คนจริงใจ: กาพย์ยานี ๑๑

คนจริงใจ: กาพย์ยานี ๑๑

๏      ร้อนชิง ฝนทิ้งช่วง..................ละเลยล่วง ห้วงสัปดาห์

นาดิน ดูสิ้นท่า.............................ดกดื่นหญ้า แย่งกล้ากิน

๏      ลำคลอง ห้วยหนองขอด..........ดอนดินยอด ทอดแยกสินธุ์

มัจฉา ยากหาชิน...........................นกทิ้งถิ่น บินจากไกล

๏      ป่าแล้ง ใบแห้งหล่น.................เกลื่อนโคนต้น  พ้นชีพขัย

ตามกิ่ง ประวิงใบ............................เขียวสดใส ไตรขจี

๏      ฟ้าไกล ไร้เมฆฝน.....................จิตใจคน ล้นไร้ศรี

(ความ)จริงใจ แทบไม่มี....................ปฎิพัทธ์ เพียงอัตตา

๏      เงินทอง ยังหาง่าย.....................(ความ)จริงใจหาย ใยยากหา

แม้แลก แจกเงินตรา..........................ไม่แน่ว่า จะจริงใจ

๏      มิหนำ มาซ้ำหลอก......................." จริงใจ " บอก กลอกสาไถย

หมายมิ่ง ความจริงใจ..........................จากเราไป ไม่อายตน

๏      ธรรมชาติ ของสัตว์ส่ำ....................ไม่ดื่มด่ำ กรำกุศล

ยิ่งร้าย จิตใจคน...................................ลึกล้ำล้น อกุศลไกร

๏      รอฝน สุชลหลั่ง.............................พอมีหวัง ดังจิตไหว

รอจน คนจริงใจ....................................รอจนตาย ไม่แน่เอย ฯ

๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๕