กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันเสาร์ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2558

ตัณหา=สมุทัย : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

๏ หยาดน้ำ ค้างแข็ง...................ตกแต่ง ต้นหญ้า

รับขวัญ วันทา...........................อุษา สมัย

ควันขาว พวยพุ่ง........................ปรุงลม หายใจ

แปลกตา พาให้..........................ชื่นใน เหมันต์

๏ ลองนึก ตรึกดู........................คนอยู่ ลำบาก

คนไกล กลับอยาก......................มาหา หฤหรรษ์

อยากดู อยากเห็น.......................เล่นไม่ กี่วัน

ก็จร จรัล...................................พากัน กลับไป

๏ กิเลส ตัณหา..........................ชักพา มนุษย์

แส่อยาก ยากหยุด.......................ประดุจ หลงใหล

มิรู้ จักพอ...................................จดจ่อ จิตใจ

หาสิ่ง แปลกใหม่.........................มาให้ ชม-เชย

๏ รูป-รส-กลิ่น-เสียง....................ลำเลียง สัมผัส

วิถี ปฏิบัติ...................................มิอาจ อยู่เฉย

เห็นเป็น ปกติ..............................(จึง)ดำริ ละเลย

ทำตาม ใจเคย.............................เอ่ยชิน จินดา

๏ บัณฑิต พิศเพียร......................เปลี่ยนแปลง ปรับปรุง

พัฒนา ผดุง................................มุ่งขจัด ปัญหา

ต้นเหตุ แห่งทุกข์.........................รุกราน อุรา

ตามหลัก พุทธา...........................ตัณหา=สมุทัย

๏ ยึดอริ ยมรรค...........................เป็นหลัก ปฏิบัติ

ตัณหา ขจัด.................................ศรัทธา อัชฌาศัย

อยู่ใน โลกอย่าง...........................ร้างทุกข์ สุขใจ

อัศจรรย์ อันใด.............................ไหนอาจ เทียบเทียม ฯ

๑๗ มกราคม ๒๕๕๘

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันเสาร์ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2558

ตัณหา=สมุทัย : กาพย์สุรางคนางค์๓๒

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น