ด้วยปีกแห่งรัก : กลอนเปล่า

ด้วยปีกแห่งรัก : กลอนเปล่า

๏   แม้ชีวีนี้ช่างแสนสั้น

แต่หัวใจนั้น กลับฝันใฝ่หารัก อัน...นิรันดร

หากฟ้าไม่ส่งความรักลงมาให้ได้สโมสร

ฉันก็จะบินแรมรอน...

บินให้ไกล...

ไปไขว่คว้าหารักมาครอบครอง

๏   ฉันจะบินไป บินไป...เรื่อยๆ

แม้จะเหนื่อยอ่อน แต่จะไม่ทอดถอนใจจนกว่าได้รักมาสนอง

ความรักที่ฉันยังไม่เข้าใจ ไม่รู้จัก แต่ใจนั้นอยากจะลอง

โดยไม่ต้องตั้งคำถาม

จนกว่าจะได้ความรัก มาพิทักษ์ไว้ในอ้อมกอด

๏   เพื่อปลอบประโลมหัวใจที่หงอยเหงา

เพื่อเติมเต็มชีวิตว่างเปล่านี้ ให้มีความหมาย

ด้วยความหวังว่าบนเส้นทางข้างหน้า ฉันจะประสบพบรัก ในบั้นปลาย

น้ำทิพย์แห่งรัก จะไหลอาบชโลมหัวใจ 
ให้สงบสิ้นซึ่งความเหงาและเหว่ว้า

๏    ความรู้สึก เป็นบ่อเกิดของความสุขและความทุกข์

แต่ไม่ว่าจะสุข หรือทุกข์

จะแย้มยิ้ม หรือปริ่มด้วยน้ำตา

ตราบเท่าที่ยังไม่ประสบพบรักในความจริง

ฉันจะไม่ยอมทอดทิ้งรักในความฝัน

๏   แม้จะเป็นฝันที่เบาบาง  แต่ก็ไม่บอบบาง

เพราะว่ามีความฝัน...

ถึงฉันจะล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า

ก็ยังมีแรงสู้ต่อไป

ฉันจะพยายามบินต่อไป...

พยายามบินตลอดไป...
จนกว่าจะได้รัก...

๏   ด้วยหวังว่าวันใดที่สายลมพัดแรงพอ

แสงสุรีย์สาดส่องต้องปีกบริสุทธิ์ใส

ฉันคงจะได้พบรัก....

ที่จักพาให้หัวใจเต้นแรง

แต่รู้สึก...สงบ และอบอุ่น

๏   สำคัญกว่าความงาม

คือ ความซื่อสัตย์

สำคัญกว่าความเฉลียวฉลาด

คือ ความมีศีลวัตรศรัทธา

สำคัญกว่าความมีหน้ามีตา

คือ มีรักที่มั่นคงเหนือกาลเวลา และอายุขัย

...นี่คือความรัก ที่ฉันใฝ่ฝัน...

หมายมั่นในหัวใจ...

ตลอดมาและตลอดไป...
ไม่เปลี่ยนแปลง ฯ

๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๖