เดือนเยาว์ดาวเย็น : กลอนจรรโลงใจ

เดือนเยาว์ดาวเย็น  : กลอนจรรโลงใจ

(เป็นฉันทลักษณ์ที่ผมคิดประดิษฐ์ขึ้นเอง)

๏    ข้างแรม เจ็ดค่ำ................เดือนนำ ล้ำหน้า อุทัย

รุ่งสาง จ่างใส.......................ได้เห็น เป็นเดือน ครึ่งดวง

ลางเลือน เคลื่อนลอย.............อ้อยอิ่ง ยิ่งเท พีสรวง

มองดู โลกล่วง......................ห้วงราตรี ศศิธร

๏    เดือนเยาว์ ดาวเย็น.............ให้เห็น เป็นป กติ

นิรมล สนธิ............................สิริ รชนิ อดิศร

เป็นอยู่ คู่ฟ้า...........................คู่โลกา นภา บวร

ตราบนิ รันดร..........................มิจร มิจาง จากไกล

๏    เสมือน สันติ.......................สิริ อุรา ประสบ

บ้างเคลื่อน เลือนลบ.................เพราะพบ ปัญหา สาไถย

ระกำ ลำเค็ญ...........................เป็นชะ ตากรรม ทำใจ

อดทน ผจญไกร........................ไม่หนัก ไม่หนา สากรรจ์

๏    คงมั่น ขันติ...........................พฤทธิ พลา ผสบ(พฤทธิ=ความสมบูรณ์)

ยากเร้น เข็ญลบ.........................พานพบ สงบ สบสันติ์

จะสุข จะเย็น..............................เฉกเช่น ดารา พระจันทร์

อยู่ใน ใจนันท์.............................สราญ ศรัณย์ บันเทิง ฯ(ศรัณย์=ซึ่งเป็นที่พึ่ง)

๑๒ มกราคม ๒๕๕๖