นเศร้าสร้อย         ชีพหลุดลอย อิสระ สุขะหลาม

โลกโรยราย ไม้ดอกหอม ดอมงดงาม           กุศลดาม นำทางให้ เกรียงไกรเอย ฯ

๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๔