เลียบกลางทางกุศล : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

เลียบกลางทางกุศล : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

๏    ...............................ฝนตก ตอนบ่าย

แม้มิ มากมาย.................(พอ)ช่วยสลาย คลายร้อน

ค่ำคืน ชื้นเย็น.................เป็นที่ ชวนนอน

ได้กลิ่น เกสร.................อ่อน(ดอก)โมก อกเอม

๏    ...............................คนจร หมอนหมิ่น

ขอแค่ (พอ)อยู่-กิน..........ชีวิน ก็เกษม

ไม่คิด เทียบชั้น...............เธอท่าน สรรเปรม

ไม่เหิม เติมเต็ม...............โลกีย์ นิยม

๏    ...............................เกิดมา ตัวเปล่า

ตายไป ใครเอา...............เหล่าไร ไปสม ?

แม้แต่ ร่างกาย................คล้ายทอด ทิ้งรมย์

เปื่อย-เน่า-เผา-ถม...........จมสิ้น ภินท์พาน

๏    ...............................เส้นทาง ชีวิต

(คือ)ทางผ่าน ธารพิศ.......พิจิตร สังสาร

อย่ามัว ยึดติด.................ประดิษฐ์ พิสดาร

อย่าเมา เถ้าถ่าน..............ขับขาน (คือ)ตัวตน

๏    ...............................บันเทิง เริงธรรม

ไม่เคย ระกำ...................ตามทาง กุศล

(แม้)โลกนี้ มีร้าย.............(หาก)ไม่กราย ระคน

ก็ไม่ กังวล.....................ถึงผล เภทภัย

๏    ...............................วิญญู สุจริต

แจ้งสัจจ์ จัดจิต...............มิคิด พิสมัย

ประดา โลกธรรม.............สำคัญ อันใด

เพียงลม ชโลมไล้...........ผิวกาย ไปเอย ฯ

๒๕ เมษายน ๒๕๕๗