ต้นปราสาทผึ้ง : กาพย์ยานี๑๑

ต้นปราสาทผึ้ง : กาพย์ยานี๑๑

๏    เตรียมการ ออกพรรษา.................พุทธมา มกชน

ซื้อของ สนองขน............................สาละวน จนวุ่นว้า

๏    เพื่อทำ บุญอุทิศ.........................แด่ญาติมิตร ผู้มรณา

มีบ้าง อ้างศาสนา............................ปราสาทผึ้ง จึงถวายวัด

๏    ธรรมเนียม ประเพณี.....................ของท้องที่ อีสานสัต(สัต=ดี,งาม)

บำเพ็ญ กันเป็นวัตร..........................ปฏิบัติ ต่อเนื่องนาน

๏    เสื่อ-หมอน ซ้อนผ้าสบง................ธูป-เทียนคง ประสงค์สาน

แต่ทว่า ปราสาทพาน........................ค่อยผันผูก คล้อยยุคสมัย

๏    กลับเป็น สิ่งสิ้นเปลือง...................มิต่อเนื่อง เหมือนเครื่อง(ของ)ใช้

(การ)คำนึง พึงเปลี่ยนไป...................ให้สอดคล้อง ความต้องการ

๏    หมดคราว คนเฒ่าแก่.....................คงผันแปร แท้ลูกหลาน

หลงลาม แหล่งสำราญ......................สิ่งบันเทิง เริงรื่นใจ

๏    ทอดทิ้ง ประเพณี..........................ศาสนามี ก็หาไม่

ศีลธรรม เสื่อมทรามไคล....................ทำอะไร ตามใจตน

๏    คุณค่า วัฒนธรรม..........................แค่หวังนำ เศรษฐกิจผล

หากไร้ ทำให้คน...............................ขาดสนจิต คิดเลิกราฯ

๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๙

*เหลือไม่กี่ท้องที่ ที่ยังรักษาประเพณีถวายต้นปราสาทผึ้ง

แต่ส่วนใหญ่ไม่ให้ความสำคัญกันแล้ว