ความยับยั้งชั่งใจ : กลอนแปด

ความยับยั้งชั่งใจ : กลอนแปด

๏    การที่เท้า  ก้าวพลาด ประหวัดผิด...............ยังมีสิทธิ์ ถอยหลัง ตั้งต้นใหม่

แต่ถ้าพลัด ตกผา อย่าหวังใจ.........................จะหวนคืน มาได้ ไม่มีทาง

๏    การดำเนิน ชีวิต ที่ผิดพลาด......................(บ่อยครั้งที่)มีโอกาส แก้ไข ไม่ขัดขวาง

แต่ที่ต้อง เสียใจ จนวายวาง..........................ย่อมมีบ้าง อย่างไร ควรไต่ตรอง

๏    หากทบทวน หวนคิด ข้อผิดพลาด..............มักพบว่า สามารถ จะปัดป้อง

เมื่อไร้เหตุ (ย่อม)ไร้ผล กลไกกรอง.................แต่ที่ต้อง ผิดพลาด เพราะอาตมา(อาตม-=ตน)

๏    ถ้าหยุดยั้ง ชั่งใจ ให้ทันเจตน์.....................ปฏิเสธ เหตุอัน ก่อปัญหา

คิดรอบคอบ กรอบกรรม์ เกิดปัญญา................ประพฤติดี จริยา เป็นปราการ

๏    มิบุ่มบ่าม ย่ามใจ ภัยยากเกิด......................มิเลยเถิด ละเมิดกฎ พยศหาญ

มิอวดดี นิสัยดื้อ ทื่อ ดักดาน..........................มิชั่วช้า สามานย์ สันดานดล

๏    คงไม่ต้อง ระกำ น้ำตาตก..........................ร้อนเร่ารุม สุมอก ตระหนกล้น

คงไม่พาน ปัญหา สาละวน............................พบวิกฤติ จิตวิกล จนปัญญา

๏    แค่ยับยั้ง ชั่งใจ เอาไว้ก่อน........................ไม่รีบร้อน หุนหัน เห็นปัญหา

หัดรู้จัก หักห้าม มิตามอุรา.............................สุจริต พิจารณา สาระใน

๏    จะปลอดโปร่ง โล่งจิต ปลิดทุกข์เหตุ............ปฏิเวธ เจตนา อดิศัย(ปฏิเวธ=ลุล่วงผลปฏิบัติ)

มีชีวิต สิทธา สาธุไท....................................เป็นอยู่อย่าง ร้างไกล ไร้กังวล ฯ

๒๖ กันยายน ๒๕๕๘