กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันอาทิตย์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2556

สิ่งบันเทิง : กลอนคติสอนใจ

๏ เพลงฝน หล่นริน ยินยามค่ำ.............ในความ มืดดำ ลำนำไหล

หยดน้ำ กระทบ กลบพฤกษ์ใบ..............นิโรธ สดใส ไร้ราคี

๏ ไอชื้น รื้นเช่น เย็นสัมผัส..................ภิรมย์ สมบัติ พนัสศรี

ฝนริน กลิ่นหอม กล่อมฤดี....................ไม่แพ้ มาลี กรรณิกา

๏ ถ่ายท่วง ทำนอง ของจังหวะ.............วัสสะ ฤดู อุทิศา

ป่าดง พงพี สู่นิทรา.............................สัตว์ป่า ทระนง จงหลับไป

๏ ธรรมชาติ คัดสรร สิ่งบันเทิง..............รื่นเริง อมฤต พิสมัย

มิชั่ว มัวเขลา มอมเมาใคร.....................วิสุทธิ์ วุฒิใส ไกรสกล

๏ เพียงพอ ต่อการ บันเทิงชีวิต.............ไม่มี วิปริต พิษภัยผล

ไม่ก่อ กระสัน บันดาลดล......................ไม่ทำ ให้คน ทุรนทุราย

๏ แต่ดวง ใจคน วิกลจริต.....................ประดิษฐ์ คิดค้น วิกลขยาย

สารพัน บันเทิง สำเริงกาย.....................เกินกล้ำ ทำร้าย วายชีวี

๏ อย่างเช่น สุรา ยาเสพย์ติด ฯลฯ..........รู้พิษ รู้ภัย ยังไม่ลี้

คิดเพิ่ม พิษสง หลงทวี.........................เมามาย ฤดี พิสดาร

๏ เพราะคน โง่เขลา เบาปัญญา.............ชีวา จึงทุกข์ สิ้นสุขศานติ์

ทำตัว ชั่วช้า อันธพาล...........................สืบเผ่า สันดาน พาลต่อไป ฯ

๑ กันยายน ๒๕๕๖

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันอาทิตย์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2556

สิ่งบันเทิง : กลอนคติสอนใจ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น