ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

สมัคร Blogger.com ตั้งแต่ยังเป็นเว็ปอิสระ ต้องสร้างรหัสผ่าน แต่ตอนนั้นเพิ่งหัดใช้คอมพิวเตอร์จึงทำผิดพลาดตอนสร้างรหัส ทำให้บล็อก avijjabhikkhu เข้าไม่ได้ ต้องสร้างบล็อกใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ
มีอะไรสงสัย ไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบาย ก็ถามมาได้

วันพุธที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

ความรัก กับดักชีวิต : กาพย์สุรางคนางค์ ๓๒



ความรัก กับดักชีวิต : กาพย์สุรางคนางค์ ๓๒


๏      ความรัก.................กับดัก ชีวิต
เกิดมา ก็ติด......................ประกฤติ ปรารถนา (ประกฤติ=ความเป็นธรรมดา)
เกาะเกี่ยว กายใจ................ไปชั่ว ชีวา
เสมือน สุธา.......................กระแส ชีวี

๏      ความรัก..................กับดัก เวลา
คิดหมาย ไขว่คว้า................ตามวา ระวิถี
รักจาก พ่อแม่......................แลผอง น้องพี่
รักเพื่อน เลื่อนพี...................มีคู่ ครอบครัว

๏      ความรัก....................กับดัก ความฝัน
ยึดติด จิตมั่น........................สรรค์สั่ง ฝังหัว
ต้องมี ต้องได้.......................ไว้เป็น ของตัว
ไม่ได้ คล้ายชั่ว.....................กลั้วช้ำ กล้ำชาย

๏      ความรัก....................กับดัก ความคิด
ชื่นชู อุทิศ............................ชิดเหมา เป้าหมาย
กระเสือก กระสน....................กระวน กระวาย
จวบจน ตนตาย......................ไม่คลาย คลาดคลา

๏      ความรัก.......................กับดัก จิตใจ
ถักสุข ทุกข์ไส........................ได้-เสีย ละเหี่ยหา
จนกว่า จะรู้.............................กุศล สัญญา
โลกุต ตรา(อ่าน ตะรา)...............ธรรมา อภิรมย์

๏      ความรัก........................กับดัก สักขี
ปล่อยวาง ช่างมี........................ชีวี สุขสม
เมื่อไม่ ใฝ่หา............................ลาทุกข์ ระทม
สติ วิกรม.................................อุดม สฤษฏ์เอย ฯ

๒๖ กรกฎาคม ๒๕๕๕     

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น