ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันศุกร์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2558

ปล่อยวางบ้างเถิด : กลอนคติสอนใจ



ปล่อยวางบ้างเถิด : กลอนคติสอนใจ

๏    เมฆพร้อย ลอยผ่าน.....................บันดาล บาลบ่ม ร่มเงา
ครู่เดียว เปลี่ยวเปล่า.........................แสงแดด แผดเผา ราวไฉน
ละเลย อุรา.....................................ดีกว่า จะมา ใส่ใจ
กับเรื่อง เกินไกล.............................เกินให้ สามารถ จัดแจง

๏    ชะตา ชีวิต..................................บ่อยครั้ง ช่างคิด ไม่ตก
เรื่องรุม สุมอก..................................เรื่องรก รุงรัง ฝังแฝง
เกินกรรม ดำริ..................................เกินสติ ปัญญา จะปรับแปลง
กระทบ ตบแต่ง................................เสียดแทง แรงเร่า เผาทรวง

๏    เท่าที่ ทำได้................................ทำใจ ได้แต่ ปล่อยวาง
หลายสิ่ง หลายอย่าง.........................โลกกว้าง สร้างไว้ อย่าไปห่วง
อิทธิพล คนหลาก.............................ฉุดกระชาก ดักไส ใดปวง
ประทุ ลุล่วง.....................................สู่ห้วง ปัญหา สาธารณ์

๏    เท่าทัน ปัญหา.............................บากบั่น ปัญญา ปรารภ
ทำใจ ให้สงบ...................................บรรจบ ขบคิด จิตศานติ์
กุศล สำรวม.....................................สวมรับ กับสถา นการณ์
กังวล พ้นผ่าน..................................กังวาน บานเบิก เกริกทวี

๏    บางอย่าง หวังได้..........................บางอย่าง อย่าได้ ไปหวัง
ทำเกิน กำลัง....................................จะยัง ทุกข์ใหญ่ ไร้สุขี
มองเป็น เวรกรรม..............................ทำใจ อย่าไป โศกี
โสมนัส ทัศนีย์..................................สวัสดี ปรีชา ประชัย

๏    ปล่อยวาง บ้างเถิด.........................ประเสริฐ ประสิทธิ์ จิตรา
บริหาร ชีวา......................................ใช่ว่า จะตะลุย ดุ่ยๆไม่
รู้เร่ง รู้ผ่อน.......................................รู้หย่อน รู้หยุด ฉุดใจ
รู้สัจ วิสัย.........................................ทำให้ สอดคล้อง ต้องการณ์เทอญ ฯ

๒๕ กันยายน ๒๕๕๘

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น