ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันเสาร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

ชีวิตไม่ได้โรยไว้ด้วยกลีบกุหลาบ : กลอนไร้ฉันทลักษณ์


Paul Barton is from Yorkshire, England. After studying art at the Royal Academy of Arts in London, he decided to start a career as a concert pianist. Although his brilliant performances quickly helped him on his way to the big stage, the multi-talented Englishman soon realised that this way of life was just not for him. At this point, he chose to travel to Thailand for 3 months, and work as a piano teacher. It was here that he met his wife Khwan, also an artist, and he decided to make Thailand his home. In Bangkok.



ชีวิตไม่ได้โรยไว้ด้วยกลีบกุหลาบ : กลอนไร้ฉันทลักษณ์

๏    ชีวิตไม่ได้โรยไว้ด้วยกลีบกุหลาบ
หากแต่ขนาบด้วยขวากหนาม
การจะเดินไปให้ถึงซึ่งจุดหมายปลายทาง
ต้อง อุตสาหะ พยายาม ทุ่มเท ตั้งใจ

๏    อย่าเชื่อถือแผนที่(ที่ทำขึ้น)ผิดๆ
ชีวิตที่หลงทาง แสงสว่างไร้
หากพลัดหลงเข้าป่าดงพงไพร
หาทางออกมาไม่ได้
จะตายทั้งเป็น

๏    ทางที่คล้อยลงต่ำดำเนินง่าย
เริ่มต้นเดินสบาย
แต่ปลายทางช่างยากเข็ญ
ชีวิตที่มัวเมาเอาแต่เล่น
จะเป็นคนไร้อนาคต ไร้ค่า น่าเสียดาย

๏    ทางสูงเนิน
เริ่มต้นเดินต้องพยายามมาก
แต่หากมุมานะขวนขวาย
หลังจากที่ขึ้นไปบนทางได้
จะเดินง่าย ปลอดภัย ไร้กังวล

๏    รอบข้างทางเดิน
สิ่งน่าเพลิดเพลินล้วนล่อใจ
แต่หากเถลไถล
ย่อมเสียเวลาไปอย่างไร้ค่า

๏    ยิ่งถ้าออกนอกลู่นอกทาง
อาจจะสร้างปัญหา
ออกไปแล้วไม่ได้หวนกลับมา
สิ้นอนาคต ชวนสลดใจ

๏    อย่ามัวละห้อยหา รอกลีบกุหลาบ
ปรับตัวตามสถานะที่มี-ที่เป็น ให้ได้
แม้เส้นทางจะขรุขระ ทุลักทุเล
จงอดทนทุ่มเทพยายามไป
สิ่งสำคัญคืออย่าให้
เดินไปผิดทิศผิดทางฯ

๓๐ พฤษภาคม ๒๕๖๓

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น