กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ผลงานของชายคนหนึ่งซึ่งนอกจากตามหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว ต้องเรียนรู้ศึกษาหาความรู้เอง ทั้งหลักธรรมและการประพันธ์ ชอบคิด-วิเคราะห์-สรุปบทเรียนใหม่เป็นประจำ แล้วบันทึกไว้เป็นบทกวีเพราะมิเช่นนั้นจะลืมบทเรียนเก่า คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง จึงโพสต์สู่สื่อสาธารณะ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน

ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันพุธที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2557

บาดรัก บาดลึก : กลอนเจ็ด

๏ บาดรัก บาดลึก รู้สึกเศร้า....................ใดเทียบ เปรียบเท่า รักร้าวหรือ ?

รักรมย์ สมคำ เขาร่ำลือ..........................ระบือ รสรัก ปักอุรา

๏ แต่ความ ที่ใจ ไปประมาท...................ธรรมชาติ ชำรุด มนุสสา(มนุสสา=มนุษย์)

กลับกลอก หลอกลวง ทรวงมารยา............ไร้สัตย์ รัถยา สามานย์มี(รัถยา=ทางเดิน)

๏ ตกปาก รักเรา เท่าดวงใจ....................พบใหม่ พึงกว่า ก็ผละหนี

อกเรา เฉาไหม้ มิใยดี.............................ไปมี สุขมอง สนองกมล

๏ ตัวใคร ตัวมัน คือคันฉ่อง.....................ครรลอง ครองรัก ? ชักฉงน

รักที่ ดีแท้ (คือ)รักแต่ตน ?......................ไม่สน คนอื่น ขื่นฤทัย

๏ ความรัก ของคน ล้นเคลือบเล่ห์............ทุ่มเท ทุกอย่าง ยังร้างไร้

มีใจ ใยเหมือน เลือนลางใจ......................ทำร้าย ใจคน(อื่น) จนแหลกลาญ

๏ รสรัก เริ่มต้น ข้นมิขาด........................รสชาติ แช่มชื่น ระรื่นฉาน

แต่รส รักร้าว เร่าดวงมาน.........................ทุกข์ทน ทรมาน ปานประลัย

๏ จะอยู่ อย่างไร โดยไร้รัก ?...................ไม่ปัก กมล ปรนหวั่นไหว

ในเมื่อ ฤดี มีฤทัย...................................มุ่งหมาย ไขว่คว้า หารักครอง

๏ เห็นความ เป็นโทษ เมื่อหมดรัก.............ประจักษ์ หลักใจ ใครทั้งผอง

รักแท้ แต่ตน จนจิตจอง..........................โศลก ปกป้อง ส้องรักเอย ฯ

๙ เมษายน ๒๕๕๗

กลอนธรรมะ กลอนคติชีวิต กลอนคติเตือนใจ กลอนคติสอนใจ กลอนสุภาษิต บทความจรรโลงใจ

ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

วันพุธที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2557

บาดรัก บาดลึก : กลอนเจ็ด

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น