วัยเยาว์ อย่าเอาแต่เล่น : กลอนหก

วัยเยาว์ อย่าเอาแต่เล่น : กลอนหก

๏    ปิดเทอม อย่าเริ่ม แต่เล่น.............ดั่งเช่น เฉกลิง สิงค่าง

ช่วยงาน ครอบครัว ตัวบ้าง...............เราต่าง (ต้อง)พึ่งพา อาศัย

๏    ลองนำ ความคิด พิศดู.................ใครอยู่ รอดด้วย (แค่การ)หายใจ ?

เป็นคน ไม่พ้น กิน-ใช้......................ปัจจัย จำเป็น เฟ้นหา

๏    เกื้อหนุน จุนเจือ ชีวิต..................คิดเผื่อ เมื่อ(ยาม)แก่ ชรา

เจ็บไข้ ไม่แจ้ง ล่วงหน้า...................เงินตรา หาเผื่อ เหลือออม

๏    ครอบครัว ญาติมิตร สหาย............มากมาย แวะเพียร เวียนพร้อม

ร่วมใช้ ร่วมกิน ยินยอม.....................ถนอม ไมตรี ปรีดา

๏    กำลังทรัพย์ กำลังใจ....................ล้วนได้ ด้วยการ ศึกษา

พื้นฐาน บันเทิง อุรา.........................ใช่ว่า ด้วยทำ ตามสบาย

๏    ฝึกตน เสียแต่ วัยเยาว์...................คอยเอา ใจถ้วน ขวนขวาย

ทักษะ ชีวา ประปราย........................ต้องตาย ถ้าใคร ไม่มี

๏    สัตว์เล่น เห็นการ เรียนรู้.................เพื่อสู้ อยู่รอด หลบหนี ฯลฯ

คนเล่น ประโยชน์/โทษมี ?.................(ถ้า)ได้ดี เล่นเทอญ เชิญชวน

๏    เวลา-อายุ จำกัด..........................ผ่านไป ไม่อาจ พัดหวน

เลือกทำ เลือกขบ ทบทวน.................ให้ควร คลองธรรม์ จรรยา

๏    เมื่อใคร วัยเยาว์ เมาเล่น................เติบใหญ่ (ย่อม)ไม่เร้น ปัญหา

ตัวอย่าง มากมาย นัยนา....................อุตส่าห์ อย่าเล่น เช่นลิง ฯ

*เล่นบ้าง อย่างสร้างสรรค์
เล่นได้ แต่ให้แบ่งเวลาอย่างเหมาะสม

เล่นแต่พอสมควรแก่ กาละ เทศะ ภาระ หน้าที่
อย่าเล่น จนทำให้ตัวเอง-คนอื่นเดือดร้อน ลำบาก

อย่าเล่น จนละเลยการสร้างอนาคตที่มั่นคง

อย่าเล่น จนทอดทิ้งการพัฒนาสติปัญญา อารมณ์ ความคิด จิตใจ
อย่าเอาแต่รักสนุก อนาคตจะเดือดร้อน

๑๕ มีนาคม ๒๕๕๗