เป็นแม่ / เป็นมาร ? : กลบทสะบัดสะบิ้ง

เป็นแม่ / เป็นมาร ? : กลบทสะบัดสะบิ้ง

๏    เมื่อลมหนาว เป่าพัด ถนัดถนี่

หนาวกายี คลี่เข็ญ เป็นนักเป็นหนา

ย่ำคืนยาม น้ำค้าง พร่างพรูพร่างพา

หนาวแทรกซึ้ง รึ้งอุรา ละล้าละลัง

๏     แมวเร่(ร่อน)นำ ลูกน้อย ตามต้อยตามติด

ซ่อนมิดชิด ใต้ตู้ ดูหน้าดูหลัง(ผิดฉันทลักษณ์เพราะภาษาบังคับ)

ลูกสามตัว รู้ชัด ระมัดระวัง(ผิดฉันทลักษณ์เพราะภาษาบังคับ)

ดูเหมือนยัง กริ่งใจ ไม่คุ้นไม่เคย

๏    เอาปลาทู มาให้ มิใกล้มิไกล

แม่แมวไม่ ยอมกิน ทำชินทำเฉย

ลูกแย่งกิน กันอิ่ม ละลิ้มละเลย

แม่แมวเอ๋ย ค่อยกิน ซึ้งจินต์ซึ้งใจ

๏    มาวันหนึ่ง แม่แมว ค้นแล้วค้นเล่า

รังว่างเปล่า ลูกหาย โหยหาโหยไห้

ร้องเรียกหวน ครวญคร่ำ ร่ำรี้ร่ำไร

ปานหทัย ใจจะขาด อนาถอนันต์

๏    น่าย้อนคิด อนิจจา มนามนุษย์

มีบางคน มนดุจ กระสุดกระสัน

รักสนุก ทุกข์ท้อง ต้องฆ่าต้องครรภ์

ทำแท้งทัณฑ์ ทิ้งทอด ยอดพุ่งยอดพี

๏    เป็นอะไร กันแน่ เป็นแม่/เป็นมาร ?

เดรัจฉาน นั้นไซร้ ไร้ศักดิ์ไร้ศรี

ยังรักลูก ผูกพัน หมั่นดูหมั่นดี

เกิดเป็นคน ป่นปี้ อัปรีย์อัปปราณ ฯ(อัป=ไร้,ปราณ=ใจ)

๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖