ไม่ฉลาด-เป็นเศรษฐี ก็มีความสุข : กลอนคติสอนใจ

ไม่ฉลาด-เป็นเศรษฐี ก็มีความสุข : กลอนคติสอนใจ

๏    แดดอุ่นๆ สุนทรีย์ กายีไล้             ยามสูรย์ใกล้ กาลกลับ ลับสิ้นแสง

อุไรเรือง เปลื้องเด่น เป็นม่วงแดง          พรายพลิกแพลง แต่งฟ้า นภดล

๏    ลมอุ่นๆ คุ้นเชย เคยสัมผัส            สายัณห์ร้อน ร้อนจัด เพราะขาดฝน

แสงสุดท้าย พ่ายแพ้ แก่กาฬกล            เหล่าพหล พลพัทธ์ แห่งรัชนี

๏    เดินเลียบลัด ภัตตาคาร สถานใหญ่   ผ่านเพื่อใช้ บริการ บาทวิถี

ร้านอาหาร ข้างถนน คนทวี                  ทยอยมี มานับ รับประทาน

๏    บรรยากาศ โล่งกว้าง ช่างสุขสม      อภิรมย์ ชมดาว เคล้าอาหาร

เดือนเคลื่อนคล้อย ลอยพริ้ม ยิ้มแย้มปาน     ในคืนวาร ข้างขึ้น รื่นฤทัย

๏    ลมเย็นๆ เป็นเพื่อน มาเยือนเย้า    ยามเปลี่ยวเปล่า เรากลับ นิเวศศรัย(ศรัย=ที่อาศัย,ที่ร่มเย็น)

รถราคา หลายล้าน พุ่งผ่านไป              ไม่สนใจ ใยดี มีเท้าเดิน

๏    ใช้เงินที่ ได้มา อย่างสุจริต           สบายจิต สบายใจ ไม่เคอะเขิน

พักบ้านที่ ไม่มีภัย ใจเพลิดเพลิน          แม้เผชิญ อัตคัด ค่อนขาดแคลน

๏    ไม่เบียดเบียน ผู้ใด ให้ลำบาก       ไม่เกรงโจษ โทษจาก พิพากษ์แผน

ไม่ทำบาป หยาบช้า สุระแดน              ถึงมาดแม้น ไม่ฉลาด ไม่ขลาดคลา(สุระ=ผู้กล้าหาญ)

๏    ไม่ต้องติด หนี้ใคร ในชาตินี้         ไม่ต้องใช้ หนี้ใคร ในชาติหน้า

ไม่ต้องพรั่น หวั่นตาย วายชีวา             ไม่ต้องผวา หาทาง หลังความตาย

๏    ไม่ฉลาด-เป็นเศรษฐี ก็มีสุข         ไม่เร่ารุก ร้อนรน กมลกระหาย

ไม่กระสัน มั่นอยาก ยุ่งยากดาย           ใช้ชีวี ที่เรียบง่าย สบายเอย ฯ

๒๖ เมษายน ๒๕๕๖