ทำดี ย่อมได้ดี : กลอนคติธรรม(กลอนเจ็ด)

ทำดี ย่อมได้ดี : กลอนคติธรรม(กลอนเจ็ด)

๏    ฝนปาน ผ่านไป คล้ายเป็นปี              ไม่มี ทีท่า ว่าจะหนาว

แดดร้อน ระอุ ดูกับราว                          ถึงคราว หน้าร้อน คลอนฤทัย

๏    วันแล้ว วันเล่า หนาวเฝ้ารอ              มานท้อ เต็มที มีหนาวไหม ? 

เดือนวัน ธันวาฯ มาผ่านไว                      จนใกล้ กลางเดือน ยังเชือนแช

๏    นับคราว หนาวเข็ญ นานเว้นว่าง         จึงย่าง มาเยี่ยม เปี่ยมกระแส

ใบไม้ เหลืองหล่น จนลานแล                   ถึงแม้ ไม่หนาว เท่าใจปอง

๏    ประหนึ่ง นรา ประพฤติดี                  ไม่มี ทีท่า ดีสนอง

ทำชั่ว ได้ดี มีก่ายกอง                           จนต้อง ข้องตรึก นึกคลางแคลง

๏    สัจธรรม กำหนด กฎแห่งกรรม           ครอบงำ สรรพสิ่ง ความจริงแฝง

ปล่อยทำ ตามใจ ไตรสำแดง                   พลิกแปลง แพลงปรับ ผลกลับเกิง(เกิง=ล่วง)

๏    คนชั่ว ได้ดี มีบุญเก่า                      ที่เขา เคยทำ ตามเถลิง

กรรมใหม่ ใกล้ก่อ ต้องรอเชิง                   บาปเพลิง เผาผลาญ รานระทม

๏    ทำดี ได้ดี มีมาแน่                         มิแช เชือนธรรม ชำงัดสม(ชำงัด=แม่นยำ)

อย่าท้อ รอท่า อธิรมย์                           ชื่นชม โสมนัส สวัสดี ฯ

๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๕