ฟ้าหลังฝน : กลอนจรรโลงใจ

ฟ้าหลังฝน : กลอนจรรโลงใจ

๏    ฝนปรายโปรย โรยหลั่ง ตั้งแต่เช้า.........เมฆาเทา เคล้านภา สุระสูญ

รุ่งล่วงสาย พรายฝน ยิ่งพ้นพูน.................เหมือนอากูล ร้อนกล้า ร่วมอาทิตย์(อากูล=คั่งค้าง)

๏    เมื่อชีวี มิเป็น เช่นปรารถนา.................อย่าแส่หา สุรา ยาเสพย์ติด

ยิ่งซ้ำเติม เสริมกลี ให้ชีวิต......................หลงทางผิด ทางพลาด ก่ออาชญา

๏    เมื่อชีวี มิได้ ดั่งใจประสงค์..................การธำรง คงมั่น ต่อตัณหา

ไม่ยอมรับ ข้อจำกัด ของอัตตา.................ปฏิเสธ สัจจา ได้อะไร ?

๏    เมื่อชีวิต ผิดหวัง ไม่ดั่งคิด...................การทุกข์ล้น ท้นจิต มิดหมองไหม้

เพิ่มเคราะห์ซ้ำ กรรมเข็ญ เป็นพิษภัย.........กายเจ็บไข้ ใจเจ็บช้ำ น้ำตาริน

๏    เมื่อมองไป ไม่เห็น อนาคต..................การประชด ลดตัว ชั่วถวิล

เลือกวิถี บีฑา ก่อราคิน...........................ยิ่งทำร้าย ชีวิน อจินไตย

๏    เมื่อโลกนี้ มิเป็น เช่นที่ปอง..................การคับข้อง โกรธกล้า หาแก้ไข

อันธพาล รานระ เพื่ออะไร ?.....................มิเคยให้ พิไลผล ดลชีวี

๏    เมื่อมืดอับ สับสน อลหม่าน..................แส่เดือดดาล ซ่านทุกข์ สิ้นสุขี

สิ่งที่หา มาได้ ไม่ยินดี............................ส่วนสิ่งที่ เสียไป ให้ร้อนรน

๏    จงเยื้องย่าง ทางธรรม งามสง่า.............นำชีวา จรัสแสง แจ้งกุศล

ละบาปกรรม ทำดี นิรมล.........................เดินอยู่บน ความถูก ต้องถูกทาง

๏    แสวงหา วิชชา จริยฉัตร......................ศีลวัตร ศรัทธา สุกสว่าง

จักประสบ สงบฤดี มิเลือนราง..................ดุจฟ้ากว้าง หลังฝน ไร้มลทิน ฯ

๒๓ มิถุนายน ๒๕๕๖