เมื่อคนดี คลี่ขจร : กลอนการเมือง(กาพย์ยานี๑๑)

เมื่อคนดี คลี่ขจร : กลอนการเมือง

๏    คนโง่ โมหะจริต.................ใช้ชีวิต ชาติมิจฉา

ไม่มี สติปัญญา.......................จึงต่ำช้า และยากจน

๏    นรามาก ไม่รักดี..................เลือกวิถี ที่โฉดฉล

ทุจริต จิตมืดมน.......................ก่ออกุศล ท้นเภทภัย

๏    เมื่อนัก การเมืองชั่ว..............เห็นแก่ตัว แต่หัวใส

แสร้งเป็น มาเห็นใจ..................อาสาให้ ได้สุขมี

๏    โฉดชน เสียงข้างมาก...........จึงเลือกลาก เถลิงศรี

บริหาร ไทยปัถพี......................ด้วยอัปรีย์ นโยบาย

๏    สารพัน สร้างปัญหา...............โกงกินกล้า พาฉิบหาย

เศรษฐกิจ วิกฤติกลาย.................บ้านเมืองใกล้ กาลล่มจม

๏    คนจน ยิ่งจนยาก....................ทุกข์เข็ญหลาก กรากทับถม

แต่ส่วนใหญ่ ยังโง่งม...................หลงชื่นชม รมย์อาทร

๏    มีเพียง เสียงส่วนน้อย..............แต่เพริศพร้อย ปัญญาสร

คนดี คลี่ขจร..............................สถาพร สามัคคี(สถาพร=มั่นคง)

๏    ลุกขึ้น มาต่อต้าน....................สู้รัฐบาล สามานย์นี้

ด้วยพลัง ของความดี...................จะย่ำยี กาลีชน

๏   เปลื้องตน พ้นมือมาร.................ประณิธาน กล้าหาญท้น

ปกป้อง สิทธิ์ของตน.....................ขับไล่คน ฉลชั่วเอย ฯ

๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๖