ชนะตน : กลอนคติสอนใจ

ชนะตน : กลอนคติสอนใจ
(ฉันทลักษณ์ที่ผมคิดประดิษฐ์ขึ้นเอง)

๏    เริ่มหก นาฬิกา...................ท้องนภา ยังคงสลัว

หมอกขาว พราวพร่างทั่ว..........ขมุกขมัว พนาสัณฑ์

สีแสง แห่งอุษา......................เป็นสีฟ้า น่าอัศจรรย์

ไม่มี สุริยัน............................อยากนอนหรรษ์ ฝันต่อไป

๏    ตัดใจ จากผ้าห่ม................ตื่นประทม วิกรมกล้า

ตื่นตัว ทั่วกายา......................ตื่นอุรา สติใส

ต่อสู้ กับความหนาว................เหน็บปวดร้าว อย่างเข้าใจ

เป็นปก (กะ)ติวิสัย..................ที่ใครๆ ต้องประเชิญ

๏    ชีวัน คู่ปัญหา.....................คือสัจจา โลกานี้

กล้าหาญ มุ่งมั่นมี....................คือวิธี ที่สรรเสริญ

ถึงยาก ก็บ่ยั่น.........................ถึงสุขสันติ์ ก็อย่าเพลิน

ทุกอย่าง ย่อมดำเนิน................มาประเชิญ->เดินจากไป

๏    ชีวิต ที่คิดว่า......................คืออัตตา หลงอารักษ์

ผ่านวัน พลันประจักษ์...............อนิจลักษณ์ ดันผลักไส

(จาก)เด็กน้อย น่าเอ็นดู............ถูกอ้มชู เป็นผู้ใหญ่

ผ่านวาร์ ชราวัย.......................จนบั้นปลาย ไร้วิญญาณ

๏    อดทน สู้ชะตา....................ใช้ชีวา สร้างกุศล

แกร่งกล้า ชนะกมล..................ชนะตน ท้นอาจหาญ

เพื่อสู่ สุคติ.............................ภพสิริ จิรกาล

ปราศทุกข์ ทรมาน....................เย็นสุขศานติ์ สำราญเอย ฯ

๓๐ มกราคม ๒๕๕๘