ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

ยินดีต้อนรับอาคันตุกะทุกท่าน
ขอขอบคุณที่กรุณาแวะเวียนมาเยี่ยมชม หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ท่านจะได้รับสิ่งที่ท่านประสงค์
ผลงานส่วนใหญ่ ผู้เขียนเรียบเรียงขึ้นจากประสบการณ์ชีวิตทั้งของตัวเองและคนอื่นที่นำมาเป็นบทเรียน พร้อมทั้งเอาหลักศีลธรรมมาประยุกต์ใช้ เพื่ออบรมจิตใจตนเอง ผู้เขียนหาได้มีความเป็นอริยะแต่อย่างใดไม่
( เดิมที แต่งเฉพาะกลอนธรรมะ จึงใช้นามปากกาว่า avijjapikkhu ที่จริงต้องพิมพ์ว่า avijjabhikkhu แต่ตอนสมัครสร้างเว็ป เกิดทำพลาด เข้าไปใช้ชื่อนั้นไม่ได้ ต้องดัดแปลงชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน )
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด
ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า โดยไม่คิดมูลค่า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ทุกๆท่านเทอญ
ขออภัยถ้าเห็นโฆษณาที่น่ารำคาญ เป็นการดำเนินการของ Blogger เอง
ผมไม่มีต้องการและไม่ได้รับประโยชน์อะไร ผมสร้างเว็ปนี้เพื่อการกุศล ไม่ใช่เพื่อหารายได้

วันเสาร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

วัยเรียน...บทเรียนรัก : กลอนคติสอนใจ



วัยเรียน...บทเรียนรัก : กลอนคติสอนใจ


       รัก...สวยงาม แค่ไหน ใคร่อยากรู้.......ชีวิตคู่ ดูวิจิตร พิสมัย
เห็นเขาเคียง เมียงสุข สนุกใจ...................เรามิไร้ ใจเช่น ลองเล่นดู

       ยังอยู่ใน วัยรุ่น หมกมุ่นรัก..................วิชาพัก รักใฝ่ หมายว่าหรู
รสรักยวน ชวนให้ ใจเชิดชู........................จึงเสียผู้ เสียคน พ้นการเรียน

       ยังอาศัย พ่อแม่ ดูแลเลี้ยง..................ยังมาเสี่ยง เบี่ยงการ ไม่อ่านเขียน
ยังทำเล่น ราคี มิพากเพียร........................ยังต้องเรียน รู้รส รันทดดาย

       ไม่มีงาน ไม่มีเงิน เพลินสิ้นสูญ............ไม่มีกิน ชีวินกูล สุนทรีย์หาย
ไม่มีบ้าน ไม่มียา รักษากาย.......................ไม่นานนัก รักก็วาย ไร้ชีวี

       คนรักเคย น่ารัก ประจักษ์ชัง................ความรักเคย สะพรั่ง พังป่นปี้
รสรักเคย หวานฉ่ำ ทรามสิ้นมี....................ไม่รักดี ริรักเล่น เช่นบทเรียน

       กว่าจะรู้ ก็สาย ไร้ทางแก้....................ต้องพ่ายแพ้  เพราะแส่รัก หนักอกเศียร
ตกระกำ ลำบาก ทุกข์ยากเบียน..................ชีวิตวน ทุรนเวียน เจียนตายเอย ฯ

๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น