เขาสูง พุ่งเสียดฟ้า : กลอนคติสอนใจ

เขาสูง พุ่งเสียดฟ้า : กลอนคติสอนใจ(กลอนเจ็ด)

๏        ภูพุ่ง สูงเอื้อม เชื่อมฟากฟ้า............เขาไม่ ละป่า ลาห้วยหนอง

ฟ้าใส ให้สี ที่เรืองรอง.........................น้ำใส ให้ส่อง มองฟ้าลำ

๏        ภูสูง พุ่งตั้ง หยั่งบนดิน..................ป่าสิ้น เขาไซร้ ไม่งามขำ

น้ำใส หายแห้ง แล้งระกำ.....................เขาช้ำ คล้ำชัง ค้างเดียวดาย

๏      แม้นหมาย ได้ดี มีสูงศักดิ์...............แม้นรัก อยากเลิศ ประเสริฐสาย

แม้นชน สูงชั้น ศักดิ์ชาญชาย..................แม้นร้าย ไมตรี ปิยะยวน

๏      ย่อมยาก จักเด่น เป็นดั่งใจ..............ย่อมไม่ มีทาง สั่งสมสรวล

ย่อมยาก สัมฤทธิ์ กิจทั้งมวล...................ยามซวน ย่อมเซ  เรรวนไป

๏      อาศัย นายสรรพ สนับสนุน...............อาศัย สมุน จุนเจือไหม
อาศัย คุณธรรม จึงอำไพ........................อาศัย คนอื่น จึงยืนยง ฯ

๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๔