กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอาทิตย์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2558

ผุดผ่องครรลองพรต : กลอนเจ็ด

๏ เหน็บหนาว เช้าตรู่ ชื่นชูจิต..............อาทิตย์ อรุณ พิบูลศรี

หมอกนวล นุ่มพรม ห่มพงพี.................เหมือนมี เวทมนตร์ ดลบันดาล

๏ ผักเม็ก มากมาย รอบชายป่า............ผลิให้ ได้หา ปรุงอาหาร

ดอกผัก สะเดา เฝ้าเบ่งบาน..................ริดกลับ รับประทาน สราญรมย์

๏ ชีวิต ชนบท ไม่อดอยาก..................ถ้าหาก รักมั่น สันโดษสม

ดูแล ธรรมชาติ หยัดนิยม......................อุดม สมบูรณ์ มิสูญไป

๏ หลักธรรม นำทาง กระจ่างทัศน์..........ภักดี อติสัจ อัชฌาศัย(อติ=พิเศษ,เลิศล้น)

จำเนียร เพียรน้อม กล่อมเกลาใจ............อย่างไม่ ไหวอ่อน อก คลอนแคลน

๏ หาได้ ไม่ยาก หากใจจด-..................จ่อจะ ปรากฏ โชติช่วงแสน

หมั่นทวน ครวญใคร่ (จะ)ไม่ขาดแคลน.....แนบแน่น สำนึก รู้สึกตัว

๏ รสธรรม ล้ำเลิศ ประเสริฐสด...............เหนือรส ทั้งหลาย ในโลกทั่ว

ไม่ก่อ ความเขลา หลงเมามัว..................ไม่กลั้ว ชั่ว-ชัง ผลข้างเคียง

๏ บันดาล พานพี ปรีดิ์เปรมปลาบ............อิ่มอาบ ซาบทรวง ดวงใจเยี่ยง

สงบ สบสันติ์ ศรัณย์เพียง.......................ไม่เสี่ยง ทุกข์เศร้า ร้อนเร่ารน(ศรัณย์=ซึ่งเป็นที่พึ่ง)

๏ พิสุทธิ์ ผุดผ่อง ครรลองพรต...............หมดจด พสุ เพราะกุศล(พสุ=ทรัพย์,สมบัติ)

ชีพเยาว์ เบาสบาย ไร้กังวล.....................เหมือนยืน อยู่บน ยุคนธร ฯ(ยุคนธร=ชื่อภูเขาทิวหนึ่งรอบเขาพระสุเมรุ)

๑๘ มกราคม ๒๕๕๘

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันอาทิตย์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2558

ผุดผ่องครรลองพรต : กลอนเจ็ด

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น