มรรคผลพ้นสามัญ : กลอนหก

มรรคผลพ้นสามัญ : กลอนหก

๏    คืนไหน เงียบเท่า หนาวคืน ?...........ครั้นตื่น ขึ้นมา ปะหนาว

หรีดหริ่ง เรไร ร้องราว.........................ขับกล่อม ดวงดาว พราวแพรว

๏    เอกา พนา วิเวก............................รจเรข อุระ กล้าแกล้ว

โลกีย์ นิราศ คลาดแคล้ว.....................เป็นแนว วิถี วิมุตติ

๏    สุบิน จินตะ นาการ.........................ไกรเกริก เบิกบาน บริสุทธิ์

สะอาด สะอาง ย่างยุด........................อวิรุทธ์ เสรี นิรันดร์

๏    ศีลธรรม ความดี กีรติ.....................แก่ผู้ อุปธิ วิศัลย์

หาใช่ สภาวะ สามัญ..........................ของคน มนรั้น จัญไร

๏    บรรลุ พุทธะ ภาษิต.......................(เป็น)สุจริต สิทธา อัชฌาศัย

โฉดชั่ว ฉ้อฉล ชนใด.........................ทำได้ ใกล้เพียง เรียงคำ

๏    ผู้ถือ ซื่อตรง ทรงสัตย์....................เพียรขจัด อัตตา อุปถัมภ์
ผู้ไม่ บริโภค โลกธรรม........................จึงล้ำ ล่วงมรรค หลักการ

๏    จักเห็น ประจำ ธรรมดา...................(คน)โฆษณา ทางพ้น สังสาร(วัฏฏ์)

แต่ยัง สั่งสม อุดมพาล........................อุปาทาน ตัวตน-ของตน

๏    สุทโธ โลกุต ตระธรรม....................เกินกล้ำ ส่ำสัตว์ มนัสสน

เฉพาะ ผู้ที่ พิมล................................จึงพ้น สังสาร นิพพานเอย ฯ

๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๗