คนดีต้องสู้ : กลอนจรรโลงใจ

คนดีต้องสู้ : กลอนจรรโลงใจ

(ฉันทลักษณ์ที่ผมคิดประดิษฐ์ขึ้นเอง)

๏    เหนือพื้น พสุธา.................บนนภา ในกระสินธุ์

ใต้แดน แผ่นดิน.....................กลางนครินทร์ ถิ่นไพรสณฑ์

น้ำแข็ง ขั้วโลก......................ยังโยกย้าย ไปตั้งตน

ถ่ายทอด เผ่าพล....................แพร่พันธุ์คน ท้นขจาย

๏    คือความ สามารถ...............แห่งชนชาติ องอาจมุ่ง

ชีวา ผดุง..............................จนเรืองรุ่ง พุ่งพรวดหลาย

ลำบาก ลำบน........................สู้อดทน จนตัวตาย

ประโยชน์ สุดปลาย.................เป็นเป้าหมาย ได้ทระนง

๏    คือธรรม ชาติ.....................อันวิลาศ ของชีวิต

ต้องครุ่น ต้องคิด.....................เพื่อพิชิต ทิศประสงค์

ปัญหา อุปสรรค.......................ยากหนักหนา อย่าพะวง

ตั้งจิต ประจง...........................ปลงใจสู้ อยู่ร่ำไป

๏    ชนชั่ว หยาบช้า....................สิ่งธรรมดา โลกานี้

ราญหมาย ร้ายมี........................เบียดบีฑา อัชฌาศัย

ไร้ความ เป็นมิตร.......................ทุจริต เภทพิษภัย

แก่คน ทั่วไป............................ในใต้หล้า แลปัถพี

๏    อย่าย่น ระย่อ........................รันทดท้อ ต่อชีวิต

จงสู้ จงคิด...............................รักษาสิทธิ์ รักศักดิ์ศรี

แห่งความ เป็นคน......................ผู้อดทน บนความดี

แม้ยาก มากมี...........................ใจจงมี มั่นจีรัง

๏    หากใจ ไม่สู้.........................ย่อมเป็นอยู่ อย่างผู้แพ้

ถูกกั้ง รังแก..............................แลกดขี่ หมดที่หวัง(กั้ง=กั้น)

พล่านพรั่น หวั่นไหว...................ไม่มีสุข ทุกข์ประดัง

แม้ชี วียัง.................................อยู่ไม่ต่าง ซังกะตาย

๏    คนดี ต้องสู้...........................ต้องยืนอยู่ อย่างกล้าหาญ

ฤทธี ปณิธาน.............................จะบันดาล ฝันสมหมาย

อยู่เย็น เป็นสุข............................ปราศจากทุกข์ ณ บั้นปลาย

กายา สลาย...............................ชื่อเฉิดฉาย ไกรนิรันดร์ ฯ

๒๐ เมษายน ๒๕๕๖