กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันพุธที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

กิเลสจูงเจตทุกข์ : กลอนเจ็ด

๏ อาทิตย์ อัศดง องค์ปัจฉิม................สุดริม ขอบฟ้า ชลาศัย

พรายพรรณ พวยพลุ่ง รุ่งอำไพ..............ค่อยเลือน เคลื่อนไหล ให้ราตรี

๏ นกเขา เจ่าจับ ไม่ขับกู่.....................เคียงคู่ อยู่นิ่ง ยิ่งสักขี

ความหนาว เข้าคลุม สุมทวี...................ป่าดง พงพี ใกล้นิทรา

๏ คืบคลาน เข้าสู่ ความสงบ.................พิภพ ลบเลือน วิหิงสา

หรีดหริ่ง เรไร ไพรพนา.........................เริงร่า ประเลง เพลงระงม

๏ หัวใจ ไพรพง คงคลายผ่อน...............เข้านอน แนบนิ่ง อิงแอบสม

หัวใจ คนพลอย คล้อยภิรมย์..................อุดม สุขะ สงบระงับ

๏ ราคะ โทสะ พยาบาท ฯลฯ.................สร้างทุกข์ สุขขาด ไปปราศสรรพ

สติ ปัญญา มาย่อยยับ...........................งามใจ หายวับ เลือนลับลา

๏ ปรุงแต่ง ด้วยใจ ใจกำหนด.................จะหมด / จะมี สิเนหา

ประโยชน์ อันใด ใยอัตตา.......................ต้องมา สร้างสรรค์ สำราญ(ใน)ตน ?

๏ เห็นโทษ โฉดหลาย ในราคะ...............โทสะ พยาบาท ฯลฯ พาขัดสน

ตั้งจิต ตั้งใจ ไกรถกล.............................เว้นห่าง ว่างหน อกุศลธรรม

๏ จึงจะ สงบเย็น อยู่เป็นสุข....................ไร้ทุกข์ โทษทัณฑ์ มานงามขำ

สะอาด อุรา ทิวา-ค่ำ..............................เลิศล้ำ สัมฤทธิ์ ชีวิตเอย ฯ

๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๗

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันพุธที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

กิเลสจูงเจตทุกข์ : กลอนเจ็ด

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น