ทำอะไรให้แก่โลก ? : กลอนคติเตือนใจ

ทำอะไรให้แก่โลก ? : กลอนคติเตือนใจ

๏    เมล็ดข้าว เหล่านี้ ที่เราหว่าน................สามเดือนผ่าน สานพวง เป็นรวงเหลือง

อาศัยดิน กินน้ำ แดดลามเนือง..................ก็ฟูเฟือง เขื่องครื้น เต็มผืนนา

๏    วัวควายอ้วน ท้วนพี มีพลัง...................มิได้สั่ง ทั้งสิ้น แค่กินหญ้า

ไก่คุ้ยดิน กินแมลง แกร่งกายา...................ถึงเวลา กลับเล้า เข้านอนเอง

๏    สมัยก่อน ย้อนกาล เด็กบ้านเก่า..............ไม่ต้องเร้า เฝ้าเพียร พากเรียนเก่ง

เด็กวันนี้ วิปริต คิดนักเลง..........................ริรีบเร่ง มีรัก และมักพาล

๏    ครูแต่ก่อน สอนดี มีสำนึก......................ให้รู้สึก เคารพ ขบ(คิด)ลูกหลาน

ครูวันนี้ มีมาก เหมือนยักษ์มาร....................คอยเกียจคร้าน หาญแส่ หาแต่เงิน

๏    หลวงตาเถร-เณร-ชี กิเลสหนา................ทำชั่วช้า อาบัติ มิขัดเขิน

คิดถึงพระ ในอดีต ผิดแผกเกิน....................ไม่เล่อเลิน เมินข้าม ธรรมวินัย

๏    คนทำงาน กาลก่อน สอนไม่ยาก..............ทนลำบาก บ่ถอย น้อยรายได้

คนทำงาน วันนี้ มิทันไร..............................อยากจะได้ เงินมาก ไม่อยาก(ทำ)งาน

๏    คนด้อยสมรรถ (ถะ)ภาพ การผลิต.............(กลับ)เอาแต่คิด กิน-ใช้ ใคร่ล้างผลาญ

ลอบหลบพัก รักสนุก อยู่ทุกกาล...................อายุผ่าน วารวัย ไร้ค่ามี

๏    เกิดมาแล้ว ทำอะไร ให้แก่โลก ?...............(ดีแต่)บริโภค-ทำลาย ไร้ราศี

เกิดมาควร กระทำ แต่กรรมดี........................รักษ์โลกนี้ ให้อยู่ คู่นิรันดร์ ฯ

๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๗